μην αφήσεις τη ζωή σου να χάσει τη μαγεία… (μουσικό βίντεο, χιούμορ και ταινία)
Μην αφήσεις τη ζωή σου να γεμίσει με ενοχές για όσα δεν έζησες, αφήνοντας το φόβο να κυριεύσει την ψυχή σου…
… μην αφήσεις τη ζωή σου να χάσει τη μαγεία… τη μαγεία που σου δίνει η ζωή όταν η ευκαιρία έρχεται σαν ευλογία κι εσύ αρνείσαι να την δεις γιατί έχεις βάλει όρια και φράχτες, σύνορα που σ’ έχουν φυλακίσει…
Τα χρόνια περνούν, η φθορά είναι ανελέητη και αυτό που μένει στο τέλος είναι μια απελπισία για ότι έχασες.. για ότι άφησες να φύγει από τα χέρια σου…
Γκρέμισε τα σύνορα, γκρέμισε τα όρια και τους φράχτες και άφησε τη μαγεία να απλωθεί μέσα σου…. δες τη ζωή αλλιώς… πάρ΄ την διαφορετικά… αισιόδοξα..
καλησπέρα… καλό μήνα…
Καλλιόπη
Στο παράθυρο του βίντεο επιλέγετε τις Ρυθμίσεις-γρανάζι, στο αναδυόμενο παράθυρο επιλέγετε το «Υπότιτλοι», στο νέο παράθυρο που θα παρουσιαστεί επιλέγετε το «Αυτόματη Μετάφραση» και τελικώς στο ακόλουθο παράθυρο επιλέγετε την γλώσσα αρεσκείας σας – Ελληνικά.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Υπέροχο… Κ. Καλλιόπη…
Είναι αλήθεια…
Είναι το φως της ζωής…
Πόσες άραγε…
Τραυματισμένες ψυχές…
Μεγάλωσαν με υποδείξεις και συμβουλές…
Λάθος προς το φως της ζωής…
Που ήτανε σκότος…
Πόσες ψυχές άραγε έτσι έμαθαν να μην αγαπούν και σέβονται την ίδια τους την ύπαρξη…
Και όχι μόνο τον εαυτό τους…
Πόσες άραγε ψυχές μεγάλωσαν με εντελώς λάθος παραδείγματα…
Όχι απλά λάθη ανθρώπινα…
Και αυτοκαταστράφηκαν μέσα στις αβύσσους και τα τάρταρα που πότισαν τις ψυχές τους…;
Και πώς να ανακαλύψεις τις αβύσσους και τα τάρταρα…
Που σου έβαλαν γραμμή από κούνια…
Και στην πορεία τα μεγαλούργησες …;
Μέσα στην απογοήτευση…
Και υπόδειξη…
Του μη σεβασμού…
Σε εσένα…;
To καλύτερο ταξίδι στην ζωή…
Που είναι ένας απέραντος…
Και χαώδης ωκεανός…
Είναι αυτό που έκανε ο αγαπημένος μας Οδυσσέας…
Ναι υπήρξε ατέλευτος πόνος…
Φόβος…
Αλλά σε πείσμα…
Το έβαλε…
Και διασχίζοντας τον…
Να ανακαλύψει που στο διάολο είναι η Ιθάκη του…
Για κάποια μπολιτισμένων είναι αυτό…
Και τα κατάφερε…
Αυτό είναι για τον κάθε άνθρωπο…
Είτε το θέλει…
Είτε όχι…
Ένα εσωτερικό ταξίδι…
Ομήρου Οδύσσεας…
Αυτήν είναι η ζωή…
Που πολλοί πνίγηκαν…
Από απιστία…
Από μη δύναμη…
Από μη συμπαράσταση…
Γιατί οι αδελφοί τους οι ναύτες…
Πάνω στο ίδιο το καράβι…
Αδιαφόρησαν…
Εγωιστικά…
Ή λόγο ατολμίας…
Ή λόγο βολέματος…
Μέσο αληθείας…
Ή λόγο συμπάσχοντες…
Ή ανθρώπινος βιωσιμότητα του φαραώ σου λέει..
Και που σε τρέχει στο τέρμα…
Δεν είναι…
Όμως συμπαρασύροντας όλο το πλοίο…
Που τελικά χτύπησε στα βράχια…
Δεν πρόλαβε να βγει στεριά…
Να την μετατρέψει σε Ιθάκη…
Μέσο κάθαρσης…
Γιατί πολλοί αδελφοί τους…
Τους σταύρωσαν στην καταδίκη του Πιλάτου…
Να μην ανακαλύψουν ποτέ τον φτωχό…
Μα πάμπλουτο…
Εκ Θεού εαυτό τους…
Έστω και με ένα τάλαντο…
Ντροπή και αίσχος επισκιάζει τον τόπο τούτο…
Που γνώρισε τον απόλυτο πλούτο της αληθείας…
Και κάποιοι αναλώνονται σε λόγια ακόμη…
Τύπους…
Δίχως πράξεις…
Και στα σαλόνια…
Γιατί κάποιοι δεν έκαναν το χρέος τους…
Για αυτό που ορκίστηκαν με χρέος να κάνουν…
Από οικογένειες…
Σχολεία…
Πανεπιστήμια…
Στρατό…
Εκκλησία…
Αργά πλέον…
Οι δαίμονες το προχώρησαν πολύ πιο παραπέρα το σχέδιο της υποδούλωσης…
Οι άνθρωποι πλέον…
Γίναν υπάκουοι και πιστοί στο όπιο σύστημα τους…
Απόλυτα συνδεδεμένοι μαζί τους…
Πώς να τους πείσεις… ;
Σε κάτι τόσο καλά χτυσμένο…
Και δήθεν επιστημονικά χτυσμένο…
Και ιδεολογικά, ψευτοδημοκρατικα, προσαρμοστικά στο κάθε εγώ τους…
Που μέσα από αυτό είναι όλη τους η ύπαρξή…
Από κατηχούμενους…
Πέρα δογμάτων…
Μέχρι παρασυρόμενους από τον κόσμο…
Άθεους και μη…
Της μόδας…
Και της ελεγχόμενης μη μόδας…
Γίναν άθελα τους…
Ή ηθελημένα και βολεμένα με την συνείδηση τους…
Υπάκουοι και πιστοί…
Σε όπια αντίδραση τους προγραμματίζει η ίδει προγραμματισμένη συνείδηση του εγώ τους…
Απόλυτα συνδεδεμένοι μαζί τους…
Με πίστη σε αυτούς…
Μετατρέποντας τους και κυριολεκτικά πλέον σαν αυτούς…
Τους δαίμονες…
Έσχατα μου φώναξαν τα λένε…
Και ελάχιστοι θα γλυτώσουν…
Μήπως είδη ο χρόνος περνά…
Ασυναίσθητα…
Βουβά…
Τρελά…
Χαοτικά…
Αόριστα…
Και γρήγορα…
Προς το οριστικό του τέλος…
Με παραχώρηση…
Καταπίνοντας τα πάντα…;
Στον ελάχιστο…
Μα λυσσώδη πέρασμά του…;
Ο άνθρωπος πλέον δεν ζεί…
Όχι μόνο τα δευτερόλεπτα…
Δεν αισθάνεται…
Σχεδόν τίποτα…
Αλλά η μέρα έγινε σαν ένας μήνας…
Τι συμβαίνει…;
Συμβαίνει ότι οι συνειδήσεις…
Που Παράλου που κάποιες…
Επαναστατούν…
Για ναβρουν το φώς…
Λάθος μεν αλλά..
Πέθαναν μέσα σε τύπους…
Και γράμματα…
Χωρίς κατανόηση …
Λόγο συμφέροντος της πράξης…
Στην ζωή…
Παρά μόνο το κυνήγι της κενοδοξίας του κόσμου…
Κοσμικό…
Των εξόδων…
Εσόδων του φαραώ…
Που ψυφιζε τόσα χρόνια…
Φόβου πείνας…
Και θολούρας…
Καλοπέρασης…
Βολέματος…
Και ψεύτικων εμπειρικών διακοπών του σύγκραμα…
Της μπαρουφιλοσοφίας…
Και του εγώ του τικ τοκ…
Ένας προγραμματισμός… του σήμερα…
100 ετών…
Πως θα σκεφτόμαστε…
Πώς θα ζούμε…
Πως θα μιλάμε…
Πως θα ντυνόμαστε…
Πως θα συμπεριφερόμαστε…
Και πως δεν θα καταλαβαίνουμε την τύφλα μας…
Αφαιρώντας την ιστορικότητα μας…
Είθε ο Θεός να μας λυπηθεί…
Και να μας βάλει ούλους έξω…
Γιατί όλο αυτό…
Συν τα σκοτάδια μας…
Δεν αντέχετε…
Κουράστικα να βλέπω και να ακούω ανθρώπους φτιαγμένους…
Με τα περισσότερα τούβλα στην ύπαρξη τους από το σύστημα τους…
Όπιο δίποδε σύστημα τους…
Αμέτρητα πλέον…
Και σε εμένα που δεν αποτελώ καμία απόλυτος εξαίρεση…
Σαν άνθρωπος του κόσμου τούτου…
Με κατανόηση μεδέν…
Η ζημιά δεν χρειάζεται καμία τέχνη.. .
Αν και αυτές μας έφεραν στην πλήρη πλύση εγκεφάλου…
Χρειάζεται έναν λαμπαδηδρομία…
Να την φωτήση…
Έγινε…
Αλλά δεν συμφέρει…
Το να μην σε αποδεχτεί κανείς σε αυτήν την ζωή…
Δύσκολο καράβι…
Για την Ιθάκη…
Αλλά η μοναξιά…
Μερικές φορές…
Ευλογία…
Άλλες αδιέξοδος…
Και ερώτημα…
Μάθε Αγάπα το εαυτό σου…
Αλλά όχι εγωϊστικα…
‘’όπως σου μαθαίνουν…
Και όπως το σύστημα μετά…
Έλληνες δεν ψάχνω…
Είναι όνειρο…
Κάποιας άλλης εποχής…
Μέσα στην αμάθεια μας…
Και τον εγωϊσμό μας…
Αλλά..
Ανθρωπιά…
Από εκεί πρέπει να κινήσουμε το νήμα…
Γιατί έγινε η εξαπάτηση των αιώνων…
Πόσο μάλιστα σήμερα…
Δεν υπάρχει κάτι πλέον απλό…
Φυσιολο0γικο…
Σχιζοφρένια…
Παντού…
Πολύ καλησπέρα σας…!
Και σε όλους…
Καλό μήνα…
Πρέπει ή ν’ αντέξουμε σ’ αυτή την παράνοια ή να δραπετεύσουμε…
Καλό μήνα, Κωνσταντίνε
Επίσης…
Αγαπημένη μας Καλλιόπη…!
Εύχομαι τα καλύτερα…
Για πάντα…
Δίχως εσάς…
Η Ελλάδα μισή…
Μπορεί να βρίζετε…
λες και….
αλλα…
Αλλοίμονο…
Στα χρόνια…….
Από άνθρωπο…
Που προσπαθεί με κίνδυνο την ψυχή του…
Αλλά αυτό δεν έχει τύπους…
Και δήθεν…
Αλλά αγνότητα…
Χρόνων…
θυμάμε τότε απο τον στρατό που αγανακτούσα…
γιατι πιο πρην τα έπιασα…
και περήμενα κατι απο Ελλαδα…
Μια παροιμία λέει; “σκυλί που γαυγίζει δεν δαγκώνει”… βρίζω για να εκτονωθώ, και να μην πάθω κι άλλο έμφραγμα…
Σ’ ευχαριστώ Κωνσταντίνε…