Η σχέση μεταξύ Ιουδαϊσμού και Τεκτονισμού.
Προβολές:503
Η ενότητα της ανθρώπινης φυλής, ο στόχος προς τον οποίο ο Ιουδαϊσμός και ο Τεκτονισμός συνεργάζονται, «με έναν λόγο εντολής και μυστικά σημεία συσπείρωσης», είναι η ενοποίηση του κόσμου υπό τον εβραϊκό νόμο.
ΑΥΤΟΣ ΑΠΟ ΚΑΤΩ, ΕΙΝΑΙ Ο ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΣ…
Και αυτός από κάτω, ο Τεκτονισμός…
Εδώ και χιλιάδες χρόνια, και οι δυο, είναι φορείς πόνου, ποτάμια αίματος, πολέμων, καταστροφών των λαών… “ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΓΗΣ… ΠΡΙΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ…” λένε οι λαοί, μαθαίνοντας πλέον την ΑΛΗΘΕΙΑ…
Καλλιόπη Σουφλή
Apostolos Gatsias
Θα ήταν εύκολο να πολλαπλασιάσουμε συγκρίσεις αυτού του είδους από τα άφθονα εβραϊκά και τεκτονικά κείμενα που έχουν έρθει στο φως.
Αλλά για να απλοποιήσουμε τη μελέτη μας, θα περιοριστούμε στα λίγα παραδείγματα τα οποία παραθέτουμε και τα οποία από μόνα τους καταδεικνύουν επαρκώς το σημείο που προσπαθούμε να διευκρινίσουμε.
Η σχέση μεταξύ Ιουδαϊσμού και Τεκτονισμού συνοψίζεται με τον πιο σαφή τρόπο στο ακόλουθο άρθρο, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1861 σε μια παριζιάνικη εβραϊκή επιθεώρηση, La Virile Israelite.
Αν και πάνω από έναν αιώνα παλιά, εξακολουθεί να ισχύει και για την σημερινή κατάσταση, και ολοκληρώνουμε αυτό το κεφάλαιο αναπαράγοντάς το πλήρως.
«Οι συνδέσεις είναι πιο στενές από ό,τι θα φανταζόταν κανείς. Ο Ιουδαϊσμός θα πρέπει να διατηρεί μια ζωντανή και βαθιά συμπάθεια για τον Τεκτονισμό γενικά, και οτιδήποτε αφορά αυτόν τον ισχυρό θεσμό θα πρέπει να αποτελεί ζήτημα αδιαφορίας γι’ αυτόν.
«Για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, χάρη στην πρόοδο στην ηθική και την δημόσια ελευθερία, ο Τεκτονισμός μπόρεσε να εγκαταλείψει τον ρόλο του ως μυστηριώδους μυστικής κοινωνίας, αναγκασμένη από τον φόβο και την τυραννία των προηγούμενων κυβερνήσεων να κρυφτεί σε συνετή αφάνεια.
Οι αρχές και οι μέθοδοί του είναι γνωστές στο κοινό για τόσο καιρό που δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς το πνεύμα και τους στόχους του.» «Αλλά το πνεύμα του Τεκτονισμού είναι αυτό του Ιουδαϊσμού στις πιο θεμελιώδεις πεποιθήσεις του.
Οι ιδέες του είναι Ιουδαϊκές, η γλώσσα του είναι Ιουδαϊκή, η ίδια του η οργάνωση, σχεδόν, είναι Ιουδαϊκή. Κάθε φορά που πλησιάζω το ιερό όπου το Τεκτονικό
τάγμα επιτελεί το έργο του, ακούω το όνομα του Σολομώντα να αντηχεί παντού, και η ηχώ του Ισραήλ.
Αυτές οι συμβολικές στήλες είναι οι στήλες εκείνου του Ναού όπου κάθε μέρα οι εργάτες του Χιράμ έπαιρναν τους μισθούς τους. Αυτές κατοχυρώνουν το σεβαστό του όνομα.
Ολόκληρη η Τεκτονική παράδοση με γυρίζει πίσω σε εκείνη τη μεγάλη εποχή που ο Εβραίος μονάρχης, εκπληρώνοντας τις υποσχέσεις του Δαβίδ, ανέδειξε στον Θεό του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, ένα θρησκευτικό μνημείο άξιο του δημιουργού του Ουρανού και της γης – μια παράδοση που συμβολίζεται από ισχυρές εικόνες που έχουν εξαπλωθεί έξω από τα όρια της Παλαιστίνης σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά που εξακολουθούν να φέρουν το ανεξίτηλο αποτύπωμα της προέλευσής τους.
«Αυτός ο Ναός που πρέπει να χτιστεί, αφού το ιερό στην Ιερουσαλήμ έχει χαθεί, το μυστικό οικοδόμημα στο οποίο όλοι οι Τέκτονες στη γη εργάζονται με ένα μυαλό, με μια λέξη εντολής και μυστικά σημεία συγκέντρωσης – είναι το ηθικό ιερό, το θεϊκό άσυλο όπου όλοι οι άνθρωποι που έχουν συμφιλιωθεί θα επανενωθούν μια μέρα σε ιερές και αδελφικές Αγάπες.
Είναι η κοινωνική τάξη που δεν θα γνωρίζει πλέον αδελφοκτόνους πολέμους, ούτε κάστες, ούτε παρίες, και όπου η ανθρώπινη φυλή θα αναγνωρίσει και θα διακηρύξει εκ νέου την αρχική της ενότητα.
Αυτό είναι το έργο στο οποίο κάθε μυημένος δεσμεύεται να «αφοσιωθεί» και αναλαμβάνει να βάλει τον λίθο του, ένα εξαιρετικό έργο που «συνεχίζεται εδώ και αιώνες». (La Verite Israelite, τόμος V, σελ. 74, 1861)
Η ενότητα της ανθρώπινης φυλής, ο στόχος προς τον οποίο ο Ιουδαϊσμός και ο Τεκτονισμός συνεργάζονται, «με έναν λόγο εντολής και μυστικά σημεία συσπείρωσης», είναι η ενοποίηση του κόσμου υπό τον εβραϊκό νόμο.
«Ας εξετάσουμε τώρα πιο προσεκτικά την εικόνα της Μεσσιανικής εποχής, όταν η δικαιοσύνη και η αδελφοσύνη θα βασιλεύουν στη γη, σύμφωνα με τον Δευτερο-Ησαΐα, τον οποίο καλό είναι να θυμόμαστε ότι είναι ο πιο καθολικός σε τάση από τους Προφήτες.»
««Αυτό που είναι βέβαιο», γράφει ο κ. Λόεμπ, «είναι ότι με ή χωρίς τον Βασιλιά-Μεσσία, οι Εβραίοι θα γίνουν το κέντρο της ανθρωπότητας, με τους Εθνικούς, μετά τη μεταστροφή τους στον Θεό, ομαδοποιημένους γύρω τους.
Η ενότητα της ανθρώπινης φυλής θα επιτευχθεί μέσω της θρησκευτικής ενότητας.
Δηλαδή, αν καταλαβαίνω σωστά την έννοια των λέξεων, η Μεσσιανική εποχή θα σηματοδοτηθεί από τον θρίαμβο της εβραϊκής αποκλειστικότητας, στην οποία η βασιλεία της δικαιοσύνης σημαίνει την αυστηρή τήρηση του νόμου του Γιαχβέ και των Προφητών του, του νόμου των φτωχών· με μια λέξη, του εβραϊκού νόμου…»
«Αυτός είναι καθαρά και απλά ιμπεριαλισμός, πολιτικός, κοινωνικός και θρησκευτικός ιμπεριαλισμός.»
Για να είμαστε απόλυτα βέβαιοι, δεν έχουμε παρά να ακολουθήσουμε τον οδηγό του Ισίδωρου Λόεμπ για την περιγραφή των μεσσιανικών χρόνων στο Δευτερο-Ησαΐα:
“Τα έθνη θα συγκεντρωθούν για να αποτίσουν φόρο τιμής στον λαό του Θεού.
Όλες οι τύχες των εθνών θα περάσουν στον εβραϊκό λαό, θα βαδίσουν αιχμάλωτοι πίσω από τον εβραϊκό λαό αλυσοδεμένοι και θα προσκυνήσουν μπροστά τους, οι βασιλιάδες τους θα αναθρέψουν τους γιους τους και οι πριγκίπισσες τους θα θηλάσουν τα παιδιά τους.
Οι Εβραίοι θα διοικήσουν τα έθνη. Θα καλέσουν λαούς που δεν γνωρίζουν καν, και λαοί που δεν τους γνωρίζουν θα σπεύσουν σε αυτούς.
Ο πλούτος της θάλασσας και ο πλούτος των εθνών θα έρθουν στους Εβραίους από μόνοι τους.
Κάθε λαός ή βασίλειο που δεν θα υπηρετήσει τον Ισραήλ θα καταστραφεί.
Ο εκλεκτός λαός θα πιει το γάλα των εθνών και θα θηλάσει τα στήθη των ηγεμόνων.
Θα καταβροχθίσει τον πλούτο των εθνών και θα καλύψει τον εαυτό του με τη δόξα τους.
Οι Εβραίοι θα ζήσουν σε αφθονία και χαρά, η ευτυχία τους δεν θα έχει τέλος, οι καρδιές τους θα χαρούν, θα ακμάσουν σαν το χόρτο.
Οι Εβραίοι θα είναι μια φυλή ευλογημένη από τον Θεό, θα είναι οι ιερείς και οι υπηρέτες του Θεού· ολόκληρος ο λαός θα είναι ένας δίκαιος λαός.
Οι απόγονοι των Εβραίων και το όνομά τους θα είναι αιώνιο· οι πιο μικροί ανάμεσά τους θα πολλαπλασιαστούν χίλιες φορές και οι πιο ταπεινοί θα γίνουν ένα ισχυρό έθνος.
Ο Θεός θα κάνει μια αιώνια διαθήκη μαζί τους· θα βασιλεύσει εκ νέου πάνω τους, και η δύναμή τους πάνω στους ανθρώπους θα είναι τέτοια που, με μια ιερή φράση, θα βαδίσουν με μεγάλα βήματα πάνω στα υψηλά μέρη της γης.
Η ίδια η φύση θα μεταμορφωθεί σε ένα είδος επίγειου παραδείσου· «θα είναι η χρυσή εποχή της γης. Διότι εγώ, ο Αιώνιος, αγαπώ τη δικαιοσύνη και μισώ τη λεηλασία και την ανομία· θα τους δώσω πιστά την ανταμοιβή τους».
«Το όνειρο των φτωχών, το ιδανικό τους για δικαιοσύνη, δεν είναι πιο ταπεινό, ούτε λιγότερο λαμπρό, από αυτό των Προφητών.
Ωστόσο, υπάρχει μια διαφορά: «Ο φτωχός είναι πιο άγριος.» «Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί», λέει ο Ισίδωρος Λόεμπ, «ότι ο φτωχός το παρακάνει με το μίσος του για τον εχθρό και τη δίψα του για εκδίκηση. Σε ορισμένες στιγμές ο θυμός του γίνεται σχεδόν ανυπόφορος και ξεσπά σε κατάρες που μας κάνουν να ανατριχιάζουμε. Επιθυμεί να κάνει κακό αντί κακού στον εχθρό με τα ίδια του τα χέρια· θα του κηρύξει πόλεμο και θα θριαμβεύσει εναντίον του· θα επικαλεστεί τον Θεό της εκδίκησης για βοήθεια· τα ίδια του τα μάτια θα παρακολουθήσουν την πτώση και την τιμωρία του εχθρού· θα χλευάσει τον εχθρό του και τα πόδια του θα πατήσουν στο αίμα του εχθρού του…»
«Ο Ψαλμός 19 δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια μακρά κραυγή μίσους και εκδίκησης «εναντίον του εχθρού».» (Αφού παραθέτει το κείμενο, ο κ. Loeb προσθέτει: «Είναι μια κατάρα σε όλη της τη «φρίκη».)
«Όσο για το τελικό αποτέλεσμα της μεσσιανικής επανάστασης, θα είναι πάντα το ίδιο: Ο Θεός θα ανατρέψει τα έθνη και τους βασιλιάδες και θα κάνει το Ισραήλ και τον βασιλιά του να θριαμβεύσουν. Τα έθνη θα προσηλυτιστούν στον Ιουδαϊσμό και θα υπακούσουν στον Νόμο αλλιώς θα καταστραφούν και οι Εβραίοι θα γίνουν οι κύριοι του κόσμου.
«Το διεθνές όνειρο των Εβραίων είναι να ενώσουν τον κόσμο με τον εβραϊκό νόμο, υπό την καθοδήγηση και την κυριαρχία του ιερατικού λαού – μια γενική μορφή, δεν μπορώ παρά να το επαναλάβω, ιμπεριαλισμού, που δεν εμποδίζει τον Loeb, τον Darmesteter, τον Reinach ή τον Lazare και τόσους άλλους να αποκαλούν αυτή την αντίληψη παγκόσμια αδελφότητα». (G. Batault: Le Problems juif, σελ. 133-135)
Προβολές : 503
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
αυτα παν πακετο παντα μαζι !!!!!!!