η σχέση αυτή βασίζεται στην ελευθερία (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Προβολές:244
«Μια σχέση αγάπης είναι εκείνη κατά την οποία ο καθένας είναι ελεύθερος να είναι ο εαυτός του – να γελάσει μαζί μου, αλλά ποτέ με μένα.
Να κλάψει μαζί μου, αλλά ποτέ εξαιτίας μου.
Να αγαπά τη ζωή, να αγαπά τον εαυτό του, να αγαπά την αγάπη στη σχέση.
Η σχέση αυτή βασίζεται στην ελευθερία και δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε μια ζηλότυπη καρδιά.»
Leo Buscaglia
μια καληνύχτα, κι από εμένα… και να έχετε μια όμορφη Κυριακή…
Καλλιόπη
Προβολές : 244
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Πολύ ωραίο τίμος …
Και Έτσι είναι ..
Όταν απομακρυνόμαστε από την εστία του φωτός….
Παγώνουμε….
Όμως υπάρχει και μια άλλη εντολή ..
Που οι περισσότεροι δεν την έχουμε…
Και είναι σαν μεγενθυτικός φακός…
Από αγάπη να μας δείξει την αρώστια μας …
Είναι η εντολή ..
Αγαπήσεις των Θεό σου ..
Εξώλης της καρδιάς σου και εξώλης της ζωής σου….
Καμία κοσμικότητα…
Όλα ποίηση
εξω ουρανου
Δηλαδή…
Όταν καταφέρουμε αυτό ..
Πόλεμο με τα πτωτικά μας πάθοι…
Την απόλυτη ελευθερία…
Ο σταυρός γίνετε ελαφρύς…
Γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος επί της γης…
Δύχως σταυρό…
Πλούσιος φτωχός.
Αδικημένος…
Εγκληματίας…
Αλλά άλλοι επιλέγουν το Πέταμα του…
Που πάει κατευθείαν κόλαση…
Δύχως Ανάσταση.
Και άλλοι επιλέγουν με την αγάπη του ..
Παραδωμενοι…
Να τον σηκώσουν μεχρη τέλους ..
Άλλοι με Μικρούτσικο σταυρό ..
Άλλοι με τεράστιο και βαρύ…
Γιατί ο κάθε ένας…
Ζυγησμενος…
Αναλόγως των δυνάμεων και της γενετήσιας βιότης…
Αυτά τα αναφέρω για την κάποτε Ορθόδοξη Ελλάδα…
Που υπήρχε μέσα από τις οικογένειες..
Στο σήμερα βλέπω εντελώς διαφορετικές προϋποθέσεις..
Από την γενική κατρακύλα..
Αδιαφορία…
Χρειάζονται άνθρωποι αληθινά του Θεού ..
Το πνευματικό νοσοκομείο ..
Είναι πλήρης ακρωτηριασμένων ψυχών …
Μπερδεμένων…
Απόγνωση …
Θλίψη ..
Και φουλ νεύρα και επίθεση…
Η Ελλάδα χρειάζεται ανθρώπους ..
Για ιεραποστολή…
Παντού ..
Και στο τελευταίο χωριό …
Για να λάμψη …
Προδωμένη από εμάς ..
Και να γίνει φάρος ο κάθε ένας από τον Σταύρο του …
Για τον συνάνθρωπο του ..
Με την παραπάνω εντολή….
Όσο για τους λαούς …
Κύλησε η θυσία της Ελλάδας παντού ..
Από τα Αρχαία χρόνια…
Μεχρη με την Καινή διαθήκη…
Αλλά επέλεξαν , όπως εμείς χρόνια τώρα….
Τα πάθοι μας…
Και τους συνωμότες σατανιστές…
γεια σου ρε κωστη αρχοντα !! εδω παντα μιλαμε απ καρδιας η καπετανισσα βγαζει παντα δυνατο υλικο κι εδω μιλαμε ολλοι με εκτίμηση κι αφυπνιση για το καλο της ελλαδος παμε φυγαμεεεεεεεεεεεεεεε
Το Φως που περπατούσε ανάμεσα στους ανθρώπους
Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν κόσμο που έμοιαζε πολύ με τον δικό μας, οι άνθρωποι συχνά ξεχνούσαν κάτι πολύ σημαντικό: πώς να αγαπούν αληθινά.
Μερικοί μάλωναν, άλλοι ζήλευαν, κι άλλοι ένιωθαν μόνοι.
Τότε, ένα πρωί ήσυχο και φωτεινό, γεννήθηκε ένα παιδί που δεν έμοιαζε με τα άλλα. Δεν είχε πλούτη, ούτε μεγάλα σπίτια. Όμως είχε μέσα του κάτι πιο δυνατό από όλα: ένα φως. Ένα φως που δεν καιγόταν, αλλά ζέσταινε τις καρδιές.
Όταν μεγάλωσε, άρχισε να περπατά από χωριό σε χωριό. Οι άνθρωποι τον πλησίαζαν, γιατί ένιωθαν κοντά του μια παράξενη γαλήνη.
Και εκείνος τους μιλούσε απλά:
«Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως θα θέλατε να σας αγαπούν.»
Κάποιοι τον ρώτησαν:
— «Και ποιος είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος;»
Κι εκείνος χαμογέλασε:
— «Ο καθένας που έχει ανάγκη από αγάπη.»
Οι μικρές πράξεις που γίνονται μεγάλες
Έλεγε ιστορίες για να καταλαβαίνουν όλοι.
Μια φορά μίλησε για έναν άνθρωπο που βρήκε κάποιον πληγωμένο στον δρόμο. Πολλοί πέρασαν και δεν σταμάτησαν. Μα ένας, που δεν τον ήξερε καν, σταμάτησε, τον φρόντισε και τον βοήθησε.
«Αυτός είναι ο αληθινός φίλος», είπε.
Άλλη φορά είπε:
«Αν έχεις δύο ψωμιά, δώσε το ένα. Αν έχεις καλή καρδιά, δώσε την ολόκληρη.»
Η δύναμη της συγχώρεσης
Οι άνθρωποι δεν ήταν πάντα καλοί μαζί του. Μερικοί τον κορόιδευαν. Άλλοι θύμωναν με όσα έλεγε.
Όμως εκείνος ποτέ δεν απαντούσε με κακία.
Έλεγε:
«Συγχώρεσε, ακόμα κι όταν πονάς. Γιατί η συγχώρεση ελευθερώνει πρώτα εσένα.»
Τα παιδιά και οι καθαρές καρδιές
Τα παιδιά τον αγαπούσαν πολύ. Έτρεχαν κοντά του χωρίς φόβο.
Κάποιοι μεγάλοι προσπάθησαν να τα διώξουν.
Μα εκείνος είπε:
«Αφήστε τα παιδιά να έρχονται. Η καρδιά τους ξέρει την αλήθεια.»
Γιατί τα παιδιά πιστεύουν εύκολα, αγαπούν χωρίς όρους και δεν κρατούν κακία.
Το μυστικό του φωτός
Μια μέρα είπε κάτι που κανείς δεν ξέχασε:
«Το φως που βλέπετε σε μένα… υπάρχει και μέσα σας.»
Οι άνθρωποι απόρησαν.
«Ναι», τους είπε, «κάθε φορά που αγαπάς, που βοηθάς, που συγχωρείς… αυτό το φως μεγαλώνει.»
✨ Και το παραμύθι συνεχίζεται…
Κάποια στιγμή, το φως αυτό φάνηκε να χάνεται από τα μάτια των ανθρώπων. Μα δεν έσβησε ποτέ.
Γιατί έμεινε μέσα στις καρδιές όσων άκουσαν και πίστεψαν.
Και από τότε, κάθε φορά που κάποιος κάνει μια καλή πράξη, ένα μικρό κομμάτι από εκείνο το φως ξαναλάμπει.
Το νόημα του παραμυθιού
Το μήνυμα είναι απλό:
Να αγαπάς χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα
Να βοηθάς όσους έχουν ανάγκη
Να συγχωρείς, ακόμα κι όταν είναι δύσκολο
Να κρατάς την καρδιά σου καθαρή, σαν παιδί
Γιατί εκεί, μέσα στην απλότητα και την καλοσύνη, ζει το αληθινό φως.
Το Φως και η Επιλογή
Μια μέρα, ένα παιδί ρώτησε:
— «Αν κάνω λάθος… ο Θεός θα θυμώσει μαζί μου; Θα με τιμωρήσει;»
Και το Φως που περπατούσε ανάμεσα στους ανθρώπους κάθισε δίπλα του και είπε ήσυχα:
— «Ο Θεός δεν είναι σαν τους ανθρώπους που θυμώνουν και θέλουν να εκδικηθούν. Ο Θεός είναι Αγάπη.»
Το παιδί τον κοίταξε με απορία.
— «Τότε γιατί κάποιοι λένε πως τιμωρεί;»
Και εκείνος του είπε ένα μικρό μυστικό:
— «Φαντάσου ότι υπάρχει ένας δρόμος γεμάτος φως και ένας άλλος γεμάτος σκοτάδι. Ο Θεός πάντα σου δείχνει τον δρόμο του φωτός. Ποτέ δεν σε σπρώχνει στο σκοτάδι.»
— «Και αν πάω στο σκοτάδι;» ρώτησε το παιδί.
— «Τότε θα σκοντάψεις, θα φοβηθείς, μπορεί και να πονέσεις… όχι γιατί ο Θεός σε τιμώρησε, αλλά γιατί το σκοτάδι έτσι είναι.»
Το παιδί σκέφτηκε λίγο και είπε:
— «Δηλαδή… εγώ διαλέγω;»
— «Ναι», απάντησε εκείνος. «Και ό,τι διαλέγεις έχει και το αποτέλεσμα του. Μα να θυμάσαι κάτι πολύ σημαντικό…»
— «Τι;»
— «Ακόμα κι αν πας στο σκοτάδι, το φως δεν σε αφήνει ποτέ. Πάντα μπορείς να γυρίσεις.»
Και τι λέμε στους άλλους
Και όταν οι άνθρωποι άκουγαν κάποιον να λέει:
«Ο Θεός τιμωρεί…»
Ένα παιδί που είχε καταλάβει το μυστικό απαντούσε ήρεμα:
«Ο Θεός αγαπά. Μας δείχνει το φως. Αν πονάμε, είναι γιατί χαθήκαμε από αυτό — αλλά μπορούμε πάντα να ξαναβρούμε τον δρόμο.»
Το μικρό μάθημα
Ο Θεός δεν χαίρεται με τον πόνο
Δεν σπρώχνει κανέναν στο σκοτάδι
Μας δίνει ελευθερία να διαλέγουμε
Και πάντα μας περιμένει να γυρίσουμε στο φως
Το Φως που Διάλεξε να Μείνει
Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν κόσμο που έμοιαζε πολύ με τον δικό μας, οι άνθρωποι είχαν μέσα τους κάτι πολύτιμο… ένα μικρό φως.
Όμως πολλές φορές το ξεχνούσαν.
Μάλωναν, φοβόντουσαν, ζήλευαν… και το φως τους γινόταν αχνό.
Τότε, ένα ήσυχο βράδυ, γεννήθηκε ένα παιδί που είχε μέσα του το φως καθαρό και δυνατό. Μεγαλώνοντας, περπατούσε ανάμεσα στους ανθρώπους και τους μιλούσε απλά:
— «Αγαπάτε ο ένας τον άλλον.»
Οι άνθρωποι τον άκουγαν και ένιωθαν την καρδιά τους να ζεσταίνεται.
Το μυστικό της αγάπης
Μια μέρα, ένα παιδί τον ρώτησε:
— «Ο Θεός μας αγαπάει;»
Και εκείνος απάντησε:
— «Ο Θεός είναι Αγάπη.»
— «Και γιατί μας έφτιαξε;»
— «Για να μοιραστεί τη ζωή και το φως Του», είπε απαλά.
«Όχι γιατί του έλειπε κάτι… αλλά γιατί η αγάπη θέλει να δίνει.»
Η ελευθερία της καρδιάς
— «Και γιατί υπάρχουν λάθη;» ρώτησε το παιδί.
— «Γιατί η αγάπη δεν πιέζει», είπε εκείνος.
«Σου δίνεται ελευθερία να διαλέξεις.»
— «Δηλαδή μπορώ να διαλέξω και το λάθος;»
— «Ναι… αλλά κάθε δρόμος έχει το αποτέλεσμα του.»
Το φως και το σκοτάδι
— «Ο Θεός τιμωρεί;» ρώτησε το παιδί διστακτικά.
Και εκείνος χαμογέλασε γλυκά:
— «Ο Θεός δεν τιμωρεί όπως νομίζουν οι άνθρωποι. Δεν θέλει τον πόνο.»
— «Τότε γιατί πονάμε;»
— «Φαντάσου έναν δρόμο φωτεινό και έναν σκοτεινό. Ο Θεός πάντα σου δείχνει τον φωτεινό δρόμο. Αν πας στο σκοτάδι, μπορεί να σκοντάψεις… όχι γιατί σε τιμώρησε, αλλά γιατί έτσι είναι το σκοτάδι.»
Το παιδί σκέφτηκε:
— «Δηλαδή εγώ διαλέγω;»
— «Ναι», είπε. «Και πάντα μπορείς να επιστρέψεις στο φως.»
Οι μικρές πράξεις
Και τους έλεγε ιστορίες:
Για έναν άνθρωπο που βοήθησε έναν ξένο στον δρόμο.
Για κάποιον που μοιράστηκε το ψωμί του.
Για κάποιον που συγχώρεσε, ακόμα κι όταν πονούσε.
— «Αυτές είναι οι πράξεις που κάνουν το φως να μεγαλώνει», έλεγε.
Οι καθαρές καρδιές
Τα παιδιά τον πλησίαζαν χωρίς φόβο.
Και εκείνος είπε:
— «Η καρδιά που αγαπά απλά, χωρίς κακία, είναι κοντά στο φως.»
Το μεγάλο μυστικό
Μια μέρα τους είπε:
— «Το φως που βλέπετε σε μένα… υπάρχει και μέσα σας.»
Οι άνθρωποι απόρησαν.
— «Κάθε φορά που αγαπάς, βοηθάς, συγχωρείς… το φως αυτό ζωντανεύει.»
✨ Το τέλος που δεν τελειώνει
Κάποια στιγμή, οι άνθρωποι δεν τον είδαν πια όπως πριν.
Μα το φως δεν χάθηκε.
Έμεινε στις καρδιές.
Και κάθε φορά που κάποιος αγαπά αληθινά,
κάθε φορά που διαλέγει το καλό,
εκείνο το φως ξαναλάμπει.
Το νόημα του παραμυθιού
Ήρθαμε στον κόσμο:
για να μάθουμε να αγαπάμε ελεύθερα
να διαλέγουμε το φως
να βοηθάμε ο ένας τον άλλον
να συγχωρούμε
και να κρατάμε την καρδιά μας καθαρή
Ο Θεός είναι Αγάπη.
Μας δείχνει πάντα το φως.
Και ο δρόμος… είναι δική μας επιλογή.
ΠΑΤΕΡ ΘΩΜΑς .
timos, επειδή κάποιες φορές θέλω να αναρτήσω κάτι από αυτά που σχολιάζεις, σε παρακαλώ να βάζεις ΠΑΝΤΑ ΛΙΝΚ, είτε μπορείς να τα πάρεις ελεύθερα, είτε όχι. Εγώ, οφείλω να βάλω λινκ.
καπετανισσα μου αυτα τα στελνει ενας γεροντας συνταξιουχος ιερεας δε εχει σελιδα μου λεει σε παρακαλω στειλτα πρεπει να ακουστουν βαζω το νομα του παντα μην φοβασε εγω περνω την εθινη για αυτα που στελνω κανει δε θα σου πει τιποτε !!
Δώσε στον γέροντα και το δικό μου mail να μου τα στέλνει κι εμένα…
θα του το πω καπετανισσα μου αν και δε ξερει απο αυτα μεσο αλου τα στελνει σε μενα κι εγω τα προθω παντου οπου μπορω
καπετανισσα μου μου εστειλαν αυτο σε απαντιση που τους ειπα οτι η ποπη θελει να τα στενετε σε εκεινη κι αυτος ειπε αυτο εδ που τωρα θα αφισω κατω τωρα δε ξερω τι θα γινει αν δε θες καπετανισα μου δε ξανα στελνω μην σε βαζω σε δυσκολη θεση εγω απλα προοθω κειμενα που μου δινουν εδω κατω εβαλα αυτο που μου ειπαν να στειλω το κειμενο του πατερα θωμα κατω
——————————————–
Σας ευχαριστώ εκ καρδίας διά το ενδιαφέρον και την πρόθεσή σας.
Θα ήθελα, όμως, να σας ενημερώσω ότι τα κείμενα τα οποία αποστέλλονται προς δημοσίευσιν περιέρχονται εις εμέ μέσω τρίτου προσώπου, το οποίον τα διαβιβάζει εκ μέρους των αποστολέων.
Οι ίδιοι οι άνθρωποι επιθυμούν να διατηρείται αυτή η οδός επικοινωνίας και δεν αποστέλλουν απευθείας τα κείμενά των αλλαχού.
Διά τον λόγον αυτόν, δεν είναι εφικτόν να αποστέλλονται τα κείμενα απευθείας εις εσάς.
Εάν το επιθυμείτε, δύναμαι να συνεχίσω να σας τα προωθώ ως έως τώρα, και υμείς να τα αξιοποιείτε κατά την κρίσιν σας.
Μετά τιμής και ευχών
ΠΑΤΗΡ ΘΩΜΑς ,
Ας τα στέλνει και σ’ εμένα timos, ο πατηρ Θωμάς…
Σ’ ευχαριστώ πολύ
εγω του μιλισα τωρα αλο δε μπλεκω μαυτα δε θα βρω κι εγω μπελα μαυτα τα πραματα αν θελουν να στειλουν θα το κανυν εγω δε στελνω ξανα αφου δε το επιθυμεις ητανενας αντωνης που εστελνε για γεωπολιτικη και πολιτικη και ενας αλος που μου εστελνε του πατερα θωμα κειμενα οτι μου εχουν στειλει η μου στειλουν θα τα στελνω opoy mporei na ta dei kosmow ετσι μου εχουν πει μα αφου εσυ δε θες edv να γινει επιδι νιωθεις οτι μπορει να γινουν μπερδεματα οφειλω να το αφσω το θεμα ετσι παντος τα κειμενα αυτα που εχω στειλει κατα καιρους ειν ευστοχα απλα δε εχουν λινκ απ κατω τελος παντον δε χαλαμε τις καρδιες μας για αυτα τα πραmατα 🙂
Timos, πρέπει να καταλάβεις κάτι απλό… εσύ μπορείς να αναρτάς ότι θέλεις… χωρίς λινκ… εγώ είμαι υποχρεωμένη από την δημοσιογραφική δεοντολογία, να αναρτώ με πηγή… Δεν μπορώ να γνωρίζω αν του σβουρίσει κάποιου και αν δεν δει πηγή, μου κάνει μήνυση ή αγωγή…
Αν θέλεις, κατάλαβέ το…
εγω καπετανισσα σου ειπα οτι δε ξανα βαζω σχολιο των ανθρωπων αυτων αφου νιωθεις ετσι απο εκει και περα δε χριαζετε να χαλαμε τις καρδιες μας ηρεμια κι ολα διορθονοντε