… αν θες να λέγεσαι … Άνθρωπος… (μουσική, χιουμορ και ταινία)
Προβολές:201
Ένας είναι ο δρόμος… κι αυτός, είναι ο δρόμος της καρδιάς…
… εκεί βρίσκεται η συνείδησή σου…
… εκεί κι όλη σου η ύπαρξη…
Κι είναι ο μόνος δρόμος, που ακόμα κι αν είναι ο δυσκολότερος, είναι ο πιο ασφαλής…
… είναι ο δρόμος που σε μετουσιώνει σε μικρό Θεό…
… αν θες να λέγεσαι … Άνθρωπος…
καλό ξημέρωμα…
Καλλιόπη
Προβολές : 201
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Το κλάμα δεν είναι αδυναμία·
είναι μηχανισμός λύτρωσης της ψυχής.
Η ψυχολογία μας λέει πως όταν κλαίμε,
ο πόνος βρίσκει διέξοδο αντί να φωλιάζει μέσα μας.
Τα δάκρυα κουβαλούν όσα δεν μπόρεσαν να ειπωθούν:
φόβο, απώλεια, θυμό, θλίψη.
Και καθώς κυλούν,
το νευρικό σύστημα ηρεμεί,
η ένταση μειώνεται,
η καρδιά νιώθει λιγότερο μόνη.
Το κλάμα αποφορτίζει.
Ξεμπλοκάρει συναισθήματα που είχαν παγώσει.
Επιτρέπει στον άνθρωπο να πενθήσει,
να αποδεχτεί,
να αρχίσει σιγά σιγά να γιατρεύεται.
Δεν κλαίμε γιατί είμαστε αδύναμοι.
Κλαίμε γιατί αντέξαμε πολλά.
Και μέσα από τα δάκρυα,
η ψυχή ψιθυρίζει:
«Τώρα μπορώ να συνεχίσω».
Το κλάμα δεν μας σπάει.
Μας καθαρίζει.
Και μετά από αυτό,
ο πόνος δεν εξαφανίζεται πάντα —
μα γίνεται πιο ελαφρύς,
πιο ανθρώπινος,
πιο υποφερτός ️➡️️