Είμαστε φτιαγμένοι να αναζητάμε την ευτυχία
Όχι μόνο διαθέτουμε τη δυνατότητα ν’ αγαπάμε, αλλά, η αγάπη είναι η ίδια η βάση της φύσης του ανθρώπου.

Είναι προφανές ότι τα συναισθήματα της αγάπης, της τρυφερότητας, της οικειότητας και της αλληλεγγύης σχεδόν πάντοτε συνυπάρχουν με ένα ανώτερο επίπεδο ευτυχίας.
Όχι μόνο διαθέτουμε τη δυνατότητα ν’ αγαπάμε, αλλά, η αγάπη είναι η ίδια η βάση της φύσης του ανθρώπου.
Ο θυμός, η επιθετικότητα και η βία μπορεί κάποια στιγμή να μας προκύψουν, αλλά αυτό γίνεται όταν δεν αντέχουμε άλλο πια να ματαιοπονούμε για την αγάπη, την εκτίμηση και την αναγνώριση.
Άρα, τα συναισθήματα αυτά δεν αποτελούν μέρος της υγιούς φύσης μας, αλλά είναι τοξικά υπο-προϊόντα της ματαίωσης της έμφυτης τάσης μας για αγάπη.
Ο άνθρωπος θα χρειαστεί πολύ ή λίγο καιρό
ώσπου να το μάθει, αργά ή γρήγορα πάντως
θα καταλάβει ότι, όπως μαθαίνει να απορρίπτει
κάποιες τροφές που τον βλάπτουν,
έτσι πρέπει να μάθει να απορρίπτει
και κάποια συναισθήματα που του κάνουν κακό.
Αν αναθεωρήσουμε τις προκαταλήψεις μας σχετικά με την ανθρώπινη φύση και αντικαταστήσουμε την ανταγωνιστικότητα με τη συνεργασία, ανοίγονται νέες δυνατότητες για όλους.
Το νεογέννητο βρέφος αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα και αποδεικνύει τέλεια αυτή τη θεωρία.
Σύμφωνα με τις υποθέσεις της κλασικής ψυχολογίας, τη στιγμή της γέννησης το βρέφος έχει ένα και μόνο πράγμα στο μυαλό του: την ικανοποίηση των αναγκών του και την προσωπική του ευδαιμονία.
Η ανθρωπότητα σχεδιάστηκε στη βάση της αγάπης και όχι της επιθετικότητας.
Έτσι, φαίνεται εύκολο να αναδείξουμε την καλοκάγαθη και γενναιόδωρη φύση των ανθρώπων με το απλό επιχείρημα ότι το παιδί γεννιέται με την έμφυτη ικανότητα να δίνει χαρά στον άλλον – σ’ αυτόν που το φροντίζει.
Αντικρίζοντας τους άλλους με τρυφερότητα, μπορούμε να χαλαρώσουμε, να τους εμπιστευτούμε, να νιώσουμε ευχαρίστηση και να γίνουμε πιο ευτυχισμένοι.
Πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ» του Χόρχε Μπουκάι – εκδ. opera
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

ενα αχχχχχχχχ εδω μονον …………….
Υπέροχο…
Ματαιοπονούμε…
Συνεργασία και όχι ανταγωνιστικότητα….
Πόσο καλύτερα θα ήταν…
Ο άνθρωπος είναι εύπλαστος…
Και αυτό δυστηχώς επειρεαζει…
Θάβει αυτό που πραγματικά μπορεί να γίνει… Και είναι… από την φύση του…
Και σε αυτό παίζουν πάρα πολλοί παράγοντες ρόλο …
Από την συναισθηματική και ψυχολογική κατάσταση της Μητέρας…
Όπως και του Πατέρα …
Κληρονομεί πράγματα…
Και περνάει το ανάλογο σχήμαεσα του…
Που αν είναι αρνητικά…
Πρέπει να τα αναγνωρίσει …
Και να παλέψει να τα αποβάλει…
Όπως και από το περιβάλλον…
Μπορεί να αντλήσει τι και πώς τον επηρέασαν και προς τα πού…
Σύμφωνα με την κατάσταση που βρισκόταν τότε…
Έτσι ώστε… Να κρατήσει τα καλά…
Και να απορήψει τα άσχημα…
Με διάκριση και κατανόηση…
Ο άνθρωπος είναι ένα πανέμορφο… μυστήριο…
Γιατί από το αγαθό άπειρο έρχεται….
Και για το αγαθό άπειρο είναι ο προορισμός του …
Τα εμπόδια πολλά…
Αν δεν σταθεί στο πλευρό μου η Παγώνα,δεν ευτυχώ ουδόλως!
Πες πες, θα το πιστέψεις… χαχαχαχαχα