Ουκρανία και Ισραήλ: Δύο σταλινικά απομεινάρια: Θα ανατινάξουμε τον κόσμο για αυτό;
Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος απειλεί τώρα σε δύο μέτωπα—την Ουκρανία και το Ισραήλ. Και στα δύο μέρη, ισχυρές δυνάμεις προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ και τη Δύση σε πολύ μεγαλύτερες πυρκαγιές. Και στα δύο μέρη, μια ριζοσπαστική εβραϊκή φατρία κρύβεται πίσω από το χάος – η κυβέρνηση του Zelensky στην Ουκρανία και του Netanyahu στο Ισραήλ.
Αλλά και οι δύο συγκρούσεις μπορούν να θεωρηθούν ως σταλινικά απομεινάρια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου .
Από τον Richard C. Cook, συνιδρυτή και επικεφαλής αναλυτή, Αμερικανικό Γεωπολιτικό Ινστιτούτο. Συγγραφέας, Η χώρα μας, τότε και τώρα (Clarity Press, 2023)
Ρούσβελτ, Στάλιν και Τσόρτσιλ:
Προς το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Franklin D. Roosevelt και ο Σοβιετικός πρωθυπουργός Ιωσήφ Στάλιν ήταν οι δύο πιο ισχυροί άνδρες στον κόσμο.
Ήταν ο Κόκκινος Στρατός της Σοβιετικής Ένωσης υπό τον Στάλιν που έφερε την τελική ήττα στη γερμανική Βέρμαχτ και είχε καταλάβει σχεδόν όλη την Ανατολική Ευρώπη. Συγκρατημένος από τον Βρετανό Πρωθυπουργό Ουίνστον Τσόρτσιλ από το να εξαπολύσει την επίθεσή του στη Γαλλία μέχρι την Ημέρα D, ο στρατός των ΗΠΑ προχώρησε ωστόσο για να συναντήσει τους Σοβιετικούς στον ποταμό Έλβα ακριβώς δυτικά του Βερολίνου.
Ο Ρούσβελτ δεν ήταν φίλος του Τσόρτσιλ. Ο Ρούσβελτ είδε τη Βρετανική Αυτοκρατορία ως λείψανο της ιστορίας που έπρεπε να απαλλαγεί το συντομότερο δυνατό, με τη Βρετανία να αναγκάζεται σύντομα να παραχωρήσει ανεξαρτησία στις περισσότερες αποικίες της, συμπεριλαμβανομένου του αυτοκρατορικού στέμματος της Ινδίας.
Ο Ρούσβελτ και ο Στάλιν ήταν τόσο κοντά στο να γίνουν φίλοι όσο θα μπορούσαν να είναι δύο τόσο ανόμοιες φιγούρες. Γνωρίζουμε ότι η διοίκηση του Ρούσβελτ στελεχώθηκε σε μεγάλο βαθμό από σοβιετικούς συμπαθούντες. Μέσω του Lend-Lease, οι ΗΠΑ είχαν βοηθήσει αθόρυβα την κατασκευή της σοβιετικής στρατιωτικής μηχανής, έτσι ώστε να είναι έτοιμη για την εισβολή της επιχείρησης Barbarossa του Χίτλερ τον Ιούνιο του 1941.
Στη συνέχεια, τον Ιούνιο του 1944 στο Bretton Woods, στο New Hampshire, λιγότερο από ένα μήνα μετά την D-Day, οι διαπραγματευτές του Roosevelt κατάφεραν να κάνουν το δολάριο ΗΠΑ το κυρίαρχο νόμισμα στον κόσμο, εκτοπίζοντας τη βρετανική λίρα.
Στη Διάσκεψη της Γιάλτας τον Φεβρουάριο του 1945, ο Ρούσβελτ όχι μόνο συμφώνησε να συναντηθεί στο σπίτι του Στάλιν στην Κριμαία, αλλά έδωσε επίσης de facto αναγνώριση στην κατοχή της Ανατολικής Ευρώπης από τη Σοβιετική Ένωση, αν και ο Στάλιν υποσχέθηκε εκλογές που δεν έγιναν ποτέ.
Μια άλλη συμφωνία στη Γιάλτα ήταν η δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών, όπου δόθηκε στη Σοβιετική Ένωση μια θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας με ισότιμο καθεστώς με τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία και την εθνικιστική Κίνα. (Στην Κίνα, η κυβέρνηση του Τσιάνγκ Κάι-Σεκ ανατράπηκε από τους κομμουνιστές του Μάο το 1949.)
Εν τω μεταξύ, το μόνο που μπορούσε να κάνει ο Τσόρτσιλ ήταν να παρακολουθεί και να καπνίζει. Αυτό δεν ήταν το σχέδιο . Ο Τσόρτσιλ είχε κάθε λόγο να ελπίζει ότι όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση, τα δύο ολοκληρωτικά έθνη θα κατέστρεφαν το ένα το άλλο. Τώρα ο Στάλιν στεκόταν σαν κολοσσός πάνω από τη μισή Ευρώπη. Και ο Ρούσβελτ προχωρούσε.
Τρούμαν, τη Βρετανία και το Κράτος Εθνικής Ασφάλειας
Ο Ρούσβελτ πέθανε στις 12 Απριλίου 1945, δύο μήνες μετά τη Γιάλτα και ένα μήνα πριν από την ημέρα των VE. Τώρα ο Χάρι Σ. Τρούμαν, ένας εικονικός άγνωστος στην παγκόσμια σκηνή, ήταν πρόεδρος. Σε αυτό που ήταν ένα εικονικό πραξικόπημα στο παλάτι, ανέλαβαν οι φιλοβρετανικές δυνάμεις εντός της διοίκησης.
Ο Τρούμαν ήταν ένας κρυπτογράφος που υπάκουσε για πρώτη φορά τις οδηγίες για την ρίψη της βόμβας Α στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι στις 6 και 9 Αυγούστου 1945. Πριν γίνει πρόεδρος, ο Τρούμαν δεν είχε καν ενημερωθεί για το έργο του Μανχάταν για την ανάπτυξη της βόμβας.
Ο σκοπός δεν ήταν να αναγκαστεί η Ιαπωνία να παραδοθεί – οι Ιάπωνες ήταν ήδη προστάτες. Μάλλον ήταν πολύ πιο πιθανό να προειδοποιήσει και να εκφοβίσει τη Σοβιετική Ένωση. (Μετά τον πόλεμο, μια φατρία εντός του αμερικανικού στρατού ήθελε να πυροβολήσει αμέσως τη Σοβιετική Ένωση.)
Τα επόμενα τρία χρόνια, ο Τρούμαν θέσπισε όλα τα μέτρα που απαιτούνται για να δημιουργηθεί αυτό που έγινε το μόνιμο Κράτος Εθνικής Ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της επίσημης ίδρυσης της CIA μέσω του νόμου περί Εθνικής Ασφάλειας του 1947. Αλλά αυτό που πολλοί ιστορικοί θεωρούν ως την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και Η αποδέσμευση ΗΠΑ/Βρετανίας από τους Σοβιετικούς ως συμμάχους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν η περίφημη ομιλία του Τσόρτσιλ στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα» στις 5 Μαρτίου 1946, στο Φούλτον του Μιζούρι.
Ήταν επίσης οι Βρετανοί που πρωτοστάτησαν στην επικράτηση των ΗΠΑ για τη χρηματοδότηση του Σχεδίου Μάρσαλ για την ανοικοδόμηση της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Γερμανίας, ξεκινώντας το 1948 και δημιουργώντας το ΝΑΤΟ ως αντισοβιετική συμμαχία τον Απρίλιο του 1949. Τέλος, τον Ιούνιο Το 1950 ξεκίνησε ο πόλεμος της Κορέας, με την ένοπλη σύγκρουση μεταξύ της Δύσης και του Κομμουνιστικού Μπλοκ να αποτελεί πλέον το επίκεντρο των παγκόσμιων γεωπολιτικών υποθέσεων από τότε.
Η αντίδραση του Στάλιν και η δημιουργία της Ουκρανίας
Ο Στάλιν αντέδρασε στις ενέργειες των ΗΠΑ/Βρετανίας με σχεδόν πανικό. Οι εκλογές στα κατεχόμενα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης ακυρώθηκαν, με την εγκατάσταση μονοκομματικών κυβερνήσεων υπό τα διάφορα εθνικά κομμουνιστικά κόμματα. Αυτά υποστηρίχθηκαν από δυνάμεις κατοχής του Κόκκινου Στρατού. Η Γιουγκοσλαβία έγινε επίσης ένα κομμουνιστικό κράτος που συμμάχησε με τους Σοβιετικούς υπό τον ηγέτη εν καιρώ πολέμου Josip Broz Tito.
Στην Ελλάδα, μια κομμουνιστική εξέγερση οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο από το 1946-1949, που οδήγησε εκεί σε μια φιλοδυτική κυβέρνηση, αλλά μια ένοπλη σύγκρουση, ωστόσο, που άφησε την Ελλάδα σε ερείπια.
Σε αντίδραση στο ΝΑΤΟ, οι Σοβιετικοί δημιούργησαν τη δική τους συμμαχία, το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, πλήρως σε ισχύ το 1955. Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας ήταν μια συλλογική αμυντική συνθήκη που δημιουργήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση και επτά άλλα σοβιετικά κράτη-δορυφόρους στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη: Αλβανία, Βουλγαρία , Τσεχοσλοβακία, Ανατολική Γερμανία, Ουγγαρία, Πολωνία και Ρουμανία.
Οι Σοβιετικοί είχαν ήδη ενσωματώσει μια βαθμίδα κρατών κατά μήκος των δυτικών συνόρων τους που παλαιότερα είχαν διάφορους βαθμούς ανεξαρτησίας. Αυτές έγιναν «δημοκρατίες» στο γενικό πλαίσιο της ΕΣΣΔ, συμπεριλαμβανομένων των τριών βαλτικών κρατών της Εσθονίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας στα βόρεια, της Λευκορωσίας ή της Λευκής Ρωσίας, νοτιότερα, ακολουθούμενη από την τεράστια περιοχή της Ουκρανίας, στη συνέχεια τη μικρότερη οντότητα της Μολδαβίας. Όλες αυτές ήταν χώρες που έγιναν ανεξάρτητες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1990-1991.
Το πιο προβληματικό από αυτά τα νεοσυσταθέντα έθνη ήταν η Ουκρανία, που συγκεντρώθηκαν από τους Σοβιετικούς από το 1922 έως το 1954 από διάφορα προηγούμενα, συμπεριλαμβανομένης της αρχικής ρωσικής πατρίδας γύρω από την κάποτε πρωτεύουσα του Κιέβου. Μεγάλο μέρος της ανατολικής Ουκρανίας αποτελούνταν από εδάφη που κατακτήθηκαν από τη Μεγάλη Αικατερίνη και κατοικούσαν Ρώσοι. Τον Φεβρουάριο του 1954, το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης μετέφερε τη χερσόνησο της Κριμαίας από τη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.
Αυτό ήταν ένα μέτρο που λέγεται ότι ελήφθη από τον Σοβιετικό πρωθυπουργό Χρουστσόφ για «διοικητικούς» σκοπούς. Αυτό που θα σήμαινε αργότερα ήταν ότι η γιγάντια σοβιετική ναυτική βάση της Μαύρης Θάλασσας στη Σεβαστούπολη θα ήταν μέρος της Ουκρανίας όταν κέρδιζε την ανεξαρτησία της το 1991. Η Κριμαία θα παρέμενε έτσι μέχρι να την προσαρτήσει εκ νέου η Ρωσία μετά το πραξικόπημα του Μαϊντάν του 2014.
Η Ουκρανία φιλοξενούσε επίσης μεγάλο αριθμό Εβραίων, οι οποίοι, μαζί με Ρώσους, Πολωνούς και Λευκορώσους, υπέστησαν σφαγές κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Εβραίοι της Ουκρανίας και της Πολωνίας πραγματοποίησαν μεγάλες μεταναστεύσεις προς την Αμερική, μετά στο Ισραήλ, στα τέλη του 19ου -20ου αιώνα , που διήρκεσαν στο Ισραήλ έως τη δεκαετία του 1990. Για παράδειγμα, πολλοί από τους ηγέτες της παράταξης Neocon εντός των ΗΠΑ είναι απόγονοι Ουκρανών Εβραίων, όπως και η οικογένεια Priztker του Ιλινόις που κατέχει εξέχουσα θέση στην πολιτική του Δημοκρατικού Κόμματος.
Στη Δυτική Ουκρανία υπάρχει μεγάλος αριθμός ανθρώπων Ρουμάνων, Ούγγρων, Πολωνών και άλλων εξαγωγών, πολλοί από τους οποίους γίνονται Σοβιετικοί πολίτες μόνο με την επανασχεδίαση του χάρτη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η ίδια η Ουκρανία έγινε ένα συγκεχυμένο μείγμα εθνικοτήτων, εθνοτήτων και θρησκειών.
Ο Ουκρανός Μες
Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και την εμφάνιση μιας ανεξάρτητης Ουκρανίας, η Ουκρανία έγινε γρήγορα χάος.
Οι διάφορες φατρίες σε αυτό που ήταν τώρα ένα από τα μεγαλύτερα και πιο βιομηχανοποιημένα μέρη της Ευρώπης, μαζί με μια πλούσια αγροτική εστία, ανταγωνίζονταν για κυριαρχία. Αυτό περιλάμβανε νεοναζί που είχαν απομείνει από τη συνεργασία με τη Γερμανία.
Οι γραμμές της σύγκρουσης χαράχθηκαν εν μέρει στις γραμμές των φιλορωσικών έναντι των φιλοδυτικών επιρροών. Στην πραγματικότητα, από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών εργάζονταν στην Ουκρανία, προσπαθώντας να στρέψουν τη χώρα υπέρ τους.
Η Δύση φαινόταν να κερδίζει το πάνω χέρι μέσω του πραξικοπήματος «Μαϊντάν» που χρηματοδοτήθηκε από τις ΗΠΑ το 2014, που οδήγησε στη δημιουργία του σημερινού καθεστώτος. Μετά το 2014, με το ΝΑΤΟ να εξοπλίζει και να εκπαιδεύει τον ουκρανικό στρατό, η κατάσταση σύντομα εξελίχθηκε σε επίθεση στις ανατολικές ρωσόφωνες επαρχίες, το Ντονμπάς.
Η Ρωσία απάντησε εισβάλλοντας στην Ουκρανία στην Ειδική Στρατιωτική Επιχείρησή της τον Φεβρουάριο του 2022. Η Δύση ήρθε σε βοήθεια της ουκρανικής κυβέρνησης με όπλα, χρηματοδότηση και αντιρωσικές κυρώσεις, όλα χωρίς αποτέλεσμα καθώς η βιομηχανοποιημένη στρατιωτική μηχανή της Ρωσίας είναι τώρα κοντά στο να νικήσει τις δυνάμεις της Ουκρανίας. Η Δύση κατέστειλε επίσης κάθε ουκρανικό ενδιαφέρον για διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία.
Ο Vlodymyr Zelensky, ο Ουκρανός πρόεδρος, είναι Εβραίος και έχει πει ότι θέλει η Ουκρανία να γίνει «το «μεγάλο Ισραήλ» με το δικό του πρόσωπο. Υπό την προεδρία του, πάνω από 100.000 Ουκρανοί, κυρίως εθνικοί, έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο. Οι διώξεις κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας έχουν γίνει συνηθισμένες.
Το ερώτημα τώρα είναι εάν η Ουκρανία και οι δυτικοί χορηγοί της θα αποδεχθούν την ήττα και θα προχωρήσουν σε μια διευθέτηση με τη Ρωσία με βάση τη συμφωνία ότι ό,τι έχει απομείνει από την Ουκρανία θα μείνει εκτός ΝΑΤΟ ως αποστρατιωτικοποιημένο ουδέτερο κράτος ή αν οι υποστηρικτές της Ουκρανίας, κυρίως στη Βρετανία και Οι ΗΠΑ, θα φύγουν από τα βαθιά και θα συνεχίσουν να προκαλούν τη Ρωσία έως ότου καταλήξει ένας θερμός πυρηνικός πόλεμος στην Ευρώπη ή πέρα από αυτήν.
Ο σοβιετικός ρόλος στη δημιουργία του Ισραήλ
Δεν έχω σκοπό να επαναλάβω ολόκληρη την ιστορία του Ισραήλ εδώ. Θα θίξω τα σχετικά σημεία, αλλά θα προσθέσω ότι δεν πιστεύω σε έννοιες όπως οι «Επιλεγμένοι Άνθρωποι» κ.λπ. που θεωρώ εντελώς φανταστικές. Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος στον πλανήτη είναι θεϊκός στην ουσία του, αν και εξαρτάται από τον καθένα μας να αναπτύξει αυτή τη δυνατότητα και ότι έχουν σταλεί βοηθοί, μερικοί από τους οποίους έχουν ζήσει σε θνητή μορφή, για να βοηθήσουν. Για περισσότερα σχετικά με αυτό το θέμα, δείτε εδώ.
Δεν πιστεύω ότι η αξία ενός ατόμου πηγάζει από τη φυλή, τη θρησκεία, την εθνικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης ή το εισόδημα, την κοινωνική ή επαγγελματική κατάταξη ή τη δημοτικότητά του. Πιστεύω ότι η αξία κάποιου πηγάζει αποκλειστικά από τις πράξεις του . Έτσι, ένα άτομο που φαίνεται δυσδιάκριτο ή άγνωστο μπορεί αντικειμενικά να αξίζει περισσότερο από έναν πρόεδρο, στρατηγό, σταρ του κινηματογράφου, προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης ή δισεκατομμυριούχο.
Ούτε πιστεύω ότι τα λάθη του παρελθόντος στους προγόνους μου μου δίνουν το δικαίωμα να τιμωρήσω τους άλλους. Έχω αγγλοσάξωνες προγόνους των οποίων τα εδάφη έκλεψαν οι Νορμανδοί το 1066. Έχω το δικαίωμα να επιτεθώ στον σημερινό Βασιλιά της Αγγλίας; Έχω ιθαγενείς Αμερικανούς προγόνους από τους οποίους εκατομμύρια πέθαναν στα χέρια Ευρωπαίων εισβολέων. Έχω δικαίωμα τώρα να κλέψω την περιουσία των απογόνων αυτών των εισβολέων; Έχω επίσης εβραϊκές σχέσεις μέσω της ευρύτερης οικογένειάς μου και χαίρομαι που τόσοι πολλοί Εβραίοι έχουν βρει τη δική τους «Γη της Επαγγελίας» στην Αμερική. Δεν περιμένω ανταπόδοση για αυτό.
Είμαι επίσης πολύ εξοικειωμένος με την ιστορία του Σιωνιστικού κινήματος, αλλά θα ήθελα να επισημάνω ότι ήταν οι Βρετανοί κατά τον 19ο αιώνα που είχαν πρώτοι την ιδέα να ανακηρύξουν την Παλαιστίνη εβραϊκή πατρίδα. Αυτό ήταν πριν καν υπάρξει ο εβραϊκός σιωνισμός.
Ο σκοπός ήταν να αποκτηθεί ο έλεγχος του νότιου άκρου της «Γραμμής Μακίντερ», που εκτείνεται από τη Βαλτική Θάλασσα έως την ακτή της Λεβαντίνης, προκειμένου να κυριαρχήσει στην ευρασιατική καρδιά. Για περισσότερα σχετικά με αυτήν την ιστορία, δείτε εδώ.
Το σιωνιστικό κίνημα ανέβασε ταχύτητα μετά τη Διακήρυξη Μπάλφουρ του 1917 της βρετανικής κυβέρνησης που υποσχέθηκε την Παλαιστίνη ως εβραϊκή πατρίδα. Η Βρετανία έλαβε την Παλαιστίνη ως «εντολή» της Κοινωνίας των Εθνών μετά το τέλος της Συνθήκης των Βερσαλλιών στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το πρόβλημα τότε για τους σιωνιστές ηγέτες ήταν ότι οι Εβραίοι δεν ήθελαν να μετακομίσουν στην Παλαιστίνη. Οι συνθήκες δεν ήταν εξαιρετικές για τη γεωργία, δεν υπήρχαν θέσεις εργασίας και ο αυτόχθονος αραβικός πληθυσμός δεν τις ήθελε. Έτσι, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, ιδιαίτερα με την παγκόσμια οικονομική επιβράδυνση, το Σιωνιστικό σχέδιο έβλεπε την αποτυχία.
Συγκεκριμένα, οι Αμερικανοεβραίοι, που είχαν αφομοιωθεί ειρηνικά και ευτυχώς σε μεγάλους αριθμούς, δεν είχαν ουσιαστικά κανένα ενδιαφέρον να μετακομίσουν στην Παλαιστίνη, αν και κάποιοι ήταν πρόθυμοι να δωρίσουν χρήματα για να βοηθήσουν τους Ευρωπαίους Εβραίους που θα μπορούσαν να μεταναστεύσουν. Αλλά ακόμη και τότε, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι Εβραίοι που ήθελαν να φύγουν από την Ευρώπη πήγαιναν στην Αμερική. (Όταν ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία, έκανε μια συμφωνία με τους Σιωνιστές ηγέτες για να βοηθήσει τους Εβραίους να μεταναστεύσουν στην Παλαιστίνη.)
Στη συνέχεια ήρθε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, κατά τον οποίο μεγάλος αριθμός Ευρωπαίων Εβραίων έχασαν τη ζωή τους. Σημειώστε, ωστόσο, ότι εντός της Σοβιετικής Ένωσης, πολύ περισσότεροι Χριστιανοί από Εβραίοι είχαν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια και μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων που διοικούνταν σε μεγάλο βαθμό από Εβραίους. Δείτε εδώ.
Κάποια στιγμή προς το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πάρθηκε η απόφαση ένας στρατός Εβραίων να ταξιδέψει από τη Σοβιετική Ένωση και την Ανατολική Ευρώπη για να καταλάβει την Παλαιστίνη από τους Άραβες κατοίκους της και να ιδρύσει το κράτος του Ισραήλ. Επειδή υπήρχαν τόσο λίγοι Εβραίοι που είχαν απομείνει στη Δυτική Ευρώπη ή ζούσαν στην Αμερική που ήθελαν να μετακομίσουν στο Ισραήλ, οι υπεύθυνοι κατέφυγαν να ψαρέψουν τους προσφυγικούς καταυλισμούς της Ανατολικής Ευρώπης για να βρουν άτομα που θα μπορούσαν κυριολεκτικά να κληθούν και να αναγκαστούν να πάνε. Δείτε εδώ .
Οι εισβολείς Εβραίοι πολέμησαν αρχικά εναντίον των Βρετανών που εξακολουθούσαν να κρατούν την Παλαιστίνη ως εντολή, τώρα υπό τον ΟΗΕ, στη συνέχεια κατέλαβαν τα εδάφη των Αράβων κατακτητών, έσφαξαν χιλιάδες και οδήγησαν 700.000 από τη γη τους σε καταυλισμούς προσφύγων. Αυτό ονομάζεται Nakba. Συνεχίζεται από τότε, αλλά έγινε πολύ χειρότερο μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Μια υπόθεση
Θέλω τώρα να παρουσιάσω μια υπόθεση, γνωρίζοντας ότι είναι ακριβώς αυτό — μια υπόθεση.
Γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή στην πρώιμη ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης, ο Στάλιν αποφάσισε να καθαρίσει αυτό το στοιχείο από τους αρχικούς Μπολσεβίκους και τους διαδόχους τους που ευνόησαν την παγκόσμια επανάσταση.
Ένα όνομα αυτής της φατρίας ήταν οι «Τροτσκιστές». Ο ίδιος ο Τρότσκι, ένας Εβραίος ηγέτης των Μπολσεβίκων, δολοφονήθηκε, πιθανώς υπό τις οδηγίες του Στάλιν, στο Μεξικό το 1940. Είχε εκδιωχθεί από τη Σοβιετική Ένωση το 1929. Κατά την περίοδο μεταξύ της επανάστασης και της δολοφονίας του Τρότσκι, η επιρροή των ριζοσπαστικών Εβραίων στο η σοβιετική κυβέρνηση σταδιακά παρήκμασε. (Ο Τρότσκι έγινε μέντορας σε μια φατρία Εβραίων στις ΗΠΑ που αργότερα έγινε μέλος των Necons.)
Επίσης, για να νικήσουν τη Γερμανία στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Σοβιετικοί έπρεπε να αξιοποιήσουν τις βαθύτερες εσοχές της ρωσικής εθνικής παράδοσης, συναισθημάτων και εσωτερικής δύναμης. Η Ρωσία έγινε Ρωσία για άλλη μια φορά, οδηγώντας στην εξαιρετική ανάπτυξη της επιστήμης, της επιστήμης, της στρατιωτικής ικανότητας και της τεχνολογίας που συνεχίστηκε μέχρι σήμερα.
Αλλά οι ριζοσπάστες Εβραίοι είχαν παραμείνει μια επαναστατική δύναμη. Η υπόθεσή μου είναι ότι επειδή ο Στάλιν ήθελε ακόμα να τους ξεφορτωθεί, όταν έπεσε η σκόνη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποφάσισε να τους στείλει στο Ισραήλ. Πήγαν, όχι ως μετανάστες, αλλά ως κατακτητές.
Φαίνεται αλήθεια ότι τα πιο βίαια και ακραία στοιχεία της ισραηλινής ηγεσίας ήταν οι Ρώσοι και οι Εβραίοι της Ανατολικής Ευρώπης. Η σοβιετική κυβέρνηση βοήθησε αυτούς τους ανθρώπους να φτάσουν στο Ισραήλ και να στρατολογήσουν νεοσύλλεκτους από τους προσφυγικούς καταυλισμούς. Ήταν επίσης οπλισμένοι με όπλα από τα τσεχικά εργοστάσια πυρομαχικών που ήταν τότε υπό τον έλεγχο του Κόκκινου Στρατού. Τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την έγκριση του Στάλιν.
Η Σοβιετική Ένωση ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε το Ισραήλ το 1948. Αυτό ακολούθησαν γρήγορα οι ΗΠΑ, με τον Τρούμαν να είναι ο παραλήπτης μεγάλου όγκου μετρητών από Αμερικανοεβραίους για την προεδρική του εκστρατεία εκείνη τη χρονιά. Δείτε εδώ.
Ούτε ο Στάλιν τους έστειλε να γίνουν σοβιετική πέμπτη στήλη στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ ευθυγραμμίστηκε γρήγορα με τη Βρετανία, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, ενώ η Σοβιετική Ένωση έγινε μερική έναντι του Νάσερ στην Αίγυπτο και άλλων αντιδυτικών στοιχείων στον αραβικό κόσμο. Το Κίνημα των Αδεσμεύτων που υποστήριξαν οι Σοβιετικοί βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε αυτά τα στοιχεία.
Αυτή είναι η υπόθεση.
Συνεχίζοντας τα τελευταία χρόνια, δεν είναι λιγότερο αυθεντία από τον πρώην πεζοναύτη και επιθεωρητή όπλων του ΟΗΕ, Σκοτ Ρίτερ, είπε ότι όταν επισκέφτηκε το Ισραήλ τη δεκαετία του 1990, η κοινωνία εκεί κινούνταν προς μια ειρηνική διευθέτηση με τους Παλαιστίνιους που τελικά θα οδηγούσε στο λεγόμενο «Λύση δύο κρατών».
Ο Ritter λέει ότι αυτό που συνέβη τότε ήταν ότι μια νέα εισροή Εβραίων από τη Ρωσία έφτασε στο προσκήνιο με αυτό που μου φαίνεται το ίδιο είδος βίαιης μισαλλοδοξίας που έδειξαν οι αρχικοί τρομοκράτες που δημιούργησαν το Ισραήλ εξαρχής.
Το σχόλιο του Ritter είναι συναρπαστικό. Αυτοί οι νέοι αφίξεις ήταν που άρχισαν να κυριαρχούν στην ισραηλινή κυβέρνηση και που είναι τώρα η κινητήρια δύναμη στον αντιδραστικό συνασπισμό του Νετανιάχου που διεξήγαγε τη γενοκτονία της Γάζας/Δυτικής Όχθης και υποκινεί έναν εκτεταμένο πόλεμο, ξεκινώντας με μια σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ. Αυτό θα μπορούσε εύκολα να κλιμακωθεί σε έναν ευρύτερο πόλεμο στον οποίο εμπλέκονται οι ΗΠΑ και το Ιράν ή σε μια χειρότερη σύγκρουση με τη Ρωσία, σύμμαχο του Ιράν.
Η θετική πλευρά, τουλάχιστον για τη Ρωσία, είναι ότι η Ρωσία μπορεί τώρα να έχει απαλλαγεί εντελώς από τους βίαιους Εβραίους παρτιζάνους της. Η Ρωσία έχει επίσης ξεφορτωθεί ή πειθαρχήσει εκείνους τους Εβραίους ολιγάρχες που συμμετείχαν στη λεηλασία της Ρωσίας τη δεκαετία του 1990. Οι Εβραίοι που παρέμειναν φαίνεται να είναι πιστοί, παραγωγικοί, νομοταγείς πολίτες που έχουν καλές σχέσεις με τη ρωσική κυβέρνηση.
Σύναψη
Ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος απειλεί τώρα σε δύο μέτωπα—την Ουκρανία και το Ισραήλ. Και στα δύο μέρη, ισχυρές δυνάμεις προσπαθούν να παρασύρουν τις ΗΠΑ και τη Δύση σε πολύ μεγαλύτερες πυρκαγιές. Και στα δύο μέρη, μια ριζοσπαστική εβραϊκή φατρία κρύβεται πίσω από το χάος – η κυβέρνηση του Zelensky στην Ουκρανία και του Netanyahu στο Ισραήλ.
Αλλά και οι δύο συγκρούσεις μπορούν να θεωρηθούν ως σταλινικά απομεινάρια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου .
Γιατί θα έπρεπε να επιτραπεί η ημιτελής δουλειά ενός από καιρό νεκρού Σοβιετικού δικτάτορα να καθορίσει τη μοίρα του κόσμου σήμερα; Γιατί δεν μπορούν τώρα λογικοί άνθρωποι από όλες τις πλευρές να συγκεντρωθούν για να επιδιορθώσουν αυτές τις μακροχρόνιες τραγωδίες που σιγοβράζουν ώστε ο κόσμος να μπορεί να προχωρήσει με ειρήνη, συνεργασία και κατανόηση;
Νέο ηλεκτρονικό βιβλίο διαθέσιμο στην παγκόσμια έρευνα
Ο Richard C. Cook είναι συνιδρυτής και επικεφαλής ερευνητής για το Αμερικανικό Γεωπολιτικό Ινστιτούτο. Ο κ. Κουκ είναι συνταξιούχος ομοσπονδιακός αναλυτής των ΗΠΑ με εκτεταμένη εμπειρία σε διάφορους κυβερνητικούς οργανισμούς, όπως η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας των ΗΠΑ, η FDA, ο Λευκός Οίκος Carter, η NASA και το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Ως πληροφοριοδότης την εποχή της καταστροφής του Τσάλεντζερ, αποκάλυψε τις ελαττωματικές αρθρώσεις του δακτυλίου Ο που κατέστρεψαν το Διαστημικό Λεωφορείο, τεκμηριώνοντας την ιστορία του στο βιβλίο «Challenger Revealed». Αφού υπηρέτησε στο Υπουργείο Οικονομικών, έγινε ένθερμος επικριτής του νομισματικού συστήματος που ελέγχεται από τα ιδιωτικά οικονομικά, περιγράφοντας λεπτομερώς τις ανησυχίες του στο «We Hold these Truths: The Hope of Monetary Reform». Υπηρέτησε ως σύμβουλος του Αμερικανικού Νομισματικού Ινστιτούτου και συνεργάστηκε με τον Κογκρέσο Ντένις Κουτσίνιτς για να υποστηρίξει την αντικατάσταση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας με ένα γνήσιο εθνικό νόμισμα. Δείτε το νέο του βιβλίο, Our Country, Then and Now , Clarity Press, 2023. Δείτε επίσης το Three Sages Substack στο https://montanarcc.substack.com και τα άρθρα του στο Αμερικανικό Γεωπολιτικό Ινστιτούτο στη διεύθυνση https://www.vtforeignpolicy.com/ κατηγορία/agi/
« Κάθε ανθρώπινη επιχείρηση πρέπει να υπηρετεί τη ζωή, πρέπει να επιδιώκει να εμπλουτίσει την ύπαρξη στη γη, μήπως ο άνθρωπος υποδουλωθεί εκεί που επιδιώκει να εδραιώσει την κυριαρχία του!» Bô Yin Râ (Joseph Anton Schneiderfranken, 1876-1943), μετάφραση Posthumus Projects Amsterdam, 2014. Κατεβάστε επίσης την έκδοση Kober Press του The Book on the Living God εδώ .
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Είχα διαβάσει μια ανάρτηση προ καιρού σε ένα απο τα φιλικά ιστολόγια του αξιέπαινου Οδύσσεια τβ, δεν θυμάμαι επ ακριβώς ποιό ήταν ή στο χωρα του αχωρήτου ή στο ιστολόγιο ο παιδαγωγός,έμενα προσωπικα όταν τα διάβασα δεν μου φάνηκαν να μην έχουν βάση….
Ετσι για την ιστορία τελικά βρήκα την ανάρτηση,είναι στο ιστολόγιο παιδαγωγός με ημερομηνία Τετάρτη 8 Μάιου και τίτλο:«Εξαφάνισαν» το κανάλι και τα βίντεο με της αποκαλύψεις για τον« γέροντα Σάββα Λαυρεώτη».Λογω του οτι δεν γραφω σε youtube κλπ για αυτο εκανα το σχολιο αλλιώς θα το έκανα στον κύριο Λυμπερόπουλο αυτός είναι ο λόγος που το έγραψα σε εσάς καθώς τον γνωρίζετε,ευχαριστώ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΕΖΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΗΚΑ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΜΕΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ, ΚΟΒΕΤΑΙ ΣΥΧΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ, ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ, ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΡΟΗ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΓΙ’ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΑΡΑΝΤΟΡΙΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΠΑΝΙΣΕ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΕ ΕΙΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ… ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑΣΙΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΛΛΑΔΑ (!!!)
επιτρέψτε μου την διορθωσή:προσεκτικοί και όχι προσεκτική
Παγκόσμιος πολίτης η κουλα που πάγε οικογενειακός στην Υόρκη εκεί και η Μελονι εκεί και ο Μασκαράς και η Κλαους και Ο ΜΠ…..ΔΟΣ Μπουρλα ,εν τω μεταξύ στο Λίβανο σκοτώθηκαν από το Ισραήλ δυο της ύπατης αρμοστείας του ΟΗΕ, όπως επίσης δεν έχουν σεβαστεί ανθρωπιστικές οργανώσεις στην Γάζα ούτε τον ίδιο τον ΟΗΕ, φανταστείτε να τους είχαν σκοτώσει τίποτα του Ιραν της Ρωσίας κλπ τι θα γινόταν, γ,,ω τον ΟΗΕ σας ,επίσης κάτι άσχετο ,ακουστήκαν διάφορα σκάνδαλα για τον Σαββα των Λαυριωτη προ καιρού, οπότε να προσέχει λίγο τους καλεσμένους ο κύριος Λυμπερόπουλος, γιατί δεν ξανακαλεί τον πάτερ Σαρρη να μας πει γιατί έκοψε με τον Σαββα; οχι τίποτα άλλο, άλλα εδώ έχουμε να κάνουμε με το ποίμνιο οπότε ας είμαστε προσεκτική.
Ο κ. Λυμπερόπουλος, αποφασίζει μόνος του για τους καλεσμένους του… και αναλαμβάνει και την ευθύνη που τους καλεί… και φυσικά δεν μιλώ για όλους…