αυτός θα σου δείξει το δρόμο… εσύ αφέσου… (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Προβολές:206
Να σωπαίνεις… ν’ αφήνεις τις σκέψεις να κόβουν και να ράβουν…
…την ψυχή να χτυπά σε ρυθμούς αλλαγής πορείας…
… ν’ αφουγκράζεσαι… και ν’ αφήνεσαι στη ροή του χρόνου…
Είναι ο μόνος που θα ξεπλύνει όλο το χθες… ότι σε πόνεσε… ότι άφησε σημάδια…
Αυτός θα σου δείξει το δρόμο… εσύ αφέσου…
καλησπέρα…
Καλλιόπη
Προβολές : 206
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Κοιτώ αυτά τα μοναδικά άστρα…
Όπως τα κοιτούσα παιδί…
Είτε μέσα στο χιόνι…
Είτε μέσα στην άνοιξη…
Και το καλοκαίρι…
Λάμπουν…
Το κάθε ένα…
Πάντα μοναδικά…
Με το δικό του φώς…
Αλλά εκεί επίμονα…
Να σου το δείχνουν…
Τι άραγε…;
Την Αγάπη…;
Μέσα από την απαλότητα τους…
Δίχως το κάθε ένα να γνωρίζει τι ομορφιά προσφέρει…;
Εκεί μέσα στο σχεδόν άπειρο τους…
Να Φωτίζουν…
Σαν το αόρατο παράδεισο…
Μέσα μας…
Την τελίτσα που νομίζουν κάποιοι…
Ότι είμαστε…
Αλλά είναι και πέτα από το σύμπαν…
Στο άπειρο…
Αυτή η τελίτσα…
Που ο εχθρός θέλει να μας παρασύρει…
Στο τίποτα…
Δύχως σκοπό…
Δύχως φύλαξη…
Ότι είναι δω για να πέσουμε…
Με τα δηλητηριόδες μήλα του… Μας…