Κάποια παιδιά, αντί για άστρα, μετράνε χαμένα κομμάτια της ψυχής τους.

Κάποια παιδιά, αντί για άστρα, μετράνε χαμένα κομμάτια της ψυχής τους.

22 Δεκεμβρίου, 2020 1 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:223
Μοίρασέ το
Κάποια παιδιά, αντί για άστρα, μετράνε χαμένα κομμάτια της ψυχής τους.
 

 

 

 

 

Κάποια παιδιά, όσο και να μεγαλώσουν, θα κρύβουν μέσα στην ψυχή τους ένα πληγωμένο παιδί…

Κι όμως αυτά τα παιδιά μεγαλώνοντας, έχουν τις πιο μεγάλες αντοχές… το πιο όμορφο χαμόγελο…αλλά και το πιο θλιμμένο βλέμμα…

Είναι αυτά που έμαθαν από την πιο τρυφερή τους ηλικία τι σημαίνει πόνος και απόρριψη…

 

Καλλιόπη 

 

Κάποια παιδιά, αντί για άστρα, μετράνε χαμένα κομμάτια της ψυχής τους.

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου

Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο, ίσως τη δυσκολότερη που έζησε ποτέ η δική μου γενιά. Νέοι γονείς οι περισσότεροι στην ηλικία μου, προσπαθούμε να κρατήσουμε τις ισορροπίες στα σπίτια μας, να είμαστε ειλικρινείς με τα παιδιά μας, αλλά ταυτόχρονα να προστατέψουμε την ψυχή τους από τον φόβο και την ανασφάλεια που γεννά αυτή η πρωτόγνωρη συνθήκη.

Μέσα σε όλα αυτά, όμως, κάπου μέσα μου υπάρχει η πεποίθηση και η γνώση πως τα παιδιά μας είναι τυχερά, γιατί τη στιγμή που θα ανταμώσουν τους φίλους τους και θα επιστρέψουν στα σχολεία τους, όλες οι περασμένες δυσκολίες θα ξεχαστούν και ο χρόνος θα κάνει όπως πάντα τη δουλειά του, βάζοντας στην άκρη όλη την πίεση του εγκλεισμού.

Ο νους μου τρέχει στα παιδιά που τους έκλεψαν την παιδική τους ηλικία.

Με ντροπή και απέχθεια προς το είδος μας διαπιστώνω πόσα πολλά παιδιά στερούνται τα βασικά τους δικαιώματα, υλικά και πνευματικά. Δε συμβαίνουν σε χώρες υπανάπτυκτες, ούτε σε άλλους γαλαξίες. Υπάρχουν γύρω μας, άλλες φορές γυρίζουμε αλλού το βλέμμα, γιατί δεν αντέχουμε ούτε το θέαμα, ούτε τη δική μας αναλγησία σε αποτρόπαιες συμπεριφορές.

Υπάρχουν παιδιά εκεί έξω, που κάποιος θεώρησε κτήμα του και τα κακομεταχειρίζεται, τα βγάζει παράνομα στην εργασία και τα αφήνει να ζητιανεύουν για δύο φέτες ψωμί. Υπάρχουν κάποια παιδιά, που κάποιος μετάνιωσε τις αποφάσεις του και τα άφησε στην τύχη τους, να τριγυρίζουν εδώ κι εκεί σαν φαντάσματα, αναζητώντας την μητρική αγάπη και την οικογενειακή ασφάλεια σε λάθος ανθρώπους και δρόμους επικίνδυνους.

Υπάρχουν παιδιά που ο λόγος τους τιμωρείται με ξυλοδαρμό και τρέμουν να κοιτάξουν στα μάτια οποιονδήποτε ενήλικα, μήπως και κάνουν κάτι λάθος ή μήπως και τα χαρακτηρίσουν αγενή.

Κάποια παιδιά δε θα αγαπήσουν ποτέ την παιδική τους ηλικία, γιατί δε γνώρισαν σ´αυτήν όλα όσα δικαιωματικά τους ανήκουν. Είναι τα παιδιά που κάνουν βήματα προς τα πίσω από φόβο, κάθε φορά που ένας ενήλικας τα πλησιάζει, γιατί τους έχουν συνδυάσει με απειλή.

Είναι εκείνα τα παιδιά που κλείνουν σφιχτά τα μάτια τους για να μη δουν τον μπαμπά να γίνεται το τέρας που επιτίθεται στη μαμά και φωνάζουν βίαια και επιθετικά στους συμμαθητές τους, ξεσπώντας την οργή για όλο το άδικο που τους φορτώθηκε. Υπάρχουν παιδιά που αναρωτιούνται καθημερινά γιατί τους έφεραν στον κόσμο αυτό, όταν διαρκώς βλέπουν ένα χέρι να έρχεται κατά πάνω τους, μετά από κάθε ατυχή στιγμή ή δικό τους ξέσπασμα.

Είναι τα παιδιά που γίνονται οι γονείς και οι θεραπευτές των γονιών τους, που μεγαλώνουν πριν της ώρας τους και θεωρούν υποχρέωσή τους να κάνουν υπερήφανους τους γονείς τους.

Είναι τα παιδιά που τα παιδικά τους μάτια έχουν το βλέμμα ενός ενήλικα, αφού κλήθηκαν να γνωρίσουν την πιο σκληρή πλευρά της ανθρώπινης ύπαρξης, το να μην είσαι αποδεκτός από το ίδιο σου το αίμα.

Κι από την άλλη, είναι παιδιά με κολαριστούς γιακάδες και πεντακάθαρα ρούχα, που η ψυχή τους κουβαλάει τις ανασφάλειες του κόσμου όλου. Είναι εκείνα τα παιδιά που δεν τους επιτρέπεται να τρέχουν, να λερώνονται, να λένε τη γνώμη τους αν δεν είναι κοινωνικά αποδεκτή.

Υπάρχουν ακόμη παιδιά στα οποία δεν επιτρέπεται ο αυθορμητισμός και η έκπληξη και τα οποία πρέπει συνεχώς να ζυγίζουν τις πράξεις τους, μη τυχόν και προσβάλλουν την οικογενειακή υπόληψη. Είναι εκείνα τα παιδιά, τα οποία κανείς δε ρωτάει τι θέλουν και στα οποία επιβάλλεται το βάρος των υπέρμετρα φιλόδοξων γονιών.

Υπάρχουν παιδιά που αποχαιρέτησαν την παιδική τους ηλικία πριν καλά καλά τη γνωρίσουν, γιατί κάποιοι γονείς δεν ήταν ικανοί να πολεμήσουν και να νικήσουν τους δικούς τους δαίμονες. Αυτά τα παιδιά δε θα μετρήσουν ποτέ τα άστρα, δε θα είναι ποτέ ελεύθερα μέσα τους, μονάχα θα αριθμούν πληγές στην ψυχή τους και θα αναζητούν κομμάτια του εαυτού τους εδώ κι εκεί.

Μπορεί να θεωρείς πως είσαι ο καλύτερος γονιός εφόσον φροντίζεις το παιδί σου. Μπορεί να πιστεύεις ότι δεν είναι δα και τόσο τρομερό ένα χτύπημα μετά από μια πιεστική μέρα. Μπορεί να το πνίγεις στις φωνές, αλλά να το στέλνεις στα καλύτερα σχολεία και στα ακριβότερα αθλήματα. Μπορεί να πιστεύεις ότι θυσιάστηκες για χάρη του, να τρέχεις σε δύο δουλειές και να απαξιώνεις κάθε του κουβέντα ή προσπάθεια.

Μπορεί να έχεις τόσες και τόσες διαφορετικές απόψεις για το μεγάλωμα και την ανατροφή που ταιριάζει στο παιδί σου και ταυτόχρονα μπορεί να πιστεύεις πως είναι σωστό να δυσκολευτεί στη ζωή του από νωρίς, ώστε να συνηθίσει σε εκείνα που το περιμένουν.

Μπορεί τόσα κι άλλα τόσα.

Δεν μπορεί, όμως, και δεν αξίζει σε κανένα παιδί να στερείται το ψωμί του, το καθαρό νερό, την αγάπη, πολλή πολλή αγάπη, την ασφάλεια, τον αυθορμητισμό, την παιδικότητά του και τη χαρά του, επειδή έτυχε ο γονιός του να είσαι εσύ.

Όσα πολλά κι αν νομίζεις πως είσαι ή εκπροσωπείς για το παιδί σου, μάθε πως αν δε γιορτάζεις καθημερινά το γεγονός ότι αυτό είναι το παιδί σου και του αξίζει ο κόσμος όλος, το έχεις σημαδέψει για πάντα.

Κάποια παιδιά, αντί για άστρα στον ουρανό, μετράνε χαμένα κομμάτια της ψυχής τους και παρακαλάνε με κάθε τρόπο να τους συγχωρήσει η μαμά και ο μπαμπάς που δεν είναι αυτό που ονειρεύτηκαν.

Αν αντέχεις σε μία τέτοια σκέψη, δεν είσαι άξιος να λέγεσαι γονιός.

 

Πηγή

Προβολές : 223


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα