Η 25η Μαρτίου δεν είναι πρωταπριλιά. Για αυτό πρέπει να ανατρέψουμε τα ψέματα και τα φούμαρα που μας έχουν επιβάλει ως δήθεν ιστορία.

Η 25η Μαρτίου δεν είναι πρωταπριλιά. Για αυτό πρέπει να ανατρέψουμε τα ψέματα και τα φούμαρα που μας έχουν επιβάλει ως δήθεν ιστορία.

24 Μαρτίου, 2021 11 Από Καλλιόπη Σουφλή
- 648 προβολές ( Μέτρηση έως 03:08:25 )

Τα παραμύθια της Στοάς, για την «επανάσταση της Ταβέρνας», οι μαρξιστικές βλακείες για την ανερχόμενη τάξη των πραματευτάδων, η ανύπαρκτη Φιλική Εταιρεία και οι Φίλοι του Γένους

Η νόθα «Ιστορία», κατασκευάστηκε , για να σκεπαστούν τα ίχνη της προδοσίας, για να συγκαλυφθούν οι πράξεις και οι ευθύνες των «πρακτόρων» και των «ιδιοτελών», για το καθεστώς της εξάρτησης, που επεβλήθη στην Ελλάδα και τους Έλληνες, από το 1824, με όχημα τα «δάνεια της Αγγλίας».

Η 25η Μαρτίου δεν είναι πρωταπριλιά. Για αυτό πρέπει να ανατρέψουμε τα ψέματα και τα φούμαρα που μας έχουν επιβάλει ως δήθεν ιστορία.

Να λοιπόν, που πρέπει να ξαναμάθουμε την Ιστορία μας από την αρχή.

Μας την δίδαξαν διαστρεβλωμένη… και μ’ αυτή την διαστρέβλωση τελειώσαμε το σχολείο και συνεχίσαμε να πιστεύουμε όσα μαγείρεψαν ΟΙ ΣΤΟΕΣ.

Καιρός να μάθουμε και την αλήθεια.

 

Καλλιόπη Σουφλή

Η 25η Μαρτίου δεν είναι πρωταπριλιά. Για αυτό πρέπει να ανατρέψουμε τα ψέματα και τα φούμαρα που μας έχουν επιβάλει ως δήθεν ιστορία.     

Η Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση του 1821 ήταν επανάσταση των Φιλογενών Πατριωτών και όχι των «προλετάριων» της Στοάς του Λονδίνου, ούτε της (Ανερχόμενης) Αστικής Τάξης, που διαλαλούσε, στον «Ρωσσοαγγόγαλλο», «ημείς, οι πλείστοι των πραγματευτών, θέλομεν άσπρα, κι ας έχομεν ζυγόν».

 Το φάντασμα της ανυπάρκτου Φιλικής Εταιρείας που πλανιέται πάνω από τους Έλληνες 200 χρόνια γεννήθηκε την πρωταπριλιά του 1834 στο Ναύπλιο από έναν φιλοτόμαρη γραμματικό, που «προσκύνησε» τους δολοφόνους του Κυβερνήτη και την, «Μητέρα του Κόσμου».
 Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, και εν όψει της άφιξης του Όθωνα κυκλοφόρησε άρον-άρον στο Ναύπλιο, το 1834, το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρείας», του Ιωάννη Φιλήμωνα, ο οποίος είχε συλληφθεί μαζί με τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα, αλλά τα βρήκε με την Στοά, αφέθηκε ελεύθερος, για να μας παρουσιάσει τον Σκουφά ,τον Αναγνωστόπουλο, τον Τσακάλωφ, και τον Ξάνθο ως δημιουργούς της «Φιλικής Εταιρείας».
 Η νόθα «Ιστορία», κατασκευάστηκε , για να σκεπαστούν τα ίχνη της προδοσίας, για να συγκαλυφθούν οι πράξεις και οι ευθύνες των «πρακτόρων» και των «ιδιοτελών», για το καθεστώς της εξάρτησης, που επεβλήθη στην Ελλάδα και τους Έλληνες, από το 1824, με όχημα τα «δάνεια της Αγγλίας».
 Το ψέμα ή τα ψέματα, λένε, έχει «κοντά πόδια».
Όμως, τα ψέματα, επί των οποίων οικοδομήθηκε συστηματικά από το 1834, η καθεστωτική εκδοχή, για το πως οργανώθηκε η Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση του 1821, κυριαρχούν ακόμα.
Επομένως, η «βαλίτσα, (του ψεύδους), πήγε πολύ μακριά». Το γεγονός, ότι το «Δοκίμιο» «υιοθετήθηκε» αμέσως ως «αυθεντικό» δείχνει ότι από, πίσω του στεκόταν η τότε εξουσία.
 Πέντε χρόνια μετά, το Νόθο «Δοκίμιο» κυκλοφόρησε το 1839 ,  η «Επιτομή της Ιστορίας της αναγεννηθείσης Ελλάδος αρχομένη από του έτους 1715, και λήγουσα το 1837», του Αμβροσίου Φραντζή, που δικάστηκε μαζί με τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα το 1834, και η οποία  μας παρουσίασε την αλήθεια.
Την επανάσταση του 21,οργάνωσαν ,ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης, (+1816.Κίεβο), ο Αλέξανδρος Ιωάννη Μαυροκορδάτος,(+1819.Μόσχα) , και ο Ιωάννης Καποδίστριας.
Το γιατί εξακολουθούμε να πιστεύουμε τον πρώτο και όχι τον δεύτερο, είναι ένα ακόμα ελληνικό αίνιγμα.
Σύμφωνα με την περιγραφή του Αμβρόσιου Φραντζή, η «μηχανή» της επανάστασης μπήκε σε κίνηση, με την άφιξη του Καποδίστρια στην Ρωσία το 1811.
Για προφανείς λόγους η μαρτυρία του Φραντζή για τα γεγονότα, ετέθη «αυτεπάγγελτα στο Αρχείο».
Ο πλαστογράφος Φιλήμων, στο «Δοκίμιο» του 1834, διέψευσε εργολαβικά αυτήν την συμφωνία.
«Πολλοί υψιπέτες πολιτικοί ηθέλησον να πετάξωσι δια της φαντασίας των εις τον Αρκτικόν Πόλον υποπτεύοντες, δια να μην είπομεν πιστεύοντες ως δημιουργούς της εταιρείας των φιλικών τον υπουργό Καποδίστρια και τινάς άλλους. Ανέτρεξαν τινές εις προγενεστέραν εποχήν πλάττοντες συμφωνίας μεταξύ του Καποδίστρια, του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου του Φυραρή και του Ροδοφοίνικος». 
Το «σενάριο» του Μινχάουζεν-Φιλήμωνα, υποστηρίζει ότι η Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση του 1821 ,ξεκίνησε από μια ταβέρνα, ή τέλος πάντων από ένα κρασοπουλειό της Οδησσού, όπου αντάμωναν τρεις «πατριώτες», Σκουφάς, ο Ξάνθος και ο Τσακάλωφ. Ο μόνος μάρτυς του Φιλήμωνα ήταν ο Ξάνθος.
 Από μια πρώτη ματιά, φαίνεται απολύτως παράδοξο το ότι ως Έλληνες αντιμετωπίζουμε την δική μας επανάσταση, εντελώς διαφορετικά από όλες τις άλλες στην παγκόσμια ιστορία.
Ακόμη πιο παράξενο φαίνεται, το ότι οι κατασκευές των Φιλήμονα–Ξάνθου ,δεν υπέστησαν την «βάσανο» της επιστημονικής έρευνας και θεωρούνται ακόμα και σήμερα η «απόλυτη πηγή» για την Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης.
 Σύμφωνα λοιπόν, με τις «απόλυτες πηγές», η δική μας Επανάσταση είναι η μόνη χωρίς πρόγραμμα, και χωρίς πρόβλεψη δημιουργίας εξουσίας.
Όσο και αν έψαξα σε όλους τους μελετητές και τους «μελετητές» της Επανάστασης του 1821 δεν βρήκα πουθενά να επισημαίνεται το τι καθεστώς ήθελε να δημιουργήσει στην Ελλάδα η «Φιλική Εταιρία» των Ξάνθου-Φιλήμονα, που υποτίθεται ότι προετοίμασε την επανάσταση.
Άρχισαν δηλαδή μια επανάσταση με τη λογική, «όπου μας βγάλει».
Και αυτό όμως ταιριάζει στην «ψυχοσύνθεσή» μας.
Είναι η λογική του «βλέποντας και κάνοντας» και «άσε, θα δείξει».
Το τι Καθεστώς θα είχε η Ελλάδα αφού έφευγαν οι Τούρκοι, δεν φαίνεται να απασχολούσε κανέναν.
Αν η Ελλάδα θα ήταν Δημοκρατία, αν θα είχε βασιλιά και ποιον, αν θα είχε Σύνταγμα και ποιο, αν θα ήταν ανεξάρτητη ή υπό την κηδεμονία άλλης δύναμης και ποιας.
Από αυτή την σκοπιά, η επανάσταση που περιγράφουν τα σχολικά μας βιβλία, ξεχωρίζει από όλες τις άλλες.
Τέτοιο κακό, δεν έχει συμβεί σε καμία επανάσταση ούτε πριν ούτε μετά την δική μας.
Αλλά ας είμαστε επιεικείς. Ίσως υπάρχει εξήγηση λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της ελληνικής «ψυχοσύνθεσης».
Αφού είμαστε, γενικώς, απρογραμμάτιστοι άνθρωποι, οι Έλληνες, αυτή η Ιστορία μας «ταιριάζει», και όσο για την έλλειψη σχεδίου εξουσίας και αυτό μας ταιριάζει «γάντι» γιατί γενικώς είμαστε «αναρχοαυτόνομοι» .
Προφανώς θα έκανε ο καθένας του κεφαλιού του, οπότε οι «τρεις εγκέφαλοι της επανάστασης», δεν χρειαζόταν να σπαταλούν φαιά ουσία.
 Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, όπως θα έλεγε η «θεία Λένα», το 1814 σε μια ταβέρνα της Οδησσού , τρεις νέοι που αγαπούσαν την πατρίδα, ίδρυσαν την Φιλική Εταιρία. Ορισμένες γιαγιάδες, πιο «θεούσες», λένε ότι, μια φορά κι έναν καιρό, «χάρις στην θεία πρόνοια οι τρεις θεοσεβούμενοι νέοι αποφάσισαν να κάνουν επανάσταση κατά των Τούρκων, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1814».
Αυτή η παραλλαγή του παραμυθιού είναι πιο «Ελληνοχριστιανική» , γιατί αρχίζει την αφήγηση για το «θαύμα»,της ελληνικής επανάστασης με την ύψωση του Τιμίου Σταυρού.
Αυτή είναι και η εκδοχή της ελληνικής μασονικής ιεραρχίας.
 Όμως «ο απατεώνας και πλαστογράφος Μανολάκης Ξάνθος την 14η Σεπτεμβρίου 1814 δεν βρισκόταν στην Οδησσό , ενώ ο Αθανάσιος Τσακάλωφ που ήταν μέλος του «ελληνόγλωσσου Πανδοχείου» βρισκόταν στη Βιέννη, για το Συνέδριο. Ο Τσακάλωφ δεν γνώριζε τότε τον Ξάνθο , και το ακατανόητο δήθεν «συνθηματικό» γράμμα του «Τσακάλωφ» , που δημοσίευσε στα απομνημονεύματα του ο μάρτυρας της αγγλικής Στοάς Ξάνθος, δεν είναι πρωτότυπο αλλά «αντίγραφο» που το εγραψε μόνος του ο Ξάνθος.
Όπως είναι γνωστόν ο «μάρτυρας Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος» , κατέθεσε προς το Έθνος με την επιστολή του προς τον Τσακάλωφ τα ακόλουθα.
 «Ο κ. Ξάνθος εξέδωκεν εν, ως ο ίδιος το ωνόμασε, ιστορικόν υπόμνημα της Φιλικής Εταιρείας. Λέγει δε ότι αυτός κατά το 1813 μεταβάς από Κωνσταντινούπολι εις Πρέβεζαν και εκείθεν εις Οδησσόν όπου ευρών το μακαρίτη Σκουφάν, πρώτον τον ενέπνευσεν και υμάς δεύτερον τον περί ελευθερίας Σκοπόν και ότι καθό μασσών (κτίστης) έκαμε το σχέδιον της εταιρίας. Συμφωνήσαντες δε και υμείς μετ’ αυτού, εκάματε το Σύστημα αυτής. Τοιαύτα και πολλά άλλα κακοήθη ψεύδη εκήρυξεν, ενώ αυτός εκατηχήθη από τον μακαρίτην Σκουφάν κατά το 1817 εν Κωνσταντινουπόλι, την ιδίαν ημέραν, καθ’ ην κατηχήθη και ο Π. Σέκερης από εμέ».
 Η μαρτυρία Αναγνωστόπουλου, είναι συντριπτική για τις «κατασκευές» της «Ιστορίας» της αποικιοκρατίας και του ψεύτη Ξάνθου.
Ο Ξάνθος, μυήθηκε από τον Σκουφά, το Πάσχα του 1817.
Ο «περισπούδαστος», πράκτωρ Τρικούπης το πήγε πιο μακριά.
Μια φορά κι έναν καιρό το 1813 στην Αθήνα, οι καλοί Άγγλοι ίδρυσαν την Φιλόμουσο Εταιρία, από την οποία ξεκίνησαν όλα.
Όλα τα παραμύθια έχουν τα καλά πριγκιπόπουλα που θα φιλήσουν την κοιμισμένη βασιλοπούλα για να ξυπνήσει.
Έτσι και στο δικό μας, οι τρεις «πτωχοί πλην τίμιοι και πατριώτες νέοι», ( το ότι ούτε ο Σκουφάς , ουτε ο Ξάνθος δεν ήταν νέοι, δεν έχει καμιά σημασία), μ’ ένα φιλί θα ξυπνήσουν την κοιμωμένη Ελλάδα , και οι καλοί άνθρωποι όλου του κόσμου θα θυμηθούν την ιστορία της και με τη βοήθεια της Στοάς του Λονδίνου θα καταφέρουν μέσα από κόπους και θυσίες να υποχρεώσουν τους «κακούς» να την αφήσουν ελεύθερη. (εκδοχή Χόλιγουντ).
Σε όλα τα παραμύθια υπάρχει χώρος για θαύματα.
Έτσι ο Θεός ή η Παναγία , φώτισαν τον Αλή Πασά να αποστατήσει και ο Θεός κανόνισε να στασιάσουν οι γενίτσαροι.
Γενικά στα θαύματα δε χωράει η λογική και για αυτό δεν επεξηγούνται.
Ένα τέτοιο παραμύθι φυσικά θα προκαλούσε τα γέλια και όχι το ενδιαφέρον, ακόμα και των μωρών.
Για τα παιδιά του δημοτικού δεν τίθεται ζήτημα.
 Και όμως «κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια», 186 χρόνια και διδασκόμαστε αυτό το «παραμύθι» στα δημοτικά ,τα Γυμνάσια, τα Λύκεια και τα Πανεπιστήμια της Χώρας μας.
Όσο λοιπόν πιστεύουμε στα παραμύθια και τα θαύματα, η εκδοχή των Φιλήμονα–Ξάνθου για την οργάνωση της Ελληνικής Επανάστασης που διδάσκεται στα σχολεία μας, στέκει μια χαρά.
Αν όμως κάνουμε ένα βήμα προς την λογική, τα ερωτήματα γίνονται πολλά και τα αδιέξοδα της επίσημης εκδοχής αξεπέραστα.
Μετά την «Επανάσταση των Φιλογενών» , ο Κωνσταντίνος Κούμας, το 1832, (πριν τον Φιλήμονα και τον Ξάνθο), αποκάλυψε σε τρεις γραμμές την αλήθεια.
«Μια εταιρία της οποίας η Αρχή με όλον ότι επροσπάθησαν τινές να την ερμηνευύσωσι μένει ακόμα αίνιγμα ονομασθείσα Εταιρία των Φίλων ήρχισε (δεν εξεύρει τις πότε) να ενεργεί μυστικώς την επανάσταση ».
 Η πραγματική μητέρα της επανάστασης , η (μυστική) Εταιρία των Φίλων, (του Γένους) ιδρύθηκε στην Κέρκυρα το 1800 , και αρχηγός της από το 1814 , ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας, για τον οποίο το «Πατριωτικό Δοκίμιο» των Φιλογενών του 1817 έλεγε: «αναφέρω την Κορωνίδα του Ελληνικού Γένους, τον αληθινό και ζώντα στύλον της Πατρίδος , το καύχημα τού Γένους ολοκλήρου, τον εξοχώτατον Κόμητα Ιωάννην Καποδίστριαν. Τον γενναίο και ένδοξο Άνδρα του οποίου οι λαμπροί αγώνες υπέρ τού Γένους στεφανούνται καθ’ έκάστην μέ χρυσάς δάφνας. Οι αληθείς Πατριώται δέν θεωρούσιν εις τό πρόσωπον Σου παρά δεύτερον Μιλτιάδην, ή άλλον Θεμιστοκλέα».
 Οι φίλοι του Γένους, είναι οι «Φιλογενείς» του 1821.
Αυτοί, οι εθνικιστές της Φιλογένειας συνεργάστηκαν με τους ελληνικούς επαναστατικούς κύκλους της Βιέννης και της Ιταλίας στους οποίους ιδιαίτερα δραστήριοι ήσαν οι Ιακωβίνοι και οι καρμπονάροι διανοούμενοι, και με τα κινήματα που είχε δημιουργήσει η Ρωσία, τους Λαμπρινούς και τον «Φοίνικα» του Φυραρή.
Η βάση του πολιτικού συμβιβασμού μεταξύ των αριστοκρατών εθνικιστών , των εμπόρων της Βιέννης της Τεργέστης τη Οδησσού και των «Ιακωβίνων» διανοουμένων , ήταν η παράκαμψη του προσδιορισμού του πολιτικού καθεστώτος της Ελεύθερης Ελλάδας για μετά την εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση .
Τότε θα λυνόταν , «κατά το πλήθος του λαού και κατά το κλίμα», όπως λέει το μανιφέστο τους, η «Ελληνική Νομαρχία».
Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, ήταν προϊόν μιας ενιαίας επαναστατικής διαδικασίας που άρχισε το 1785-86, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την εφαρμογή του «Ελληνικού σχεδίου », της Μεγάλης Αικατερίνης και του Ιωσήφ Β’, για τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, που στηριζόταν στο εθνικοαπελευθερωτικό πνεύμα που γεννήθηκε με τα Ορλωφικά, και επηρεάστηκε από τη Γαλλική Επανάσταση, τους πολέμους του Ναπολέοντα, και τη γέννηση του πρώτου ανεξάρτητου Ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, της Δημοκρατίας των Επτά Ενωμένων Νήσων.
Το κίνημα του νεοελληνικού διαφωτισμού ήταν αναπόσπαστο τέκνο αυτής της ενιαίας επαναστατικής διαδικασίας, στο πλαίσιο της οποίας εντάσσονται οι αγώνες των Σουλιωτών, το κίνημα του Λάμπρου Κατσώνη, το κίνημα του Ρήγα και ο διωγμός των Αρματολών.
Το φθινόπωρο 1814, η ηγεσία της «Εταιρείας των Φίλων του Γένους», συγκεντρώθηκε στην Βιέννη και στο περιθώριο του Ευρωπαϊκού Συνεδρίου, της τότε «Συνόδου Κορυφής», αποφάσισε την Επανάσταση για την Απελευθέρωση των Ελλήνων.
Η καθετοποίηση των συνωμοτικών μηχανισμών σε μια ενιαία οργάνωση, κράτησε από το 1814 ως το 1818, και έγινε με έναν ακόμα πολιτικό συμβιβασμό, που επισημοποιήθηκε με το «Πατριωτικό Δοκίμιο» και που κατέληξε στο λαϊκό επαναστατικό σύνθημα, «για του χριστού την πίστη την Αγία και της πατρίδος την ελευθερία».
Η εκδήλωση της επανάστασης επισπεύστηκε , καθώς ο χρόνος περνούσε και το στρατιωτικό δυναμικό το «έτρωγαν» τα γηρατειά, με βάση την «εξωθεσμική», καταρχήν συμφωνία συνεργασίας, του 1819, ανάμεσα στους εθνικιστές της Κέρκυρας , τον Φοίνικα, και τους μασόνους του Ρώμα, την οποία επισφράγισε ο Αριστείδης Παπάς.
Όταν αποφασίστηκε η Επανάσταση, δημιουργήθηκε ως προκάλυμμα η Φιλόμουσος Εταιρία, με πρόταση της Φιλογένειας που χάρις στον Γαλάτη είχε διερευνήσει και μελετήσει το αγγλικό εγχείρημα στην Αθήνα, και το 1820 ιδρύθηκε η «Φιλόμουσος και Φιλάνθρωπος Γραικική Εμπορική Εταιρία», που ήταν το ταμείο της Επανάστασης, και της οποίας Γενικός Έφορος ανέλαβε ο Υψηλάντης ο οποίος σε επιστολή του (τον Ιούλιο του 1820), ονόμαζε τη Εταιρεία ως «φιλογενική Κάσσαν».
Οι πολιτικοί συμβιβασμοί , και η συνεργασία στην πράξη, διαμόρφωσαν έναν ετερόκλητο πολιτικό φορέα, που σκεπτόταν με διαφορετικό τρόπο στην Αγία Πετρούπολη, με διαφορετικό τρόπο στην Μόσχα, με διαφορετικό τρόπο στην Κέρκυρα, με διαφορετικό τρόπο στην Κωνσταντινούπολη, με διαφορετικό τρόπο στην Οδησσό, και με διαφορετικό τρόπο στη Ζάκυνθο.
Γενικός συντονιστής αυτού του «ενιαίου χάους», ήταν ο Καποδίστριας, που έθεσε ως στόχο την απελευθέρωση της Μεγάλης Ελλάδας, (Πελοπόννησος, Ήπειρος, Μακεδονία, Κρήτη, Αιγαίο, Σμύρνη), με συνδυασμό των τοπικών εξεγέρσεων και των διπλωματικών μέσων.
Ο τελευταίος συμβιβασμός, μεταξύ των «επαναστατικών Κέντρων» ήταν η επιλογή του Αλέξανδρου Υψηλάντη ως μέλλοντα βασιλέα των Ελλήνων , το 1820.
Ο Υψηλάντης, που έπρεπε οπωσδήποτε να κηρύξει την επανάσταση στην Πελοπόννησο, διαφοροποιήθηκε από τα αρχικό σχέδιο και αποδέχθηκε τις αξιώσεις των «Ιακωβίνων» περί «συνταγματικής μοναρχίας», όπως προκύπτει από τις διαφορές ανάμεσα στην «Προειδοποίηση εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς» και το «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος».
 Τα λάθη του Υψηλάντη, που δεν πήγε στην Γαλλία να αποθηκεύσει την αξίωση του έναντι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να εισπράξει 3 εκ γρόσια, και που δεν κατέβηκε στην Πελοπόννησο προκάλεσαν ενα τεράστιο πολιτικό κενό, το οποίο όρμησαν να καλύψουν οι κοτζαμπάσηδες και οι συνεργάτες της εταιρείας της Ανατολής .
 ΣΠΥΡΟΣ ΧΑΤΖΑΡΑΣ

Πηγή

(Visited 647 times, 1 visits today)

Ετικέτες: , , ,

Μπορείτε να κάνετε δωρεά είτε με τον λογαριασμό σας στην Paypal αν διαθέτετε , η και με Visa ή Mastercard μέσω Paypal

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.