Κρατώ για το τέλος, εκείνες τις αναμνήσεις από τα 60′ ΛΕΠΤΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΝΤΑΖ…

Έτσι όπως είναι οι ζωές όλων μας… ΧΩΡΙΣ ΜΟΝΤΑΖ…στα μάτια του Θεού…

Γράφει η Καλλιόπη Σουφλή

Με ρώτησαν κάποιοι φίλοι που γνωρίζουν τη ζωή μου ή τουλάχιστον κομμάτια της, γιατί δεν έγραψα τίποτα, όλες αυτές τις μέρες, ούτε μια λέξη, για τον ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ, από την στιγμή που τον γνώριζα προσωπικά…

Άφησα τις μέρες να περάσουν, να καταλαγιάσουν όλα τα συναισθήματα της νοσταλγίας, της εκτίμησης, της ανθρωπιάς, του πόνου και κυρίως αυτό  του θυμού, πριν γράψω λίγα λόγια για τον δημοσιογράφο που έφυγε κτυπημένος από το μπόλι…

Ήταν στιγμές που ο θυμός ισοπέδωνε όλα τα άλλα συναισθήματα… κι ήταν στιγμές που η νοσταλγία και η ανθρωπιά ορθώνονταν και εκμηδένιζαν τον θυμό…

Μέρες τώρα, από τη στιγμή που έμαθα κι εγώ τον θάνατό του, προσπαθώ να μαζέψω συναισθήματα και να βάλω μπροστά τη λογική… αλλά το συναίσθημα τελικά έρχεται να κυριαρχήσει … γι αυτό προτίμησα τη σιωπή…

Τώρα που ο κύκλος έκλεισε με την κηδεία του ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ, μπορώ ν’ ανοίξω την πόρτα των αναμνήσεων και να τις αφήσω να σεργιανήσουν σαν αερικό… σαν αεράκι θλιμμένο γεμάτο αναμνήσεις…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑΣ, μπήκε στη ζωή μου πριν τριάντα και χρόνια πριν, τον χειμώνα του 1993 … τότε που μεσουρανούσε με την διάσημη εκπομπή του 60 ΛΕΠΤΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΝΤΑΖ…

Μας ένωσε κάτι κοινό… η ζωή του κι η ζωή μου, είχαν πολλά κοινά χαρακτηριστικά… κι αυτά έμελλαν να δημιουργήσουν μια φιλία που το χαρακτηριστικό της ήταν ο ίδιος βαθύς πόνος… το μοίρασμά του… 

Τα περιγράφει η αγαπημένη του σύζυγος Μαρία, για όσους γνωρίζουν και μπορούν να διαβάσουν πίσω από τις λέξεις και ανάμεσα στις γραμμές…

Τι σημασία έχει η εκπομπή που γυρίσαμε μαζί…;;;

Σημασία έχουν αυτά που τον πονούσαν… αυτά που με πονούσαν και που αυτός ο πόνος πάντα υπήρχε στα χρόνια που ακολούθησαν…

Συνήθως οι άντρες δεν ξανοίγονται σε εκμυστηρεύσεις…

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΔΑΒΕΛΑΣ όμως είχε μέσα του έναν βαθύ πόνο και ένοιωσε την ανάγκη να μου τον εκμυστηρευτεί στις πολύωρες συζητήσεις που κάναμε, γιατί ένοιωθε πως μπορούσα να τον καταλάβω… να καταλάβω την ψυχή του… τον πόνο του…

Δικό του το μυστικό… κι οφείλω να το τιμήσω με τη σιωπή μου…

Κι ύστερα, οι δρόμοι μας χώρισαν, έτσι όπως χωρίζουν οι δρόμοι των ανθρώπων… μ’ εκείνη όμως την αόρατη κλωστή να μας ενώνει στο κοινό κομμάτι της ζωής που ο καθένας μας κουβαλούσε…

Και τα χρόνια πέρασαν… και οι δρόμοι μας ξανάσμιξαν πλέον σαν συνάδελφοι…

Ο Κώστας ανέδειξε ένα δικό μου ρεπορτάζ με θέμα την ιεροσυλία στη Μακρόνησο…

Ένα θέμα που τα ρεπορτάζ της εφημερίδας ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ, είχαν φτάσει ως τη βουλή…

Το θέμα, το είχα αναδείξει και στο παλιό μου καταργηθέν ιστολόγιο, μαζί με το βίντεο από την εκπομπή του ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ…

Μπορείτε να το διαβάσετε  εδώ… και να δείτε το βίντεο της εκπομπής…

Η ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΣΟΥΦΛΗ ΟΜΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ ΣΕ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ

Σε μια μικρή συζήτηση που είχαμε λίγο πριν ξεκινήσει η εκπομπή του, ο ΚΩΣΤΑΣ μου είπε:

“Θα το φανταζόσουν από κείνο το μακρινό 1993 που κάναμε τα 60 ΛΕΠΤΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΝΤΑΖ, και μου είχες εκμυστηρευτεί πως ήθελες ν’ ακολουθήσεις την δημοσιογραφία, πως θα έφτιαχνες εφημερίδα, θα έκανες ρεπορτάζ τόσο δυνατά και πως θα ξανασυναντιόμασταν ως συνάδελφοι;;;”

“Η ζωή είναι απρόβλεπτη, Κώστα… ποτέ δεν ξέρεις που θα οδηγηθείς στο επόμενο δευτερόλεπτο… “ του απάντησα…

Μετά την εκπομπή, οι δρόμοι μας χάθηκαν και πάλι…

Ίσως γιατί έτσι ήταν το πεπρωμένο μας…

Κι αν κάτι μου δίδαξαν οι δυο τηλεοπτικές συναντήσεις μας με τον ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ, αυτό ήταν πως… μπορεί να φτάσεις ψηλά… μπορεί να γίνεις επιτυχημένος, μπορεί να συνεχίζεις τη ζωή σου, αλλά κάπου στο βάθος… στο πολύ βάθος της ψυχής, υπάρχει ένα αγκάθι που σε πονάει και προσπαθείς να το ξεχνάς…

Όσο κι αν υπάρχουν δυο άνθρωποι που σε λατρεύουν, όπως λάτρευαν τον ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ η αγαπημένη του Μαρία και ο γιός τους Κωνσταντίνος, όποιος γνώριζε, έβλεπε στα μάτια του μια θλίψη…

Επιλέγω συνειδητά να κλείσω το νοσταλγικό μου αυτό ταξείδι, με την ανάμνηση του ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑ εδώ και να μην αγγίξω καν το άλλο κομμάτι… αυτό της συμβολής του στην ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ και στην αιτία του θανάτου του… αυτό μου βγάζει πολύ θυμό … ανεξέλεγκτο θυμό και δεν αντέχω να βαρύνω άλλο την ψυχή μου μ΄ αυτόν…

Κρατώ για το τέλος, εκείνες τις αναμνήσεις από τα 60′ ΛΕΠΤΑ ΧΩΡΙΣ ΜΟΝΤΑΖ…

Έτσι όπως είναι οι ζωές όλων μας… ΧΩΡΙΣ ΜΟΝΤΑΖ, στα μάτια του θεού…

Καλλιόπη Σουφλή

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση ‘Make this a monthly donation’ και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι ‘Donate with PayPal’ αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η ‘Donate with a Debit or Credit Card’, αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.Καλλιόπη Σουφλή

---

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

---

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:

• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
• Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
• Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
• Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
• Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.