Δεν είσαι υποχρεωμένος να δίνεις λόγο σε κανέναν!

Αναρωτιέμαι, πόσο δύσκολο είναι ν’ αλλάξει κανείς και γκρεμίσει τα στερεότυπα που μας επέβαλαν οι γονείς μας, κι αυτών οι δικοί τους γονείς και πάμε πίσω σ’ έναν φαύλο κύκλο, που στερεί απ’ όλους μας το δικαίωμα στη ζωή…

Όλοι – σχεδόν – μέσα σε καλούπια και στερεότυπα με φράκτες και όρια…

Κατέληξα πως είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας του καθενός μας να πετάξει από πάνω του τις αόρατες φυλακές… αρκεί να το κάνει συνειδητοποιημένα…

Καλλιόπη

Σήμερα, μια σκέψη ταλάνιζε το νου μου. Σκεφτόμουν πως θα ήθελα για δύο ώρες να είμαι κάποια άλλη. Κάποια περαστική στο δρόμο, κάποια τυχαία καθισμένη απέναντί μου στο λεωφορείο, κάποια, όχι και τόσο τυχαία, που προχθές συζητούσαμε για ώρες.

Θα ήθελα να είμαι μια τυχαία, μια άγνωστη, μια γνωστή.
Θα ήθελα για δύο ώρες να μπορούσα να με παρατηρήσω. Να ακούσω τη φωνή μου, να με κοιτώ  στα μάτια προσπαθώντας να βγάλω ένα συμπέρασμα από την εικόνα και τη συμπεριφορά μου. Να καταλάβω πως αισθάνονται τις φορές που χαμογελώ και αν αντιλαμβάνονται την αμηχανία μου όταν με ρωτούν κάτι παράξενο. Θα ήθελα, για δύο ώρες, να με επισκεφτώ κάπου και να βγάλω τα συμπεράσματά μου. Να καταλάβω αν μπορούν να κατανοήσουν όσα αισθάνομαι, όσα προσπαθώ να δείξω και όσα προσπαθώ να κρύψω. Θα ήθελα, για δύο ώρες, λεπτό παραπάνω, να μην είμαι εγώ. Να με κοιτώ από μακριά μήπως και ανακαλύψω τι είναι αυτό που σκέφτονται όταν με κοιτούν χαμογελώντας. Τι πιστεύουν, τι νομίζουν, τι θεωρούν για μένα.

Μετά, μια άλλη σκέψη, που φαντάζει σοφότερη, ήρθε να διακόψει τη προηγούμενη. Μια σκέψη που, καιρό τώρα, προσπαθεί να με πείσει πως είναι λάθος να επηρεάζομαι από τη γνώμη των άλλων.

Πολλές φορές στη ζωή οι πράξεις μας, τα λόγια μας, η συμπεριφορά μας εξαρτώνται από τον περίγυρό μας. Πολλές φορές πράττουμε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, όχι επειδή πραγματικά το θέλουμε, αλλά επειδή ξέρουμε πως έτσι θα γίνουμε αποδεκτοί από τους γύρω μας. Στηρίζουμε τόσο πολύ τη ζωή μας, το μέλλον μας, το χρόνο μας στο «τι θα πει ο κόσμος» αγνοώντας πολλές φορές πως η διαρκής προσπάθεια να αρέσουμε στον κόσμο, καταστρέφει την προσωπικότητά μας. Αγνοώντας πως όλες τις φορές που είπαμε όχι, αλλά το μέσα μας καιγόταν για το ναι, όλες τις φορές που συμβιβαστήκαμε γιατί δεν θέλαμε να σχολιαστεί η «επαναστατικότητά»  μας, όλες εκείνες τις φορές που ενώ θέλαμε τόσα να πούμε, δεν είπαμε κουβέντα, χάσαμε ένα κομμάτι του εαυτού μας.
Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος πάντα θα έχει κάτι να πει. Άλλες φορές κάτι καλό και άλλες κάτι κακό.

Πάλεψα μέσα μου πολύ, πάλεψα προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου πως δεν με αγγίζουν οι προσβολές και τα πικρόχολα σχόλια άσχετων, τυχαίων, περαστικών, ούτε έχω ανάγκη τα εύσημά τους. Πάλεψα πολύ για να πείσω τον εαυτό μου πως δεν γίνεται να τους κάνουμε όλους χαρούμενους, δεν γίνεται να προσπαθούμε να ικανοποιούμε τις επιθυμίες των άλλων, ξεχνώντας τις δικές μας. Πάλεψα για να τον πείσω να μην εκνευρίζεται, να μη στεναχωριέται, να μην τους κατηγορεί όταν  τον σχολιάζουν και τον κατακρίνουν. Πάλεψα για να του υπενθυμίσω πόσο λάθος είναι να χαίρεται σαν παιδί ακούγοντας μια τους καλή κουβέντα.

Και τώρα, ξαφνικά, πάλι λύγισα. Κι έτσι, η φράση «τι θα πει ο κόσμος»  άρχισε να ριζώνει ξανά στο μυαλό μου. Όμως, πάλι, έκανα λάθος.

Οπότε, όχι. Δε θα ήθελα να είμαι λεπτό μια τυχαία περαστική στον δρόμο μου. Μια περαστική, που ιδέα δεν έχει για το πώς απέκτησα ουλές και τραύματα. Μια τυχαία, που ιδέα δεν έχει για τη ζωή και την ιστορία μου.

Και έτσι, τόσο γρήγορα και βιαστικά η πρώτη σκέψη χάθηκε από το νου μου, δίνοντας τη θέση της σε μια καινούρια, πιο σημαντική.

 Μια σκέψη που μου υπενθυμίζει πως δεν είμαι, ούτε εσύ είσαι, ούτε κανένας άλλος δεν είναι υποχρεωμένος να δίνει λογαριασμό στον περίγυρό του για το ποιος είναι, τι κάνει και τι πιστεύει. Είναι μια σκέψη απλή, σχεδόν αυτονόητη, που όμως πολλές φορές την ξεχνάμε.

Τζένη Ντεμιράϊ

Πηγή: ewoman.gr

Πηγή

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση ‘Make this a monthly donation’ και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι ‘Donate with PayPal’ αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η ‘Donate with a Debit or Credit Card’, αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή

---

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

---

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:

• Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
• Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
• Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
• Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
• Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.