Άρχισα να ζω, πριν έρθει η αρχή του τέλους.

Άρχισα να ζω, πριν έρθει η αρχή του τέλους.

6 Μαρτίου, 2021 0 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το
Άρχισα να ζω, πριν έρθει η αρχή του τέλους.

Το έκανα. Δε ζούσα για μένα. Δε μεγάλωνα για τα θέλω τα δικά μου. Εγώ μεγάλωνα για τους άλλους. Για τα δικά τους τα θέλω. Για τις δικές τους επιθυμίες. Για τα δικά τους τα όνειρα. Γιατί δεν ήξερα. Φοβόμουν το παραπέρα.

 

 

 

Όταν αποφάσισα να πάρω στα χέρια μου την ζωή μου, βρήκα απέναντί μου ένα τεράστιο τοίχο προκαταλήψεων που έπρεπε να γκρεμίσω…

Τον γκρέμισα κι ας γέμισα πληγές… στήθηκα στα πόδια μου..

 

Καλλιόπη

Γράφει η Ιωάννα Ντρε

 

Από μικρή δε ζούσα τη ζωή που μου έπρεπε. Ζούσα μια ζωή ξένη. Τη ζωή μιας άλλης που δε την επέλεξα εγώ. Μου την επέβαλαν. Μια ζωή που την είχαν επιλέξει άλλοι για μένα. Σα μια ζωή προκαθορισμένη, προμελετημένη που εγώ έπρεπε να τη ζήσω όπως μου τη πλάσαραν.

Το έκανα. Δε ζούσα για μένα. Δε μεγάλωνα για τα θέλω τα δικά μου. Εγώ μεγάλωνα για τους άλλους. Για τα δικά τους τα θέλω. Για τις δικές τους επιθυμίες. Για τα δικά τους τα όνειρα. Γιατί δεν ήξερα. Φοβόμουν το παραπέρα.

Φοβόμουν μη κάνω κάτι πέρα από τα συνηθισμένα της κλειστής κοινωνίας που ζούσα και με κρίνουν, με σχολιάσουν… Δε το ήθελα αυτό. Δε το άντεχα.

Έτσι έπρεπε να είμαι μέσα σε καλούπια ίδια με τα δικά τους. Όλα τα καλούπια ίδια για την αγέλη. Κάποια μέρα όμως μεγάλωσα και έβλεπα τα χρόνια που περνάνε χωρίς να έχω ζήσει τίποτα από αυτά που ήθελα.

Χωρίς να έχω τίποτα ωραίο να θυμάμαι. Μια περιπέτεια, μια εμπειρία… Τίποτα. Κενές σελίδες τόσων χρόνων…

Ούτε ένα ξέφρενο ξενύχτι με φίλες σε ένα νησί που το ξημέρωμα να είχαμε ξεχάσει το δρόμο της επιστροφής, ούτε ένα ταξίδι σε μια χώρα μακρινή να γνωρίσεις ένα ντόπιο σε μια έρημο που όλα γύρω θα μοιάζουν σαν κάτι μοναδικό, ούτε μια ελεύθερη πτώση για να φτάσει η αδρεναλίνη στα ύψη και να νιώσεις μια ξεχωριστή εμπειρία… Τίποτα.

Ένα “τίποτα” που ήθελα να γίνει “όλα”. Ήθελα να τα ζήσω, να τα βιώσω όλα αυτά και όχι να τα φαντάζομαι σαν κάτι άπιαστο.

Ήθελα η φαντασία να γίνει βίωμα και ύστερα ανάμνηση. Ήθελα επιτέλους να ζήσω και όχι απλά να υπάρχω σα θεατής της ίδιας μου της ζωής.

Ήθελα μια μέρα να ξυπνήσω και να τα έχω ζήσει όλα όσα ονειρεύτηκα. Ήθελα να είμαι χορτάτη όταν θα φτάσω στο σημείο να διηγηθώ τη ζωή μου σε επόμενες γενιές και αυτό έκανα.

 

Πηγή

Προβολές : 166


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα