Ετικέτα: ΠΟΙΗΣΗ

Είναι αυτή η αίσθηση που νοιώθεις συνέχεια μέσα σου... πως κάτι σου λείπει ...

Μερικοί άνθρωποι μοιάζουν με τα σάπια μήλα... έχουν μέσα τους εκείνο το σκουλήκι της ζήλιας και της κακομοιριάς και νομίζουν πως είναι "θεοί" ...

Σ΄αυτή την απρόσωπη εποχή, ότι πολυτιμότερο, είν' η αγάπη... απ' οπου κι αν προέρχεται... από πρόσωπα κοντινά... μακρινά ή ακόμα και... άγνωστα...  ...

Η αγάπη δεν γεννιέται από υποχρέωση.Γεννιέται από ελευθερία ...

Δύσκολες αυτές οι μερες και φορτωμένες με πολλά, μέχρι το τέλος του μήνα, έχουν επηρεάσει τους ρυθμούς των αναρτήσεων ...

Έχεις να διαλέξεις, ανάμεσα στ' αγκάθια που συνήθιζες να ζεις  και στην πόρτα του παραδείσου που καλείσαι ν' ανοίξεις... εκεί που είναι η ευτυχία, η αγάπη, η ψυχή σου ...

Από τις παλιές αγάπες, μένει το άρωμα της νοσταλγίας και μια θλίψη για το όνειρο που δεν ολοκληρώθηκε ...

Είναι που ψάχνεις κάθε φορά να βρεις τα λόγια... αυτά τα λόγια της ψυχής, για να μελώσεις την κάθε μέρα σου ...

Το νοιώθεις κι ας προσπαθείς να το προσπεράσεις... το ξέρεις πως πέρασε πια η εποχή της αθωότητας... δεν μπορείς να το αγνοείς ...

Έκανες τη ζωή σου, θεατρική παράσταση... μονόπρακτο με  πολλούς ρόλους... μάσκες που διαλεξες για να αντέχεις ΕΣΕΝΑ! ...

Άκου μάτια μου... Ο έρωτας, είναι δώρο χαράς... δεν είναι βόλεμα, ούτε αμφιθυμιές... δεν είν' υπεκφυγές... Ή τον ζεις ως το μεδούλι του, ή τον απορρίπτεις ...

Ο έρωτας, μάτια μου, είναι βραχυκύκλωμα... κόκκινο κρασί... αποπλάνηση... ξάναμα... ταραχή... είναι φαντασίωση ...

Η μέρα χθες, ήταν ολόλαμπρη, πριν ξεκινήσουν τα σύννεφα να μαζεύονται στ' ουρανού τα λιβάδια κι ανοίξουν οι ουρανοί σ' ένα κρεσέντο λυγμών ...

Μικραίνει μάτια μου ο κόσμος... κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο ασήμαντος... κι οι άνθρωποι, στο σκοτάδι ουρλιάζουν την γελοιότητά τους... σ΄ αυτό κρύβουν την ανυπαρξία της ψυχής τους... σ' ...

Πριν περάσει η ζωή από μπροστά σου και σου πει με μάτια βουρκωμένα: «Σε περίμενα να με υπερασπιστείς» ...

Σκέφθηκα για σήμερα, να δείξω και μια άλλη πλευρά της ζωής, με πολύ δυνατά μηνύματα...  ...

Στην κόψη του χρόνου και στις ρωγμές του, βλέπεις ότι στοίχειωσε μέσα σου... στον καθρέπτη της μοίρας είναι που πέφτει το γκρίζο... το μαύρο... αυτό που καίει στιγμές και σελίδες ...

Μη φοβηθείς τα εμπόδια! Υπάρχει μια γλυκιά ηρεμία μέσα στη τρικυμία των πάντων γύρω μας. Είναι η Αγάπη που σε αγκαλιάζει και δεν αφήνει να βυθιστείς. Την έζησες για λίγο, ...

Στην εποχή που όλοι είναι επιβάτες, εσύ, διάλεξεις να είσαι ακροβάτης... να ισορροπείς ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα... ανάμεσα στο αβέβαιο και στο βέβαιο ...

Αντέχεις άραγε, να δεις ποιός πραγματικά είσαι; Να κοιταχτείς στον καθρέπτη και να δεις τον εαυτό σου χωρίς ρόλους; ...

Ξέρεις τι σημαίνει Αγάπη; Δεν νομίζω ...

Αυτό είναι το «χωρίζω» που εννοώ. Κάθε μέρα, μέσα στον ίδιο μου τον γάμο. Να χωρίζω τις προσδοκίες μου από την πραγματικότητα, την ανάγκη από την αγάπη, τον φόβο από ...

Ψάχνεις να βρεις το Φως και την Αλήθεια, στα βιβλία... ... την αναζητάς απεγνωσμένα, γιατί ξέρεις πως θ' αλλάξει τη ζωή σου ...

Καρυδότσουφλο σε τρικυμισμένη θάλασσα η ζωή μας πια... κι από παντού να σε κτυπούν οι παγωμένοι αέρηδες ...

"Ήταν σαν να είχαν περάσει πάνω από τον δύσκολο γολγοθά της συζυγικής ζωής και είχαν φτάσει χωρίς άλλες περιπέτειες, στο κέντρο του έρωτα ...

Υπάρχουν κάποια συναισθήματα, που δεν μπαίνουν σε όρια... δεν έχουν χρονοχρέωση στο ημερολόγιο.. είν' η κατανόηση... ο σεβασμός... η συμπόνια ...

Ξερεις τι είναι Αγαπη; ...

Κι εκεί που λες πως "όλα τέλειωσαν", έρχεται το φως της μέρας κι όλα ξεκινούν απ' την αρχή ...

Θάβονται οι αλήθειες... μα πάντα κάποια ρωγμή θα βρεθεί και θα βγουν στο φως ...

Η ψυχή σου, ταξειδεύει σ' ουρανούς και σε θάλασσες... το ίδιο κι οι σκέψεις σου... εσύ, γιατί έριξες άγκυρα στο λιμάνι; ...