ΔΕΝ ΕΜΒΟΛΙΑΖOΜΑΙ ΡΕ, ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ;

ΔΕΝ ΕΜΒΟΛΙΑΖOΜΑΙ ΡΕ, ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ;

10 Ιουνίου, 2021 3 Από Καλλιόπη Σουφλή
- 619 προβολές ( Μέτρηση έως 02:42:56 )

Ζητάμε απ’ όλη την ανθρωπότητα να εγείρει ατσάλινες αντιστάσεις πολιτικής ανυπακοής σε όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς, να πολεμήσει με ό,τι μέσον διαθέτει την τελευταία και πιο αποτροπιαστική μεταμόρφωση ενός καπιταλισμού σε παροξυσμό, τον υγειονομικό ολοκληρωτισμό που ανατέλλει μεσ’ από έναν ωκεανό ανθρώπινου αίματος και οδύνης.

Σε αυτόν τον αγώνα ζωής και θανάτου, πράγματι, ή θα χορέψουμε όλοι ή δεν θα χορέψει κανένας.

Αφήσαμε πολύ χρόνο να πάει χαμένο…
“Αυτοί που γνώριζαν”, σιώπησαν…
“Αυτοί που γνώριζαν”, μίλησαν, αλλά για να φτιάξουν κινήματα και κόμματα…
“Αυτοί που γνώριζαν”, έβγαλαν στην πιάτσα τους “σωτήρες’, κι ο πανικοβλημένος κόσμος, έτρεξε να μπει σε “μαντριά”…
Αυτοί που κατάλαβαν τι στήθηκε στην πλάτη όχι μόνον του ελληνικού λαού, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας και ξεκίνησαν γρήγορα την αφύπνιση και την ενημέρωση, βρίσκονται απέναντι σε μια ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ στημένων “σωτήρων” και έχουν απέναντί τους όχι μόνον ένα ταλαιπωρημένο και στραπατσαρισμένο λαό, που βρίσκεται σε παράκρουση, αλλά και ένα κονγκλάβιο μασσόνων, μυστικών υπηρεσιών και εγκάθετων του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
Ανάμεσα στο Καλό και στο Κακό, ανάμεσα στο Φως και στο ΣΚΟΤΑΔΙ, ο αγώνας θα είναι ανελέητος και με πολλά θύματα από την πλευρά του Καλού και του Φωτός.
Και θέλει απίστευτες δυνάμεις για να φτάσουμε στο τέρμα και να δούμε την ΑΝΑΣΤΑΣΗ.
Καλλιόπη Σουφλή

 του Φώτη Τερζάκη

https://www.kontrabandafreepress.com/propaganda

Εκτός από τους υπηρεσιακούς διανοούμενους που είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να λειτουργήσουν σαν παρακρατική ομάδα κρούσης προς υπεράσπιση των κατεστημένων συμφερόντων, υπάρχουν και οι «άλλοι», οι λεγόμενοι προοδευτικοί και υποψιασμένοι (δεν λέω «αριστεροί» για να μην ξεράσω…), που στην παρούσα εφιαλτική συγκυρία αναλαμβάνουν το ρόλο τής τρίτης φάλαγγας του συντηρητισμού.

Τέτοιος είναι ο κος Άρης Χατζηστεφάνου, που εδώ και καιρό μάς βομβαρδίζει με παραινέσεις υπακοής στις προσταγές τού κράτους υγιειονομικής ασφάλειας, κουνώντας το δάχτυλο σε όσους αρνούνται να εξαπατηθούν κι επιστρατεύοντας με ύφος αυταρχικού λυκειάρχη όλες τις γνωστές και μέχρι ναυτίας επαναλαμβανόμενες συκοφαντίες (που δεν χρειάζεται να επαναλάβω εδώ: «συνομωσιολόγοι», «ακροδεξιοί», «ψεκασμένοι», κ.ο.κ. – αφού, όπως έχει διδάξει και η ναζιστική πείρα το σταλινικό στρατόπεδο, στο τέλος πάντα «κάτι μένει»…).

Το πρόσφατο δημοσίευμά του «Εμβολιάσου ρε, τί σου ζητάμε;» που εμφανίστηκε στις 5 Mαΐου 2021 στον δικτυακό τόπο INFOWAR είναι μια επιτομή τής ρητορικής του, μίγμα ιεραποστολικής ηθικολογίας και κηρύγματος βλοσυρού κολλεκτιβισμού (του είδους που —τί περίεργο!— έκανε μέχρι προσφάτως να βγάζουν φλύκταινες τα παπαγαλάκια τού φιλελευθερισμού, τα οποία αναπάντεχα τώρα θυμήθηκαν τη «συλλογική ευθύνη» και το «κοινό καλό»).

Δεν μου αρέσει η ad hominem επιχειρηματολογία: τη θεωρώ γενικά ένα ύπουλο στρατήγημα που μέσ’ από την ατέρμονη περιπτωσιολογία διαλύει δραστικά κάθε κατανόηση της δομής. Θα είχα ωστόσο, με τους όρους που ο ίδιος μιλάει σε αυτό το δημοσίευμα, να του αντιτάξω —χάριν παιδιάς, όπως λέμε— μυριάδες αντιπαραδείγματα.

Μας περιγράφει ας πούμε μελοδραματικά τα συμπτώματα που είχε ο ίδιος όταν προσβλήθηκε από τον κορωνοϊό. Τα ίδια ακριβώς συμπτώματα —εκτός από την ψυχαναγκαστική αγκαλιά με το οξύμετρο, εννοείται, παρά τη χρόνια ιγμορίτιδά μου— τον διαβεβαιώ πως είχα κι εγώ δεκάδες φορές στη ζωή μου προσβεβλημένος από κοινές, κοινότατες γρίπες· τί πιο φυσιολογικό για τους ανθρώπους από το να αρρωσταίνουν και ύστερα να γίνονται καλά; Απρόσβλητοι ρομποκόμπ υπάρχουνε μόνο στα αμερικανικά blockbuster…

Από την άλλη πλευρά, οι «ενοχλήσεις» από τα εμβόλια που αναφέρει είναι πράγματι άξιες μειδιάματος εν συγκρίσει με τα δεκάδες σοβαρά επεισόδια, μέχρι και θανάτους, που έχουν προκληθεί ήδη από τους δυο-τρεις πρώτους μήνες των εμβολιασμών, τα οποία συστηματικά κρύβουν ή, όταν έρχονται τυχαία στο φως, προσπαθούν να υποβαθμίσουν τα πρακτορεία τής Υπηρεσιακής Ενημέρωσης.

Κι εδώ σημειώνεται, παρεμπιπτόντως, ένα ακόμη ωμό πλήγμα στην κοινή λογική: όταν κάποιος εμβολιασμένος πεθάνει, προσπαθούν να μας πουν ότι αυτό οφειλόταν σε άσχετα «υποκείμενα νοσήματα», οτιδήποτε άλλο τελοσπάντων εκτός από το εμβόλιο· όταν όμως πεθάνει κάποιoς που έχει διαγνωσθεί θετικός στον Covid (ό,τι εγκυρότητα κι αν έχουν αυτές ο διαγνώσεις) με δεκαοχτώ άλλα υποκείμενα νοσήματα, παίρνουν όρκο ότι τον σκότωσε ο κορωνοϊός!

Τέλος πάντων, κι εγώ έχω να του αναφέρω ήδη δύο περιπτώσεις από το στενό μου περιβάλλον, ανδρών πάνω-κάτω στην ηλικία μου (συν-πλην 60 χρονών), που υπέστησαν σοβαρότατες θρομβώσεις την επαύριο του εμβολιασμού τους: και οι δύο νοσηλεύονται (στην Αθήνα και στην Πάτρα), ο ένας κινδυνεύοντας να χάσει το πόδι του και ο άλλος μάλλον ανέλπιδα (ουσιαστικά, εγκεφαλικά νεκρός)…

Δεν θα συνεχίσω όμως σε αυτό το πνεύμα. Όποιος θέλει να γίνει πειραματόζωο για το καλό τής ανθρωπότητας (κι αν υποθέσουμε ότι ξέρει ποιο είναι το καλό τής ανθρωπότητας), είναι αξιέπαινος και μπράβο του, για την πρόθεσή του τουλάχιστον.

Ό,τι και να του συμβεί είναι αναμενόμενο και κανείς δεν θα πει πως εξαπατήθηκε.

Όταν όμως ένας ολόκληρος πληθυσμός εξαναγκάζεται να γίνει πειραματόζωο (πιθανώς όχι τύποις, γιατί ακόμα υπάρχουν νομικές πρόνοιες τις οποίες δεν πρόλαβαν να ξηλώσουν, αλλά με αθέμιτους εκβιασμούς, τους οποίους επίσης δεν χρειάζεται ν’ αναφέρω γιατί χιλιάδες άνθρωποι τους ζουν στο πετσί τους – και καθημερινά μάς τηλεφωνούν στη «Διεπιστημονική Ένωση για την Υπεράσπιση της Δημοκρατίας και της Βιοηθικής» ζητώντας απεγνωσμένα νομική βοήθεια), πρόκειται για οργανωμένο, εν ψυχρώ κι εκ προμελέτης, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

1. Και σε αυτό το έγκλημα οφείλουμε όλοι να ορθώσουμε το ανάστημά μας, να πούμε ανυποχώρητα όχι! ρισκάροντας οιαδήποτε συνέπεια, όπως ακριβώς η ανθρωπότητα απαίτησε από τον γερμανικό λαό μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιρρίπτοντάς του παθητική ενοχή —δια παραλείψεως, όπως λέμε— για τα ναζιστικά εγκλήματα.

Αυτή είναι η μόνη αληθινά ηθική στάση, σε αντίθεση με τις γλυκερές αισθηματολογίες από τις οποίες βρίθει ο παραινετικός τού κου Χατζηστεφάνου· που επιπλέον στηρίζεται σε μια ολόκληρη αλυσίδα από αδιατύπωτες προκείμενες, στις οποίες ακριβώς έγκειται η —θελημένη ή αθέλητη έχει μικρή σημασία— πλάνη του.

Για παράδειγμα, όταν λέει «όσοι αρνούνται να εμβολιαστούν προτιμούν να έχουμε καθημερινά 70 με 100 νεκρούς παρά…» υποβάλλει ως δεδομένα τρία εξόχως αμφισβητούμενα πράγματα:

• πρώτον, ότι τα εμβόλια είναι προς το συμφέρον και όχι προς ζημίαν τής ανθρωπότητας (πράγμα που για ένα εμβόλιο, και ανεξαρτήτως του τί λένε τα ιατρικά πρωτόκολλα, κανείς δεν μπορεί να ξέρει πριν περάσουν 15-20 χρόνια – πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια τεχνολογία επέμβασης στο ανθρώπινο DNA που και μόνον όποιος τη σκέφτεται θα έπρεπε να δικάζεται με βάση τους Κώδικες της Νυρεμβέργης!)·

• δεύτερον, ότι τα συγκεκριμένα εμβόλια όντως αποτρέπουν τη μόλυνση και προφυλάσσουν από τη μετάδοσή της (πράγμα που αρνούνται ακόμη κι οι ίδιοι οι κατασκευαστές τους, και ούτως ή άλλως οι παραινέσεις που συνοδεύουν την επιβολή τους —εξακολουθητική μασκοφορία, «κοινωνική αποστασιοποίηση», κτλ.— προδίδουν κατάφωρα)·

• τρίτον, και πολύ σοβαρότερο, ότι για τους «καθημερινά 70 με 100 νεκρούς», και γενικότερα για τους «10.669 που πέθαναν στην Ελλάδα, τα 3,22 εκατομμύρια που πέθαναν σε όλο τον κόσμο και τα δεκάδες εκατομμύρια συγγενών και φίλων που δεν πρόλαβαν να τους αποχαιρετίσουν και να τους σφίξουν στο χέρι» ευθύνεται ο Covid…!

Αναμασά δηλαδή με μακάρια αμεριμνησία το αφήγημα των εμπνευστών της θανάσιμης βιοπολιτικής που θέλει να αποδώσει σε έναν συνήθη ιό τα αποτελέσματα των δικών της ολέθριων στρατηγικών!

Αλλά, δυστυχώς για τον κο Χατζηστεφάνου και τους ομοϊδεάτες του ειδικά τής ψευδο-αριστεράς, τα νούμερα, οσοδήποτε τυφλά και παραπλανητικά, δεν μπορούν να κρύψουν το προφανές. Το πρόβλημα με αυτούς τους αριθμούς είναι ότι μετρούν νεκρούς στη διάρκεια του κορωνοϊού, τους οποίους αποδίδουν στον κορωνοϊό.

Μετρούν δηλαδή όσους πέθαναν από άλλες υποκείμενες αιτίες, επειδή κάποια στιγμή είχαν μια (επισφαλή) διάγνωση κορωνοϊού από (αναξιόπιστα) τεστ· ή επειδή τους ώθησαν να συρρεύσουν στα νοσοκομεία, όπου μολύνθηκαν από τρέχοντες μικροβιακούς παράγοντες ή υπέστησαν ακατάλληλες θεραπείες (ακούμε πολλά για τα τρομερά «πρωτόκολλα» που εφαρμόζουν τρομοκρατημένοι και παραπληροφορημένοι γιατροί, κορτιζόνες και αντιβιοτικά, χωρίς λόγο εντατικές και διασωληνώσεις, τα οποία σκοτώνουν εν ψυχρώ βέβαια)· αλλά και όσους πέθαναν απλώς επειδή στις συνθήκες αποκλεισμού και «κορωνοποίησης» που επιβλήθηκαν δεν μπορούσαν να έχουν τη συνήθη ιατρική φροντίδα για χρόνια  προβλήματα που αντιμετώπιζαν – και δεν λογαριάζω ακόμα τα νούμερα των εξοντωμένων από την κοινωνική, οικονομική και ψυχική περιθωριοποίηση που ήταν συνέπεια αυτών των παρανοϊκών πολιτικών «προφύλαξης» (από έναν κίνδυνο που δεν υπάρχει)… Διότι ακόμη κι έτσι, με αυτές τις υπολογιστικές λαθροχειρίες, το σύνολο των καταγεγραμμένων θανάτων από οιαδήποτε αιτία στο υπό συζήτησιν χρονικό διάστημα και στις περισσότερες χώρες τού κόσμου είναι απολύτως συγκρίσιμο με άλλες οξείες επιδημίες γρίπης των προηγούμενων χρόνων (για να μη μιλήσουμε για ελονοσία, φυματίωση, κλπ. Με αντίστοιχους αριθμούς θυμάτων σε ετήσια βάση), είτε κι ελαφρώς μικρότερο…

 

2. Εν ολίγοις, έτσι κατασκευάστηκε η οφθαλμαπάτη.

Αν λοιπόν, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο κος Χαζηστεφάνου (που αντανακλούν τις «επίσημες» ανακοινώσεις των σχετικών διεθνών υπηρεσιών, εκ προοιμίου αναξιόπιστων λόγω των πολιτικών τους δεσμεύσεων), προκύπτει ένας δείκτης γενικής θνησιμότητας της τάξεως του 2,85% περίπου, πώς συσχετίζεται αυτός με τον δείκτη θνητότητας του Sars-Cov-2 που δίνουν οι σοβαρότεροι επιστήμονες και τα πιο έγκυρα ιατρικά περιοδικά, ο οποίος κυμαίνεται μεταξύ 0,05-0,20%; Η διαφορά δείχνει, ακριβώς, το ποσοστό πληθυσμού που δολοφόνησαν οι πολιτικές τού εγκλεισμού, τα υγειονομικά μέτρα και η ίδια η ιατρική στη διάρκεια της λεγόμενης πανδημίας.

3. Αυτά είναι υποχρεωμένη να σκεφτεί μία κριτική, κοινωνικά ευαισθητοποιημένη σκέψη που θα μπορούσε ακόμα να διεκδικήσει μια κάποιου είδους αριστερή ταυτότητα, αντί να εξαπολύει πομφόλυγες τύπου «προμηθεϊκά επιτεύγματα», «ακροδεξιοί συνομωσιολόγοι του Τραμπ ή του Μπολσονάρου», «πρόταξη του εαυτού εις βάρος τού κοινωνικού συνόλου», και άλλα πολλά τέτοια άσφαιρα…

Το τελευταίο αυτό όμως κρύβει και μιαν ανησυχητική παραδοχή: αν η άρνηση κάποιου να κάνει να το εμβόλιο σημαίνει ότι προκρίνει το ατομικό του συμφέρον έναντι της συλλογικότητας, δεν υπονοεί αυτό άραγε πως είναι πράγματι προς ατομική του ζημία να κάνει το εμβόλιο; Τότε τί είναι εκείνο που κατά τη μεταφορά τού εμβολίου από το άτομο στη συλλογικότητα το μετατρέπει από επιζήμιο σ’ επωφελές;

Θα συνιστούσα στον κο Χατζηστεφάνου να σκεφτεί σοβαρότερα τί σημαίνουν οι όροι «ατομικό» και «συλλογικό» και ποιος ο συσχετισμός τους σε μία υπερανεπτυγμένη καπιταλιστική και τεχνοκρατούμενη κοινωνία – κι επίσης να αφήσει τη ρητορεία τού λαϊκού ιεροκήρυκα και να αναλογιστεί με συνέπεια το νόημα του ηθικού πράττειν.

Αν, σύμφωνα τουλάχιστον με το καντιανό μάθημα, πράττω ηθικά σημαίνει ότι δεν εξαιρώ τον εαυτό μου αλλά προτείνω τον κανόνα τής πράξης μου ως αρχή γενικής νομοθεσίας για όλη την ανθρωπότητα, τότε ναι, αρνούμαστε το εμβόλιο όχι για να σωθούμε προσωπικά (όπως στην πραγματικότητα κάνει η τρομοκρατημένη αγέλη που παίρνει εντολές από την τηλεόραση) αλλά επειδή ζητάμε απ’ όλη την ανθρωπότητα να το αρνηθεί, εν πλήρη ευθύνη· ζητάμε απ’ όλη την ανθρωπότητα να εγείρει ατσάλινες αντιστάσεις πολιτικής ανυπακοής σε όλες ανεξαιρέτως τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς, να πολεμήσει με ό,τι μέσον διαθέτει την τελευταία και πιο αποτροπιαστική μεταμόρφωση ενός καπιταλισμού σε παροξυσμό, τον υγειονομικό ολοκληρωτισμό που ανατέλλει μεσ’ από έναν ωκεανό ανθρώπινου αίματος και οδύνης.

Σε αυτόν τον αγώνα ζωής και θανάτου, πράγματι, ή θα χορέψουμε όλοι ή δεν θα χορέψει κανένας.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Αυτή τη στιγμή άλλωστε ετοιμάζεται ένα δικαστικό γεγονός αποφασιστικών διαστάσεων (που κάποιοι ονόμασαν «Η νέα Δίκη τής Νυρεμβέργης»): μια ομάδα περισσότερων από 1.000 δικηγόρους και πάνω από 10.000 εμπειρογνώμονες ιατρικής, με επικεφαλής τον δρ. Reiner Fullmich, ξεκίνησαν νομικές διαδικασίες στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εναντίον τού CDC, τον ΠΟΥ και της «ομάδας τού Νταβός» για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Για περισσότερες πληροφορίες, βλ.

https://halithheia.blogspot.com/2021/05/2021-cdc.html

2. Για μια κρυστάλλινη και συνεκτική έκθεση των επιβεβαιωμένων μέχρι στιγμής στοιχείων, με τον προσήκοντα συγκριτικό τρόπο και με ιδιαίτερες λεπτομέρειες για την Κύπρο και την Ελλάδα, βλ. την παρουσίαση του διακεκριμένου κύπριου γιατρού δρ. Ελπιδοφόρου Σωτηριάδη στη «Σχολή Γονέων» τού Ανοικτού Πανεπιστημίου Κατερίνης, 19 Απριλίου 2021:

https://www.youtube.com/watch?v=RSTagJTxfzs&ab_channel.

3. Παρεμπιπτόντως, ποιες είναι οι «εκατόμβες νεκρών σε χώρες όπως η Ινδία»; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δίνει η Ευρωστατιστική Υπηρεσία, τούτη τη στιγμή ο ρυθμός των θανάτων στην Ινδία είναι 2.95 ανά 1.000 κατοίκους (σε μια χώρα όπου οι συνθήκες υγιεινής είναι άθλιες, η κυβέρνηση επιεικώς εγκληματική και η θνησιμότητα πάντα πολύ υψηλή, όπως άλλωστε και ο ρυθμός των γεννήσεων) – ενώ στην Ελλάδα είναι, αυτή τη στιγμή, 6,52 ανά 1.000 κατοίκους!

Και για να καταλάβουμε τί ακριβώς σημαίνει αυτό, πρέπει επίσης να έχουμε υπόψιν ότι, σύμφωνα με τα δεδομένα που δίνει η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία, μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2020 το σύνολο των θανάτων από οιαδήποτε αιτία στην Ελλάδα ήταν ελαφρώς μικρότερο από το αντίστοιχο του 2019 την ίδια περίοδο· παρουσίασε ωστόσο μια θεαματική άνοδο τους δύο τελευταίους μήνες τού 2020 (αφότου δηλαδή επιβλήθηκε η πιο σκληρή καραντίνα) για να χαμηλώσει και πάλι τους πρώτους μήνες του 2021, ενώ την ίδια στιγμή ανακοινώνονται αυξημένοι αριθμοί θανάτων «από κορονοϊό» (διαρκούσης της καραντίνας και αφότου όταν είχαν ξεκινήσει μαζικοί εμβολιασμοί). Μπορεί ο καθένας να βγάλει τα συμπεράσματά του…!

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ

Περιοχή συνημμένων

Προβολή βίντεο YouTube 19-4-2021 Δρ. Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης “Το εμβόλιο για τον Κορωνοϊό … Μύθοι & πραγματικότητα”

ΣτΕ: Για το εντυπωσιακά πλούσιο και πολυθεματικό έργο του Φώτη Τερζάκη, βλ. Wikipedia:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A4%CE%B5%CF%81%CE%B6%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82

Διαβάστε το κείμενο του Άρη Χατζηστεφάνου στο οποίο αναφέρεται το παραπάνω κείμενο του Φώτη Τερζάκη

«Εμβολιάσου ρε, τι σου ζητάμε;»

Γνωρίζω πως όσοι αναρτούν τις εμπειρίες τους από τις μικρές παρενέργειες που έχουν για ορισμένους τα εμβόλια το κάνουν συνήθως για καλό σκοπό. Εξηγούν ότι ένας πυρετός και μερικοί μυϊκοί πόνοι δεν είναι τίποτα μπροστά στην ασφάλεια που προσφέρει το εμβόλιο στους ίδιους και σε αυτούς που αγαπούν. Ακόμη και έτσι όμως, ακούγοντας τα σχόλια όσων λένε ότι αισθάνονται «σαν να τους πάτησε τρένο», σχηματίζεται στο πρόσωπό μου ένα ελαφρύ μειδίαμα. Γιατί όσα βιώνουν για μια ή δυο ημέρες τα έζησα στο πολλαπλάσιο για σχεδόν τρείς βδομάδες, όταν προσβλήθηκα πριν από μήνες από τον ιό.

Θυμάμαι τους μυϊκούς πόνους που δεν με άφηναν να κοιμηθώ για μέρες. Θυμάμαι τις νύχτες, αγκαλιά με το οξύμετρο, να μετράω τις επιπτώσεις στο άσθμα μου. Θυμάμαι ότι δεν άντεχα να κοιτάζω ούτε την οθόνη του κινητού για περισσότερο από ένα λεπτό. Θυμάμαι την άδεια που ζήτησα από τη δουλειά γιατί δεν μπορούσα ούτε να σκεφτώ – όχι να γράψω κείμενο ή να εκφωνήσω εκπομπή. Και ύστερα κι άλλες εβδομάδες με διαρκή κούραση και μια συνεχή «θολούρα». Όταν υποχώρησαν οι πόνοι, έμεινε για μήνες η ανησυχία ότι ο οργανισμός δεν θα επανέλθει ποτέ στην προηγούμενη κατάσταση του. Σαν να έχασες μέσα σε λίγες ημέρες δυο δεκαετίες ζωτικότητας και διαύγειας.

Φυσικά, όπως υπομειδιώ εγώ για τις μικροπαρενέργειες του εμβολίου, κάποιοι θα γελάνε μαζί μου διαβάζοντας τα «γελοία» συμπτώματα που αναφέρω. Είναι οι άνθρωποι που μπήκαν στα νοσοκομεία, διασωληνώθηκαν και είδαν τον θάνατο να τους χτυπά την πόρτα. Κάποιοι άλλοι δεν μπορούν ούτε να γελάσουν. Είναι οι 10.669 που πέθαναν στην Ελλάδα, τα 3,22 εκατομμύρια που πέθαναν σε όλο τον κόσμο και τα δεκάδες εκατομμύρια συγγενών και φίλων που δεν πρόλαβαν να τους αποχαιρετίσουν και να τους σφίξουν στο χέρι.

Γι’ αυτό, όταν έφτασε στο κινητό μου το μήνυμα του εμβολιασμού χρειάστηκα λιγότερο από τρία λεπτά για να κλείσω το ραντεβού. Είχα μάλιστα τη δυνατότητα να επιλέξω ανάμεσα σε Pfizer και AstraZeneca, αλλά προτίμησα χωρίς σκέψη το δεύτερο γιατί θα γινόταν λίγες ημέρες ή εβδομάδες νωρίτερα. Δεν το έκανα μόνο για μένα (εγώ έχω μάλλον κάτι περισσευούμενα αντισώματα), αλλά για όλους αυτούς που θα μπορούσα να σκοτώσω (κυριολεκτικά) περπατώντας ανάμεσά τους ανεμβολίαστος.

Τα εμβόλια φέρνουν την ανθρωπότητα μπροστά σε έναν καθρέφτη, όπως ελάχιστα ιστορικά γεγονότα μπορούν να το κάνουν. Η παραγωγή τους αποτελεί ένα προμηθεϊκό επίτευγμα, για το οποίο υποκλινόμαστε μπροστά στην επιστημονική κοινότητα. Από τη στιγμή όμως που κάποιος Προμηθέας αποφασίζει να προσφέρει τη φωτιά, μέχρι αυτή να φτάσει στον προορισμό της, υπάρχουν πολλά εμπόδια. Υπάρχουν καταρχήν οι εταιρείες, που εκμεταλλεύονται τις πατέντες (δηλαδή το προϊόν της συλλογικής γνώσης για το οποίο πλήρωναν εδώ και δεκαετίες εκατομμύρια φορολογούμενοι σε όλο τον κόσμο) αδιαφορώντας για τις εκατόμβες νεκρών σε χώρες όπως η Ινδία. Τα λόμπι των φαρμακοβιομηχανιών βρίσκονται τις τελευταίες εβδομάδες στις επάλξεις προκειμένου να σταματήσουν την απελευθέρωση των δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας, αν και γνωρίζουν ότι αν δεν επιτευχθεί άμεσα η ανοσία αγέλης σε όλο τον κόσμο ο ιός θα συνεχίσει να μεταλλάσσεται. Το κέρδος τους δεν προέρχεται από τον εμβολιασμό όλων αλλά από τον εμβολιασμό αυτών που μπορούν να πληρώσουν εμβόλια, τα οποία θα παρασκευάζονται μόνο σε δικά τους εργοστάσια. Οι μεταλλάξεις δεν θα επηρεάσουν την κερδοφορία τους. Ίσως μάλιστα να την αυξήσουν.

Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που δεν θέλουν να πάρουν το δώρο του Προμηθέα. Εκτός από τους ακροδεξιούς συνωμοσιολόγους του Τραμπ ή του Μπολσονάρο, συναντάς και αυτούς που νομίζουν ότι αντιστέκονται στην κυριαρχία των πολυεθνικών του φαρμάκου ή πως στήνουν «οδοφράγματα» απέναντι στον αυταρχισμό της κρατικής εξουσίας. Στην πραγματικότητα αντιγράφουν κατά γράμμα τη συμπεριφορά των εταιρειών: προτάσσουν τον εαυτό τους σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Ύστερα από δεκαετίες κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού έμαθαν να μιλούν μόνο για τα ατομικά δικαιώματα αγνοώντας τα συλλογικά. Πίστεψαν βαθιά μέσα τους ότι υπάρχει μόνο το «εγώ», το οποίο νομίζουν ότι μπορεί να επιβιώσει χωρίς το «εμείς».

Γνωρίζουν ότι από εμβόλια όπως το AstraZeneca ενδέχεται να παρουσιαστεί ένα περιστατικό θρόμβωσης (τις περισσότερες φορές άμεσα αντιμετωπίσιμο) ανά 100.000 εμβολιασμούς. Αυτό σημαίνει ότι αν εμβολιάζαμε δέκα εκατομμύρια ανθρώπους στην Ελλάδα θα είχαμε συνολικά 100 περιστατικά θρομβώσεων (όχι θανάτων… θρομβώσεων) και θα ξεμπερδεύαμε.

Όσοι αρνούνται να εμβολιαστούν προτιμούν να έχουμε καθημερινά 70 με 100 νεκρούς παρά να βρεθούν μπροστά στο απειροελάχιστο ενδεχόμενο μιας παρενέργειας, την οποία μπορούν να αντιμετωπίσουν με έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία.

Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να είναι λίγοι αλλά καταφέρνουν να διαχέουν το φόβο σε μεγάλο τμήμα του πληθυσμού διαδίδοντας ψευδείς πληροφορίες. Το κάνουν με τη βοήθεια των ΜΜΕ, που εμπορευματοποιούν το φόβο και υπερπροβάλλουν κάθε παρενέργεια που ίσως να συνδέεται με κάποιο εμβόλιο (συχνά χωρίς κανένα στοιχείο).

Όσοι από αυτούς τους ανθρώπους ανήκουν στην εθνικιστική δεξιά μιλούν όλη την ημέρα για τις θυσίες του έθνους, αλλά αρνούνται να κάνουν την παραμικρή προσπάθεια για να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους και εν τέλει την οικονομία της χώρας. Όσοι από αυτούς ανήκουν στην αριστερά ή την αναρχία μιλούν για την «αλληλεγγύη» και την «αλληλοβοήθεια» αλλά αρνούνται να τις προσφέρουν στους διπλανούς τους. Κάνουν «αντίσταση» απέναντι στο κράτος όπως και οι φαρμακοβιομηχανίες: επιβεβαιώνουν την ατομική «κυριαρχία» τους διαιωνίζοντας το πρόβλημα.

Μην γίνεις σαν αυτούς που σκέφτονται και δρουν σαν εταιρείες. Να σκέφτεσαι και να δρας σαν άνθρωπος. Μην κάνεις το εμβόλιο για σένα. Κάν’το για τους γύρω σου. Κάντο για αυτούς που πέθαναν γιατί δεν είχαν την τύχη να υπάρχει ένα εμβόλιο όταν προσβλήθηκαν από τον ιό. Και ύστερα διαφήμισέ το σε όλους. Βοήθησέ τους να ξεπεράσουν τους φόβους που τους δημιουργούν όσοι ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους. Είναι ίσως η πιο ανέξοδη προμηθεϊκή πράξη που θα έχεις τη δυνατότητα να κάνεις στη ζωή σου.

Άρης Χατζηστεφάνου

Υ.Γ. Πριν από μερικές δεκαετίες μέλη της οργάνωσης Τουπαμάρος έγραψαν ένα σύνθημα σε ένα από τα νυχτερινά κέντρα της Ουρουγουάης, όπου επιτρεπόταν η είσοδος μόνο σε λίγους και εκλεκτούς: Ο Bailan Todos, O No Bailan Nadie – ή θα χορέψουμε όλοι ή δεν θα χορέψει κανένας.

 

Πηγή

(Visited 618 times, 1 visits today)

Ετικέτες: ,

Μπορείτε να κάνετε δωρεά είτε με τον λογαριασμό σας στην Paypal αν διαθέτετε , η και με Visa ή Mastercard μέσω Paypal

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.