δεν έχει η αγάπη, συνταγές… (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Προβολές:727
Όλος σου ο εαυτός, αυτό το … “εγώ”…
… νόμισμα κάλπικο στην αγάπη…
… αυτή την αγάπη που έχει τεράστιο κόστος, γιατί πρέπει να χάσεις το “εγώ” σου…
… σύννεφο και καπνός…
…όνειρο εφιαλτικό μα δεν το βλέπεις κι υπηρέτης τους έγινες…
Δεν άφησες χώρο γι αυτόν που βρίσκεται δίπλα σου… για τον συνάνθρωπο..
Άφησε επιτέλους τα “πρέπει”… άφησε τους “τρόπους”…
… μην ψάχνεις για “συνταγές”…
Δεν έχει η αγάπη, συνταγές…
καληνύχτα…
Καλλιόπη
Στο παράθυρο του βίντεο επιλέγετε τις Ρυθμίσεις-γρανάζι, στο αναδυόμενο παράθυρο επιλέγετε το «Υπότιτλοι», στο νέο παράθυρο που θα παρουσιαστεί επιλέγετε το «Αυτόματη Μετάφραση» και τελικώς στο ακόλουθο παράθυρο επιλέγετε την γλώσσα αρεσκείας σας – Ελληνικά.
Προβολές : 727
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
ηθελα να μιραστω ενα πικρο παραπονο για τον τοπο οπου ζω εφυγα απ την αθηνα για ενα καλυτερο τροπο ηρεο ζωης μα στην επαρχεια ειδα κακια τοπικισμο κι μπουλινκ
για τον τοπο οπου ζω θελω να μεταδωσω ενα μηνυμα να ακουστει
Όταν αντιμετωπίζουμε έναν άνθρωπο σαν «μονάδα» και όχι σαν ψυχή, χάνουμε κάτι από τη δική μας ανθρωπιά. Το να μιλάς τυπικά και απρόσωπα, να κρατάς απόσταση επειδή κάποιος ήρθε από αλλού, δεν είναι ουδετερότητα — είναι αποκλεισμός. Οι πόλεις, τα χωριά, οι τόποι γενικά, δεν έχουν αξία από μόνοι τους· αξία έχουν οι άνθρωποι που χωράνε μέσα τους. Και κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να μικραίνει για να νιώσουν άλλοι «οι ντόπιοι».
Αυτό που ζούμε δεν καθορίζει την αξία μας. Μπορεί να μας κοιτούν με ψυχρότητα ή να πλησιάζουν μόνο από συμφέρον, αλλά η καρδιά μας παραμένει αληθινή. Κι όσο κρατάμε την ανθρωπιά μας, όσο μένουμε πιστοί σε αυτό που είμαστε, δημιουργούμε φως εκεί που οι άλλοι βλέπουν σκοτάδι. Η αποδοχή δεν είναι θέμα τόπου ή καταγωγής· είναι θέμα ψυχής. Και οι ψυχές που βλέπουν καθαρά θα μας βρουν, ακόμα κι αν τώρα φαίνεται δύσκολο. Μέχρι τότε, ας φροντίζουμε τον εαυτό μας, ας στηρίζουμε όσους αγαπάμε, και ας μην ξεχνάμε ότι η αληθινή αξία δεν χάνεται ποτέ
. Είναι η επιλογή να βλέπουμε τον άλλον σαν άνθρωπο, όχι σαν αριθμό ή εμπόδιο. Κάθε στιγμή που προσπερνάμε τον πόνο ή τη μοναξιά κάποιου, χάνουμε κομμάτι από την ψυχή μας. Ας σταματήσουμε να κοιτάμε με ψυχρότητα και αδιαφορία. Η αγάπη, η φροντίδα και η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία — είναι δύναμη. Αν θέλουμε να δούμε τον κόσμο να αλλάζει, ας αρχίσουμε από το πώς βλέπουμε ο ένας τον άλλον, τώρα.
Δεν υπάρχει κανένας γύρω μας που να είναι απλώς «μια μονάδα». Κάθε άνθρωπος έχει ψυχή, όνειρα, φόβους, πόνο. Δεν είναι αντικείμενο, δεν είναι άψυχο σώμα, δεν είναι «αριθμός» για να τον αγνοούμε ή να τον προσπερνάμε. Όταν κοιτάμε τους άλλους με αδιαφορία ή ψυχρότητα, ξεχνάμε ότι και αυτοί πονάνε, χαμογελούν, ελπίζουν. Η ανθρωπιά μας δεν μετριέται από το πόσους αγγίζουμε, αλλά από το πώς τους βλέπουμε πραγματικά: όχι κενό, όχι μηχανικά, αλλά με καρδιά. Κάθε ψυχή γύρω μας αξίζει να την αναγνωρίζουμε
Στις μεγαλουπόλεις, χάνεσαι… και η κακία υπάρχει μόνο στον κύκλο σου…
Στην επαρχία, η κακία περισσεύει…
αυτο ειδα καπετανισαμου ηρθα για καλυτερα εδω κιν χεοροτερα πιο μοναξια πεθαινεις !!! εγω πιστευω σε αυτο εδω
Η ζωή δεν περιμένει κανέναν. Κάθε λεπτό που χάνεται χωρίς νόημα, κάθε στιγμή που αφήνουμε τον χρόνο να περάσει χωρίς δράση, είναι μια ευκαιρία που δεν γυρίζει πίσω. Μην περιμένεις τους άλλους να ξυπνήσουν· αν κοιτάξεις γύρω σου και δεις πόνο, μοναξιά, αδικία, ψέματα ή κακία, ξέρεις ότι ήρθε η ώρα να δράσεις εσύ.
Κάθε παιδί που κλαίει μόνο του, κάθε ηλικιωμένος που νιώθει εγκατάλειψη, κάθε άνθρωπος που υποφέρει σιωπηλά, φωνάζει για βοήθεια μέσα από τη σιωπή του. Η αδιαφορία μας δεν είναι ουδέτερη· είναι σκοτάδι που θρέφει την απελπισία. Η σιωπή μπροστά στον πόνο είναι πιο δυνατή από κάθε χτύπημα· η αδιαφορία είναι η πιο σκληρή μορφή βίας.
Η αδικία και η ψευτιά γίνονται νόρμα όταν όλοι προσπερνούν. Όποιος βλέπει και δεν κάνει τίποτα γίνεται συνένοχος. Το ψέμα που γελά μπροστά σου δηλητηριάζει την καρδιά σου, και η υποκρισία που χαμογελά κρύβει τη μεγαλύτερη απειλή. Όμως η αλήθεια και η δράση σου μπορούν να σπάσουν αυτό το σκοτάδι. Η ανθρωπιά σου είναι η δύναμή σου.
Μην αφήνεις τη ζωή να μετριέται σε πράγματα που αγοράζονται ή σε φόβους που κρατούν τις καρδιές δεμένες. Η ζωή μετριέται σε στιγμές συνειδητής παρουσίας, σε καρδιές που νοιάστηκαν, σε χέρια που βοήθησαν. Κάθε πράξη καλοσύνης, κάθε βλέμμα που σταμάτησε να γυρίσει αλλού, κάθε φωνή που είπε «δεν είσαι μόνος», είναι φως μέσα στο σκοτάδι.
Ο φόβος και η ανασφάλεια δεν είναι δικαιολογία. Η δύναμή σου είναι η ικανότητά σου να βλέπεις, να νιώθεις και να πράττεις. Η ζωή είναι τώρα. Ο χρόνος φεύγει. Κάθε σιωπή, κάθε αναβολή, κάθε αδιαφορία αφήνει πίσω της πόνο και μοναξιά. Στάσου, δες, νιώσε, μίλα, βοήθησε. Κάθε στιγμή που ξυπνάς και κάνεις το σωστό, κάθε στιγμή που νοιάζεσαι πραγματικά, αλλάζει τον κόσμο, μικρό ή μεγάλο.
Ζήσε με συνείδηση. Αγάπα με δράση. Δράσε με θάρρος. Η ανθρωπιά δεν τελειώνει ποτέ· όποιος τη φυλάει ζωντανή μπορεί να φωτίσει σκοτάδια, να ξυπνήσει ψυχές και να αφήσει πίσω του φως που διαρκεί.
Υπέροχα Κ. Timos…
Υπάρχει μια κατάληξη σε όλα αυτά τα υπέροχα φωτεινά που έγραψες…
Ότι τον άρρωστο δεν πρέπει να τον φορτώνεις…
Με τα πρέπει…
Και τα μη…
Αλλά με ένα απαλό άγγιγμα αν σου δόθηκε μέγα δώρο… από διαπλάτυνσης της καρδούλας σου…
Από την φύση της έτσι…
Για να τα αντέχει και χωρά όλα αυτά… και εσύ…
Σαν μια φλογερή κάρδια…
Που μυστικά νιώθει την γνήσια αγάπη…
Και παράλληλα νιώθει σαν ντενεκεδάκι…
Και μυστικά νιώθουν και οι άλλοι…
Μεταλλάσσονται σε αυτό που πραγματικά είναι…
Ακόμη και τα δαιμόνια φεύγουν…
Δεν είμαστε παπικοί…
Και με την βία…
Ότι καταφέρει ο κάθε ένας να δώσει…
Και μακάρι και το ένα…
Όσο για την επαρχία…
Είναι πολύ πιο σκληρά…
Γιατί νιώθουν το πνεύμα της μητροπόλεως της Αθήνας…
Ότι είναι πίσω…
Και μέσο αυτού θα νιώθουν πιο αποδεκτοί..
Στην κοσμοθολοκουλτουρα του…
Χαμένοι…
Και αυτοί…
Σε κόμπλεξ… κοσμικά…
Και αδιάβαστοι ακατήχητοι…
Οι επαρχία πάσχει από τεράστιες κοινωνικές ανισορροπίες…
Παιδιά του τίποτα…
Στο απόλυτο μηδέν…
Από σπίτι…
Σχολειό…
Ουγκανα…
Τα λένε οι πρωτευουσιάνοι…
Απλά ακλουθούν ότι φτάνει από το ρεύμα… πολτό… της μητροπόλεως της Αθήνας…
Μπας και είναι μέσα…
Στην μάζα τους… αποδεκτοί…
Με πολλά συμπλέγματα…
Κενά…
Από σπίτια και σχολεία…
Και με το ιντερνέτ στις μέρες μας εκτινάχθηκε και εκδηλώθηκε αυτή η τεράστια κοινωνική ανισορροπία της ευκαιρίας της γνώσης…
Κοσμικής… ή πνευματικής…
σε βαθμό ωμής βίας…
τα έζησα από 1987 την τάση αυτήν…
αλλά όταν συνειδητοποίησα που οφείλετε…
εννοείτε στην παιδεία…
σε όλα τα σχολεία…
σοκαρίστηκα…
τα ένιωσα…
και τα έζησα στο πετσί μου…
παιδιά να ζουν στα χειρότερα …
και στα σχολεία με καθηγητές ώμους…
ψυχρούς και αδιάφορους…
και παιδιά μέσα στα σαλόνια…
ή τυχερά…
από την μια Ζιμπάμπουε…
και από την άλλη επιστήμονες…
και διαβασμένους ψυχρούς…
και χωρίς παιδεία…
γρανάζια του κόσμου…
είναι σοκαρίστηκη η κατάσταση …
των Ελληνόπουλων…
από την μια το πνεύμα των στείρων επιστημόνων…
εγωιστών…
χεστικα για τα μυαλά τους…
ανεκμετάλλευτα…
απλά γρανάζια του χρήματος…
και των ονείρων μιας καλύτερης ζωής…
αδιαφορώντας …
για τα φτωχά …
σκληροτράχηλα αδέρφισα τους…
που μόνο αδέλφια δεν τα νιώθουν…
αφού χριστιανική παιδεία δεν έχουν…
απλά ευρωπαϊκή…
άρρωστοι…
οι μεν…
άρρωστοι και οι δε…
παντα σωστος ο καπεταν κωστηςςςςςςςςςςςςς