Κάθε βράδυ Ανάστασης παίζει στο πίσω μέρος του μυαλού μου σαν σε ξεχασμένη τηλεόραση στο σαλόνι το «Αλίμονο στους Νέους».
Προβολές:383
Από τη μια πλούσιοι ηλικιωμένοι που ατενίζουν τη ζωή με έναν μεγαλοαστικό στοχασμό κι από την άλλη τα νιάτα που παλεύουν να αναπνεύσουν και να ονειρευτούν μέσα στα μπάζα μιας κοινωνικής κι οικονομικής κατάρρευσης.

Κάθε βράδυ Ανάστασης παίζει στο πίσω μέρος του μυαλού μου σαν σε ξεχασμένη τηλεόραση στο σαλόνι το «Αλίμονο στους Νέους».
Το σκηνικό ειλικρινές. Τα σκαλοπάτια της Πλάκας, η -πλέον κατεδαφισμένη- γειτονιά κάτω από το θέατρο του Διονύσιου κι η άγρια φτώχεια της ελληνικής κοινωνίας.
Ένα αστικό τοπίο παράγκας, ημικατεδαφισμένες γειτονιές από τους πολέμους και τις κατοχές.
Από τη μια πλούσιοι ηλικιωμένοι που ατενίζουν τη ζωή με έναν μεγαλοαστικό στοχασμό κι από την άλλη τα νιάτα που παλεύουν να αναπνεύσουν και να ονειρευτούν μέσα στα μπάζα μιας κοινωνικής κι οικονομικής κατάρρευσης.
Ο διάλογος πλατωνικός, σχεδόν ιδεατός.
Το κορίτσι είναι η αφορμή κι αυτό περισσότερο να λειτουργεί σα σύμβολο.
Από τη μια ο ονειροπόλος και ρομαντικός που είναι έτοιμος να πετάξει όλο του το βιος και να αρχίσει από την αρχή βουτώντας στη ζωή, στον έρωτα και στην ευτυχία ξανά κι επενδύοντας στη δύναμη, στην ορμή και τη δημιουργικότητα της νιότης κι από την άλλη ο κυνικός που θέλει την άμεση εκμετάλλευση της θέσης υπεροχής του χωρίς να τον νοιάζει αν θα το ευχαριστηθεί…η κότα η κοκκινιστή.
Ο ένας θέλει να ξαναζήσει το παρελθόν χτίζοντας ένα διαφορετικό μέλλον κι ο άλλος να κλέψει όσα μπορεί μέχρι να φύγει από τη ζωή.
Ο ένας θέλει να βάλει όσα χωράνε στην αγκαλιά του κι ο άλλος χράτσα χρούτσα όσα μπορεί να αρπάξει η μασέλα του.
Ο διάβολος θα πάει με τη μεριά του ονειροπόλου, όχι για να τον βοηθήσει να ζήσει όσα ονειρεύτηκε, αλλά για να τον γκρεμίσει από την ουτοπία του με τον πιο σκληρό τρόπο και να περάσει κι αυτός με τη σειρά του στην πλευρά των κυνικών. Θα τον κάνει νέο και φτωχό και θα τον πετάξει μπροστά στην πόρτα του κοριτσιού σαν τάχα δήθεν μου νοικάρη.
Στα χρόνια της υπομονής, την φτώχεια που μας έχει γονατίσει τη νιώθω μεγαλύτερη ντροπή.
Ο έρωτας των δυο νέων θα κρατήσει όσο και το κομπόδεμα που του έδωσε ο διάβολος για τα πρώτα του έξοδα.
Η εισβολή των ταγμάτων του Κυνισμού θα είναι άμεση.
Η πολιορκία διαρκής και πλούσια, οι άμυνες πενιχρές.
Η ανάγκη που δημιουργεί η εξαθλίωση είναι μπότα στο λαιμό, οπότε το κορίτσι θα κοιτάξει το «καλό» του και θα γίνει κότα κοκκινιστή.
Ο κυνικός θα πάρει όλες τις μάρκες από το τραπέζι να τις προσθέσει στο βουνό από μάρκες που έκλεψε σε όλη του τη ζωή. Ένα ακόμα τρόπαιο στη συλλογή του. Μέχρι το τέλος νικητής.
Ο διάβολος θα έχει κάνει τη δουλειά του, ο ονειροπόλος θα ξυπνήσει, γέρος ξανά και συνειδητοποιώντας ότι όλα όσα έζησε ήταν μια διαολεμένη πλάνη, ένα όνειρο, μια παραβολή.
Αυτός, όμως, νίκησε τον σατανά στο άτυπο bras de fer τους.
Αντί να κάνει ιμπεριαλιστική κίνηση προς το κορίτσι πριν τον προλάβει ο ψυχροπολεμικός του αντίπαλος, θα δώσει την ευχή του και τον παρά του στα νιάτα, στο σοφέρ του και στο κορίτσι, και θα τα αφήσει να ανθίσουν χωρίς κότες κοκκινιστές στη μέση.
Στη μπάντα το παλιό για να βρει χώρο το καινούργιο να πετάξει τους καρπούς του.
Σε μια κοινωνία που συνέβαινε ξανά και ξανά το αντίθετο.
Κι όλα αυτά λήγουν σε ένα μπαλκόνι ανάμεσα σε πυροτεχνήματα και βεγγαλικά.
Ο Χριστός Αναστήθηκε, ο κόσμος αναστήθηκε.
Μα πιο όμορφη σκηνή από όλες είναι οι δυο νέοι, μεθυσμένοι κι ερωτευμένοι, σε ένα μαγαζί που έχει ερημώσει προ πολλού να χορεύουν μέχρι να μαζέψουν οι σερβιτόροι και τα τελευταία πιάτα, μέχρι να βγει αυτή η λέξη που έχει στα χείλη μπλέξει και δεν τολμάει να βγει. Ήταν μια στιγμή αθανασίας.
Έχει επαναληφθεί σε χιλιάδες ταράτσες, μπαλκόνια, συναυλίες, προαύλια, παραλίες από τότε.
Πόσα ζευγάρια βαφτίστηκαν στο ίδιο αθάνατο νερό είτε είπαν τελικά αυτή τη λέξη είτε όχι.
Νομίζω ότι αυτό το τραγούδι είναι ένα από τα πρώτα θεμέλια του Μάνου Χατζιδάκι στον Αττικό Ουρανό μέχρι να τον καταλάβει ολόκληρο και να κάνει την Αθήνα την αιώνια πόλη του.
Δείτε την ταινία, εδώ…
Τα τραγούδια της ταινίας…
Προβολές : 383
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
https://www.youtube.com/watch?v=O3frnP1Ovpo&ab_channel=TerryOldfield-Topic
https://www.youtube.com/watch?v=vfC1VcSbl0Q&ab_channel=RyanStewart-Topic
https://www.youtube.com/watch?v=ClgXGhXtcvM&ab_channel=LoneWolf
τίμος…
καλησπέρα…
Εξαιρετικότατη η ανάρτηση σας…
Κ. Καλλιόπη…
Λόγια ανάστασης…
Τελικά πολλούς από αυτούς τους βολεμένους που θέλουν να σε δουν καλά…
Χωρίς ξεβόλεμα…
Είναι για να πλανούνται …
Απαλύνοντας δήθεν τις τύψεις τους…
Αμετανόητοι… βολεμένοι…
Δήθεν αγάπής…