αγάπη είναι η ίδια η ζωή… (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Προβολές:155
Αγάπη, είναι η ίδια η ζωή…
Μόνο αυτός που θα την σεβαστεί θα το καταλάβει…
καληνύχτα… καλό Σαββατοκύριακο
Καλλιόπη
Προβολές : 155
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Η Ύστατη Δικαιοσύνη: Εκεί που ο Πόνος Σωπαίνει
«Για όσους αναρωτιούνται αν το σκοτάδι και ο βασανισμός έχουν τον τελευταίο λόγο, η απάντηση κρύβεται στην Αιώνια Αλήθεια. Κανένας επίγειος Γολγοθάς, καμία αδικία και κανένας βασανισμός δεν μπορεί να αγγίξει την ψυχή αφού ελευθερωθεί. Εκεί, ο Θεός “θα σκουπίσει κάθε δάκρυ” και ο πόνος θα δώσει τη θέση του στην απόλυτη γαλήνη.
Ο θύτης μπορεί να πλήγωσε το σώμα, αλλά η ψυχή του αδικημένου πετάει ψηλά, ανέγγιχτη, εκεί που η κακία των ανθρώπων δεν έχει πια εξουσία. Η πνευματική δύναμη της υπομονής γίνεται το κλειδί για τον Παράδεισο της ειρήνης. Η αδικία έχει ημερομηνία λήξης, η δικαίωση της ψυχής είναι αιώνια.»
Ο Εσωτερικός Δικαστής: Η Φυλακή της Συνείδησης
«Μην πλανάστε· όποιος σπέρνει κακία, θερίζει τον δικό του εφιάλτη. Εκείνος που βασανίζει και αδικεί, μπορεί να γελάει μπροστά στους ανθρώπους, αλλά το βράδυ η συνείδησή του γίνεται το πιο άγριο θηρίο που τον κατασπαράζει.
Όπως λέει ο λόγος του Θεού, ο άδικος δεν έχει ειρήνη μέσα του (Ησαΐας 48:22). Η κακία που έκανε, γίνεται ένας “σκώληκας ακοίμητος” που τρώει την ψυχή του σιγά-σιγά. Μπορεί να κρύβεται από τον νόμο, αλλά από τον εαυτό του δεν μπορεί να δραπετεύσει ποτέ. Η μεγαλύτερη τιμωρία του είναι ότι πρέπει να ζει κάθε μέρα με το τέρας που κρύβει μέσα του.»
Το Ζύγι της Ψυχής: Μεταξύ Λάθους και Λύτρωσης
*«Πολλοί αναρωτιούνται: “Κι αν κάποιος έφυγε από τη ζωή όντας ‘κακός’ ή έχοντας κάνει σφάλματα από πνευματική τύφλωση και άγνοια;”. Εκεί είναι που σταματά η ανθρώπινη κρίση και αρχίζει το Άπειρο Έλεος.
Ο Θεός δεν είναι ένας τιμωρός δικαστής, αλλά ένας στοργικός Πατέρας που κοιτάζει το “γιατί” πίσω από κάθε πράξη.
Η Άγνοια δεν είναι Κακία: Εκείνος που πλανήθηκε από “βλακεία” ή κακές επιρροές, βρίσκει μπροστά του μια αγκαλιά που καταλαβαίνει την αδυναμία του.
Η Ευκαιρία της Τελευταίας Στιγμής: Όπως ο ληστής στον Σταυρό, έτσι και κάθε ψυχή, ακόμα και η πιο ταλαιπωρημένη, έχει το δικαίωμα στη μετάνοια. Μια σπίθα συνειδητοποίησης αρκεί για να σβήσει ωκεανούς λαθών.
Κανείς δεν είναι οριστικά χαμένος. Η θεία δικαιοσύνη ζυγίζει την καρδιά, όχι τις ταμπέλες που μας έβαλαν οι άνθρωποι. Στο τέλος, η Αγάπη είναι ο μόνος νόμος που υπερισχύει των πάντων.»*
Η Παγίδα του «Εκδικητικού Θεού»: Η Μεγάλη Πλάνη
*«Αιώνες τώρα, κάποιοι επιτήδειοι προσπάθησαν να μας πείσουν ότι ο Θεός είναι σκληρός, κακός και εκδικητικός. Τον παρουσίασαν σαν έναν δικαστή που παραμονεύει στη γωνία για να μας τιμωρήσει. Τεράστιο Ψέμα!
Ο Θεός δεν τιμωρεί. Εμείς αυτο-τιμωρούμαστε μέσα από τη δική μας “βλακεία” και την πλάνη μας. Όταν επιλέγουμε το σκοτάδι, την κακία ή την υποκρισία, εμείς είμαστε που απομακρυνόμαστε από το φως και υποφέρουμε. Ο Θεός “θυμώνει” μόνο με την έννοια της θλίψης ενός πατέρα που βλέπει το παιδί του να καταστρέφεται μόνο του.
Η τιμωρία δεν έρχεται από ψηλά· είναι το αποτέλεσμα των δικών μας άστοχων επιλογών. Ο Θεός είναι η Αγκαλιά που περιμένει, όχι το χέρι που χτυπάει. Μόλις σπάσουμε την πλάνη μας, η συγχώρεση είναι ήδη εκεί και μας περιμένει.»*