“ας πονέσω… αρκεί να ζήσω… να ζήσω σαν ελεύθερος άνθρωπος, χωρίς πανοπλίες…” (μουσική, χιουμορ και ταινία)
Τι τα κοιτάς μάτια μου, τα παράσημα π’ απέκτησες στη ζωή;
Δεν τα βλέπεις που σκούριασαν… ένα έγιναν με την πανοπλία σου…
αυτή που φόρεσες για να μην πονάς… για να μην σ’ αγγίζουν του κόσμου τα σκοτάδια…
Ατσάλι, ψυχή, νους και σάρκα ένα έγιναν… πνίγηκε κι η φωνή σου… και είχες τόσα να φωνάξεις… πνίγηκε και το γέλιο… κι είχες τόσα γέλια να βγάλεις, που τα ‘χες κι αυτά φυλαγμένα…
Κι η πανοπλία, σου ΄δωσε τίτλους… πετυχημένος στη δουλειά… συνετός στις σχέσεις… συνεπής στις υποχρεώσεις… έτσι όπως σε ήθελε ο κόσμος… η κοινωνία… και γέμισες παράσημα…
Κι ήρθ’ η στιγμή που λύγισες απ’ τα παράσημα… κι άδειασες από συναισθήματα… βλέπεις κι αυτά τα πλάκωσ΄ η πανοπλία σου… αυτή που φόρεσες για να μην σ’ αγγίζει τίποτα και κανείς…
Και ξέχασες να ζεις… να γελάς… να μοιράζεσαι…ν’ αγγίζεις….να ερωτεύεσαι… ν’ αγαπάς…
Κι έφτασε μια στιγμή… μια τόσο δα μικρή κι ασήμαντη στιγμή, για να πεις… ως εδώ…
Ως εδώ… θέλω να ζήσω…
Κι η πανοπλία σε ρώτησε: “κι αν πονέσεις”;
“Δεν πειράζει”, είπες… “ας πονέσω… αρκεί να ζήσω… να ζήσω σαν ελεύθερος άνθρωπος, χωρίς πανοπλίες…”
καλησπέρα…
Καλλιόπη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Πλέον δεν περημαίνω τίποτα…
Σταμάτησα…
Κουράστικα…
Πέθανα…
Μπορεί με με δουν ολόκληρο αδιάφορο …
Μπορεί να με δουν…
Ξερό…
Ασυγκήνητο …
Μπορεί να βλέπουν το τώρα…
Και να λύπω από όλους..
Αναζητόντας σαν ψυχοσαρκοφάγοι…
Ύχνος να κατασπαράξουν..
Και προσπαθώ να αναστηθώ…
Εκεί που με έθαψα….
Υπέροχο Κ. Καλλιόπη….
Μην πνηγεις τα συναισθήματα σου…
Αρκή να μην αδικείς άλλους ..
Κάποια μέρα θα το μετανιιώσεις ..
Εξερευνησέ τα…
Κάνε την ζημιά μόνο στον εαυτό σου…
Αλλά εξερευνησέ τα. ..
Μην τα πνήγεις…
Ποτέ δεν είχα πανοπλία…
Ούτε ταμπού…
Πώς να είμαι…
Και να φαίρομε..
Πάντα με το αίμα μου…
Φερόμομουν…
Άλωτε πυχτό σκούρο…
Άλωτε ελεαφρή ανοιχτό…
Δηλαδή άσχετα αν ζητιανευα…
…
Ή έκανα κολοτουμπες με την δική μου σημαία στο χέρι…
Είχα καλές πρεθέσεις.
Αλλά και ανάγκες της μηδαμηνης μου ύπαρξης…
Χωρής να κλέψω κανέναν…
Ψυχή…
Αν και αντικημενικα αντικείμενα… από εκδήκηση το έκανα…
Για λόγους… Πλήρης αστοργίας…
Αδιαφορίας. .
Κοροϊδιας…
Και απάθειας ..
Και αν δίκαια κάποιους τους έκραξες…
Μην μετανιώνεις…
Καλύτερα να λυπούμε…
Και ας με σκοτώνει…
Όχι πλέον…
Και το όχι είναι μόνο η αληθινή Αγάπη …
Αν μας δωθεί…