Ετικέτα: ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

Μάλλον διανύω μια περίοδο κούρασης ψυχικής, πνευματικής και σωματικής...  με τις ανοσοθεραπείες και τις εξετάσεις μου να βρίσκονται στο πικ τους, και δεν υπάρχει διάθεση για ποιητικές φιλοσοφίες...  ...

Όταν ένα ερώτημα έρχεται και ξανάρχεται στη σκέψη σου... όταν αναρωτιέσαι "Ποιός/α είμαι"... έχεις κάνει το πρώτο βήμα για να ψάξεις... να στραφείς μέσα σου... να γίνεις ένα μαζί του ...

Την ιστορία, δεν την γράφουν τρίτοι...την γράφουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές, με τον δικό του τρόπο γραφής ο καθένας ...

Μ' ευωδιές σε τυλίγει τούτο το φθινόπωρο, κι ας μην θες να τις μυρίσεις... διάφανο, ειρηνικό  και γαλήνιο  το πέπλο της, κι ας ανταριάζουν γύρω σου όλα ...

Τρεις συλλαβές όλες κι όλες, αλλά για μένα είναι ψεύτικες... και μην μου πεις για αξιοπρέπεια.. για ανωτερότητα και τα τοιαύτα ...

Κι αν απλωθεί γύρω σου το γκρίζο ή το μαύρο, κάνε κάτι απλό... Βάλε χρώματα...ζήσε...  ...

Ανθρώπινη αδυναμία, να περιμένεις από τους άλλους να σ' αγαπήσουν... αβεβαιότητα, προσδοκίες, επιθυμιες... παλάτια στην άμμο κτισμενα ...

Πολλοί θ' ανοίξουν την αγκαλιά τους για να σ' αγκαλιάσουν ...

Άγγιγμα στις απαντοχές που καλλιεργείς χρόνια... το άγγιγμα που δεν ήρθε ποτέ... σκέψη, δάκρυα και φαντασία τις μερες...  πανταχου παρόν όνειρο τις νύχτες...  ...

Είναι φορές που θές να τα παρατήσεις όλα και να φύγεις... έτσι χωρίς προορισμό... χωρίς πυξίδα... χωρίς αποσκευές... μόνο με την ψυχή σου αγκαλιά...  ...

Αν προσμένεις πιστοποιητικά από τη ζωή, μάλλον σε λάθος δρόμο πορεύεσαι... η ζωή, δεν θα σου δώσει ποτέ εγγυήσεις ...

Έχω ένα όνειρο...  Να γίνονταν η Αγάπη και η Ελευθερία, στόχοι  της ζωής όλων των ανθρώπων ...

Πόσο εύκολα ξεχνάμε το πιο απλό... το πιο ουσιαστικό... αυτό που είναι η αρχή μας... η αρχή τούτου του γήινου κόσμου ...

Όσα μυστήρια του κόσμου κι αν ξεδιαλύνεις, θα υπάρχει μέσα σου κάποιο που δεν θα μπορέσεις να το ερμηνεύσεις ...

Όταν οι θύμισες στήνουν τον δικό τους μακάβριο χορό γύρω από τα περασμένα, το δάκρυ κυλά πικρό ...

Μείνε συντονισμένος  στους ρυθμούς της καρδιάς σου ...

Αν σου δείχνω την ζωή αλλιώς... πάντα θα είμαστε παιδιά κάποιου και πάντα θα θέλουμε να δείχνουμε μεγάλοι. Αλλά το παραμύθι μέσα μας αν δεν το σταματήσουμε θα είναι εκείνο ...

Σ' ένα κουτάκι έβαλες τη ζωή σου όταν έπαψες να είσαι παιδί... όταν γεννήθηκες, δεν το είχες.. είναι το κουτάκι που μέσα του περιέχει τον φόβο... στην ουσία, περιέχει το ...

Σ΄αυτή την απρόσωπη εποχή, ότι πολυτιμότερο, είν' η αγάπη... απ' οπου κι αν προέρχεται... από πρόσωπα κοντινά... μακρινά ή ακόμα και... άγνωστα ...

Πρέπει να καείς από την ίδια σου την φλόγα , πώς να ξαναγεννηθείς αν δεν γίνεις πρώτα στάχτη ;  Φ. Νίτσε ...

Κάποιοι Άνθρωποι, γεννήθηκαν μέσα στο ΦΩΣ. Η ψυχή τους είναι ΦΩΣ. Αυτός είναι και ο λόγος, που μαζεύουν γύρω τους σκοτάδια… σκιές… ...

Αρκεί μια στιγμή, μοναδική κι αόρατη για να να σου αποκαλυφθεί κάτι απ' αυτά τα "κρυμμένα" ...

Δύσκολο ν' αντέξεις την αλήθεια... αφέθηκες άθελά σου στα "πρέπει" του κόσμου τούτου κι έχασες την αλήθεια σου ...

Τελικά, κρατάει...χρόνια αυτή η "κολώνια"... Σαν να μην πέρασε μια μέρα ...

Στων ματιών σου τις άκρες, χάραξε η ζωή τις κρυφές της ρυτίδες... ...έχει τον τρόπο της για να σου δείχνει πως το τώρα, έγινε χθες ...

Όσα μυστήρια του κόσμου κι αν ξεδιαλύνεις, θα υπάρχει μέσα σου κάποιο που δεν θα μπορέσεις να το ερμηνεύσεις ...

για σήμερα, θ' αφήσω μια καληνύχτα...  ...

Ειν' απ' τις νυχτιές που την πόρτα σου, κτύπησε η μοναξια... δεν την κάλεσες... μπήκε, χωρίς καν να σε ρωτήσει ... απρόσκλητη ...

''Ναὶ ἀγαπημένη μου, ἐμεῖς γι᾿ αὐτὰ τὰ λίγα κι ἁπλὰ πράγματα πολεμᾶμε γιὰ νὰ μποροῦμε νά ῾χουμε μία πόρτα, ἕν᾿ ἄστρο, ἕνα σκαμνὶ ἕνα χαρούμενο δρόμο τὸ πρωὶ ἕνα ἤρεμο ...

Θα έρθει μόνη της.. όταν δεν θα την περιμένεις... όταν πιστεύεις πως δεν υπάρχουν δρόμοι ανοιχτοί... όταν το έχεις πάρει απόφαση πως δεν υπάρχει ...