“Κα Καρυστιανού – Μπορείς να ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό”
Προβολές:463
Η αρχική δυναμική που φάνηκε να υπάρχει, ειδικά λόγω της συγκίνησης που είχε δημιουργηθεί, δείχνει να υποχωρεί.

Το πρόσωπο της σκατοψυχιάς…
ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ…
Αυτό που δεν ήθελαν να δουν όσοι ανεγκέφαλοι φανατικοί έτρεξαν γύρω της.
Όσο για τα λαμόγια και οι ηλίθιοι που την “αγκάλιασαν” πιστεύοντας όχι στην αξια της – άλλωστε αυτό το ναρκισσιστικό “σούργελο” έχει μηδενική αξία, όπως έχουν όλοι οι ναρκισσιστές – πως θα μπουν στη βουλή, με πανικό παρακολουθούν το ξεφούσκωμα του μπαλονιού…
Η γυνή δεν τραβάει με τίποτα… κι αυτό είναι απόλυτα φυσικό…
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΙΧΝΟΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΤΙΒΑΡΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ.
ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ Ο ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ ΤΗΣ, Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤ’ ΑΛΛΟ…
Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΗΤΑΝ ΤΟ ΤΥΡΑΚΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΑ … ΚΑΘΡΕΠΤΑΚΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΤΑ ΜΕΙΟΝ ΤΗΣ ΠΟΥ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ…
Πιθανολογώ πως τα μυαλά της τα φούσκωσε ο εβραίος εραστής, που διαθέτει και πολλά μπικικίνια…
Μακάρι να ναυαγήσει η είσοδός της στη βουλή, γιατί θα κλάψουνε μανούλες…
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Όσο για τον Πατσίκα… ΕΛΕΟΣ… ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΜΟΓΙΟ… ΑΠΟ ΚΟΜΜΑ ΣΕ ΚΟΜΜΑ – ΚΙΝΗΜΑ…

Μήπως κάτι ξέρουν αυτοί που λένε πως είναι οβριός;;; Πάντως μύτη οβραίικη έχει…
Χανιά Παρών
“Κα Καρυστιανού – Μπορείς να ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό”
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Μαρία Καρυστιανού έγινε γνωστή μέσα από μια τραγωδία που συγκλόνισε τη χώρα.
Το πρόβλημα όμως αρχίζει από τη στιγμή που προσπαθεί να μετατρέψει αυτή τη φόρτιση σε πολιτική πρόταση και δεν φαίνεται να πείθει ότι μπορεί να πάει παρακάτω.
Για πολύ κόσμο παραμένει σχεδόν αποκλειστικά ταυτισμένη με τα Τέμπη και τίποτα περισσότερο.
Και όσο κι αν αυτό από μόνο του είναι ισχυρό συμβολικά, δεν αρκεί για να στηθεί πολιτικός φορέας.
Το πρώτο που φαίνεται είναι η οργανωτική αδυναμία. Ένα εγχείρημα που παρουσιάστηκε με μεγάλες φιλοδοξίες δείχνει να δυσκολεύεται ακόμη και στα βασικά. Στελέχη δεν βρίσκονται εύκολα, η συγκρότηση καθυστερεί, οι ανακοινώσεις έρχονται χωρίς συνέχεια. Όταν ένα κόμμα ξεκινά έτσι, ο κόσμος εύλογα αναρωτιέται αν υπάρχει πραγματική προοπτική ή αν πρόκειται για κάτι που θα μείνει στα λόγια.
Μετά έρχεται το θέμα των δημοσκοπήσεων. Η αρχική δυναμική που φάνηκε να υπάρχει, ειδικά λόγω της συγκίνησης που είχε δημιουργηθεί, δείχνει να υποχωρεί.
Όσο περνά ο χρόνος και δεν παρουσιάζεται σαφές πρόγραμμα, η υποστήριξη χαλαρώνει.
Δεν είναι περίεργο.
Η οργή μπορεί να κινητοποιήσει για λίγο, αλλά δεν κρατά για πάντα. Αν δεν μετατραπεί σε συγκεκριμένες προτάσεις, σβήνει.
Το πιο σοβαρό όμως είναι η εικόνα πολιτικής απειρίας. Οι δημόσιες τοποθετήσεις πολλές φορές δεν ακουμπάνε τα θέματα που καίνε την κοινωνία. Άλλες φορές προκαλούν αντιδράσεις γιατί φαίνονται πρόχειρες ή χωρίς βάθος. Και εκεί αρχίζει να χάνεται η αξιοπιστία.
Δεν φτάνει να έχεις δίκιο σε ένα θέμα, πρέπει να δείξεις ότι μπορείς να σταθείς σε όλα.
Κάπου εδώ φαίνεται και μια αλλαγή που αρκετοί παρατηρούν. Η διεκδίκηση δικαιοσύνης, που ήταν το σημείο που συγκέντρωσε τη στήριξη του κόσμου, δεν βρίσκεται πια στο ίδιο βάρος.
Αντί γι αυτό, φαίνεται να δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στην πολιτικοποίηση και στη μετατροπή του συμβολικού κεφαλαίου των Τεμπών σε κομματικό εγχείρημα.
Και αυτό ενοχλεί, γιατί δημιουργεί την εντύπωση ότι κάτι που ξεκίνησε ως καθαρό αίτημα δικαιοσύνης γίνεται εργαλείο πολιτικής παρουσίας.
Μέσα σε όλη αυτή την ιστορία, αυτόν που πραγματικά λυπάμαι είναι τον συνεργάτη της, τον Μιχαήλ Πατσίκας.
Χρόνια προσπαθεί να μπει στη Βουλή και δεν του κάθεται.
Και τώρα μοιάζει να μπλέχτηκε σε ένα εγχείρημα που ούτε αυτό δείχνει να πηγαίνει εκεί που υπολόγιζε.
Καμιά φορά η πολιτική δεν θέλει μόνο επιμονή. Θέλει και σωστό timing, και σωστή παρέα.
Στο τέλος της ημέρας, το ζήτημα δεν είναι αν κάποιος έχει καλή πρόθεση. Το ζήτημα είναι αν μπορεί να σταθεί πολιτικά.
Και μέχρι τώρα, η εικόνα που βγαίνει είναι ότι η μετάβαση από το σύμβολο στην πολιτική πράξη είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ όσο φαίνεται.
Προβολές : 463
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.


ο κοσμος ειναι απελπισμενος οπου βρει αρπαζετε δε εχει μυαλο να δει πιο περα απο την βιτρινα γιατι ετσι εμαθςε να λυτουργει επιφανιακα και με συνχιση !!
ΗΛΙΘΙΟΣ ΕΙΝΑΙ… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ…
ο απελπισμένος κανει ηλιθιοτιτες γιατ δε του κόβει κι δε εκανε αυτο που επρεπε οταν ηταν ηρεμος