Όταν ακόμα οι γεύσεις ήταν ... γνήσιες...

Όταν ακόμα οι γεύσεις ήταν ... γνήσιες και τα καλοκαίρια μας, μαγευτικά...

16 Ιουνίου, 2020 4 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:269
Μοίρασέ το

 

Τα φαγητά του καλοκαιριού.

Όταν ακόμα οι γεύσεις ήταν ... γνήσιες...

Όχι… δεν το γύρισα στην … μαγειρική… αν και είναι η αδυναμία μου…

Τις αναμνήσεις άφησα να με παρασύρουν και σκέφθηκα και εσάς, τις αναγνώστριες και τους αναγνώστες μου, να σας παρασύρω σ’ εκείνες τις όμορφες εποχές που ήμασταν παιδιά.

Δεν ξέρω για σας, αλλά προσωπικά, όταν με πνίγουν τα σκοτάδια της σημερινής εποχής, δίνω μια κλωτσιά στο σήμερα και ψάχνω στου χθες την αγκαλιά να χωθώ… και μην μου πείτε πως δεν ήταν υπέροχα χρόνια, γιατί δεν θα σας πιστέψω…

Και ναι μωρέ,  ήταν χρόνια φτωχικά, αλλά … είχαν άρωμα, γεύση, εικόνες αγνές και … εκείνο το  “κάτι άλλο”, που μας πήγαινε σε κόσμους παραμυθένιους… κόσμους, που στήναμε με την φαντασία μας…

Οι γεύσεις των παιδικών αναμνήσεων όμως, χαράχτηκαν ανεξίτηλες στην μνήμη και στον ουρανίσκο μας…

Να σας πάω ταξείδι σ’ αυτές;;;

 

Καλλιόπη Σουφλή

 

Υ.Γ. Σήμερα, το μενού έχει … κολοκυθοκορφάδες σμυρνέϊκες, από το μποστάνι μου…

Βάζω το φαγητό, βάλτε το κρασί…

Μια παγωμένη … ΣΑΜΑΡΟΠΕΤΡΑ, με αρώματα εσπεριδοειδών, είναι ότι πρέπει …

 
Είναι η αλήθεια, ότι μια φασολάδα δεν ταιριάζει ένα ζεστό μεσημέρι με 40 βαθμούς! Επειδή είναι βαριά; Δε θα το ‘λεγα, αφού ένας μουσακάς που θεωρείται καλοκαιρινό φαγητό, μόνο ελαφρύς δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.
  Άρα μάλλον θα πρέπει να αποκλείσουμε το πόσο βαρύ είναι ένα φαγητό, αφού τα καλοκαιρινά φαγητά μάλλον έχουν στενή σχέση με τα κρεμμύδια, τα τηγάνια, τις πηχτές κόκκινες σάλτσες. Για παράδειγμα το ιμάμ μπαϊλντί
 Θυμάμαι τη μάνα μου να κόβει τόνους κρεμμύδια, σκόρδα, μαϊντανούς, να τρίβει ντομάτες για να φτιάξει ιμάμ, που ούτε εγώ, ούτε ο αδελφός μου σεβόμαστε τους κόπους της και αφήναμε τη μερίδα μας σχεδόν άθικτη στο πιάτο…
 Προσπαθώντας να μας δελεάσει έκανε το ιμάμ πιο gourmet, βγάζοντας τα κρεμμύδια και τους μαϊντανούς και γεμίζοντας τις μελιτζάνες με τυρί φέτα!
 Η προσπάθειά της απέφερε περισσότερους καρπούς, αλλά δεν μπορούσε να περηφανευτεί ότι είχε και την καλύτερη “σοδειά”. Οπότε το ιμάμ, έφευγε ντροπιασμένο από το καλοκαιρινό μενού μας! 
 Επομένως οι μελιτζάνες γίνονταν “παπουτσάκια”, που ήταν κάτι σαν απλοποιημένος μουσακάς που μας άρεσε πολύ, και η μάνα μου δεν ήταν αναγκασμένη να τηγανίζει φέτες, φέτες τις μελιτζάνες  και τις πατάτες.
   Όμως τα “παπουτσάκια” όσο νόστιμα κι αν ήταν δεν είχαν τη μεγαλοπρέπεια του μουσακά, ούτε το “ειδικό βάρος”, για να κρατήσουν τα πρωτεία στην καλοκαιρινή μας διατροφή.
Υπήρχε όμως κάτι πολύ πιο απλό, που τολμούσε να συναγωνιστεί “το βαρύ πυροβολικό” και ήταν μια γευστική παράδοση στην οικογένειά μας. Τηγανητές μελιτζάνες, πιπεριές και πατάτες με πηχτή κόκκινη σάλτσα!! Τσακίζαμε ολόκληρα σακιά με πατάτες και μελιτζάνες κυριολεκτικώς!
 Ας γυρίσουμε όμως εκεί που μείναμε… Αφού λοιπόν, το πόσο βαρύ είναι ένα φαγητό δεν έχει καμία σημασία στο κατά πόσο θα χαρακτηριστεί “καλοκαιρινό”, το μόνο που απέμεινε είναι τα υλικά.
 Πραγματικά καλοκαιρινά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα φαγητά που περιέχουν μελιτζάνες, πιπεριές, ντομάτες, κολοκύθια που βρίσκονταν σε αφθονία την καλοκαιρινή περίοδο.
Τα κολοκύθια ήταν όμως ζαρζαβατικά που είχα κόψει στην παιδική μου ηλικία κάθε διπλωματική σχέση μαζί τους και συνεπώς και με το ΜΠΡΙΑΜ!!, που ήταν ένας παιδικός μου εφιάλτης που με ταλαιπώρησε για ολόκληρα χρόνια – μαζί με αυτό και το τουρλού που δήθεν είχε μελιτζάνες για να δελεαστώ. Μπααα! χαμένος κόπος… -.
Για μένα καλοκαιρινά φαγητά – εκτός απ’ το βασιλιά μουσακά, εννοείται – είναι δύο.
 Τα γεμιστά και η χωριάτικη σαλάτα! Τα γεμιστά βέβαια έχουν το πιο χαρακτηριστικό “άρωμα” απ’ όλα τα καλοκαιρινά φαγητά!
 Δεν μπορούν να ξεχαστούν οι παιδικές μνήμες να κουβαλάω με ιδρώτα και άγχος να μη μου πέσουνε, το ταψί με τα ξεροψημένα γεμιστά από το φούρνο της γειτονιάς. 
Κρατούσα με εφημερίδες το καυτό ταψί και συνειδητοποιούσα ότι από τα παιδικά μου χέρια κρινόταν ο “άρτος ο επιούσιος” της οικογένειας! 
Ήταν αυτονόητο νομίζω, ότι στο οικογενειακό ταψί μας έμπαιναν μόνο ντομάτες, πιπεριές και μελιτζάνες και ποτέ ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ! 
   Τελικά, τα γεμιστά, αν το καλοσκεφτείς, ίσως και να πρέπει να πάρουν την καλοκαιρινή πρωτοκαθεδρία και απ’ το μουσακά! ΙΣΩΣ,λέω…
 
  Η χωριάτικη σαλάτα είναι επίσης μοναδική, αλλά έχει ευτελισθεί και έχει χάσει την αίγλη της, εξ αιτίας του χρόνιου συγχρωτισμού της με τους τουρίστες και τις ανεκδιήγητες “παραδοσιακές ταβέρνες”. 
Τελικά η greek salad, μόνο greek δεν είναι, ούτε salad βέβαια με την τιμή που τη χτυπάνε!
 Παρ’ όλα αυτά αν έχει πιπερίτσα, ίσως λίγο κάπαρη ή κάποιο παραδοσιακό τυρί, συνεχίζει να είναι ένα απ’ τα must του καλοκαιρινού φαγητού. 
  Εγώ βέβαια τον τελευταίο καιρό προτιμώ τον τάκο, με λίγο τριμμένη ντομάτα, φέτα, ελαιόλαδο, ίσως και λίγες ελιές. Απλός, λιτός και ακόμα όχι τόσο cosmopolitan.
  Είμαι όμως σχεδόν σίγουρος,ότι και αυτός θα ακολουθήσει το δρόμο της greek salad και όλοι οι τουρίστες θα φωνάζουν στον ταβερνιάρη: -“greek takos, please!”.
   Πριν τελειώσω αυτή την ανάρτηση όμως, θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στα “καλοκαιρινά φαγητά”, σ’ ένα δύσκολο, παραδοσιακό και όχι τόσο διαδεδομένο έδεσμα. 
Το φτιάχνουν πια λίγες νοικοκυρές, αλλά πραγματικά αξίζει τον κόπο – ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΛΟΚΥΘΙΑ ! 
-.Μιλάω για τους κολοκυθοανθούς, είτε γεμιστούς, είτε τηγανητούς με κουρκούτι, που θεωρώ ότι είναι ένα πραγματικό απλό, παραδοσιακό και πεντανόστιμο φαγητό που πραγματικά “μυρίζει” καλοκαίρι! 

 

Πηγή

Προβολές : 269

Ετικέτες: ,

Στηρίξτε τα Αττικα Νέα , η βοήθειά σας είναι πολύτιμη.Μπορείτε να κάνετε δωρεά είτε με τον λογαριασμό σας στην Paypal αν διαθέτετε , η και με Visa ή Mastercard μέσω Paypal, πατώντας ακριβώς απο πάνω, στο μπανεράκι

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Μοίρασέ το