ΤΑ «ΑΘΕΑΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ» πίσω από τον πόλεμο στην Ουκρανία...ΠΟΙΟΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ!

5 Απριλίου, 2022 1 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

Μέσα σε αυτό το φόντο παρατηρείται για παράδειγμα ότι οι υποστηρικτές των σκληρών οικονομικών πολιτικών -που χώρες όπως η Ελλάδα βίωσαν με τον πιο οδυνηρό και μνημονιακό τρόπο την τελευταία δεκαετία στον απόηχο της κατάρρευσης της αμερικανικής Lehman Brothers το 2008 – συντάχθηκαν μονομιάς με την πλευρά της Δύσης κατά της Ρωσίας στο όνομα “της ελευθερίας και της δημοκρατίας”.

Καθόλου συμπτωματικό δεν θεωρείται πλέον το γεγονός ότι φορείς -πρόσωπα και κόμματα- τέτοιων αντιλήψεων στην χώρα μας τάσσονται αναφανδόν και υπέρ των συμβιβαστικών λύσεων στα εθνικά μας θέματα, είτε αφορούν τα ελληνοτουρκικά και την Κύπρο, είτε το σκοπιανό και τα μειονοτικά, ενώ ευθυγραμμίζονται και με τις έξωθεν κατευθύνσεις για το μεταναστευτικό που όπως είναι κοινό μυστικό έχουν τη σφραγίδα ενός από τους εξέχοντες “παγκοσμιοποιητές”, του Τζ. Σόρος.

 

 

 

Γενική και ολίγον επιφανειακή αλλά και σε αρκετά σημεία σωστή η παρακάτω ανάλυση, αλλά τα ονόματα αυτών που κινούν τα πιόνια στην παγκόσμια σκακιέρα, δεν αποκαλύπτονται…

Γιατί άραγε;;;

 

Καλλιόπη Σουφλή


Στρατόπεδα πολύ ευρύτερα από τα στρατιωτικά -και μάλιστα με έντονο ιδεολογικό χαρακτήρα- διαμορφώνονται διεθνώς με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία επηρεάζοντας οπωσδήποτε και τις εγχώριες ισορροπίες. Την ώρα που μαίνονται οι συγκρούσεις για τον έλεγχο των εδαφών, μαζί με τον πόλεμο της προπαγάνδας, φουντώνουν και οι μάχες για τα διακυβεύματα της νέας ιστορικής φάσης στην οποία φαίνεται ότι εισέρχεται ολόκληρος ο πλανήτης.Ενδιαφέρον -και διόλου τυχαίο- είναι ότι τα μπλοκ αυτά έχουν τις ίδιες ακριβώς συνθέσεις με εκείνα που σχηματίστηκαν λόγω και των άλλων μεγάλων κρίσεων, οικονομικών και κοινωνικών, που έπληξαν την υφήλιο κατά την τελευταία περίοδο. Κατ΄ αναλογία έχουν προκύψει και οι αντίστοιχοι διχασμοί και διαιρέσεις που σε μεγάλο βαθμό είναι τεχνητές και υποκινούμενες καθώς κατά τεκμήριο όλοι τάσσονται και δηλώνουν αντίθετοι στον πόλεμο. Τα φαινόμενα αυτά παρατηρούνται και στην Ελλάδα, με διαρκώς δε μεγαλύτερη ένταση.Η εξήγηση οφείλεται στο γεγονός ότι η αναμέτρηση στα λιμάνια της Αζοφικής και τα υψίπεδα της ανατολικής Ουκρανίας δεν έχει να κάνει μόνο με τον γεωπολιτικό έλεγχο και την στρατιωτική ισχύ.Ούτε η αναβίωση του Ψυχρού Πολέμου περιορίζεται στον επανακαθορισμό του imperium κάθε υπερδύναμης, παλαιάς ή νεότερης. Όπως ομολογείται από διάφορες πλευρές, αυτός στην πραγματικότητα είναι ένας παγκόσμιος πόλεμος που εκτός από την οικονομική και εμπορική κυριαρχία -και την επιδιωκόμενη πλήρη “αποροσωποίηση” της Δύσης- αφορά και στην ηγεμονία των αρχών και των αντιλήψεων, του τρόπου ζωής γενικότερα με τον οποίο θα πορευτεί στο εξής η ανθρωπότητα.

Το παγκόσμιο καζάνι άλλωστε βράζει για τα καλά εδώ και πολλά χρόνια. Η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης πριν από μια 30ετία, που σήμανε ουσιαστικά και το τέλος του διπολισμού, άνοιξε το δρόμο στην παγκοσμιοποίηση η οποία όμως από ένα σημείο και μετά άρχισε να γεννά τεράστια προβλήματα σε οικονομικό αλλά και κοινωνικό πεδίο φτάνοντας έτσι στα όρια της.

Η σύγκρουση Δύσης – Ανατολής εξελίσσεται πλέον εφ’ όλης της ύλης και όπως φαίνεται θα συνεχιστεί και μετά το πέρας των πολεμικών επιχειρήσεων. Ανεξάρτητα από το νικητή των μαχών στην Ουκρανία, ο ουσιαστικός και βαθύτερος πόλεμος στην παγκόσμια σκακιέρα θα έχει μεγάλη και άγνωστη διάρκεια.

Πολλοί αναλυτές δεν θεωρούν τυχαίο ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Ρωσία είχαν βελτιωθεί και πάντως δεν βρίσκονταν σε ένταση κατά την τετραετία της προεδρίας Τραμπ ο οποίος είχε δώσει από την αρχή το στίγμα του με το γνωστό σλόγκαν «Ναι στον πατριωτισμό, όχι στην παγκοσμιοποίηση».

Η εκλογή Μπάιντεν αναζωπύρωσε τις τάσεις που είχαν αναπτυχθεί κατά την εποχή Κλίντον και στη συνέχεια του Ομπάμα, περίοδοι που συνδέθηκαν με ένα ολόκληρο και πανίσχυρο σύστημα εξουσίας, με πολλούς αθέατους “παίκτες” και προεκτάσεις σε όλα τα παγκόσμια ζητήματα.

Από την άλλη, βλέπουμε ότι τώρα σηκώνουν το γάντι στο ίδιο πεδίο και εκπρόσωποι της ρωσικής πλευράς. Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις του Ρώσου φιλόσοφου Αλεξάντρ Ντούγκιν που αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία τόνισε ότι “είναι μια σύγκρουση με την παγκοσμιοποίηση” και του πατριάρχη Μόσχας Κύριλλου που είπε ότι η σύγκρουση συνιστά «μια θεμελιώδη απόρριψη των αποκαλούμενων αξιών που προσφέρονται σήμερα από εκείνους που διεκδικούν την παγκόσμια εξουσία» αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «η δοκιμή για το σε ποια πλευρά βρίσκεται κανείς είναι αν η χώρα του είναι πρόθυμη να διοργανώσει παρελάσεις gay pride».

Μέσα σε αυτό το φόντο παρατηρείται για παράδειγμα ότι οι υποστηρικτές των σκληρών οικονομικών πολιτικών -που χώρες όπως η Ελλάδα βίωσαν με τον πιο οδυνηρό και μνημονιακό τρόπο την τελευταία δεκαετία στον απόηχο της κατάρρευσης της αμερικανικής Lehman Brothers το 2008 – συντάχθηκαν μονομιάς με την πλευρά της Δύσης κατά της Ρωσίας στο όνομα “της ελευθερίας και της δημοκρατίας”.

Καθόλου συμπτωματικό δεν θεωρείται πλέον το γεγονός ότι φορείς -πρόσωπα και κόμματα- τέτοιων αντιλήψεων στην χώρα μας τάσσονται αναφανδόν και υπέρ των συμβιβαστικών λύσεων στα εθνικά μας θέματα, είτε αφορούν τα ελληνοτουρκικά και την Κύπρο, είτε το σκοπιανό και τα μειονοτικά, ενώ ευθυγραμμίζονται και με τις έξωθεν κατευθύνσεις για το μεταναστευτικό που όπως είναι κοινό μυστικό έχουν τη σφραγίδα ενός από τους εξέχοντες “παγκοσμιοποιητές”, του Τζ. Σόρος.

Στους επαΐοντες δεν προκάλεσε επομένως εντύπωση η προ ημερών δήλωση του γενικού διευθυντή του ΕΛΙΑΜΕΠ Γ. Παγουλάτου ότι νιώθει “ευτυχισμένος” για τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη απέναντι στο ουκρανικό η οποία εκτός από τη φραστική καταδίκη της εισβολής συνοδεύτηκε από την αποστολή πολεμικού υλικού στην Ουκρανία και την άκρως επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα διάρρηξη των παραδοσιακών σχέσεων και δεσμών με την Ρωσία.

Το εμποτισμένο από τις αντιλήψεις του Κ. Σημίτη ΕΛΙΑΜΕΠ είναι αυτό που “διαμορφώνει” και την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης υπό τις γραμμές της οποίες συναντήθηκε ο κ. Μητσοτάκης στην Κωνσταντινούπολη με τον -αναβαθμισμένο από τις εξελίξεις- Τ. Ερντογάν με τον “μεγάλο φάκελο” των τουρκικών απαιτήσεων έναντι της χώρας μας.

Όλα, όπως φαίνεται, είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Άλλωστε ο κ. Μητσοτάκης μιλώντας στην Βουλή πριν από λίγες ημέρες συνόψισε το δόγμα του στη φράση «είμαστε η Δύση και ανήκουμε στην ελευθερία» για να δικαιολογήσει την απόλυτη και άνευ όρων ταύτισή του με τις αποφάσεις κατά της Ρωσίας, έστω και αν αποδεικνύεται ότι οι ρωγμές μεταξύ των δυτικών εταίρων μεγαλώνουν καθημερινά ανάλογα με τα επιμέρους συμφέροντα κάθε χώρας.

Ένα από αυτά τα δοχεία όπως προκύπτει ήταν και της πανδημίας του κορονοϊού.

Κατά τρόπο μάλλον όχι συμπτωματικό και εν προκειμένω όλες οι δυνάμεις που τα δύο προηγούμενα χρόνια είχαν υιοθετήσει και υποστηρίξει τα πιο σκληρά, ανελεύθερα και σε τελικά ανάλυση αναποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση του ιού, τώρα έχουν βρεθεί στην πρωτοπορία του ανιρωσικού μετώπου και από τις τάξεις τους ακούγονται συχνά πυκνά μέχρι και χαρακτηρισμοί περί “νέου Χίτλερ” και “εγκληματία πολέμου” για τον Βλ. Πούτιν.

Το γεγονός από την άλλη πλευρά είναι ότι η Ρωσία όπως σε ένα βαθμό και η Κίνα αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τις συνταγές της Δύσης σε ο,τι αφορά την πανδημία.

Όπως επίσης είναι γνωστό ότι το ρωσικό εμβόλιο αποκλείστηκε, για λόγους που δεν έχουν ακόμη γίνει ιδιαίτερα πειστικοί, από την Ευρ. Ένωση η ηγεσία της οποίας υπό την Ούρσουλα φον ντε λάγιεν έσπευσε αντιθέτως τώρα να γίνει βασιλικότερη του βασιλέως κατά της Μόσχας έστω κι αν η Ευρώπη είναι από τους μεγάλους χαμένους της γεωπολιτικής σύγκρουσης μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Κοινός παρονομαστής όλων αυτών είναι και ο διχαστικός τρόπος με τον οποίον επιχειρείται να αντιμετωπιστεί η άλλη άποψη.

Αν και τα δάκρυα που με κάθε (άλλη) ευκαιρία χύνονται για το δικαίωμα της ελεύθερης γνώμης είναι πολλά, επαναλαμβάνεται τώρα το ίδιο μοτίβο του όχι πολύ μακρινού παρελθόντος.

Είναι νωπές ακόμη για παράδειγμα οι μνήμες στη χώρα μας από την περίοδο των μνημονίων όταν οι πολίτες που διαφωνούσαν, χαρακτηρίζονταν υποτιμητικά και συκοφαντικά “λαϊκιστές” πριν πάρουν τον ειρωνικό χαρακτηρισμό των “αγανακτισμένων”.

Αργότερα, όταν φούντωσαν τα εθνικά θέματα όποιος είχε άλλη άποψη -π.χ. για την Συμφωνία των Πρεσπών- ήταν “εθνικιστής”, “ακροδεξιός” κλπ.

Στη συνέχεια με την πανδημία, ο προσβλητικός χαρακτηρισμός που καθιερώθηκε -δια στόματος και του κ. Μητσοτάκη στην Βουλή- για όσους είχαν άλλη άποψη ήταν οι “ψεκασμένοι”.

Μέχρι και ο ΣΥΡΙΖΑ, μολονότι συμφωνούσε με το κεντρικό αφήγημα, δεν γλίτωσε ως αξιωματική αντιπολίτευση από αυτό το τσουβάλιασμα.

Και τώρα εφευρέθηκε ο όρος “πουτινισμός” για να στιγματίζονται και να “γκετοποιούνται” όσοι -μολονότι είναι αυτονόητα κατά της αιματοχυσίας- δεν αποδέχονται τη “μία και μοναδική αλήθεια” για τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις αιτίες του…

Ανδρέας Καψαμπέλης

 

Πηγή

Προβολές : 361


Μοίρασέ το:



Ετικέτες: , , , , ,

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα