Βγήκαν από τις σκιές». Μια ξαφνική απειλή απειλεί τη δεύτερη θητεία του Τραμπ
Ο Τραμπ, αν δεν κρατηθεί σε «κοντό λουρί», θα μπορούσε να βλάψει τη φήμη των Ρεπουμπλικάνων και να τους στερήσει τον έλεγχο του Κογκρέσου το 2026: όπως δείχνει η ιστορία, αυτό είναι ένα συνηθισμένο μοτίβο.
Ντόναλντ Τραμπ – RIA Novosti, 1920, 10.11.2024
© AP Photo / Matt Rourke
Ο Τραμπ θα μπορούσε να «διαγραφεί» σε μόλις δύο χρόνια
ΜΟΣΧΑ, 10 Νοεμβρίου – RIA Novosti, Ρενάτ Αμπντούλιν: «Ο Τραμπ δεν είναι ο μόνος που μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Οι αμερικανικές εκλογές έφεραν πολλές εκπλήξεις. Δεν είναι μόνο η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και η επιτυχία των συναδέλφων του Ρεπουμπλικάνων στο Κογκρέσο. Προφανώς, το αμερικανικό κοινοβούλιο θα βρίσκεται πλέον υπό τον έλεγχό τους. Σχετικά με το τι δίνει στον εκλεγμένο πρόεδρο και τι κινδύνους εγκυμονεί – στο υλικό του RIA Novosti.
Όλα για τον νικητή
Η σύνθεση της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας (το κάτω και το άνω σώμα του αμερικανικού Κογκρέσου) αλλάζει σε διάφορα στάδια. Οι κύριες εκλογές διεξάγονται ταυτόχρονα με τις προεδρικές εκλογές, αλλά υπάρχουν και ενδιάμεσες. Διεξάγονται δύο χρόνια μετά τις κύριες.
Οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο το 2022 αποτέλεσαν σοβαρό πλήγμα για τους Δημοκρατικούς. Κέρδισαν τη Γερουσία, αλλά έχασαν τη Βουλή των Αντιπροσώπων από τους Ρεπουμπλικάνους. Αυτό αντηχούσε δυνατά στη συνέχεια. Το GOP (το «Μεγάλο Παλαιό Κόμμα», ένας από τους αυτοπροσδιορισμούς των Ρεπουμπλικάνων) μπλόκαρε με επιτυχία τα σχέδια των Δημοκρατικών στο στάδιο πριν από τη Γερουσία – θυμηθείτε μόνο το πολύπαθο πακέτο βοήθειας για το Ισραήλ και την Ουκρανία.
Στις φετινές εκλογές, οι Δημοκρατικοί ήλπιζαν να πάρουν πίσω την κάτω Βουλή. Ειδικά επειδή πρόκειται για μια αρκετά γνωστή κατάσταση – όταν ο πρόεδρος και το Κογκρέσο εκπροσωπούν διαφορετικά κόμματα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ μετά την ομιλία του στους υποστηρικτές του στο West Palm Beach της Φλόριντα – RIA Novosti, 1920, 08.11.2024
© AP Photo / Evan Vucci
Αλλά φάνηκε ότι οι Ρεπουμπλικάνοι ψηφοφόροι είχαν κινητοποιηθεί για να βοηθήσουν όχι μόνο τον Τραμπ, αλλά και τους νομοθέτες τους. Ενώ η καταμέτρηση των ψήφων συνεχίζεται, είναι πολύ πιθανό ότι το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα θα κερδίσει σύντομα την άνω βουλή και θα εδραιωθεί στην κάτω βουλή.
Για τον πρόεδρο Τραμπ, αυτό δημιουργεί μια εξαιρετικά άνετη κατάσταση. Τουλάχιστον εικαστικά. Ένα Κογκρέσο πιστό στον πρόεδρο υποτίθεται ότι θα είναι πιο πρόθυμο να συμφωνήσει με τις πρωτοβουλίες του αρχηγού του κράτους.
Πρώτα απ’ όλα, αυτή η συγκυρία θα διευκολύνει τον Τραμπ να διορίσει ένα νέο υπουργικό συμβούλιο με υπουργούς, καθώς και μέλη του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Δεύτερον, θα απελευθερώσει τα χέρια του σε άλλα ζητήματα, όπως η φιλόδοξη ιδέα της κατασκευής τείχους στα σύνορα με το Μεξικό. Μέχρι στιγμής, ο τεράστιος φράχτης είναι μόνο μερικά αποσπασματικά σχέδια. Όμως οι Ρεπουμπλικάνοι πιέζουν τον παράγοντα μετανάστευση (εξαιτίας αυτού, μεταξύ άλλων, μπλόκαραν για μεγάλο χρονικό διάστημα και ένα πακέτο βοήθειας προς τους συμμάχους), οπότε πιθανότατα θα συμφωνήσουν να προχωρήσει το έργο.
Το κτίριο του αμερικανικού Κογκρέσου στην Ουάσιγκτον – RIA Novosti, 1920, 08.11.2024
Τέλος, ο Τραμπ δικαιούται να υπολογίζει σε συνεχή υποστήριξη για την υλοποίηση των άλλων υποσχέσεών του. Όμως εδώ μπορεί να υπάρξουν προβλήματα.
Απογοητευτικοί ιστορικοί παραλληλισμοί
Η σημερινή κατάσταση – οι «ελέφαντες» (Ρεπουμπλικάνοι) τόσο στον Λευκό Οίκο όσο και στο Καπιτώλιο – είναι ασυνήθιστη για τις ΗΠΑ. Αλλά δεν είναι μοναδική.
Στην πρόσφατη αμερικανική ιστορία, τόσο ο Μπιλ Κλίντον το 1993 όσο και ο Μπαράκ Ομπάμα το 2009 ήρθαν στην εξουσία με ένα υπό όρους πιστό Κογκρέσο. Ο Τραμπ συγκρίνεται τώρα με τον Δημοκρατικό Γκρόβερ Κλίβελαντ από τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 1892, ο τελευταίος κατάφερε να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο μετά από τετραετή παύση – μέχρι αυτές τις εκλογές, ήταν ο μοναδικός πρόεδρος που το είχε καταφέρει. Και αυτός επίσης εγκαινίαζε μια δεύτερη θητεία με μονοκομματικό Κογκρέσο.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Ουάσιγκτον – RIA Novosti, 1920, 08.11.2024
© AP Photo / Andrew Harnik
Είναι αλήθεια ότι τόσο ο Κλίβελαντ, όσο και ο Κλίντον και ο Ομπάμα ξεκίνησαν μόνο καλά. Ήδη στις επόμενες ενδιάμεσες εκλογές το κοινοβούλιο δεν ήταν πλέον υπό έλεγχο – το κυβερνών κόμμα έχασε. Και περαιτέρω προβλήματα περίμεναν τους κυρίους του Λευκού Οίκου.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι εκλογές για το Κογκρέσο διεξάγονται σε διάφορα στάδια, χωρίς να αλλάζει όλη η σύνθεση με τη μία, αλλά επιτρέποντας στους ψηφοφόρους να ξεσαλώνουν μια φορά κάθε δύο χρόνια. Δεδομένου ότι ο πληθυσμός δεν μπορεί να απομακρύνει τον πρόεδρο από την εξουσία, προβάλλει τα συναισθήματά του στους βουλευτές.
Ως εκ τούτου, είναι πιθανό ο «μήνας του μέλιτος» μεταξύ του Τραμπ και των νομοθετών να μην διαρκέσει τέσσερα χρόνια, αλλά τα μισά. Πολλά θα εξαρτηθούν από τον ίδιο τον πρόεδρο. Για παράδειγμα, ο ίδιος ο Κλίβελαντ άρχισε ξαφνικά να υποστηρίζει ενεργά τους επιχειρηματίες. Οι εργάτες κύλησαν τους συναδέλφους του Δημοκρατικούς το φθινόπωρο του 1894.
Αντίθετα συμφέροντα
Μια σκιά πλανάται πάνω από τη δεύτερη θητεία του Τραμπ. Το 2016, όπως και τώρα, ξεκίνησε υπό το Ρεπουμπλικανικό Κογκρέσο. Αυτό, ωστόσο, δεν βοήθησε και πολύ. Στην αρχή, έπαιρνε τις περισσότερες αποφάσεις του με προσωπικά διατάγματα που δεν απαιτούσαν κοινοβουλευτική έγκριση, και μόνο όταν εξάντλησε αυτή τη δυνατότητα άρχισε να ασχολείται μαζί τους.
Αυτό οδήγησε σε έναν de facto κατακερματισμό του GOP σε ένθερμους Τραμπίστες (το λεγόμενο κίνημα MAGA – Make America Great Again) και σε σχετικά μετριοπαθείς «ελέφαντες».
Συγκέντρωση υποστηρικτών του υποψήφιου για τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στο Κλίβελαντ – RIA Novosti, 1920, 08.11.2024
© RIA Novosti / Jeremy Hogan
Οι επιπτώσεις του ρήγματος έγιναν αισθητές στην προηγούμενη προεδρική εκστρατεία. Ενώ το MAGA «πνιγόταν» υπέρ του Τραμπ, εκατοντάδες Ρεπουμπλικάνοι της παλιάς σχολής αντιτάχθηκαν στον δικό τους υποψήφιο και υποστήριξαν ανοιχτά την Καμάλα Χάρις. Με το τέλος των εκλογών, αυτοί οι άνθρωποι δεν πήγαν πουθενά.
Στο τέλος, βέβαια, οι απλοί ψηφοφόροι έπαιξαν υπέρ του νικητή, αλλά πολλά αφεντικά του κόμματος παραμένουν επιφυλακτικά.
Και για καλό λόγο: μία από τις κύριες υποσχέσεις του Τραμπ είναι η ενίσχυση του ρόλου του αρχηγού του κράτους. Η δυσάρεστη εμπειρία της πρώτης θητείας του, όταν γρήγορα συνειδητοποίησε τα όρια της εξουσίας του, πιθανώς έχει αντίκτυπο.
Τώρα ο Τραμπ υπόσχεται ανοιχτά να διευρύνει τις προεδρικές εξουσίες, κάτι που, φυσικά, δεν μπορεί να ευχαριστήσει τους βουλευτές. Έτσι, μάλλον δεν θα χάσουν την ευκαιρία να του τα χώσουν.
Ρεπουμπλικάνοι βουλευτές σε συνέντευξη Τύπου στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον – RIA Novosti, 1920, 08.11.2024
© AP Photo / J. Scott Applewhite
Υπάρχει και μια άλλη, όχι και τόσο προφανής πτυχή. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πρέπει να προετοιμαστεί σιγά-σιγά για δύο εκστρατείες – τις προαναφερθείσες ενδιάμεσες εκλογές στο Κογκρέσο (σε δύο χρόνια) και την επόμενη προεδρική κούρσα (σε τέσσερα χρόνια).
Ο Τραμπ, αν δεν κρατηθεί σε «κοντό λουρί», θα μπορούσε να βλάψει τη φήμη των Ρεπουμπλικάνων και να τους στερήσει τον έλεγχο του Κογκρέσου το 2026: όπως δείχνει η ιστορία, αυτό είναι ένα συνηθισμένο μοτίβο.
Όσον αφορά τις εκλογές του 2028, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πρέπει να ποντάρει τώρα σε ένα νέο σχήμα (ο Τραμπ δεν έχει δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα τρεις φορές) και να της δώσει χρόνο για να αποκτήσει πολιτικό βάρος.
Δηλαδή, οι βουλευτές θα παίξουν για τα καλά: πήραν τη Γερουσία και δεν έχει νόημα να υποστηρίζουν ατελείωτα τον Τραμπ, ο οποίος σε μερικά χρόνια θα γίνει «lame duck» (απερχόμενος ηγέτης χωρίς δικαίωμα επανεκλογής). Έτσι, ο 47ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, παρά όλα τα εξωτερικά σημάδια θριάμβου, έχει μπροστά του μια εξαιρετικά δύσκολη τετραετία.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Αφότου βγήκε ο Ομπάμα γέμισε ο πλανήτης μετανάστες μουσουλμάνους,όχι εμπολεμους τέρμα το παραμυθι..εδώ έγινε η αρχή ,και ίδιος τι ειναι????
Ακριβως επειδη ξερει οτι δεν μπορει να επανεκλεγει, το πιθανοτερο ειναι
να κανει οσα εχει υποσχεθει σε οσο λιγοτερο χρονο μπορει κι ας χασουν
το κονγκρεσο οι Ρεπουμπλικανοι. Βασικα καρφι δε θα του καιγεται.
Ολοι οι υπολοιποι θα εχουν το αγχος αφου θα πρεπει να επανεκλεγουν.
Αστειεύεστε… νομίζετε πως στις ΗΠΑ που κυβερνάει το βαθύ παρακράτος των εβραίων, ο τράμπας θα κάνει αυτά που θέλει…
Σηκώνω τα χέρια ψηλά με την αφέλεια που κυριαρχεί…
Φαεινότερον πλέον του Ηλίου πως Εάν Θεόστσαλτοι Ηγέτες δεν αναδειχθούν Φωτοδότες Φάροι των λαών Τους
και δεν πάρουνε στις εκλογές, κατ ‘ελάχιστον, Το 87% των ψήφων είναι, κατ’ ουσίαν, Εξουσιαστές Συγκυριακοί
αφού αρκεί μια ”Στραβή”, για να τους απορρίψει Η Ιστορία και να τους στείλει θεατές στην εξέδρα.
Ά ρε Τσάρε, Είπες και Ελάλησες και δη Εμπράκτως, περί ΙΣΟΒΙΟΤΗΤΑΣ, για πάνω από είκοσι χρόνια, και Αμαρτίαν Ουκ Έχεις. Τσάρε, Θυμάσαι ποτέ να ήρθε υπήκοος, προσκυνητής, ικέτης Υποψήφιος Ηγέτης, για να σε ρωτήσει
”Ρε Τσάρε, Πες μου ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ, Να Το κάνω κι εγώ προκειμένου Ισόβιος Εξουσιαστής να εφαρμόσω Το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Μου Απερίσπαστος και να Κριθώ, μετά θάνατον, Εκ Του Αποτελέσματος;
Κι Εσύ να Αρνήθηκες να Μοιραστείς μαζί του ΤΗ ΜΑΓΙΚΗ ΣΟΥ ΣΥΝΤΑΓΗ;
Ά ρε Τσάρε, Είπες και Ελάλησες και δη Εμπράκτως, περί ΙΣΟΒΙΟΤΗΤΑΣ, για πάνω από είκοσι χρόνια, και Αμαρτίαν Ουκ Έχεις πλην όμως απευθύνθηκες σε Υποψήφιους Ηγέτες Μη έχοντες Ώτα Ακούειν Ακουέτω.
Τσάρε, κάνε την καρδιά Σου Πέτρα και μην τους λυπάσαι. Δικιά τους η Επιλογή, Δικά τους τα Ρίσκα, Δικά τους και Τα ενδεχόμενα, Βατερλώ. Μωραίνει Κύριος, ους βούλεται Απωλέσαι. Τι Άλλο Να Πούμε;
Τράμπας unchained!Σκίσ’ τους όλους Δονάλδιεεε!Με τον Έλληνα Μάσκα ως δεξί σου χέρι,φέρτε μας το ζόμπιασμα της Τεχνητής Νοημοσύνης να νταγκλάρουμε “τρισευτυχισμένοι”,που λέει κι ο Νικολάκης ο Σβάμπας!