Ετικέτα: ΠΟΙΗΣΗ

Είναι που ψάχνεις κάθε φορά να βρεις τα λόγια... αυτά τα λόγια της ψυχής, για να μελώσεις την κάθε μέρα σου ...

Το νοιώθεις κι ας προσπαθείς να το προσπεράσεις... το ξέρεις πως πέρασε πια η εποχή της αθωότητας... δεν μπορείς να το αγνοείς ...

Έκανες τη ζωή σου, θεατρική παράσταση... μονόπρακτο με  πολλούς ρόλους... μάσκες που διαλεξες για να αντέχεις ΕΣΕΝΑ! ...

Άκου μάτια μου... Ο έρωτας, είναι δώρο χαράς... δεν είναι βόλεμα, ούτε αμφιθυμιές... δεν είν' υπεκφυγές... Ή τον ζεις ως το μεδούλι του, ή τον απορρίπτεις ...

Ο έρωτας, μάτια μου, είναι βραχυκύκλωμα... κόκκινο κρασί... αποπλάνηση... ξάναμα... ταραχή... είναι φαντασίωση ...

Η μέρα χθες, ήταν ολόλαμπρη, πριν ξεκινήσουν τα σύννεφα να μαζεύονται στ' ουρανού τα λιβάδια κι ανοίξουν οι ουρανοί σ' ένα κρεσέντο λυγμών ...

Μικραίνει μάτια μου ο κόσμος... κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο ασήμαντος... κι οι άνθρωποι, στο σκοτάδι ουρλιάζουν την γελοιότητά τους... σ΄ αυτό κρύβουν την ανυπαρξία της ψυχής τους... σ' ...

Πριν περάσει η ζωή από μπροστά σου και σου πει με μάτια βουρκωμένα: «Σε περίμενα να με υπερασπιστείς» ...

Σκέφθηκα για σήμερα, να δείξω και μια άλλη πλευρά της ζωής, με πολύ δυνατά μηνύματα...  ...

Στην κόψη του χρόνου και στις ρωγμές του, βλέπεις ότι στοίχειωσε μέσα σου... στον καθρέπτη της μοίρας είναι που πέφτει το γκρίζο... το μαύρο... αυτό που καίει στιγμές και σελίδες ...

Μη φοβηθείς τα εμπόδια! Υπάρχει μια γλυκιά ηρεμία μέσα στη τρικυμία των πάντων γύρω μας. Είναι η Αγάπη που σε αγκαλιάζει και δεν αφήνει να βυθιστείς. Την έζησες για λίγο, ...

Στην εποχή που όλοι είναι επιβάτες, εσύ, διάλεξεις να είσαι ακροβάτης... να ισορροπείς ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα... ανάμεσα στο αβέβαιο και στο βέβαιο ...

Αντέχεις άραγε, να δεις ποιός πραγματικά είσαι; Να κοιταχτείς στον καθρέπτη και να δεις τον εαυτό σου χωρίς ρόλους; ...

Ξέρεις τι σημαίνει Αγάπη; Δεν νομίζω ...

Αυτό είναι το «χωρίζω» που εννοώ. Κάθε μέρα, μέσα στον ίδιο μου τον γάμο. Να χωρίζω τις προσδοκίες μου από την πραγματικότητα, την ανάγκη από την αγάπη, τον φόβο από ...

Ψάχνεις να βρεις το Φως και την Αλήθεια, στα βιβλία... ... την αναζητάς απεγνωσμένα, γιατί ξέρεις πως θ' αλλάξει τη ζωή σου ...

Καρυδότσουφλο σε τρικυμισμένη θάλασσα η ζωή μας πια... κι από παντού να σε κτυπούν οι παγωμένοι αέρηδες ...

"Ήταν σαν να είχαν περάσει πάνω από τον δύσκολο γολγοθά της συζυγικής ζωής και είχαν φτάσει χωρίς άλλες περιπέτειες, στο κέντρο του έρωτα ...

Υπάρχουν κάποια συναισθήματα, που δεν μπαίνουν σε όρια... δεν έχουν χρονοχρέωση στο ημερολόγιο.. είν' η κατανόηση... ο σεβασμός... η συμπόνια ...

Ξερεις τι είναι Αγαπη; ...

Κι εκεί που λες πως "όλα τέλειωσαν", έρχεται το φως της μέρας κι όλα ξεκινούν απ' την αρχή ...

Θάβονται οι αλήθειες... μα πάντα κάποια ρωγμή θα βρεθεί και θα βγουν στο φως ...

Η ψυχή σου, ταξειδεύει σ' ουρανούς και σε θάλασσες... το ίδιο κι οι σκέψεις σου... εσύ, γιατί έριξες άγκυρα στο λιμάνι; ...

Σε μια ερημική παραλία, διαλεξες να περπατήσεις ξυπόλυτος... με τα πόδια γυμνά, να βυθίζονται στην άμμο...  ...

Χάσαμε τον μπούσουλα... Ότι πολυτιμότερο χάσαμε σ' αυτή την εποχή που ζούμε... χάσαμε την ευαίσθητη έκφραση της ψυχής μας... τον ρομαντισμο μας... την ανάσα μας ...

Στον εαυτό τους κλειδωμένοι οι άνθρωποι κατοικούν στη θάλασσα της μοναξιάς, ερημικα κοχύλια, ...

"Πονάμε όσοι αγαπάμε Γιατί η χαρά μες στη ζωή είνʼ ακριβή...", λέει ένα τραγούδι ...

Απ' όλα έχει η ζωή... αίνιγμα... μυστηριο... ομορφιά... νοσταλγία... πίκρα... ασχήμια... αγαπητή και διαφορετική για τον καθενα μας ...

Κόντρα στ' αδιέξοδα και στους δρόμους που δεν οδηγούν πουθενά ...

Παγιδευτήκαμε σε λαβύρινθους ...