Ετικέτα: ΠΟΙΗΣΗ

Καρυδότσουφλο σε τρικυμισμένη θάλασσα η ζωή μας πια... κι από παντού να σε κτυπούν οι παγωμένοι αέρηδες ...

"Ήταν σαν να είχαν περάσει πάνω από τον δύσκολο γολγοθά της συζυγικής ζωής και είχαν φτάσει χωρίς άλλες περιπέτειες, στο κέντρο του έρωτα ...

Υπάρχουν κάποια συναισθήματα, που δεν μπαίνουν σε όρια... δεν έχουν χρονοχρέωση στο ημερολόγιο.. είν' η κατανόηση... ο σεβασμός... η συμπόνια ...

Ξερεις τι είναι Αγαπη; ...

Κι εκεί που λες πως "όλα τέλειωσαν", έρχεται το φως της μέρας κι όλα ξεκινούν απ' την αρχή ...

Θάβονται οι αλήθειες... μα πάντα κάποια ρωγμή θα βρεθεί και θα βγουν στο φως ...

Η ψυχή σου, ταξειδεύει σ' ουρανούς και σε θάλασσες... το ίδιο κι οι σκέψεις σου... εσύ, γιατί έριξες άγκυρα στο λιμάνι; ...

Σε μια ερημική παραλία, διαλεξες να περπατήσεις ξυπόλυτος... με τα πόδια γυμνά, να βυθίζονται στην άμμο...  ...

Χάσαμε τον μπούσουλα... Ότι πολυτιμότερο χάσαμε σ' αυτή την εποχή που ζούμε... χάσαμε την ευαίσθητη έκφραση της ψυχής μας... τον ρομαντισμο μας... την ανάσα μας ...

Στον εαυτό τους κλειδωμένοι οι άνθρωποι κατοικούν στη θάλασσα της μοναξιάς, ερημικα κοχύλια, ...

"Πονάμε όσοι αγαπάμε Γιατί η χαρά μες στη ζωή είνʼ ακριβή...", λέει ένα τραγούδι ...

Απ' όλα έχει η ζωή... αίνιγμα... μυστηριο... ομορφιά... νοσταλγία... πίκρα... ασχήμια... αγαπητή και διαφορετική για τον καθενα μας ...

Κόντρα στ' αδιέξοδα και στους δρόμους που δεν οδηγούν πουθενά ...

Παγιδευτήκαμε σε λαβύρινθους ...

Ένα βλέμμα να ρίξεις γύρω σου και θα δεις αμέτρητους μοναχικούς ανθρώπους...άδεια βλέμματα και ψυχές ερμητικά κλειστές ...

Είναι φορές που νοιώθεις πως βρίσκεσαι στο κέντρο μιας καταιγίδας... πονάς.. υποφέρεις ...

Έλα να πάμε ένα ταξείδι στ' ανοιχτά... χωρίς πυξίδες και δελτία μετεωρολογικά... χωρίς αποσκευές... να το ρισκάρουμε, βρε αδελφέ ...

Παράθυρο με θέα τη ζωή, είν' οτι λαχτάρησε ο καθένας μας...  ...

... ενώ σκάει ο τζίτζικας...  ...

Στον ουρανό, κρέμασες τους ήλιους σου... είναι για να φωτίζουν τον δρόμο σου... για να μην τον χάνεις, κάθε φορά που το καράβι σου ξεκινάει για ένα ταξείδι, χωρίς πυξίδα ...

Ένας μπαξές, είναι μάτια μου ο έρωτας... ένας μπαξές, που θέλει φροντίδα... αγάπη... πότισμα... συντήρηση ...

Το ξέρεις πως η αγαπη, είναι παράξενο συναίσθημα... ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο ν' αγαπά ...

Πωλητές ονείρων από τη μια, ρακοσυλλέκτες ονείρων από την άλλη ...

Κάθε πρωί ξεκινάμε με τις ίδιες σκέψεις... πως θ' αρμενίσει το καράβι μας τη μέρα... πως θα οργώσει τα κύματα, αν θα βρει ήρεμη θάλασσα ή ύφαλους ...

Πόσο δεκτικός είναι ο νους μας, όταν αντιλαμβάνεται χωρίς να σκέπτεται, χωρίς να μυρικάζει απλά όσα βλέπει με τα μάτια, αλλά δεν νοιώθει με την ψυχή ...

Δεν ξέρω αν  το 'χεις σκεφθεί, αλλά  μέρος τ' ουρανού και της γης είσαι κι εσύ, όπως όλοι μας ...

Στα μικρά και στ' ασήμαντα βρίσκεται η ευτυχία ...

Δεν χρειάζονται πολλά για να σηκωθεί η κουρτίνα που σου κρύβει το φως... ... ίσα ίσα μια σκέψη στης ψυχής το ακρόχειλο ...

Σας αρέσουν τα παραμύθια; Εγώ τρελλαίνομαι... λατρεύω να πετώ σ' εκείνη την χώρα που όλα είναι τόσο υπέροχα, τόσο μαγικά... τόσο "γούτσου - γούτσου" που έλεγε και μια φίλη ...

Προορισμός σου, είναι η Ιθακη... είναι ο αγώνας σου, για να δώσεις στη ζωη σου νόημα... υπόσταση...το ταξείδεμα είναι που μετράει, σε θάλασσες που δεν έχουν άκρη... ταξείδι χωρίς αρχή ...