κλέψε στιγμές… και ζήσ’ τες… (μουσικη, χιούμορ και ταινία)
Τα βλέπεις να κάθονται πάνω στα σύρματα του ηλεκτρικού, σαν νότες μουσικής και τα ζηλεύεις…
Είναι που ξέχασες τα απλά… αυτά που κρύβουν την ομορφιά της ζωής…
Έγιν’ η ψυχή μας σαν εκείνα τα παλιά επαρχιακά σαλόνια… σαν να ‘βγαλες από μέσα τη φωνή και τη χαρά… και στέκονται καιρό τώρα βουβά και γιομάτα θλίψη…
Είναι σαν να σκέπασες τα έπιπλα με λευκά σεντόνια… σαν να μην κατοικεί κανείς στο σπίτι της ψυχής σου…
Κλειστά τα πατζούρια, για να μην μπαίνει το φως… για να σβήνουν ακόμα κι οι αναμνήσεις…
Μα δεν είν’ η ψυχή σου φαντάσματα επίπλων… δεν ειν’ η ψυχή σου βουβή…
Άνοιξε την πόρτα της και θ’ ανακαλύψεις έναν θεόρατο κήπο, γεμάτο πουλιά… θα γεμίσει με γέλια και τιτιβίσματα… κλέψε στιγμές… και ζήσ’ τες…
καληνύχτα…
Καλλιόπη
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Φοβάμε…
Και πληγώνω…
Με συγχωρείτε…
Για την δύναμη που δεν κατάχω…
Οι πληγές με πνήγουν…
https://youtu.be/4Ak7Fthy5Jg?si=VNdr6tUA5LEaas_U
Προσπάθησε τουλαχιστον να μην πληγώνεις την ΑΛΗΘΕΙΑ…
Όλοι μας έχουμε πληγές, Κωνσταντίνε… ή τουλάχιστον όσοι έχουμε μέσα μας συνείδηση…
,στον πονο ολοι πρεπει να ειμαστε ενωμενει κι να κραταμε το χερι αυτουπου πονα ο πονος οταν μοιραζετε ελαφρενει γινετε λιγο πιο υποφερτος απο το να τον κουβαλας μοναχος κι δυστυχης σενα κοσμο ολο ψυχροτιτα και κακια τοτε σε σκοτωνει
Αχ timos… πόσο δίκιο έχεις…
καπετανισσα μου οσοι πονεσαν ξερουν 🙁
Υπέροχο ..
Κ. Καλλιόπη…
Ένα όνειρο χθες…
Τόσο όμορφο…
Μα τόσο παράξενο…
Ναι ξέρω…
Οι Άγιοι το λένε…
Μην δίνετε σημασία…
Τα δαιμόνια θέλουν να μπερδέψουν την ψυχή…
Για το που βρίσκεται…
Αλλά το ξέρω…
Στην καύση…
Ζητώντας έλεος…
Εγωϊσμου…
Παθών…
Υπερηφάνειας…
Αλλά ήταν σαν υπέροχο παραμύθι…
Αν και δεν έχω τώρα πνευματικό να του το πω…
Να με φέρει στην θέση μου…
Ήταν σαν παραμύθι…
Βρέθηκα με λεωφορείο κάπου στην Ελλάδα..
Για διακοπές…
Μόνος
..
Και συνάντησα έναν νεαρό στην ηληκία μου…
Κοντά στα 43..
Και ακριβώς αυτά που ξέρω…
Και
Ε απασχολούσαν..
Άρχισε να συμφωνεί…
Με όλα…
Και ότι ξέρει…
Ακριβώς…
Τι γίνετε…
Και να μου εξηγεί…
Αυτά που ήξερα και με προβλημάτιζαν…
Του είπα πεντάχρονος…
Πρώτη φορά στην ζωή μου νιώθω έναν άνθρωπο τόσο κοντά με εμένα…
Και τους προβληματισμούς μου…
Μην ;μην ανησυχείς μου λέει με αγάπη…
Πάμε στους γονείς μου τώρα ..
Μετά από ώρα κουβέντας…
Να λανουμ μπάνιο στην θάλασσα…
Κατέωικα σε μια παραλία Μικρή…
Με κροκάλα…
Κάτω από τα φώτα ενός χωριού…
Δεν θα την έλεγα χαρούμενη…
Όμορφη…
Αλλά σκοτεινή…
Και στενή…
Πήραμε ένα λεωφορείο ντόπιο…
Δε
Φτάσαμε στην φτωχή…
Στενάχωρη παραλία…
Κάτω από τα φώτα του χωριού…
Η χαρά και ο ενθουσιασμός μου για το άτομο που επιτέλους βρήκα…
Και δεν και μόνος…
Υποδέχτηκε στενάχωρη λύπη…
Αλλά τον εμπιστευτούν…
Με γνωρίζει στους γονείς και τις αδελφές τους…
Αυστηροί…
Με ένα βλέμμα καρφωμένο πανω μου
..
Και ξαφνικά μου λένε θα ψαρέψουμε…
Έτσι κάνουμε εμείς αυτήν την ώρα…
Μόλις είχε Δύση ο ηλιος σκοτάδι η θάλασσα
..
Έβγαλαν απο τα χέρια τους καμάκια βέργες σαν ψαροτούφεκο…
Και .ε τα χέρια τους άρχισαν από την σκοτεινή θαλάσσια να καμαρώνουν…
Ρίχνοντας πάνω σε συγκεκριμένα όχι ψάρια…
Αλλά κάτι σαν ψάρι και καλαμάρι γλειόδες…
Εγώ σοκαρισμένος και αχάριστος του αθλήματος…
Έμεινα αποσβολομενος…
Τι κάνουν;
Γύρισαν και όλοι τους είχαν μέσα στη νύχτα…μάτια που αντανακλουσαν
Μέσα στην νύχτα…
Μεταξύ γαλάζιου…
Αλλά περησσότερο άσπρου φωτός…
Ξεχωρίζο.τας πεντακάθαρα την κόρι…
Αλλά σαν λάμπεςέσα στο σκοτάδι…
Κοιτάζοντας αυστηρά…
Και βγάζοντας από την θάλασσα …ε το καμάκι στα χέρια
..
Τα παράξενα πλάσματα…
Καλησπέρα σας…
Και σε όλους…
https://youtu.be/6jVMNePxK9g?si=bgCVBgq-sLprYsQp