Κάποτε που ήμασταν… πιο άνθρωποι!
Προβολές:368
Κάποτε που όλη η γειτονιά ήταν μια μεγάλη οικογένεια.
Κάποτε που οι πόρτες μας ήταν ολημερίς ξεκλείδωτες, με το κλειδί επάνω.
Αυτό το “ΚΑΠΟΤΕ” στη δική μου γενιά, του ’50 και του ’60 είναι μια ανάσα χρόνος… και γεύσεις ακόμα στον ουρανίσκο… και αλάνες… και γδαρμένα γόνατα κι αγκώνες… και ζωή που άγγιζε τις ψυχές μας…
Και σ’ αυτό το “ΚΑΠΟΤΕ”, γυρίσαμε την πλάτη και φύγαμε από τα χωριά μας και γίναμε “πρωτευουσιάνοι”… τρομάρα μας…
Και χάσαμε την ψυχή μας και τη ζωή μας…
Κι αν με ρωτησετε που θάθελα να πάω, ακόμα κι αν το σπίτι του πατέρα μου στο οποίο ζω είναι εδώ, θάθελα να γυρίσω στα πρώτα μου βήματα… σ’ εκείνο το χωριουδάκι που ο πατέρας μου ήταν δάσκαλος…
Μαργιολάτα το λένε…
Εκεί, που για τους παλιούς, το όνομα του πατέρα μου, ήταν κάτι σαν … Αγίου…
Εκεί θα ‘θελα να γυρίσω… κι εκεί ν’ αφήσω και την τελευταία μου ανάσα…
Καλλιόπη
Υ.Γ. Εχθές ήταν μια ξεχωριστή μέρα για μένα… Έκλεισαν 35 χρόνια χωρίς τον Παναγιώτη Σουφλή, τον ΔΑΣΚΑΛΟ…
Προσεύχεστε Αδιαλείπτως
Κάποτε που ήμασταν… πιο άνθρωποι!
Χρήστος Κωστελίδης (μικρές ιστορίες)
Κάποτε που η μάνα φούρνιζε το ψωμί με τη μαγιά και μοσχοβολούσε το σπίτι.
Κάποτε που είχαμε ένα μόνο τετράδιο, μια ξύλινη κασετίνα, και μια σάκα που με αυτήν τελειώναμε το σχολείο.
Κάποτε που πλάθαμε μπαλίτσες την ψίχα του ψωμιού για σβηστήρα.
Κάποτε που στο σχολειό η μηλιά ήτο μηλέα και ο θρύλος του μαρμαρωμένου βασιλιά παρέμενε ζωντανός.
Κάποτε που τα απογεύματα οι αυλές γέμιζαν με σκαμνάκια και γειτόνισσες.
Κάποτε που όλη η γειτονιά ήταν μια μεγάλη οικογένεια.
Κάποτε που οι πόρτες μας ήταν ολημερίς ξεκλείδωτες, με το κλειδί επάνω.
Κάποτε που κάθε σπιτικό είχε τον μπαξέ του, τα κηπευτικά του, τα ζωντανά του.
Κάποτε που ο τενεκές του λαδιού βαφόταν με μεράκι για να υποδεχθεί χρυσάνθεμα και γιασεμιά.
Κάποτε που κάθε Κυριακή φοράγαμε τα καλά μας για τον απογευματινό περίπατο και το σινεμαδάκι.
Κάποτε που περνούσαμε αξέχαστες στιγμές σε λιτά ταβερνάκια, με το τζουκ-μποξ συντροφιά.
Κάποτε που στις υπόγειες ντισκοτέκ καρδιοχτυπούσαμε μ΄ένα καμπάρι στο χέρι.
Κάποτε που οι νοικοκυρές τα Χριστούγεννα και το Πάσχα πηγαινοέρχονταν καμαρωτές στο φούρνο με τις λαμαρίνες γεμάτες κουραμπιέδες και μελομακάρονα.
Κάποτε που τις Απόκριες ντυνόμασταν με ό,τι βρίσκαμε στο μπαούλο.
Κάποτε που τα παιδιά που έψελναν τα κάλαντα, πρόσφερναν χαρά στο σπιτικό.
Κάποτε που το μαγκάλι ζέσταινε όλο το σπίτι και έψηνε τα κάστανα.
Κάποτε που ο μπακάλης πουλούσε βερεσέ και ο γαλατάς μάς ξυπνούσε.
Κάποτε που τα κοκόρια λαλούσαν και μας καλημέριζαν.
Κάποτε που ο καθένας έδινε στον φτωχό ένα πιάτο φαΐ, ένα ρούχο, ένα μπουκάλι λάδι, λίγα αυγά.
Κάποτε που μας ένοιαζε για τον διπλανό μας.
Κάποτε που στα σπίτια ζούσαν και οι γιαγιάδες και οι παππούδες.
Κάποτε που μας έλεγαν παραμύθια του Αισώπου σε συνέχειες.
Κάποτε που διαβάζαμε για κάποιους «Άθλιους» κάποιου Ουγκώ, για κάποιον καπετάν-Μιχάλη, για κάποιον Γιάννη Αϊ-Γιάννη, για ένα αγόρι που το έλεγαν Μέλιο και αγαπούσε μιαν Αγράμπελη.
Κάποτε που παίζαμε στις αλάνες.
Κάποτε που κάναμε φίλους καρδιακούς.
Κάποτε που κοκκινίζαμε όταν ντρεπόμασταν.
Κάποτε που ξέραμε να λέμε κι ένα «συγγνώμη».
Κάποτε…
Κάποτε…
Κάποτε που ήμασταν …πιο άνθρωποι!
Προβολές : 368
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
