γι αυτό γεννηθήκαμε εμείς οι άνθρωποι… (μουσικό βίντεο, χιούμορ και ταινία)
Άνοιξέ τη μάτια μου την καρδούλα σου και μην φοβάσαι πως θα πληγωθείς…

… αυτή που πληγώνει, είν’ η εγωιστική αγάπη…
… η απόρριψη…
Άνοιξε την καρδούλα σου και δώσε αγάπη… δεν κοστίζει…
Γι αυτό γεννηθήκαμε εμείς οι άνθρωποι… για ν’ αγαπάμε…
Για να κάνουμε μακροβούτια στην καρδιά μας και να συναντιόμαστε μ’ ανθρώπινες μορφές κι όχι με το κενό…
Κι αν η καρδούλα σου έχει μπαλώματα απ’ ανθρώπους που έπαιξαν με την αγάπη σου ή που σε πρόδωσαν, μην βάζεις φράχτες και σιδεριές στην καρδιά σου…
Συνέχισε να δίνεις αγάπη, να μοιράζεσαι την αγάπη… κι όποιος ξέρει απ’ αγάπη, θα χωθεί στην αγκαλιά της…

καληνύχτα…
Καλλιόπη



Στο παράθυρο του βίντεο επιλέγετε τις Ρυθμίσεις-γρανάζι, στο αναδυόμενο παράθυρο επιλέγετε το «Υπότιτλοι», στο νέο παράθυρο που θα παρουσιαστεί επιλέγετε το «Αυτόματη Μετάφραση» και τελικώς στο ακόλουθο παράθυρο επιλέγετε την γλώσσα αρεσκείας σας – Ελληνικά.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Υπέροχο… Κ. Καλλιόπη…
Αυτήν η καρδούλα…
Ζητά την βυθιση μας μέσα της…
Να δούμε τα μπάζα…
Που την επισκιάζουν ..
Να δούμε τα τραύματα που την αιμορραγουν…
Δικά μας δικά τους δεν έχει σημασία…
Για να μην τραυματίζουμε εμάς…
Ή τον συνάνθρωπο μας…
Ηθελημενα…
Αθελητα…
Παιτώντας τα μπάζα σιγά σιγά…
Μεχρη τέλους….
Τότε αρχίζει σιγά σιγά και ανθιζει η καρδούλα…
Και τα μπαλωματα γίνονται ευχές…
Και ξανοίγετε στην θάλασσα …
Με βάρκα την ελπίδα…
Εμπόδια πολλά…
Και κυρίως το εγώ μας…
Μα και αν αδύναμος…
Ακροτηριασμένος σε κρεβάτι της κλινικής…
Έχε ελπίδα…
Και μην τα παρατάς…
Απλά κραβγαζε…
Ζητώντας την Αγάπη …
Ναι το ξέρω…
Τα λόγια χτίζω Ανώγεια…
Και στις πράξεις μηδέν…
Και πρώτος εγώ…
Μα η θεραπεία δεν έρχεται ξαφνικά…
Μπορεί να διαρκέσει…
Όσο χρειάζεται…
Αναλώγος… την αρρώστια…
Υπομονή…
Μεχρη να έρθει η πραγματική ελευθερία…
Καλησπέρα σας…
Και σε όλους…
https://youtu.be/DIZNGgDxmJ8?feature=shared
Δύσκολο και σπάνιο πράγμα η Αγάπη, Κωνσταντίνε… οι άνθρωποι δεν ξέρουν ν’ αγαπούν… κανείς δεν τους δίδαξε πως να πορεύονται… όλοι θύματα μιας κοινωνίας που σε θέλει με τους δικούς τους όρους… κι εμείς οι άνθρωποι μικροί και σκλαβωμένοι…
Αχ… Κ. Καλλιόπη …
Πόσο αληθινά… Λέξεις γεμάτο πόνο …
Δυστυχώς … Αυτήν είναι η αλήθεια …
κι εμείς οι άνθρωποι μικροί και σκλαβωμένοι…
Ακριβώς…
Βίωμα προσωπικό…
Απομακρυνομενοι …
Παρασυρμένοι…
Σε βιώματα…
Και καταστάσεις…
Ειδικά εν άγνοια…
Από την αγάπη…
Αντανακλούμε τους δαίμονες που δεν κερδίσαμε ακόμη…
Ή τον δαίμονα εαυτό …
Ο πιο επικηνδινος …
Που με τρόμο τον αποφεύγουμε ..
Χτίζοντας παρασηρωμενοι από όλες τις καταστάσεις….
Ένα παραμύθι στην ζωή μας …
Χάνοντας τα αληθινά…
Τα όνειρα δεν είναι κακά…
Αρκη να είναι σαν μικρά παιδιά…
Αγνά…
Ο άνθρωπος τόσο ευάλωτος ..
Σε όλες τις καταστάσεις…
Κάπου… Ή στα περισσότερα…
Ειδικά στην εποχή μας…
Ισοπεδωμένη…
Πέφτει…
Παρασσύρεται…
Μολύνετε…
Για αυτό που δεν ήταν ποτέ…
Με όλες τις αισθήσεις…
Που βομβαρδιζόμαστε από παντού…
Ανελεητα…
Σαν φίλο στον άνεμο…
Δίχως καμία βάση…
Κανένα λυχνάρι φωτός…
Κανένα μεγενθιτικο φακό …
Εξαντλημένος…
Αναπειρος…
Αναλόγως…
Δύσκολο το μικροσκόπιο…
Και λογικό…
Ανθρώπινο…
Όμως η γνώση της κατάστασης…
Είναι η μισή γιατρειά…
Και μετά η καλοπροαίρετη κινηση…
Ποτέ δεν είναι αργά…
Εστω και του άκρου του δαχτύλου…
Να γίνει καλά…
μετράει…
Ο σκλαβωμένος…
Ή τραυματισμένος…
Ή ακροτηριασμένος…
Αφού αντιληφθεί το πεδίο της μαχης…
Τι έχασε… Και πως…
Προσπαθεί να γίνει καλά…
Για να ξανά πέσει στην μάχη…
Και θα ξανά πέσει…
Η εμπειρία έτσι αποκτάτε…
Στο τόπο της εξωρίας που χτύσαμε ο κάθε ένας…
Και αν δεν έχουμε δυναμη…
Η αντίληψη μας είναι το παν…
Για να παρακαλέσουμε…
Βοήθεια…!
Θέλω να γνωρίσω την Αγάπη…!
Που έχω θάψει μέσα μου…
This Dog Goes Paragliding With His Owner And Loves It! | The Dodo Soulmates
https://www.youtube.com/watch?v=ocV7Hpj9keM
Απλός ανώνυμος σχολιαστής