Κάθε σπίτι, μια ιστορία άγραφη..

Κάθε σπίτι, μια ιστορία άγραφη..

9 Σεπτεμβρίου, 2020 2 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το
Κάθε σπίτι, μια ιστορία άγραφη..

Τα σπίτια αυτά έχουν πάντοτε κάτι να σου πουν, αρκεί να κοιτάξεις λίγο καλύτερα πίσω από τις φθαρμένες δαντελένιες κουρτίνες και τα σπασμένα παραθυρόφυλλα. Ακόμη και ο αποδιωγμένος από το σπίτι του ή εκείνος που έκλεισε δυνατά την πόρτα πίσω του φεύγοντας, άφησε κάπου βιαστικά το στίγμα του.

Τα σπίτια-μαγνήτες πάντα θα μας φέρνουν έναν κόμπο στο λαιμό, γιατί θα μας θυμίζουν τη φθαρτότητα της ύλης έναντι του συνειδητού, αλλά και πόσο στενά συνδεδεμένα είναι αυτά μεταξύ τους.

 

 

Η φθορά της ύλης, κρύβει μέσα της πάντα, κάποιες ψυχές, που έζησαν… κρύβει πορείες ζωής…

Ξεχασμένα, παρατημένα ή μισογκρεμισμένα, οι ψυχές των ανθρώπων που έζησαν σ΄αυτά, πάντα εκεί θα μένουν…

 

Καλλιόπη

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου

 

Περπατώντας στα στενά της μικρής μου πόλης κάθομαι και παρατηρώ τα σπίτια. Σπίτια μιας άλλης εποχής, ξεχασμένα από τους περισσότερους ανθρώπους, σκονισμένα από το άγγιγμα του χρόνου στέκονται αγέρωχα να φωτίζονται τις νύχτες με φεγγάρι, ελευθερώνοντας τη γοητεία τους σε όσους έχουν μάτια να τα κοιτάξουν και ψυχή να τα αισθανθούν.

Σπίτια που η εποχή του γρήγορου και εύκολου χρήματος έβαλε στο περιθώριο και προσπάθησε να τα αντικαταστήσει με τετράγωνα κελιά, όμοια με πολυτελή κλουβιά.

Τα σπίτια αυτά έχουν πάντοτε κάτι να σου πουν, αρκεί να κοιτάξεις λίγο καλύτερα πίσω από τις φθαρμένες δαντελένιες κουρτίνες και τα σπασμένα παραθυρόφυλλα. Ακόμη και ο αποδιωγμένος από το σπίτι του ή εκείνος που έκλεισε δυνατά την πόρτα πίσω του φεύγοντας, άφησε κάπου βιαστικά το στίγμα του.

Κάτι που ξέχασε να συμμαζέψει, μια γλάστρα στο περβάζι του παραθύρου, δυο κούνιες να κρέμονται από σκουριασμένες αλυσίδες σ᾽έναν κήπο, καλυμμένο πια από αγριόχορτα. Πάντα υπάρχει κάτι εκεί που να δηλώνει τη ζωή πριν απ᾽τον θάνατο, τη ζωντάνια πριν τη σιγή.

Τα σπίτια αυτά, αβίαστοι συνεχιστές μιας πολιτιστικής παράδοσης και κοσμήματα μιας αλλιώτικης Ελλάδας, κουβαλούν τις δικές τους ιστορίες.

Πίσω από τους τοίχους τους έζησαν άνθρωποι, μεγάλωσαν τα παιδιά τους, άκουγαν τις φωνές τους καθώς γέλαγαν μέσα σε ολάνθιστους κήπους, φώναζαν, αγαπούσαν και αγαπιόντουσαν.

Τα σπίτια αυτά, σημερινά φαντάσματα των δρόμων, κοίμισαν στα κρεβάτια τους ανθρώπους ερωτευμένους, τους άφησαν να φωλιάσουν τις φοβίες τους και να γιατρέψουν τις ανησυχίες τους και ήταν το μέρος όπου κάποιος, κάποτε ονειρεύτηκε ένα μεγαλόπνοο σχέδιο που του άλλαξε οριστικά τη ζωή. Στα σπίτια αυτά μάνες έφεραν στον κόσμο τα παιδιά τους, πάνω σε ολόλευκα σεντόνια, με τη βοήθεια μιας μαμής και των γυναικών της γειτονιάς.

Μέσα εκεί, γυναίκες σιγοτραγούδισαν και εφηύραν νανουρίσματα, έπλεξαν κιλά δαντέλες για τις προίκες των παιδιών τους, ενθάρρυναν τους άντρες τους, έχτισαν με κόπο το νοικοκυριό τους και πάλεψαν για την οικογενειακή θαλπωρή σε αβέβαιους καιρούς.

Τα σπίτια αυτά έχουν ακούσει τον θρήνο των ανθρώπων για το χαμό των αγαπημένων τους, δέχτηκαν στα δωμάτιά τους ξένους σαν φίλους τους, μπόλιασαν τους τοίχους τους με παιδικές φωνές και μυρωδιές από Χριστούγεννα και φωτίστηκαν από μελωδίες, γέλια και τραγούδια.

Μέσα σε αυτά, τα ίδια σπίτια, άνθρωποι μιας άλλης εποχής, πιο αγνής και ηθικής, θα τολμούσα να πω, συναθροίζονταν με τους οικείους τους μαγειρεύοντας όλοι μαζί, ανάβοντας μεγάλες φωτιές για να ζεσταθούν και συζητούσαν για ιστορίες και θέματα που απείχαν παρασάγγας από τη σημερινή θεματολογία.

Τα σπίτια αυτά ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα με τη ζωή των ανθρώπων, όχι μόνο σε βιοτικό, αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Ήταν και πάντοτε θα είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας και της ψυχοσύνθεσης των τότε ανθρώπων.

Κάθε φορά που ο δρόμος με βγάζει σ᾽ένα απ´αυτά τα τόσο ξεχωριστά σπίτια, στέκομαι μπροστά τους και αφήνω τις σκέψεις μου να με ταξιδεύουν στη δική τους εποχή.

Τα σπίτια-μαγνήτες πάντα θα μας φέρνουν έναν κόμπο στο λαιμό, γιατί θα μας θυμίζουν τη φθαρτότητα της ύλης έναντι του συνειδητού, αλλά και πόσο στενά συνδεδεμένα είναι αυτά μεταξύ τους.

Αφού αρκεί λίγη ύλη να σταθεί μπροστά σου κάτω από έναν έναστρο ουρανό, με τέσσερα μεγάλα παράθυρα και γαλάζια μισάνοιχτα παραθυρόφυλλα, για να φτιάξεις στο μυαλό σου ολόκληρη την τότε ζωή απ᾽την αρχή.

 

 

Πηγή

Προβολές : 145


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα