Ετικέτα: ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

Όταν οι θύμισες στήνουν τον δικό τους μακάβριο χορό γύρω από τα περασμένα, το δάκρυ κυλά πικρό ...

Μείνε συντονισμένος  στους ρυθμούς της καρδιάς σου ...

Αν σου δείχνω την ζωή αλλιώς... πάντα θα είμαστε παιδιά κάποιου και πάντα θα θέλουμε να δείχνουμε μεγάλοι. Αλλά το παραμύθι μέσα μας αν δεν το σταματήσουμε θα είναι εκείνο ...

Σ' ένα κουτάκι έβαλες τη ζωή σου όταν έπαψες να είσαι παιδί... όταν γεννήθηκες, δεν το είχες.. είναι το κουτάκι που μέσα του περιέχει τον φόβο... στην ουσία, περιέχει το ...

Σ΄αυτή την απρόσωπη εποχή, ότι πολυτιμότερο, είν' η αγάπη... απ' οπου κι αν προέρχεται... από πρόσωπα κοντινά... μακρινά ή ακόμα και... άγνωστα ...

Πρέπει να καείς από την ίδια σου την φλόγα , πώς να ξαναγεννηθείς αν δεν γίνεις πρώτα στάχτη ;  Φ. Νίτσε ...

Κάποιοι Άνθρωποι, γεννήθηκαν μέσα στο ΦΩΣ. Η ψυχή τους είναι ΦΩΣ. Αυτός είναι και ο λόγος, που μαζεύουν γύρω τους σκοτάδια… σκιές… ...

Αρκεί μια στιγμή, μοναδική κι αόρατη για να να σου αποκαλυφθεί κάτι απ' αυτά τα "κρυμμένα" ...

Δύσκολο ν' αντέξεις την αλήθεια... αφέθηκες άθελά σου στα "πρέπει" του κόσμου τούτου κι έχασες την αλήθεια σου ...

Τελικά, κρατάει...χρόνια αυτή η "κολώνια"... Σαν να μην πέρασε μια μέρα ...

Στων ματιών σου τις άκρες, χάραξε η ζωή τις κρυφές της ρυτίδες... ...έχει τον τρόπο της για να σου δείχνει πως το τώρα, έγινε χθες ...

Όσα μυστήρια του κόσμου κι αν ξεδιαλύνεις, θα υπάρχει μέσα σου κάποιο που δεν θα μπορέσεις να το ερμηνεύσεις ...

για σήμερα, θ' αφήσω μια καληνύχτα...  ...

Ειν' απ' τις νυχτιές που την πόρτα σου, κτύπησε η μοναξια... δεν την κάλεσες... μπήκε, χωρίς καν να σε ρωτήσει ... απρόσκλητη ...

''Ναὶ ἀγαπημένη μου, ἐμεῖς γι᾿ αὐτὰ τὰ λίγα κι ἁπλὰ πράγματα πολεμᾶμε γιὰ νὰ μποροῦμε νά ῾χουμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνὶ ἕνα χαρούμενο δρόμο τὸ πρωὶ ἕνα ἤρεμο ...

Θα έρθει μόνη της.. όταν δεν θα την περιμένεις... όταν πιστεύεις πως δεν υπάρχουν δρόμοι ανοιχτοί... όταν το έχεις πάρει απόφαση πως δεν υπάρχει ...

Ζωή... Θάνατος... Αλήθεια... Ψέμα... Κόλαση... Παράδεισος... Άνδρας... Γυναίκα ...

... μια παιδική νύχτα...  ...

... και των ονείρων...  ...

Πτωχαίνει ο κόσμος  γύρω μας... Πτώχυνε κι η ελπίδα... χάνει σιγά σιγά, τον ρόλο της... τον λόγο της... Όλα κάποτε φεύγουν... και τα ψέμματα... όλα τελειώνουν ...

Μια θάλασσα η ζωή... άμμος να ξεγλιστρά μεσ' απ' τ' ακροδάχτυλα ...

Αναζήτηση, όνειρο και προσδοκία... Της έταξες τον εαυτό σου... τι πιο πολύτιμο... της έγραψες στίχους και μουσική...  ...

Πολλοί θ' ανοίξουν την αγκαλιά τους για να σ' αγκαλιάσουν ...

Από χώμα το σώμα... από φως η ψυχή ...

Έγινε κι αυτό... να, που πάγωσε το χαμόγελο στα χείλη μας... που ράψαμε τη θλίψη στο πετσί μας ...

Η τελευταία πινελιά για τη μέρα που έκλεισε την πορεία της, κάτι ξεχωριστό στη μονοτονία της καθημερινότητάς μας ...

Μπερδεμένη ανάμεσα στην αλήθεια και στην επιθυμία... ανάμεσα στον εχθρό και στον φίλο... πόσο δύσκολο είναι να τα ξεχωρίσεις ...

Όσα δεν τολμούν να ομολογήσουν τα χείλη, τα ομολογούν τα ...

Όταν αγαπάς αληθινά, βουτάς στα βαθιά... η μορφή του άλλου εξαφανίζεται κι αγγίζεις το εσωτερικό της ψυχής... κι εκεί βρίσκεις την πόρτα.. το άνοιγμα στην θεϊκότητα ...

Στα χρόνια που περνούν, μαθαίνεις...  διδάσκει η ζωή... κι ειναι δάσκαλος σκληρός ...