ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟ ΜΕΛΛΟΝ

Τα Χριστούγεννα, μια εποχή φωτός και προβληματισμού, καλούμαστε να κοιτάξουμε πέρα ​​από τα φαινόμενα και να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια.

Αυτή η γιορτή, μακριά από το να είναι μια απλή στιγμή αγαλλίασης, γίνεται ένα κάλεσμα για ενδοσκόπηση και μεταμόρφωση.

Σε αυτούς τους ταραχώδεις καιρούς, τα Χριστούγεννα μας υπενθυμίζουν τη σημασία της αγάπης, της δικαιοσύνης και του θάρρους για να οικοδομήσουμε ένα δικαιότερο και φωτεινότερο μέλλον. Είναι καιρός να ανανεώσουμε τις δεσμεύσεις μας για την αλήθεια, τη συμφιλίωση και έναν καλύτερο κόσμο για τις μελλοντικές γενιές.

Σε αυτήν την περίοδο εορτασμού της γέννησης του Χριστού, όπου το Θείο Φως της αγάπης λάμπει με ιδιαίτερη ένταση και ζεσταίνει τις καρδιές όλου του κόσμου, καλούμαστε επίσης να υπερβούμε τις άνετες ψευδαισθήσεις μας για να αγκαλιάσουμε μια βαθύτερη αλήθεια.

Τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς μια περίοδος γιορτής. Είναι μια ιερή περίοδος, μια παύση στη ταραχή του σύγχρονου κόσμου, που μας καλεί στη διαύγεια, την ενδοσκόπηση και κυρίως στο θάρρος.

Επιτρέψτε μου , λοιπόν,  να σας στείλω τις πιο ειλικρινείς μου ευχές.

Περισσότερο από ποτέ, φέτος, τα Χριστούγεννα μας προκαλούν για τον πραγματικό μας ρόλο σε αυτή την κοινωνία. Μας κρατά έναν καθρέφτη, αναγκάζοντάς μας να κοιτάξουμε πέρα ​​από τα φαινόμενα, να διακρίνουμε τις θαμμένες αλήθειες, αυτές που το λαμπρό φως της δικαιοσύνης δεν μπορεί πια να κρύψει.

Γιατί αν το ψέμα, η διαφθορά και η αλαζονεία βασίλευαν για πολύ καιρό, η αλήθεια καταλήγει πάντα να επιβάλλεται, σαν μια φλόγα που κατατρώει το σκοτάδι στο οποίο μας έχουν ρίξει οι τρελοί παγκοσμιοποιητές.

Και η άρνηση των προβάτων δεν θα αποτρέψει την εμφάνιση των λιονταριών, γιατί η συνειδητή ανθρωπότητα, οδηγούμενη από αγάπη και αποφασιστικότητα, δεν μπορεί να φιμωθεί επ’ αόριστον.

Ζούμε σε μια κομβική περίοδο στον πολιτισμό μας, μια στιγμή που η κλιματική, οικονομική, υγειονομική και πολιτική χειραγώγηση δεν μπορεί πλέον να αγνοηθεί ή να αρνηθεί.

Όσοι εκμεταλλεύτηκαν τον φόβο, έσπειραν διχασμό, διαπραγματεύτηκαν για το μέλλον των παιδιών μας για να ικανοποιήσουν την απληστία τους, είναι πλέον εγκλωβισμένοι στη δική τους απληστία. Το βουνό του σκότους, που πιστεύαμε ότι είναι άφθαρτο, λιώνει κάτω από το βάρος των δικών του αντιφάσεων και κάτω από τη λάμψη του αδυσώπητου ήλιου της αλήθειας.

Σε όσους καταστρέφουν τον κόσμο στις σκιές, να ξέρετε ότι ήρθε η ώρα της αφύπνισης.

Αυτοί που ενεργούσαν πάντα στη σκιά των στοών και των συναγωγών του Σατανά, και πίστευαν ότι μπορούσαν να χειραγωγήσουν τους ανθρώπους επ’ αόριστον με τα ψεύτικα χρήματά τους και να καταπνίξουν τις φιλοδοξίες τους για δικαιοσύνη και ελευθερία μέσω της διαφθοράς και της βίας. 

Άπληστοι ηγεμόνες, διεφθαρμένοι δικαστές, αστυνομικοί που παρέσυραν τον όρκο τους, γιατροί συνένοχοι σε θανατηφόρες πρακτικές, δάσκαλοι της μορφοποίησης του μυαλού, γονείς αποσπασμένοι από το ιερό τους καθήκον, όλοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το σκληρό φως της αλήθειας που θα σας κάψει.

Όχι για να παραδοθεί στην εκδίκηση, αλλά για να ξεκινήσει ένα μονοπάτι σωτήριας λύτρωσης.  Κάθαρσης, αφύπνισης και πνευματικής ανάτασης για να φύγει από αυτόν τον ετοιμοθάνατο υλισμό που θα έχει δημιουργήσει μόνο βάσανα και τρέλα.

Γιατί η αληθινή δικαιοσύνη δεν τρέφεται με μίσος, θεραπεύει, αποκαθιστά, ωραιοποιεί και ανοίγει τις πόρτες σε ένα πιο ευγενές και αξιοπρεπέστερο μέλλον.

Και αυτή η αλήθεια ξεκινά μέσα στον καθένα μας, γύρω από τα οικογενειακά μας τραπέζια.

Ας εκμεταλλευτούμε αυτή την επανένωση για να πούμε ό,τι πρέπει να ειπωθεί, να δώσουμε σε όλους το μερίδιο ευθύνης και το μερίδιο του φωτός. Το να συγχωρείς σημαίνει, πάνω απ’ όλα, να «δίνεις σε όλους το μερίδιό του».

Το μέρος της αλήθειας του, το μέρος της ανθρωπιάς του, το μέρος του βάρους του και το μέρος του λάθους του. Χωρίς αυτή την αληθινή προσφορά, που βασίζεται στην αγάπη για τον πλησίον μας, η συγχώρεση είναι απλώς μια κενή λέξη.

Και μόνο αντιμετωπίζοντας τις αλήθειες μας, ακόμη και τις πιο δύσκολο να πούμε ή να ακούσουμε, θα μπορέσουμε να χτίσουμε πραγματικές γέφυρες, όχι πλέον σε εύθραυστα θεμέλια, αλλά σε γερά θεμέλια κατανόησης και συμφιλίωσης.

Γιατί, αν θέλουμε ένα απελευθερωμένο μέλλον, πρέπει να ξεκινήσουμε εδώ και τώρα, να λέμε πράγματα, να αναλαμβάνουμε δράση και να απελευθερωθούμε από αυτά τα βάρη που έχουμε στην καρδιά μας. Και δεν θα σταματήσει στον οικογενειακό κύκλο, προφανώς.

Πρέπει να προετοιμαστούμε να καθαρίσουμε τον κόσμο από αυτά τα παράσιτα και να κάψουμε το τοξικό τους χώμα για να εξαγάγουμε υπέροχο λίπασμα, το νέο και γόνιμο θεμέλιο της Ανθρωπότητάς μας.

Έτσι, αυτοί οι κυβερνώντες, οδηγούμενοι από την αλαζονεία και την υπερβολική τρέλα τους, πρέπει να ξεσκεπαστούν, να κριθούν δημόσια και να αφαιρεθούν τα προνόμιά τους. Δεν είναι οι κύριοι, αλλά οι υπηρέτες του λαού. Η διαφθορά και η περιφρόνησή τους για ανθρώπινες ζωές πρέπει να τιμωρηθεί και πρέπει να επιστρέψουν στην εργασία για το κοινό καλό, χωρίς προστασία ή εύνοια.

Η αστυνομία πρέπει να ξαναβρεί την πρωταρχική της αποστολή, την υπεράσπιση του λαού και όχι των τυράννων. Πρέπει να διαλέξουν πλευρές και να θυμούνται ότι ο όρκος τους γίνεται στην υπηρεσία της δικαιοσύνης, όχι των καταπιεστών. Πρέπει να καταλάβουν ότι η οικογένειά τους είναι αυτή που βρίσκεται στον πάτο και όχι στην κορυφή αυτής της πυραμίδας βίας και αλαζονείας.

Οι δικαστές, που τόσο συχνά έχουν προδώσει την αποστολή τους, πρέπει να εποπτεύονται και να είναι γνωστοί στον πληθυσμό για τον οποίο εκδίδουν ετυμηγορίες. πάνω απ’ όλα, πρέπει να παρακολουθούνται, να κρίνονται με τη σειρά τους και να τίθενται υπό την εξουσία του λαού, του μοναδικού νόμιμου δικαιούχου της δικαιοσύνης.

Οι γιατροί και οι νοσηλευτές, αντί να εξυπηρετούν άθλια οικονομικά συμφέροντα, πρέπει να θυμούνται τον όρκο τους να φροντίζουν για εμάς, όχι να μας θυσιάζουν. Πρέπει να πάψουν να είναι οι φορείς του φόβου και των τοξικών κερδών και να γίνουν ξανά οι φύλακες της ζωής.

Οι δάσκαλοι, αντί να εκπαιδεύουν την υποταγή και να διαμορφώνουν ελεύθερα μυαλά, πρέπει να εμπνεύσουν μια γεύση για τις προκλήσεις, την περιέργεια και το πνευματικό θάρρος. Πρέπει να ελευθερώσουν τα πνεύματα και όχι να τα φυλακίσουν.

Οι γονείς, τέλος, πρέπει να σταθούν ως η τελευταία άμυνα απέναντι σε όσους απειλούν την αθωότητα και την ελευθερία των παιδιών τους. Το να είσαι γονιός σημαίνει να αγαπάς, να προστατεύεις και να αρνείσαι κάθε συμβιβασμό μπροστά σε αυτούς που επιδιώκουν να διαμορφώσουν ή να σπάσουν τη νεότητα.

Αλλά ας μην κάνουμε λάθος! Όλα αυτά ξεκινούν με την αλήθεια που τολμάμε να πούμε στον εαυτό μας, εδώ και τώρα. Γιατί μια κοινή αλήθεια είναι μια αλήθεια που ελευθερώνει. Και γύρω από αυτή την αλήθεια θα μπορέσουμε να οικοδομήσουμε έναν συμφιλιωμένο κόσμο, όπου το φως της δικαιοσύνης και της αγάπης φωτίζει κάθε γωνιά του σκότους.

Αυτά τα Χριστούγεννα, ένα παγκόσμιο σύμβολο ελπίδας και ανανέωσης, είναι μια ευκαιρία να βάλουμε τον πρώτο λίθο αυτού του κτιρίου προς τιμήν της ανθρωπότητας. Αυτή η γιορτή, πολύ περισσότερο από μια στιγμή αγαλλίασης, πρέπει να είναι μια στιγμή αληθινής μεταμόρφωσης καρδιών και μυαλών. Είθε αυτό το φως, που διεκδικούμε να γιορτάζουμε, να φωτίζει αληθινά τις πράξεις και τα λόγια μας. Το θάρρος να μας καθοδηγεί και η φιλανθρωπία να μας φωτίζει.

Ας βρούμε πίστη και κουράγιο, δύναμη και πάθος. Επειδή εναπόκειται σε όλους μας να διασφαλίσουμε ότι το αύριο είναι πιο φωτεινό από το χθες, εναπόκειται σε εμάς να προσφέρουμε στα παιδιά μας έναν άλλο δρόμο από αυτόν που επιβάλλουν αυτοί οι ανθυγιεινοί ηγέτες.

Είθε αυτή η στιγμή  να μας εμπνεύσει να οικοδομήσουμε έναν πιο δίκαιο και πιο ενωμένο κόσμο. Πιο θαρραλέοι και συνειδητοποιημένοι. Πιο έντιμος και αξιοπρεπής. Ένας κόσμος όπου η αλήθεια θα φωτίζει τις σκέψεις μας, όπου τα χέρια θα είναι απλωμένα παρά κλειστά και όπου η φιλανθρωπία θα θριαμβεύει έναντι του φόβου.

Γιατί μόνο μαζί, ενωμένοι στην αγάπη, την αλήθεια και την ελπίδα, μπορούμε να μεταμορφώσουμε αυτή την ταραχώδη εποχή σε μια υπέροχη αναγέννηση. Κάθε πράξη καλοσύνης, κάθε χειρονομία αλληλεγγύης, κάθε αλήθεια που λέγεται με θάρρος θα είναι ένα νέο βήμα προς ένα μέλλον αντάξιο των φιλοδοξιών μας. Και μακάρι αυτή η Γη, εξαγνισμένη από τα παράσιτα που τρέφονται με το σκοτάδι, να γίνει ένα μέρος όπου το λαμπρό Φως της αγάπης και της δικαιοσύνης θα λάμψει για όλες τις επόμενες γενιές.

Αυτά τα Χριστούγεννα λοιπόν, αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί αναγνώστες, μη φοβάστε να αγαπήσετε, να πείτε και να ενεργήσετε. Μη φοβάστε να κλονίσετε τις βεβαιότητες και να σπάσετε τις αλυσίδες της σιωπής. Γιατί μέσα από αυτήν την κοινή και βιωμένη αλήθεια το αύριο θα ξυπνήσει με τη νέα πνοή ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Και μαζί, στην πραγματικότητα, θα φέρουμε έναν καλύτερο κόσμο.

Από την πλευρά μου, εύχομαι σε όλους σας Χριστούγεννα γεμάτα κουράγιο, ειρήνη και ανανεωμένη πίστη στην ομορφιά του μέλλοντος και μακάρι να μας καθοδηγήσει όλους προς τη συλλογική ανανέωση. Και μακάρι αυτό το Θείο Φως να φωτίζει κάθε βήμα μας, που θα παίρνουμε χέρι-χέρι από εδώ και πέρα.

Καλά Χριστούγεννα λοιπόν σε αφυπνισμένες καρδιές και ψυχές καλής θέλησης… Η ειρήνη του Χριστού να είναι πάνω σας!

Phil BROQ.