Σήμερα γράφω για σένα που δεν άκουσες ποτέ “Μπράβο”…
Προβολές:389
“Δεν γεννήθηκες για να αποδείξεις την αξία σου.
Γεννήθηκες για να τη θυμηθείς.”
Μπορεί να μην άκουσες ποτέ το “Μπράβο” που άξιζες,
αλλά μέσα σου υπάρχει μια φωνή πιο αρχαία,
πιο αληθινή,
πιο δική σου.
Κι αυτή σου ψιθυρίζει:
“Ήσουν πάντα αρκετός.
Ήσουν πάντα φως.
Ότι κέρδισες, το κέρδισες με το σπαθί σου… ακόμα κι αν δεν άκουσες ποτέ από εκεί που περίμενες ούτε ένα “μπράβο”, εσύ ξέρεις γιατί…
Συνέχισε να δίνεις καθημερινές μάχες… και να κάνεις μικρές καθημερινές νίκες… εσύ ξέρεις πόσο αξίζεις…κι αυτό είναι που μετράει…
Καλλιόπη
Σήμερα γράφω για σένα που δεν άκουσες ποτέ “Μπράβο”…
Για σένα που έγινες βράχος,
κι ας έλιωνες μέσα σου.
Που έμαθες να μην ζητάς πολλά,
γιατί στα μάτια των άλλων φαινόταν ότι “αντέχεις”.
Για σένα που το “μπράβο” δεν ήρθε ποτέ —
ούτε όταν μεγάλωσες πολύ γρήγορα,
ούτε όταν ήσουν το σιωπηλό παιδί που πάντα καταλάβαινε.
Που γέμισες τις τσέπες σου με ενοχές αντί για επιβεβαιώσεις.
Που φορούσες τη δύναμη σαν πανοπλία, μα κανείς δεν είδε την πληγή κάτω απ’ το μέταλλο.
Για σένα που κράτησες οικογένειες, φίλους, σχέσεις και όνειρα, με σκισμένα χέρια και κλειστό στόμα.
Για σένα που έπρεπε να είσαι δυνατός,
κι ας φώναζε η ψυχή σου “Κάποιος να με κρατήσει, έστω για λίγο”.
Για σένα που έμαθες να χαμογελάς για να μη τρομάξεις τους άλλους.
Για σένα που δεν άκουσες ποτέ το “Μπράβο σου”
όταν στάθηκες όρθιος,
όταν δεν απάντησες με θυμό,
όταν συγχώρεσες ενώ δεν στο ζήτησαν,
όταν έδωσες ενώ δεν σου έμεινε τίποτα.
Άκου με τώρα.
“Μπράβο σου.” 
Για κάθε φορά που γλύτωσες τον εαυτό σου απ’ τον γκρεμό.Για κάθε στιγμή που σε ξανασήκωσες μόνος σου,που φώτισες το σκοτάδι με τη δική σου φλόγα,
χωρίς χειροκρότημα, χωρίς κοινό.
Μπράβο σου!!Γιατί ακόμα παλεύεις να είσαι αληθινός
σε έναν κόσμο που σε θέλει να ξεχνάς ποιος είσαι.
Μπράβο σου, γιατί ακόμα αγαπάς.Δεν στο είπαν;
Το λέω εγώ.
Με κάθε λέξη, με κάθε ανάσα, με κάθε δάκρυ που πόνεσε ή καθάρισε,
Μπράβο!!!Σ’ αγαπάω.
Σ’ βλέπω.
Σ’ αναγνωρίζω.
…τώρα, πάρε αυτό το «μπράβο» και κάν’ το δύναμη.
Κάν’ το προσευχή.
Κάν’ το ανάσα στον εαυτό σου.
Όχι γιατί το χρειάζεσαι απλα,
αλλά γιατί το άξιζες πάντα.
Αν ποτέ ξεχάσεις όλα όσα άντεξες…
Αν ξανα βρεθείς μέσα στη σιωπή,
αν σε κυκλώσει η μοναξιά ή ο κόμπος στο λαιμό,
θυμήσου αυτά τα λόγια σαν φυλαχτό,
“Δεν γεννήθηκες για να αποδείξεις την αξία σου.
Γεννήθηκες για να τη θυμηθείς.”
Μπορεί να μην άκουσες ποτέ το “Μπράβο” που άξιζες,
αλλά μέσα σου υπάρχει μια φωνή πιο αρχαία,
πιο αληθινή,
πιο δική σου.
Κι αυτή σου ψιθυρίζει:
“Ήσουν πάντα αρκετός.
Ήσουν πάντα φως.
Και τώρα…
είναι η σειρά σου να πεις ‘μπράβο’ στον εαυτό σου.
Να σε πάρεις αγκαλιά.
Να σε δεις.
Να σε επιλέξεις.
Να ζήσεις.”
Αυτό δεν είναι το τέλος.
Είναι η αρχή.
Μιας ζωής όπου το “Μπράβο” δεν χρειάζεται άδεια για να ειπωθεί.
Γιατί πλέον… το δίνεις εσύ.
Προβολές : 389
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
ουτε ενα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !!!
Δεν πειράζει timos… αρκεί να είσαι εσύ καλά και να τα έχεις καλά με την συνείδησή σου…
ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ ΜΟΥ ΔΕς ΑΥΤΟ ΚΡΑΤΑ ΕΛΠΙΔΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ Ο ΘΕΟς ΔΕ ΜΑς ΞΕΧΝΑ
https://www.youtube.com/watch?v=HJMBIx02zuI
Σ’ ευχαριστώ πολύ timos… να είσαι καλά…
Κρατώ μέσα μου την Ελπίδα και την Πίστη μου στον Θεό και πιστεύω πως όλα θα πάνε καλά…
Καλησπέρα Τίμος…
Δεν πειράζει…
Αν δούμε τις αδυναμίες μας…
Τις πτώσεις και τις πλάνες μας…
Ίσως τότε μπορέσουμε να διακρίνουμε και τις άπειρες αδυναμίες πλάνες των συνανθρώπων μας…
Τέλειος κανένας…
Απλά αυτό που μετράει στην ζωή…
Είναι να τα βρούμε με τον εαυτό μας…
Και να βρούμε τον άνθρωπο μας…
Σύζυγο… Ή φίλο …
Να σου κράτα το χέρι…
μια αγκαλιά…
Όπως και εμείς…
Στα δύσκολα και στα εύκολα…
Που αυτό θα είναι το καλύτερο ευχαριστώ….. Και για τους δύο…
Ναι η μοναξιά στα δύσκολα γίνετε αφόρητη…
Εκεί που αναζητάς ένα αληθινό αποκούμπιμα…
Νομίζοντας ότι θα χαθείς…
Αλλα εκει είναι που σε χρειάζετε περισσότερο και ακούγετε καλυτερα η φωνή του εαυτού σου… Και του Θεού…
Όλα περνάνε…
Και όλα μας διδάσκουν κάτι…
Και ας φαίνονται στάσιμα…
Τώρα μπορεί να μην τα διακρίνουμε…
Αλλά σίγουρα κάτι καλό θα βγει όχι υλικό… Κοσμικό… Χρηματικό…
Αλλά μέσα από την φωτιά…
Θα βγει ή καλύτερος εαυτός…
Ή χειρώτερος…
Εμείς επιλέγουμε …
Μην απελπίζεσαι …
τα γράφω να τα ακούω και εγώ…
Μπας και καταφέρω κανένα βήμα παραπέρα…
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΕ ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΕΙς ΠΑΝΤΑ ΓΡΑΦΕΙς ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΩ !!!!!!!!!!!