Κακόηχο ρεφρέν στην γκρίζα καθημερινότητά μας το “εγώ” μας… (μουσικό βίντεο, χιούμορ και ταινία)
“Το κακό με τους ανθρώπους είναι ότι θυσιάζουν τη ζωή τους για να πετύχουν άχρηστα πράγματα, ενώ θα μπορούσαν να τα ζήσουν με τη φαντασία τους.
Όμως, δυστυχώς, οι πιο πολλοί άνθρωποι τα όνειρά τους δεν τα κάνουν για να χαρούνε το άρωμά τους, αλλά για να μπούνε στο μάτι των άλλων, να τους ζηλέψουν ή να τους καμαρώσουν οι άλλοι, μια ζωή ματαιόδοξοι, ακόμη και στα όνειρά τους.”
Χρόνης Μίσσιος
Κακόηχο ρεφρέν στην γκρίζα καθημερινότητά μας το “εγώ” μας, παραμονεύει έτοιμο να εμφανιστεί κάθε στιγμή… κι η αγάπη, χάνει την ουσία της…
Την κάναμε τόσο επιφανειακή… τόσο ψεύτικη… τόσο ειδωλική… κι ούτε που θέλουμε να γνωρίσουμε την αλήθεια της…
Στην καλοβολεμένη λογική μας, δεν χωρούν έννοιες μεγάλες… η μετανοια… η ταπειοφροσύνη… η συγνώμη… η αληθινή αγάπη…
Τελικά, είμαστε οι… πραξεις μας… αυτές μας διαμορφώνουν… και το “εγώ” μας, μας στοιχείωνει…
καλησπέρα… Σαββατομεσήμερο και δεν προλαβαίνω να μετρώ τις μέρες που κυλούν απίστευτα γρήγορα…
Καλλιόπη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Υπέροχο… Κ. Καλλιόπη…
Αυτό που σιχαινόμουν πάντα…
Ότι γίνετε…
γιατί…;
Να γίνετε προς επίδειξη…
Πια η σημασία…;
Και έγινε το άλφα και ωμέγα των ζωών μας..;
Με τόσο πάθος…
Και ένταση…
Τόσο κομπλέξαρες λαός είμαστε…;
Δήθεν ανωτερότητας…
Το αντίθετο μάλιστα…
Με την εμφάνιση των σιοσιαλ…
Έφτασε στο φεγγάρι…
Το κενό… των ζωών μας…
Και πώς να μην είναι…..
Δίχως πανεθνικές αξίες… και ιδανικά…
Παιδεία…
Σχολεία…
Φάγαμε όλη την θολοκουλτουρα… σκουπίδια… των ξένων ιδανικών…
Και μόδας…
Και από φτωχά…
Τσολιάδικα…
Του Θεού…
Θέλαμε και γίναμε…
Πορδοπροοδευτικηλες…
Τρέχαμε σε ψεύτικα καθρεφτάκια και χάντρες…
Της καταστροφής…
Που μας κουνούσαν…
Οι διάολοι…
Και τώρα τρέχουμε ακόμη…
Μην μας τα πάρουν…
Και για τίποτα άλλο…
Βλέπουμε τα έτη μνημονίων…
Πετώντας όλα μας τα φίλτρα…
Στον κάλαθο του οπισθοδρομικού…
Και νομίζαμε ότι ήταν πραγματική πρόοδος…
Και ήταν σκέτη πλύση εγκέφαλου…
Μεταλλάσσοντας τον Έλληνα…
Σε κάτι τρομακτικό…
Και τώρα τρώμε τους πικρούς μας καρπούς που σπείραμε…
Βγήκε όλη η αρρώστια…
Από το περιβάλλον…
Σε πανελλήνιο επίπεδο…
Μπας και καταλάβουμε…
Και αλλάξουμε ρώτα…
Καλησπέρα σας …
Και σε όλους…
Τα σχόλιά σου Κωνσταντίνε, αποτυπώνουν το βαθύ σκοτεινό πηγάδι στο οποίο έχει πέσει μέσα ο “ελληνικός” λαός…
Δυστυχώς Κ. Καλλιόπη…
Και ο Ελληνικός λαός…
Υπέροχος γαρ…
Είναι σαν αγαθό παιδάκι…
Στην ψυχή…
Και αυτό εκμεταλλευτήκαν…
Μαζί με τα πάθη του…
Που ισορροπούσε με τα Εθνικά του ιδανικά…
Τον εκμεταλλεύεται ο κάθε πονηρός…
Κλίνοντας του σε ένα πηγάδι…
Και κλαίγοντας την μοίρα του…
Επειδή του έκλεψαν τον θησαυρό της ταυτότητας του…
Και δεν βλέπει τον δρόμο του…
Αν δεν τα αντιληφθούμε…
Τρέχοντας σαν τρελοί…
Πλέον περισσότερο…
Για επιβίωση…
Τα βάσανα ποτέ δεν τελειώνουν…
Αν δεν σταματήσουμε λίγο…
Κόψουμε ταχύτητα…
Δεν χαλαρώσουμε…
Ηρεμήσουμε…
Να αναρωτηθούμε λίγο…
Τι κάνουμε…;
Που πάμε..;
Γιατί γίνονται όλα αυτά…;
Τι δεν αντιλαμβανόμαστε…
Στις ζωές μας…
Τι κυνηγάμε…;
ή μάλλον τι μας επέβαλαν…
να κυνηγάμε…
Την ουρά μας μήπως…;
Κάτι δεν γνωρίσαμε…
Τι μας διαφεύγουν από την ύπαρξη μας…
Και τους αδελφούς μας…
Θα χαθούμε δίχως να πάρουμε χαμπάρι…
Τίποτα…