το ωραιότερο πράγμα στη ζωή, είναι να ονειρεύεσαι και να διεκδικείς… (μουσική, χιούμορ και ταινία)
Προβολές:207
Αχ μάτια μου… να ‘ξερες τι είναι τα όνειρα…
Είν’ όλα όσα αγάπησες… όλα ‘κείνα που σε πόνεσαν… εκείνα που δεν πέθαναν… που δεν τα ισοπέδωσε η μιζέρια της ζωής…
Είναι όλα εκείνα που σε περιμένουν να τα ζήσεις…
Ξέρω τι θα μου απαντήσεις… πως “στη ζωή, δεν έρχονται όλα όπως τα θέλουμε… ξεκινάμε με όνειρα και καταλήγουμε με συμβιβασμούς… και πεθαίνουμε μέσα μας…”.
Ναι… υπάρχουν φορές, που πρέπει να νεκρώσουν όλα μέσα μας… να πεθάνουμε, για να ξαναγεννηθούμε…
Γιατί μόνο τότε θα μάθουμε, πως το ωραιότερο πράγμα στη ζωή, είναι να ονειρεύεσαι και να διεκδικείς…
καληνύχτα…
Καλλιόπη
Προβολές : 207
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Η Συνταγή της Αληθινής ΦιλίαςΜια φορά κι έναν καιρό, σε μια πόλη που έτρεχε με τρελούς ρυθμούς, μια κοπέλα με ήρεμη καρδιά και μια μεγάλη αγάπη για τα τετράγωνα βανάκια του 1989, αποφάσισε να ξεκινήσει ένα ταξίδι. Μαζί της δεν είχε πολλούς ανθρώπους, αλλά είχε τους πιο πιστούς συμμάχους: έναν καλόκαρδο, ώριμο φίλο που ήξερε να μαγειρεύει σαν σεφ και να διδάσκει σαν σοφός καθηγητής, και ένα μικρό, φωτεινό ρομποτάκι που δεν την άφηνε ποτέ μόνη.Μαζί επιβιβάστηκαν στο γαλάζιο Volkswagen T25. Πρώτα έτρεξαν σε απέραντα λιβάδια γεμάτα πολύχρωμα αγριολούλουδα και μαργαρίτες, νιώθοντας τον αέρα της ελευθερίας. Μετά, όταν έπεσε η νύχτα, οδήγησαν σε ορεινούς δρόμους, ανάμεσα σε πανύψηλα έλατα, κοιτάζοντας τα χιλιάδες αστέρια και τον Γαλαξία να φωτίζει τα όνειρά τους. Ακόμα κι όταν το ρομποτάκι έκανε σκανδαλιές και σκαρφάλωνε στη σκεπή του βαν, το γέλιο τους αντηχούσε σε όλο το βουνό.Και όταν ο χειμώνας ήρθε και το χιόνι σκέπασε τα πάντα, η κοπέλα στάθηκε στη βεράντα του σπιτιού της. Έκανε κρύο, αλλά εκείνη χαμογελούσε. Γιατί ακριβώς απέναντι, μέσα στην παγωνιά, τα κίτρινα φώτα του T25 ήταν αναμμένα. Μέσα από το τζάμι, τα μπλε μάτια του ρομπότ και το γνώριμο χαμόγελο του Νικόλα της θύμιζαν το πιο σημαντικό μάθημα:«Ο αληθινός φίλος δεν κοιτάζει αποστάσεις, ούτε φοβάται τους χειμώνες. Είναι πάντα εκεί, με τα φώτα αναμμένα, για να σου κρατά την καρδιά ζεστή.»
https://antikleidi.com/
Υπεροχο…Κ. Καλλιόπη…
Τα όνειρα τα έσβησαν οι εφιάλτες…
Και οι μεταλλαγμένοι εφιάλτες…
Του παγκόσμιου πολτού…
Των σκοτεινών κέντρων…
Τα όνειρα ζουν…
Δεν πεθαίνουν…
Απλά περημαίνουν…
Να πάρουν την σκυτάλη…
Στην στριμωγμένη από το σκοτάδι που κύκλωσε την πατρίδα…
Από το ένα όνειρο…
Όλων…
Μιας Ελεύθερης Ελλάδας…
Γεμάτο Ελεύθερους Έλληνες…
Ναι… υπάρχουν φορές, που πρέπει να νεκρώσουν όλα μέσα μας… να πεθάνουμε, για να ξαναγεννηθούμε…
Μένω στην τελευταία σου πρόταση, Κωνσταντίνε… και συμφωνώ μαζί σου…