Έως πότε αμετανόητοι;

Έως πότε αμετανόητοι;

4 Νοεμβρίου, 2020 1 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το
Έως πότε αμετανόητοι;

Νεκτάριος Δαπέργολας: “Εμείς έως πότε θα παραμένουμε εσκεμμένα μωροί και τυφλοί, πετώντας στα σκουπίδια τις προειδοποιήσεις και τις ευκαιρίες που Εκείνος θα συνεχίσει να μας στέλνει; Έως πότε άραγε αυτοκαταστροφικοί κι αμετανόητοι;”

 

Από μια αλλοτριωμένη κοινωνία και τόσο ισοπεδωμένη ελληνική κοινωνία, που δεν νοιάζεται ούτε για τα παιδιά της, μην αναρωτιέστε κύριε Δαπέργολα, γιατί αυτή η κοινωνία στη πλειοψηφία της είναι αυτοκαταστροφική και αμετανόητη…

 

Καλλιόπη Σουφλή

Έως πότε αμετανόητοι;

 

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

 

      Συνεχή τα χτυπήματα, απανωτά τα σημάδια. Ιστορικές μονές και θαυματουργές εικόνες αιώνων χάνονται μέσα στις φλόγες, άλλες εικόνες αναβλύζουν εδώ και εβδομάδες ποταμούς δακρύων, τώρα ένας σεισμός καταστρέφει τμήμα ενός μεγάλου ναού.

Σημάδια που θα μπορούσαν φυσικά να συνοδεύονται και από πολύ μεγαλύτερες καταστροφές, τρομακτικούς ολέθρους, γεγονότα πολύνεκρα.

Ευτυχώς δεν συνοδεύονται, συνάμα όμως – ακόμη κι έτσι – παραμένουν γεγονότα εύγλωττα και τόσο χαρακτηριστικά.  

Άξιο ευγνωμοσύνης το πρώτο και συνάμα άξιο προβληματισμού το δεύτερο.

Ευγνωμοσύνης που ακόμη μας κρατάει ο Θεός, ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου και πάντων των Αγίων, και δεν μας αφήνει να καταποντιστούμε οριστικά μέσα στον βούρκο που οι ίδιοι ορύξαμε για τους εαυτούς μας και γεμίσαμε με τα δυσώδη βαλτόνερα της αποστασίας μας. Αλλά και προβληματισμού, γιατί κανείς δεν ξέρει έως πότε θα μας ανέχεται και πόσα δεινά έχουμε να ζήσουμε στον ορίζοντα μπροστά μας.

Δεινά, που για την παιδαγωγία μας, τόσο πιο επώδυνα φαίνεται δυστυχώς ότι θα είναι, όσο εμείς θα επιμένουμε εμμονικά στον βόρβορο.

      Απανωτά λοιπόν τα σημάδια και πυκνώνουν ολοένα και πιο πολύ.

Ελάχιστοι όμως βλέπουν και ακόμη λιγότεροι καταλαβαίνουν.

Γιατί πορώθηκε η καρδιά τους και ο λογισμός τους σκοτίστηκε. 

«Ἵνα βλέποντες βλέπωσι καὶ μὴ ἴδωσι, καὶ ἀκούοντες ἀκούωσι καὶ μὴ συνιῶσι, μήποτε ἐπιστρέψωσι καὶ ἀφεθῇ αὐτοῖς τὰ ἁμαρτήματα» (Μαρκ. 4,12).

Και βέβαια ο λόγος αυτός δεν είναι μόνο για τους άθεους, τους εκκλησιομάχους, τους συνειδητούς εχθρούς της πίστης.

Δεν είναι μόνο και για το μεγάλο κομμάτι του λαού μας που ζει σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, βυθισμένο στο απόλυτο σκοτάδι.

Είναι και για μας. Και ίσως να είναι κυρίως για μας, τους λεγόμενους «πιστούς».

Ποιμένες και ποιμαινόμενοι, που καταλήξαμε απλά πλανώντες και πλανώμενοι, νανουριστές και νανουρισμένοι, να αποκοιμίζουμε εαυτούς και αλλήλους με μεταπατερικά ηρεμιστικά χάπια αφόρητης αγαπολογίας.

Νανουριστές που ακόμη και στο κέντρο ενός κόσμου που μανητοκλυδωνίζεται και σείεται συθέμελα, ακόμη και στην κορύφωση της νεοταξικής επίθεσης κατά της πίστης και της πατρίδας μας, ακόμη και στα πρόθυρα πολέμων, λιμών, λοιμών, σεισμών και άλλων θεομηνιών, αυτοί επιμένουν να αιθεροβατούν στο απόλυτο Τίποτε.

Επιμένουν, για να θυμηθούμε και τον Άγιο Παΐσιο, να «φασκιώνουν τα πνευματικά τους τέκνα σαν τα μωρά, δήθεν για να μη στενοχωριούνται», με λογάκια επιδερμικά και ανόητα χαδάκια.

Με «όλα καλά» και «δεν πειράζει», με χαζοχαρούμενα αγαπουλίστικα ψευτοθεολογικά φληναφήματα, με κενολογίες για ένα Θεό βολικό και στα μέτρα τους, που όλα τα δέχεται και όλα τα επιβραβεύει, με ατέλειωτες προφάσεις εν αμαρτίαις, εσχάτως δε και με όλη αυτή την απερινόητη βλασφημία των δυνητικά μολυσμένων ναών και της νεοβαρλααμικής και νεοεικονομαχικής μασκαράτας.

Και αντί για λόγους και έργα μετανοίας (που αυτά είναι το μόνο και τόσο επιτακτικά πλέον απαιτούμενο για τους δαιμονικά μανιασμένους καιρούς μας), αυτοί επιδεινώνουν κι από πάνω την πλάνη του μπερδεμένου κι ακατήχητου λαού, τον σπρώχνουν ακόμη πιο κάτω, αυξάνουν ακόμη περισσότερο την απόσταση από τον Θεό.

Βαθαίνουν ακόμη πιο πολύ την αποστασία.

       Τα μάτια λοιπόν τυφλώνονται ολοένα και περισσότερο. Και τυφλώνονται αντιστρόφως ανάλογα προς όσα ζούμε – και που θα έπρεπε να είναι κανονικά αιτίες αφύπνισης, αιτίες για να έρθουμε και πάλι «εις εαυτόν».

Μάταια όμως. Γιατί «ἐπαχύνθη ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν, μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι καὶ ἐπιστρέψωσι» (Ματθ. ιγ΄ 15).

Τυφλωνόμαστε. Κι ας μας στέλνει συνεχώς ο Θεός σημάδια και προειδοποιήσεις αδιάκοπες.

Και οι οποίες είναι τόσο έκδηλες, που κανείς πια δεν έχει άλλοθι, ούτε την παραμικρή δικαιολογία για να τις αγνοεί. 

      «Ὑποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι»; (Ματθ. ιστ΄ 3).

Αλήθεια, σε αυτό το τρομερό Του ερώτημα, εμείς τι τολμάμε να απαντήσουμε;

Εμείς έως πότε θα παραμένουμε εσκεμμένα μωροί και τυφλοί, πετώντας στα σκουπίδια τις προειδοποιήσεις και τις ευκαιρίες που Εκείνος θα συνεχίσει να μας στέλνει;

Έως πότε άραγε αυτοκαταστροφικοί κι αμετανόητοι;

 

Πηγή

 

Προβολές : 277


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: , ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα