Υπάρχουν στιγμές που η αγάπη δεν φαίνεται μέσα από μεγάλες δηλώσεις. Αλλά μέσα από μικρές, σχεδόν αθόρυβες αποφάσεις.

Υπάρχουν στιγμές που η αγάπη δεν φαίνεται μέσα από μεγάλες δηλώσεις. Αλλά μέσα από μικρές, σχεδόν αθόρυβες αποφάσεις.

1 Απριλίου, 2026 22 Από Καλλιόπη Σουφλή
Προβολές:426
Μοίρασέ το

 

Ένα καρότσι σε μια γωνία δρόμου.
Ένα σώμα που δεν μπορεί πια όπως πριν.

Και ένας άνθρωπος που δεν φεύγει…

 

Ξέρεις… ΑΝΘΡΩΠΟ σε κάνουν οι πράξεις… όχι τα λόγια… 

Οι πραξεις και η ΑΓΑΠΗ στις αδύναμες ψυχούλες…

Αυτές που δεν μας εγκατέλειψαν ποτέ όταν μας είδαν αδύναμους… 

Αυτές που δεν έχουν ιδιοτέλεια στην αγάπη τους για μας…

 

 

Καλλιόπη 

 

 

Υ.Γ. Όταν πέθανε ο σύζυγός μου,  τη στιγμή που έβγαινε η ψυχή του, η μαλτεζούλα μας η Ζακλίν, έβγαλε ένα ουρλιαχτό… από κει κι ύστερα έζησε τρια χρόνια, με βαρύ εγκεφαλικό… οι παλιοί αναγνώστες θα θυμούνται το … ταξείδι της…  

Το ροντβάιλερ και ο μαλτέζος, σταμάτησαν να τρώνε… ούτε νερό δεν έπιναν… πρώτα έφυγε ο Μπέντζι ο μαλτεζάκος… 

Μετά ο Μπόγκι το ροντβάιλερ που του έγινε ευθανασία… είχε μείνει πετσί και κόκκαλο…

Χθες το βράδυ, γυρίζοντας στο σπίτι με το αυτοκίνητο, είδα κάτι που με έκανε να επιβραδύνω.
Στη γωνία του δρόμου, μια γνωστή μου έστριβε αργά, κρατώντας ένα παιδικό καρότσι.
Για μια στιγμή παραξενεύτηκα. Δεν έχει παιδί.
Γύρισα το κεφάλι μου ξανά για λίγα δευτερόλεπτα.
Και τότε τον είδα.
Μέσα στο καρότσι ήταν ο ηλικιωμένος σκυλάκος της.
Ο ίδιος σκύλος που μέχρι πριν λίγο καιρό περπατούσε δίπλα της.
Τώρα δεν μπορούσε πια.
Την προηγούμενη εβδομάδα την είχα συναντήσει μαζί του. Περπατούσε με κόπο.
Εκείνη μου είχε πει, σχεδόν χαμηλόφωνα, αν θέλω να μου δώσει κάποιες λιχουδιές για τα δικά μου, γιατί εκείνος δεν μπορούσε πια να μασήσει.
Εκείνη τη στιγμή δεν είχα πει πολλά.
Αλλά είχα νιώσει.
Είναι από αυτές τις μικρές μετατοπίσεις που δεν κάνουν θόρυβο, αλλά αλλάζουν τα πάντα.
Όταν κάτι φθίνει και εσύ μένεις
Χθες, βλέποντάς την να τον πηγαίνει βόλτα μέσα στο καρότσι, κατάλαβα κάτι πολύ απλό και πολύ δύσκολο μαζί:
Δεν ήθελε να του στερήσει αυτό που αγαπά.
Ούτε να αποχαιρετήσει τόσο γρήγορα αυτό που είχαν.
Και έτσι, δεν σταμάτησε τη βόλτα.
Άλλαξε τον τρόπο.
Αυτό είναι που με συγκίνησε.
Όχι η εικόνα.
Η απόφαση.
Είναι εύκολο να είμαστε σε σχέση όταν υπάρχει δύναμη, ζωντάνια.
Όταν ο άλλος φαίνεται δυνατός και ισχυρος.
Αλλά υπάρχει μια άλλη στιγμή — πιο σιωπηλή — όπου κάτι αρχίζει να χάνεται.
Το σώμα κουράζεται.
Οι δυνατότητες μειώνονται.
Η εξάρτηση μεγαλώνει.
Και τότε η σχέση αλλάζει βάρος.
Δεν στηρίζεται πια στην ισορροπία.
Στηρίζεται στην επιλογή.
Αυτό που είδα χθες δεν ήταν απλώς φροντίδα.
Ήταν μια στάση απέναντι στη σχέση.
Σαν να έλεγε, χωρίς λόγια:
Δεν σε αφήνω επειδή δεν μπορείς να περπατήσεις πλέον.
Δεν αποσύρομαι επειδή με δυσκολεύει η αδυναμία σου.
Δεν θα σου στερήσω αυτό που σε κρατά ζωντανό, επειδή για μένα έγινε πιο δύσκολο.
Θα βρω έναν άλλο τρόπο.
Γιατί το να μένεις εκεί που αγαπάς και αγαπιέσαι δεν είναι αυτονόητο.
Το να αντέχεις την αλλαγή, τη φθορά, τη σταδιακή απώλεια, αγγίζει κάτι πολύ βαθύ μέσα μας.
Μας φέρνει σε επαφή με την ευαλωτότητα.
Με το τέλος.
Με το ότι δεν ελέγχουμε τα πράγματα.
Και πολλές φορές, εκεί γεννιέται η ανάγκη για κάποιους να απομακρυνθουν.
Αυτό που με άγγιξε περισσότερο δεν ήταν η πράξη.
Ήταν η ποιότητα της παρουσίας.
Δεν υπήρχε ένταση.
Δεν υπήρχε εκνευρισμός.
Δεν υπήρχε βιασύνη.
Υπήρχε μια ήρεμη αποδοχή:
Ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Και ότι η σχέση μπορεί να συνεχίσει, με έναν διαφορετικό τρόπο.
Ίσως αυτό μας αφορά όλους
Γιατί κάποια στιγμή στη ζωή, όλοι θα βρεθούμε σε μια από τις δύο πλευρές.
Ή θα χρειαστούμε φροντίδα.
Ή θα κληθούμε να τη δώσουμε.
Και τότε δεν θα είναι μόνο θέμα δύναμης.
Θα είναι θέμα στάσης.
Υπάρχουν στιγμές που η αγάπη δεν φαίνεται μέσα από μεγάλες δηλώσεις.
Αλλά μέσα από μικρές, σχεδόν αθόρυβες αποφάσεις.
Ένα καρότσι σε μια γωνία δρόμου.
Ένα σώμα που δεν μπορεί πια όπως πριν.
Και ένας άνθρωπος που δεν φεύγει…
*Αγγελική Μπολουδάκη

 

 

Πηγή

Προβολές : 426

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.