να θυμάσαι, πως η ζωή, είναι η πιο απαιτητική ερωμένη… και δεν θα σε περιμένει για πολύ… (μουσική , χιούμορ και ταινία)
Συρματοπλέγματα… φράκτες και όρια που σήκωσες γύρω σου… πρώτα όμως, τα σήκωσες μέσα σου…
Άραγε, φταίνε οι πληγές… οι εποχές… ή σ’ αυτές βολεύτηκες για να ‘χεις ένα άλλοθι;;;
Ίσως κάποιοι, να σου κλεψαν το παραμύθι σου… τα όνειρά σου…
Ίσως να γέμισες πληγές που άφησαν σημάδια βαθιά… γι αυτό κρύφτηκες πίσω απο άλλοθι… για να μην πονάς… να μην πονέσεις ξανά, θέτοντας όσους συναντάς στο διάβα σου, υπό αμφισβήτηση…
Κι έφυγες, απ’ την ανάγκη σου να “υπάρχεις”… να ζεις…
Κι έφτιαξες “εποχές” … φθινόπωρα και βαρυχειμωνιές… και ξέχασες πως υπάρχουν Άνοιξες και καλοκαίρια…
Το συρματόπλεγμα, εσύ θα το ρίξεις… εσύ θα περπατήσεις στις σιωπές και θα θυμηθείς τις προσευχές της νιότης σου…
Κι αν το κάρμα σου είναι βαρύ… άλλαξέ το… πήγαινε κόντρα στις πληγές… στον καιρό… στις εποχές…κι άφησε την ψυχή σου ανοιχτή…
Και να θυμάσαι, πως η ζωή, είναι η πιο απαιτητική ερωμένη… και δεν θα σε περιμένει για πολύ…
καληνύχτα…
Καλλιόπη
Στο παράθυρο του βίντεο επιλέγετε τις Ρυθμίσεις-γρανάζι, στο αναδυόμενο παράθυρο επιλέγετε το «Υπότιτλοι», στο νέο παράθυρο που θα παρουσιαστεί επιλέγετε το «Αυτόματη Μετάφραση» και τελικώς στο ακόλουθο παράθυρο επιλέγετε την γλώσσα αρεσκείας σας – Ελληνικά.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Υπέροχο… Κ. Καλλιόπη…
Είναι πληγές που μας χτύπησαν… Λεκτικά… Ή σωματικά…
Και είναι πληγές…
Που στην αγνωσία μας ανοίξαμε μόνοι μας…
Ένας είναι αυτός που δείχνει τον δρόμο…
Όσο παράξενο και αν μπορεί να μας φαίνεται στην αρχή… Αρκή να επιμένουμε…
Να προβληματιζόμαστε…
Και αυτός θα τις μεταποιήσει …
Σε ξεχωριστά ευοδιάζοντα άνθοι…
Μόνο αυτός…
Γιατρεύει ψυχή και σώμα..
Η αρρώστια σάφώς και υπάρχει γύρω μας…
Σαφώς ο στραυβός ο δρόμος…
Σαφώς τα πάθοι…
Σαφώς τα γονίδια…
Όμως από κάποια ηλικία και μετα…
Πρέπει να αναζητήσεις την έξοδο…
Αν νιώθεις το αδιέξοδο…
Από μια πολύπλοκη φυλακή…
Την έξοδο από το σπήλαιο του Πλάτωνα…
Που σου έστησαν…
Και το έχτισες…
Γκρεμίζοντας τα πάντα…
Αναθεωρώντας…
Για την έξοδο… Όμως πρέπει να ψάξεις…
Να ρωτήσεις…
Διαρκώς…
Δεν ξέρω…
Μήπως…
Η αρρώστια…
Εκτός από τις χιλιάδες
ΜΑς αρνητικές τάσεις…
Είναι και από τις εξωτερικές που υιοθετούμε…
Και προσθέτουμε βούρκο πάνω στον βούρκο…
Νομίζοντας ελευθερία…
Αρρωσταίνοντας οι ίδιοι…
Και όλα αυτά από το εγώ…
Με εξαίρεση την πατρίδα…
Για τις κρυστάλλινες… φωνές βουώντος εν την ερήμου…
Νταξ ο κόσμος έγινε δαίμονας…
Αθωότητα πουθενά…
Είδος προς εξαφάνιση…
Αλλά αυτό δεν θα
ΜΑς λύσει τα δικά μας…
Θα μας παρασύρει…
Πολλές φορές παθαίνω…
Σε ένα μούδιασμα….
Εσωτερικό…
Αδιαφορώντας παντελώς το τι θα πουν για εμένα…
Ναι δρώ άρρωστα για εσάς…
Μα για
Μένα είναι ένας δρόμος πάλης…
Μεταξύ ανθρώπινου…
Και ουρανού…
Δεν γιατί όπως και να είσαι…
Πάντα θα υπάρχουν οι αρρώστιες γύρω μας…
Δεν υπάρχει τέλειο…
Και μέσα από την ατέλεια μου…
Προσπαθώ να μάθω…
Με παύσεις…
Του νεκρού…
Είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο…
Πλέον το όνειρο γίνετε παγκόσμιο…
Δεν είναι ατομικό…
Δεν έχει γούστα και θέλω…
Έχει δρόμο ατομικό…
Μοναχικό…
Μα ενιαίο…
Καλησπέρα σας…
Και σε όλους…
https://www.youtube.com/watch?v=UctaY_9EWVQ τρυφερότατα