Μητέρες που σκοτώνουν τα παιδιά τους

29 Μαρτίου, 2022 0 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

Η τελευταία και πιο σπάνια περίπτωση είναι το έγκλημα ως μια δίοδος εκδίκησης του συντρόφου της.

Δηλαδή η μητέρα σκοτώνει τα παιδιά της για να εκδικηθεί τον σύντροφό ή τον σύζυγό της και τα παιδιά τα βλέπει ως «αντικείμενα» προκειμένου να ολοκληρώσει τον στόχο της ανυπαρξίας τους.

Ακυρώνοντας τις ζωές των παιδιών νιώθει ότι θα μπορέσει να διεκδικήσει οφέλη μέσα από τη σχέση της (εξαρτητικές ανάγκες, επανασύνδεση, οίκτος κ.λπ.).

 

Υπάρχει και αυτό “το είδος… μητέρας”… αλλά… υπάρχει και ένας πατέρας…

Είναι δυνατόν να μην έχει αντιληφθεί τίποτα για την μητέρα του ή των παιδιών του;;;

Τελικά, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου… μια σκοτεινή άβυσσος που μπορεί να φτάσει στο πιο αποτρόπαιο έγκλημα… αυτό της ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΙΑΣ…

 

Καλλιόπη Σουφλή 

Μητέρες που σκοτώνουν τα παιδιά τους - Της Μυρσίνης Κωστοπούλου

Της Μυρσίνης Κωστοπούλου*

“Στο ερώτημα γιατί κάποιες μητέρες φτάνουν, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, να σκοτώσουν τα ίδια τους τα παιδιά, θέλω να τονίσω ότι, σχετικά με την υπόθεση της Πάτρας, επειδή δεν υπάρχει κατηγορούμενος ούτε έχουν ασκηθεί κατηγορίες σε συγκεκριμένο πρόσωπο, οι απαντήσεις είναι καθαρά θεωρητικές και βασίζονται στα μέχρι τώρα δεδομένα της βιβλιογραφίας.

Ο ισχυρότερος και συχνότερος λόγος που μια μητέρα μπορεί να οδηγήσει τον εαυτό της σε αυτή την αποτρόπαια πράξη, που είναι άλλωστε ένα σκάνδαλο της φύσης, μπορεί να είναι μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.

Πολλές μητέρες γεννούν παιδιά που δεν τα θέλουν και δεν μπορούν να λειτουργήσουν μέσα από τον μητρικό ρόλο.

Συνήθως δεν έχουν υποστηρικτικό πλαίσιο, είναι μόνες τους και συχνά ψυχικά αβοήθητες.

Σε αυτό προστίθεται ως επιβαρυντικός παράγοντας και η ύπαρξη ψυχικής διαταραχής βαριάς μορφής, όπως π.χ. είναι η επιλόχειος ψύχωση, που σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει καν διαγνωστεί, και η ψυχική υγεία της μητέρας είναι αποδιοργανωμένη.

Στις περιπτώσεις αυτές και κάτω από ορισμένες στρεσογόνους συνθήκες, η μητέρα οδηγείται στην εγκληματική συμπεριφορά, ούσα υπό την επήρεια παραληρητικής σκέψης ή ακουστικών ψευδαισθήσεων.

Βέβαια, όπως ανέφερα και προηγουμένως, η ύπαρξη ψυχικής διαταραχής δεν είναι προϋπόθεση.

Ψυχική αδυναμία

Μία άλλη περίπτωση είναι οι μητέρες που έχουν μια βαθιά ψυχική αδυναμία να χτίσουν έναν δεσμό με το παιδί τους.

Κι αυτό πολύ συχνά αποτελεί ένα εύφορο έδαφος πάνω στο οποίο μπορεί να χτιστεί αυτή η εγκληματική συμπεριφορά, ιδίως όταν συνυπάρχει μια διαταραχή προσωπικότητας όπως π.χ. ψυχοπαθητικού τύπου.

Σε άλλες περιπτώσεις μια μητέρα μπορεί να οδηγηθεί σε αυτή την πράξη για να «σώσει» (στο δικό της πάντα μυαλό) το παιδί από αυτόν τον κόσμο.

Έχει βαθιά πίστη ότι το έγκλημα είναι αλτρουιστικό και στην ουσία το παιδί είναι καλύτερα νεκρό παρά ζωντανό.

Στις περιπτώσεις αυτές έχουν σημειωθεί περιστατικά όπου η μητέρα στη συνέχεια αυτοκτονεί («murder-suicide»).

Σε άλλες περιπτώσεις παιδιά οδηγούνται σε θάνατο από την ίδια τους τη μητέρα ως αποτέλεσμα μιας χρόνιας κακοποίησης ή ακόμη και ενός ατυχήματος, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει μία σαφής πρόθεση θανάτου.

Σε αυτή την περίπτωση εμπίπτει και το γνωστό Σύνδρομο Μινχάουζεν διά αντιπροσώπου, κατά το οποίο κυριαρχεί μια χρόνια υπονόμευση της υγείας του παιδιού της.

Μία χρόνια κατασκευή μιας νόσου χωρίς να υπάρχει οργανικό υπόβαθρο, από την οποία μπορεί η μητέρα να αντλεί διαφόρων ειδών οφέλη, ψυχικά, κοινωνικά, οικονομικά κ.λπ.

Η τελευταία και πιο σπάνια περίπτωση είναι το έγκλημα ως μια δίοδος εκδίκησης του συντρόφου της.

Δηλαδή η μητέρα σκοτώνει τα παιδιά της για να εκδικηθεί τον σύντροφό ή τον σύζυγό της και τα παιδιά τα βλέπει ως «αντικείμενα» προκειμένου να ολοκληρώσει τον στόχο της ανυπαρξίας τους.

Ακυρώνοντας τις ζωές των παιδιών νιώθει ότι θα μπορέσει να διεκδικήσει οφέλη μέσα από τη σχέση της (εξαρτητικές ανάγκες, επανασύνδεση, οίκτος κ.λπ.).

*Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι δρ. κλινική ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια

Από την εφημερίδα “ΜΠΑΜ στο ρεπορτάζ” που κυκλοφορεί

 

 

Πηγή

Προβολές : 510


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα