Τους δεδομένους που δεν εκτίμησες, θα τους εκτιμήσεις στην απουσία τους..

Τους δεδομένους που δεν εκτίμησες, θα τους εκτιμήσεις στην απουσία τους..

6 Ιουλίου, 2020 2 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το
Τους δεδομένους που δεν εκτίμησες, θα τους εκτιμήσεις στην απουσία τους..

 

Κάτσε λοιπόν εκεί, μην κουνηθείς.

Μείνε να σκέφτεσαι πως έχασες έναν άνθρωπο όχι από επιλογή του αλλά γιατί ποτέ σου δεν τον εκτίμησες όπως του άξιζε.

Ίσως αυτό τελικά είναι η χειρότερη τιμωρία. Να εκτιμήσεις έναν άνθρωπο όταν δεν είναι πια δικός σου.

 

 

Ούτε η ανάσα μας στο επόμενο δευτερόλεπτο, δεν είναι δεδομένη… πολύ περισσότερο οι άνθρωποι που βρίσκονται στη ζωή μας…

 

Καλλιόπη

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου 

 

Είναι φορές που δεν εκτιμάμε την ανθρώπινη ύπαρξη στην ζωή μας. Έχουμε ανθρώπους διπλά μας που τους θεωρούμε δεδομένους. Θεωρούμε πως θα είναι εκεί πάντα για εμάς να περιμένουν το λίγο που θα τους προσφέρουμε.

Έρχεται η στιγμή όμως που αυτοί οι άνθρωποι φεύγουν, αποφασίζουν να προστατέψουν ότι τους έχει απομείνει. Φεύγουν χωρίς βαρυσήμαντες δηλώσεις και πολλά λόγια. Απλώς εξαφανίζονται.

Στην αρχή δεν καταλαβαίνεις την απουσία τους γιατί η ζωή σου σε παρασύρει στους ρυθμούς της και δεν μπορείς να ασχοληθείς με κάτι που ουσιαστικά έχεις ως δεδομένο. Κάτι που ξέρεις πως θα είναι πάντοτε εκεί να σε περιμένει, εκεί να γίνεται για εσένα στήριγμα και υποστηρικτής. Μετά από λίγο όμως νιώθεις πως κάτι λείπει. Κάτι δεν είναι όπως το είχες συνηθίσει.

Ξαφνικά χάνεις την “καλημέρα” που βαθιά μέσα σου ξέρεις πολύ καλά πως περίμενες κάθε πρωί. Τότε. Εκείνη την στιγμή νιώθεις την απώλεια.

Εκείνη την στιγμή αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που εσύ είχες ως δεδομένο, δεν ήταν τελικά. Σου κακοφαίνεται. Μα γιατί; Θα σου πω εγώ γιατί.

Γιατί ξέρεις πολύ καλά πως τους έχασες. Έφυγαν γιατί δεν τους εκτίμησες ποτέ. Άλλωστε ήταν πάντοτε εκεί, τι θα μπορούσε να αλλάξει σε αυτό; Και τώρα;

Τώρα η έλλειψη τους σε πονάει, σε πληγώνει. Περιμένεις να γυρίσουν, να σου πουν μια κουβέντα, μία δικαιολογία για την απουσία τους. Θέλεις πίσω αυτόν τον άνθρωπο στην ζωή σου, αλλά ο υπέρμετρος εγωισμός σου είναι μεγαλύτερος, σημαντικότερος από αυτούς. Δεν θα σου επέτρεπε ποτέ να τους ψάξεις όσο κι αν το θέλεις. Τι κάνεις λοιπόν για αυτό;

Προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου πως είναι για καλύτερο. Το επαναλαμβάνεις συνεχώς μήπως καταφέρεις και σε πείσεις. Πες το ξανά, μέχρι αυτό να γιγαντωθεί και μπορέσεις να κρυφτείς από πίσω του.

Θα σεβαστείς την επιλογή τους να απομακρυνθούν και τα λάθη ξεκινούν να προσθέτονται το ένα μετά το άλλο. Μπορεί η φυγή τους να σε κάνει να τους εκτιμήσεις λιγάκι παραπάνω να καταλάβεις αν και αργά τι έχασες.

Είναι τόσο μα τόσο αληθινό αυτό που λένε “εκτιμάς κάτι μονάχα όταν το χάσεις”. Μα γιατί; Γιατί δεν το εκτίμησες όταν ήταν εκεί; Όταν ήταν δικό σου και μόνο δικό σου; Γιατί οι άνθρωποι είμαστε αφελείς, νομίζουμε πως όλα μας ανήκουν και είναι για πάντα.

Όχι, τίποτα δεν είναι για πάντα, είναι για όσο παλεύουμε και κοπιάζουμε για αυτά. Είναι για όσο. Και τώρα που έφυγαν; Βλέπεις να σε αγνοούν και πονάς το ξέρω. Όπως επίσης ξέρω πως δεν θα έκανες ποτέ κάτι γι’ αυτή την έλλειψη.

Κάτσε λοιπόν εκεί, μην κουνηθείς. Μείνε να σκέφτεσαι πως έχασες έναν άνθρωπο όχι από επιλογή του αλλά γιατί ποτέ σου δεν τον εκτίμησες όπως του άξιζε.

Ίσως αυτό τελικά είναι η χειρότερη τιμωρία. Να εκτιμήσεις έναν άνθρωπο όταν δεν είναι πια δικός σου.

 

Πηγή

Προβολές : 336


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα