Το δυσκολότερο κομμάτι της ζωής με ένα σκύλο…
Και δεν είσαι έτοιμος.. Δεν είμαι έτοιμος να το αφήσω..Δεν είσαι έτοιμος να δεις αυτόν που σου έμαθε πώς να ζεις, αργά να σβήνει..
Είκοσι σκυλιά πέρασαν απ’ τη ζωή μου… είκοσι θάνατοι…
Έφυγαν… έτσι απλά… μια τελευταία ανάσα, και τέλειωσε, παίρνοντας μαζί τους χρόνια κοινής ζωής, που δεν χωρούν σε ημερολόγια, όσες σελίδες κι αν γράψεις… που δεν σβήνουν, όσο κι αν το προσπαθήσεις…δεν φτάνουν τα λόγια να αποτυπώσουν το τρυφερό άγγιγμά τους… και μένει ο πόνος απο την απώλειά τους.
Αδειάζει η γωνιά τουςς, εκεί που τα σκυλουδάκια μου συνήθιζαν να ξεκουράζονται…
Δυσκολεύονται τα χέρια να πατήσουν τα πλήκτρα και να γίνουν λέξεις.. κι οι λέξεις να φτάσουν στον δικό τους πια παράδεισο…
Δεν είναι ο πόνος… δεν είναι τα δάκρυα που θολώνουν τα μάτια.. είναι κάτι παραπάνω… είναι που άλλο ένα καρφί μπαίνει στην ψυχή και την ματώνει.. κι εκεί που σμίγουν τα δάκρυα και οι σταγόνες απ’ το αίμα της καρδιάς, οι τελευταίες ανάσα τους, το χθες και το τώρα που θα γίνει κι αυτό χθες, είναι ένα κομμάτι ζωής που παίρνουν μαζί τους… είναι που μου ‘μαθαν τι σημαίνει ΑΓΑΠΗ.
Αληθινή, ανόθευτη, άδολη Αγάπη… Αγάπη, χωρίς όρια…
Καλλιόπη
Ντινα Σμυρνιαδου
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
(ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!)
Και γω είχα δυο σκυλιά(αγαπημένα και χαϊδεμένα),
ωστόσο όπως συνηθίζω να τρολάρω τους φανατικά “σκυλο-φιλους”,
ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του αφεντικού του-και εχθρός οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου,
μην έχοντας ούτε το μισό μυαλό της γατας,
καθώς γαβγίζει, δαγκώνει, επιτίθεται σ’ οποιονδήποτε άσχετο,
ή χ€ζ€€ και κ@τ@@ρ@ οπουδήποτε!…
Είναι πολύ καλός για τον ρόλο φύλακα που του επιφύλαξε η φύση, και πιστού συντρόφου σε ανθρώπους,
όχι όμως αυτό το χάλι να μην τολμάμε να κυκλοφορήσουμε από κοπάδια αδέσποτων(επειδή κάποιοι τα παράτησαν-ωστόσο δε φταίμε οι υπόλοιποι-ας ψάξουν να τους βρουν)!… Μέχρι τότε, μαζέψτε τα οπουδήποτε(ιδανικά σε σπίτια “φιλόζωων”)!…
Συμφωνώ… κάθε Σεπτέμβριο, η περιοχή που ζω γεμίζει αδέσποτα… πώς τους πάει η καρδιά και τ’ αφήνουν;;; Ψυχούλες είναι κι αυτά…
Θέλω να πω όμως,
κι ας με “προγκήξεις”,
ότι δε χρειάζεται πια και τόσο τεράστια “φιλανθρωπία” για τα κοπάδια αδέσποτων σκύλαρων μέσα στις πόλεις, που βρομίζουν, επιτίθενται οπουδήποτε κτλ,
αλλά πρέπει κάποτε να μαζευτούν υποχρεωτικά κάπου(με ευθύνη του δήμου),
είτε ν’ αφεθούν στην τύχη τους σε κάποιο μακρινό δάσος,
είτε και να υποστούν ευθανασία με ένεση σε κάποιες περιπτώσεις(κι ενώ εκατομμύρια ζώων σκοτώνονται καθημερινά για τροφή!…)
Και φυσικά να τιμωρείται με βαρύ πρόστιμο(ή φυλακή) όποιος αναίτια κακοποιεί ζώο κτλ!…
Ο πολιτισμός μιας χώρας, φαίνεται στον τρόπο που φέρεται και στα ζώα…
ΕΧΟΥΜΕ ΚΤΥΠΗΣΕΙ ΠΑΤΟ ΠΑΝΤΟΥ…
Και εγω αγαπω πολυ τα ζωα……………………………. γιαυτο στις 4 οκτωμβριου πηρα την mother μου και της ειπα χρονια πολλα.
ΝΤΡΟΠΗ…
Δυστυχως χαλασα και εγω………
Το βλέπω και θα σας μαλώσω…
ΙΣΩΣ…ΟΤΙ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ..ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΚΥΝΑ ( ΣΚΥΛΟΣ ) , ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΔΑΚΡΥΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΟΥ !
ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ… ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΜΟΥΣΙΚH….
Never Knew Love Like This Before
https://www.youtube.com/watch?v=1rbxHyLJWOQ&list=RD1rbxHyLJWOQ&start_radio=1
ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
V P X
Κι όμως χαίρομαι που δακρύσατε κι εσείς και η σύζυγός σας… σημαίνει πως μέσα σας υπάρχει ΨΥΧΗ…
Μόνο όσοι μέσα τους είναι ζωντανοί, μπορούν να κλάψουν…
Σας ευχαριστώ που μου δίνετε ελπίδα πως υπάρχουν ακόμα ΑΝΘΡΩΠΟΙ… παίρνω κι εγώ δύναμη…
Να είστε καλά…
Καλλιόπη
Καλησπέρα Καλλιόπη ελπίζω να είσαστε γερή και δυνατή.Διαβαζω το άρθρο και κλαίω.Εγω βέβαια αγαπώ τις γατούλες.Εχασα την δική μου Ζίζελ άδικα από φόλα.Τελικα ο χαμός αφήνει ένα αβάσταχτο πόνο στην ψυχή.Μια άδεια αγκαλιά.Ηταν η πρώτη μου επαφή με γάτα….τώρα ταιζω αδέσποτα γατιά.Συνεχιζω να γράφω το όνομα σας υπέρ υγείας στο μοναστήρι του Καρσλιδη στην Δράμα. κάθε Κυριακή.Καλό σας ξημερωμα
Σε νοιώθω… Κι εγώ το διάβαζα κι έκλαιγα Ελένη μου… βλέπεις έχω ζήσει και θανάτους λόγω ηλικίας, και δολοφονίες με φόλες… και κάθε ψυχούλα που έχανα με τραυμάτιζε βαθιά…
Κι εγώ σ’ έχω βάλει στην προσευχή μου… σ’ ευχαριστώ πολύ από ψυχής…