Σε μια φωτογραφία, βρήκα ό,τι είχα (ξε)χάσει από εμένα

Σε μια φωτογραφία, βρήκα ό,τι είχα (ξε)χάσει από εμένα

3 Οκτωβρίου, 2020 1 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το
Σε μια φωτογραφία, βρήκα ό,τι είχα (ξε)χάσει από εμένα

Λένε πως κάθε φωτογραφία έχει κάτι από εσένα. Ένα κομμάτι της ψυχής σου αποτυπωμένο στον φωτογραφικό φακό. Έτσι εξηγείται λοιπόν πως καταφέρνουμε καμιά φορά να ζούμε με μια ξεχασμένη φωτογραφία μέσα μας.

 

 

Όλοι έχουμε καλές και κακές αναμνήσεις, αποτυπωμένες σε φωτογραφίες..

Οι καλές, μας φέρνουν χαμόγελα και νοσταλγία… οι κακές, θλίψη, αλλά ίσως και μαθήματα ζωής…

 

Καλλιόπη

Σε μια φωτογραφία, βρήκα ό,τι είχα (ξε)χάσει από εμένα

Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου

 

Ο κόσμος μας όλος γεμάτος εικόνες. Εικόνες ημερών, χρόνων και κυρίως στιγμών. Περασμένες, μελαγχολικές, ανεξίτηλες και κάποιες από αυτές πολλά υποσχόμενες.

Υποσχόμενες για το τι τελικά ήρθε ή θα έρθει στο μέλλον. Αυτή η γοητεία του παρελθόντος θα μας τραβά πάντα στις πιο γλυκές ή και πικρές αναμνήσεις μας.

Ύστερα ένα γέλιο ή και ένα δάκρυ μπορεί να κυλήσει, καθώς κρατάμε στα χέρια μας μια εικόνα που ο χρόνος πέρασε από πάνω της και τελικά τα κατάφερε να γίνει αισθητή στο παρόν μας.

Κοίτα να δεις λέω που μια φωτογραφία στάθηκε η αφορμή να θυμηθώ μερικά από τα χαρακτηριστικά τα οποία με καθιστούν αυτό που είμαι σήμερα.

Πολλά τα συναισθήματα και μάλιστα εναλλασσόμενα, για να σου θυμίζουν πως τελικά ποτέ κανείς δεν ξεχνάει και δεν ξε-γράφει την παιδική του ηλικία.

Λένε πως κάθε φωτογραφία έχει κάτι από εσένα. Ένα κομμάτι της ψυχής σου αποτυπωμένο στον φωτογραφικό φακό. Έτσι εξηγείται λοιπόν πως καταφέρνουμε καμιά φορά να ζούμε με μια ξεχασμένη φωτογραφία μέσα μας.

Αυτή η φωτογραφία λοιπόν, αν και για χρόνια ξεχασμένη σε ένα κουτί, υπήρχε πάντα σαν φυλαχτό μέσα μου. Και όταν έχω τις μαύρες μου, κάνω ένα σύντομο διάλογο μαζί της ή και απολογισμό, σαν να βρίσκεται κάθε στιγμή παρών.

Και έχει την δύναμη που λες να ξεπροβάλλει. Γιατί αυτή η φωτογραφία όσο σκονισμένη, ξεχασμένη και αν υπάρξει, ακόμα και αν χαθεί, δεν πρόκειται ποτέ να ξεγραφτεί από μέσα μου.

Μόνο για μερικές στιγμές ίσως και ιδιαίτερα εκείνες τις στιγμές όπου ο χρόνος θα τρέχει τόσο γρήγορα και εγώ θα δυσκολεύομαι να τον φτάσω. Και πάλι όμως, θα ψάχνω μέσα μου και θα την βρίσκω. Και θα αναβιώνω τις στιγμές της. Μαζί και όλη μου την παιδική ηλικία!

Και αν κάτι θέλω να υπενθυμίζει αυτή η φωτογραφία στον μελλοντικό μου εαυτό, είναι πως το άλμπουμ της ζωής για να γεμίσει, θέλει ζωή! Θέλει μουσικές, χορούς, γέλια, συγκινήσεις, πάθη, λάθη και χρώματα. Θέλει πολλά! Για την ακρίβεια όλα όσα ζητά η ψυχή μας!

Να τις κοιτάς τις φωτογραφίες σου λοιπόν αναγνώστη μου! Να μην τις κρύβεις. Να μην κάνεις τάχα μου πως τις ξέχασες, αφού βρίσκονται μέσα σου.

Να τις αναβιώνεις και αν σε πληγώνουν ορισμένες, ψάξε τον λόγο πριν τις κατηγορήσεις ή τις σκίσεις. Ψάξε την αιτία του πόνου, και ύστερα πάλι κάνε ένα βήμα μπροστά. Βήμα, βήμα όλα και ένα βήμα την φορά!

Ο Garry Winogrand είπε κάποτε πως κάθε φωτογραφία είναι μια μάχη ανάμεσα στη μορφή και το περιεχόμενο. Και ενώ σε προσωπικό επίπεδο κατάφερα να κερδίσω πολλές από αυτές τις ‘μάχες’, δεν σου κρύβω πως ακόμα αναρωτιέμαι το εξής:

Άραγε στις πόσες «μάχες» με την μορφή και το περιεχόμενο, θα καταφέρουμε να βγούμε τελικά «νικητές»;

 

 

 

Πηγή

Προβολές : 231


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα