η αγάπη που ποτέ δεν πρόδωσα… γιατί μοιάζουμε τόσο πολύ… (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Με ξύπνησε ο ήχος του τηλεφώνου… απόκρυψη… δεν μίλησε κανείς… μόνο η βροχή μου χτύπαγε το τζάμι… βροχή… θάλασσα… νερό…

“Μπαμπά, πώς γεννήθηκα” είχα ρωτήσει παιδάκι ακόμα τον πατέρα μου…
“Σ’ έφερ’ η θάλασσα… δικό της γέννημα είσαι”, μου απάντησε…
Με την θάλασσα, γνωρίστηκα στα δυο μου χρονια… οι μνήμες θαμπές, μα υπάρχουν εκεί, όσα χρόνια κι αν περάσουν, “κάτι” να μου θυμίζουν… κάτι αόρατο που πάντα θα με δένει μαζί τους…
Την ερωτεύθηκα… την ερωτεύθηκα τόσο, που ΄θελα να της κάνω μια αγκαλιά…
… από παιδί, ότι αγαπούσα, μια αγκαλιά ήθελα να το κάνω… κι έπεσα με τα ρούχα μέσα στη θάλασσα, για να την αγκαλιάσω… ήταν η πρώτη επαφή μου μαζί της…
Κι από τότε, έγινε η μεγάλη μου αγάπη… η αγάπη που ποτέ δεν πρόδωσα… γιατί μοιάζουμε τόσο πολύ…
Όλα μου τα όνειρα, μαζί της τα μοιράστηκα… στο κύμα της τ’ ακουμπούσα… στα κοχύλια της τα ζωγράφιζα…
…κι έκανα όνειρα απλά… ένα σπίτι μικρό κι απλό δίπλα στο γιαλό για να μυρίζω την αύρα της θάλασσα… για να με νανουρίζει τα βράδια… ένα σπίτι μοναχικό… μια καλοτάξειδι καρδιά στο κατάρτι μιας σκούνας και μια αγάπη… μόνο αυτά… και φούλαρα μ’ ελπίδες στη ζωή…
Μάλλον η ζωή, θέλει πιο πολλά… πιο μεγαλα όνειρα… τα μεγάλα τα πραγματοποιεί… τα μικρά, τ’ αφήνει στην άκρη…

καλησπέρα… καλό κι ευλογημένο μήνα να έχουμε…
Καλλιόπη



Στο παράθυρο του βίντεο επιλέγετε τις Ρυθμίσεις-γρανάζι, στο αναδυόμενο παράθυρο επιλέγετε το «Υπότιτλοι», στο νέο παράθυρο που θα παρουσιαστεί επιλέγετε το «Αυτόματη Μετάφραση» και τελικώς στο ακόλουθο παράθυρο επιλέγετε την γλώσσα αρεσκείας σας – Ελληνικά.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Υπέροχο… Κ. Καλλιόπη…
Αχ αυτήν την θάλασσα πότε θα την δούμε…
Το μυαλό μας αρμενίζει…
Κοντά της…
Η μόνη που αφουγκράζεται τους τα κύματα της καρδίας μας…
Κύματα πόνου…
Κύματα απελπισίας…
Κύματα μοναξιάς…
Κύματα αναμεμιγμένα με δάκρυα…
Σαν την αλμύρα…
Κύματα με αίμα…
Κύματα με χάδι…
Μόνο αυτήν τα ξέρει…
Και η αγκαλιά της …;
Σου σβήνει τα βάρη…
Σε ελαφρώνει με την έλλειψη βαρύτητας…
Σε κρατά απαλά στα χεριά της και πετάς…
Ξεχνώντας τα πάντα…
Βουλιάζοντας μέσα στα μαγευτικά εκτός κόσμου… νερά της…
Γαληνεύοντας τα παιδιά της… τα κύματα της καρδίας…
Μέσα της..
Με την όψη της…
Σε όλες εκτός κόσμου…
Μαγευτικές μορφές της…
Να σου αποκαλύπτει…
τους παραδεισένιους ορίζοντες…
Που δεν ξέρεις πως υπάρχουν…
Ακόμη και στα άγρια της…
Σου δίνει την δύναμη της…
Και πάντα εκεί πίστη…
Να σε περιμένει…
Όποτε καταφέρεις να την ξανά βρεις…
Έτοιμη με τα δώρα της…
Καλησπέρα σας…
Και σε όλους…
Καλό μήνα…
Αγιάτρευτος έρωτας η θάλασσα, Κωνσταντίνε…
Καλό μήνα…
.
ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΛΥΚΕΙΑ ΣΥΓΚΊΝΗΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΟΥ…
ΣΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΖΟΥΖΟΥΝΙΑ….
ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΑ !
.