Κύκλος φίλε η ζωή και δεν ξέρεις, ούτε πότε θα γυρίσει, ούτε πού θα σταματήσει.
Δυστυχώς, φίλε μου, δεν τα ορίζεις όλα εσύ. Μερικά πράγματα στην ζωή μας απλά συμβαίνουν. Για να μας ξυπνήσουν από το λήθαργο, για να αλλάξουν τα πιστεύω μας, για να γίνουμε πιο διαλλακτικοί με το διαφορετικό, για να μπορέσουμε να μπούμε στα παπούτσια των άλλων.
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου
Μην είσαι απόλυτος. Η ζωή είναι ένας κύκλος. Όσο καλά και αν τον έχεις σταθεροποιήσει, κάποια στιγμή θα τσουλήσει και για σένα. Πρόσεχε, λοιπόν, που θα σε βρει η επόμενη γύρα. Μπορεί τα νερά να είναι ήρεμα και καθαρά, όπως τα έχεις υπολογίσει. Υπάρχει όμως και η πιθανότητα να πέσεις σε λασπόνερα. Μην ανησυχείς. Δεν είναι τόσο τραγικό. Άλλοι ζουν μέσα σε αυτό, που εσύ θεωρείς λάσπη.
Γι’ αυτό σου λέω, μην κρίνεις και μην κάνεις βαρύγδουπες δηλώσεις. Ακούω ανθρώπους να λένε “εγώ ποτέ δεν… εγώ πάντα θα… αποκλείεται να το κάνω αυτό εγώ.”
Δυστυχώς, φίλε μου, δεν τα ορίζεις όλα εσύ. Μερικά πράγματα στην ζωή μας απλά συμβαίνουν. Για να μας ξυπνήσουν από το λήθαργο, για να αλλάξουν τα πιστεύω μας, για να γίνουμε πιο διαλλακτικοί με το διαφορετικό, για να μπορέσουμε να μπούμε στα παπούτσια των άλλων.
Σε αυτόν τον αγώνα που λέγεται ζωή, όλα είναι πιθανά. Μην κλείνεις πόρτες. Κανείς δεν ξέρει το μέλλον. Το μόνο που περνάει από το χέρι μας, είναι ο τρόπος που θα αντιμετωπίσουμε ό,τι μας συμβεί. Αλλά ακόμα και αυτό δεν μπορεί να είναι απόλυτο, γιατί εσύ γνωρίζεις τον εαυτό σου τώρα. Υπό άλλες συνθήκες, όμως, μπορεί να έπαιρνες αποφάσεις, που δεν μπορείς ούτε καν να φανταστείς.
Ένα απόλυτο, γεμάτο “όχι, μη και δεν” μυαλό δυσκολεύεται πολύ να προσαρμοστεί σε συνθήκες, που δεν έχει συνηθίσει. Άνοιξε το μυαλό σου. Βάλε μέσα όλες τις πιθανότητες. Ή ακόμα καλύτερα, άσε ανοιχτές τις πόρτες και βίωσε ό,τι σου συμβαίνει με την δύναμη, την λογική και την ψυχή που έχεις εκείνη την στιγμή. Προς Θεού, όμως, μην κρίνεις.
Κατανόησε τον διπλανό σου, πριν σκεφτείς τι θα έκανες εσύ. Μην αναλώνεσαι σε κριτικές, γνώμες, υποτιθέμενες συμβουλές και ψευτοπαρηγοριές. Απλά αγκάλιασε τους ανθρώπους γύρω σου, κοίταξέ τους στα μάτια και προσπάθησε να τους νιώσεις. Συγχώρεσε τα λάθη τους, τόνωσε την δύναμη τους και πάρε τα μαθήματα που θέλουν να σου δώσουν.
Άκου ρε άνθρωπε, επιτέλους, την διαφορετικότητα. Μίλα μαζί της και μην ξεχάσεις να την περιμένεις στην επόμενη γωνία της δικιάς σου ζωής. Είπαμε ο κύκλος θα γυρίσει και δεν ξέρεις που θα σταματήσει.
“Γιατί σε μένα;” ή μήπως “γιατί όχι σε μένα;”
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Μπορεί οι σφαλιάρες να είναι συνεχόμενες και για πολλά χρόνια. Αυτό μπορεί να σου δημιουργήσει και μεγάλα κενά μνήμης, επίσης μπορεί να θες να μην θυμάσαι τίποτα για το γενικότερο “καλό” όλων. Η οργή δεν βοηθάει κανέναν κι ας είναι δικαιολογημένη. Το παρόν που βιώνει ο καθένας δεν είναι πάντα θέμα επιλογής ή λαθών είναι και λόγο συνθηκών που δεν μπορεί να κατανοήσει κανένας ή ελάχιστοι. Το παρελθόν είναι πάντα εκεί και οι άνθρωποι του ζουν στο παρόν έχουν όλοι μεταξύ τους μια αλληλεπίδραση μικρή ή μεγάλη κάποιον ετών. Από την εποχή μας λείπει πάντα η ουσιαστική αγάπη δεν θέλουμε ανθρώπους στην ζωή μας κι ας λέμε ότι είμαστε κοινωνικοί. Δεν δίνει τίποτα κανένας έτσι απλόχερα χωρίς να περιμένει κάτι και λειτουργούμε σαν να κάνουμε πλιάτσικο στην ύλη ακόμη και στα συναισθήματα ενώ και αύριο θα έχει ανάγκη ο ένας τον άλλο. Δεν μιλάμε, δεν αγαπάμε.
“Δεν μιλάμε, δεν αγαπάμε.” Δυστυχώς θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά και λιαν συντόμως…
https://www.youtube.com/watch?v=eISuJx4jcR4 5 ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ σε 1 ΕΒΔΟΜΑΔΑ | (ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ)