Όλα ένα τεράστιο λάθος…
Τελικά, έρχεται μια στιγμή που διαπιστώνεις πως μεγάλωσες σε μια ουτοπία… σε ένα ψέμα… και προσπαθείς να ξεφύγεις από τα πρότυπα και τα καλούπια που σε έβαλαν να ζήσεις απ’ τη στιγμή που είδες το φως…
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρεις… προσπάθησε όμως και πάρε τη ζωή σου αλλιώς…
Καλλιόπη
Μεγαλώνεις…
Κι όσο μεγαλώνεις ο χρόνος λιγοστεύει.
Κι όσο μεγαλώνεις
και λιγοστεύει ο χρόνος,
βλέπεις τα όνειρά σου
να ξεμακραίνουν κι άλλο από σένα.
Ίσα που τα θωρείς πια.
Να…
όπου να ‘ναι θα γίνουν ένα με τη σκόνη,
ένα με ‘κείνη τη θλιβερή καταχνιά
στο βάθος του ορίζοντα.
Ήταν από τα πρώτα γεννήματά σου,
στα χρόνια της αθωότητας,
στα χρόνια της ελπίδας,
στα χρόνια της αγνής πίστης στη ζωή,
στα χρόνια που χαμογέλαγες
στη σιγουριά της σκέψης
ότι τα πάντα είναι δυνατόν να συμβούν,
στη σκέψη ότι θα τα καταφέρεις!
Κι ενώ η ψυχή σου σπαράζει
που δεν μπόρεσες ποτέ να τα αγγίξεις,
να τα αγκαλιάσεις σφιχτά –
τόσο σφιχτά που να γίνουν ένα με τη σάρκα σου,
ένα με την ψυχή σου,
ένα με την υπόστασή σου ολάκερη –
εκείνα ούτε που γυρνάνε
να σου ρίξουν μια κλεφτή έστω ματιά,
να σου γνέψουν μια πλάνα υπόσχεση,
πως ίσως κάπου παρακάτω κοντοσταθούν
και σε περιμένουν…
Ίσως να νιώθουν ότι τα πρόδωσες,
ότι δεν πάλεψες γι’ αυτά.
Κι όμως…
Μόνο η ψυχή σου ξέρει πόσο μόχθησες,
πόσο εξάντλησες μυαλό, σώμα και ψυχή,
πόσες φορές έπεσες,
ούρλιαξες,
μάτωσες,
μα ξανασηκώθηκες!
Και πάλι απ’ την αρχή στις επάλξεις.
Ξανά και ξανά και ξανά.
Κι όμως πάντα ερχόταν κάτι…
Κάτι που σε διέλυε,
κάτι που σε σημάδευε,
κάτι που σε ισοπέδωνε.
Ξανά και ξανά και ξανά!
Σαν το Φιδάκι που παίζαμε
σαν ήμασταν μικρά.
Εκεί που πανηγύριζες πως έφτανες στο τέρμα,
μια λάθος ζαριά
και γύριζες πάλι στην αρχή.
Ή μάλλον στο μηδέν!
Τελικά αυτά τα παιχνίδια
μας μάθαιναν τη ζωή
και τα παραμύθια μας σέρβιραν
το ψέμα για αλήθεια…
Λάθος δεδομένα.
Λάθος συμπεράσματα.
Λάθος πορείες.
Όλα ένα τεράστιο λάθος…
Κατερίνα Καραμπάρη Πανταλέων
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
οταν αυτο εδω φτοαξει ολα θα γινουν οπως πρεπει
Δικαιοσύνη και Ισορροπία – Η Τέχνη του Δίκαιου Βλέμματος
Η δικαιοσύνη δεν είναι απλώς κανόνες ή νόμοι.
Είναι η ικανότητα να βλέπουμε τα πράγματα καθαρά, χωρίς προκαταλήψεις και υπερβολές, με μια καρδιά ανοιχτή και μια ψυχή ισορροπημένη.
Όταν κοιτάζουμε τον κόσμο σφαιρικά:
Δεν κρίνουμε μόνο από την επιφάνεια, αλλά ψάχνουμε την αλήθεια πίσω από κάθε πράξη.
Δεν αφήνουμε το θυμό, την ζήλια ή την προκατάληψη να μας οδηγήσουν.
Αναγνωρίζουμε το δίκιο και στα δύο μέρη, γιατί η αλήθεια δεν είναι μονομερής.
Η δικαιοσύνη ζητάει:
Ισορροπία: να ζυγίζουμε τα γεγονότα, τα λόγια και τις πράξεις πριν αποφασίσουμε.
Ταπεινότητα: να παραδεχόμαστε τα λάθη μας και να βλέπουμε με καθαρή ματιά τον άλλο.
Συμπόνια: γιατί η αλήθεια χωρίς καρδιά γίνεται ψυχρή και σκληρή.
Όταν ζούμε με αυτό το βλέμμα:
Οι σχέσεις γίνονται πιο δυνατές,
Η ειρήνη μέσα μας μεγαλώνει,
Και οι αποφάσεις μας χτίζουν φως, όχι πίκρα.
Η δικαιοσύνη και η ισορροπία δεν είναι απλώς στόχοι —
είναι τρόπος ζωής.
Μας μαθαίνουν να κοιτάμε κάθε κατάσταση από όλες τις πλευρές,
να φερθούμε με σεβασμό και να μην αφήνουμε το σκοτάδι της αδικίας να εισχωρήσει στην ψυχή μας.
Η καρδιά που ζει έτσι…
είναι καθαρή, δυνατή και φωτεινή.
Και αυτό το φως γίνεται παράδειγμα για όλους γύρω μας.