Το θαλάσσιο drone που εντοπίστηκε στη Λευκάδα δεν ήταν ένα «άγνωστο αντικείμενο», ούτε ένα απλό πολεμικό κατάλοιπο που παρασύρθηκε τυχαία από τα… κύματα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που προκύπτουν από το απόρρητο πόρισμα των αρμόδιων ελληνικών αρχών, πρόκειται για drone ουκρανικής προέλευσης, κατασκευής και χρήσης, εξοπλισμένο μάλιστα με περίπου 60 κιλά εκρηκτικής ύλης.
Με απλά λόγια, ένα όπλο πολέμου έφτασε στις ελληνικές ακτές για το οποίο η κυβέρνηση ΝΔ κρατά εκκωφαντική σιωπή…
Και αυτό από μόνο του συνιστά εξαιρετικά σοβαρή εξέλιξη.
Όχι μόνο για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, της ακτοπλοΐας, των αλιέων και των πολιτών σε παραλιακές περιοχές, αλλά και για τη θέση της Ελλάδας απέναντι στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Διότι όταν ένα ουκρανικό στρατιωτικό μέσο, φορτωμένο με εκρηκτικά, εμφανίζεται στο Ιόνιο, το ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τεχνικό ατύχημα ή ως «αστοχία».
Είναι πολιτικό ζήτημα. Είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Και κυρίως είναι ζήτημα εμπλοκής.
Το ερώτημα πλέον είναι αμείλικτο: μέχρι πού είναι διατεθειμένη να φτάσει η Ελλάδα ακολουθώντας τα παιχνίδια του Zelensky;
Η Αθήνα έχει στηρίξει πολιτικά, διπλωματικά και στρατιωτικά την Ουκρανία από την πρώτη στιγμή του πολέμου.
Όμως άλλο η διπλωματική στήριξη και άλλο η μετατροπή της Μεσογείου, του Ιονίου και δυνητικά του Αιγαίου σε χώρο επιχειρησιακής επέκτασης του ουκρανικού πολέμου.
Εάν επιβεβαιώνεται, όπως προκύπτει από το πόρισμα, ότι το drone ήταν ουκρανικής κατασκευής και χρήσης, τότε η υπόθεση αποκτά εκρηκτικές διαστάσεις.
Διότι δεν μιλάμε για ένα αθώο εύρημα.
Μιλάμε για ένα τηλεχειριζόμενο θαλάσσιο όπλο, το οποίο θα μπορούσε να πλήξει πλοίο, λιμενική εγκατάσταση ή —στην πιο εφιαλτική εκδοχή— να προκαλέσει ανθρώπινα θύματα.
Και όμως, για ημέρες η υπόθεση παρέμενε θολή. Δεν υπήρχε καθαρή παραδοχή ότι πρόκειται για ουκρανικό drone.
Δεν υπήρχε επίσημη δημόσια ενημέρωση με σαφείς απαντήσεις. Η εικόνα που δόθηκε ήταν μια εικόνα αναμονής, αμηχανίας και προσεκτικών διατυπώσεων.
Γιατί;
Ποιος είχε συμφέρον να μην ειπωθεί εξαρχής ότι το drone ήταν ουκρανικό;
Γιατί έπρεπε να περάσουν ημέρες μέχρι να διαμορφωθεί η εικόνα ότι η Αθήνα προχωρά σε ρηματική διακοίνωση προς το Κίεβο;
Το γεγονός ότι το πόρισμα παραμένει απόρρητο είναι εύλογο για λόγους ασφαλείας.
Όμως η ουσία δεν αλλάζει. Η Ελλάδα φαίνεται πως βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα περιστατικό που αποκαλύπτει πόσο εύκολα ο πόλεμος μπορεί να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας και να εμφανιστεί στις ελληνικές θάλασσες.

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο το Κίεβο. Αφορά και την ελληνική κυβέρνηση, η οποία οφείλει να εξηγήσει με ποια στρατηγική κινείται.
Διότι η τυφλή ευθυγράμμιση με την Ουκρανία δεν μπορεί να συνεχίζεται όταν προκύπτουν περιστατικά που απειλούν άμεσα την ελληνική ασφάλεια.
Η Ελλάδα δεν είναι αποθήκη πολέμου. Δεν είναι θαλάσσιος διάδρομος πολεμικών επιχειρήσεων. Δεν είναι προέκταση του ουκρανικού μετώπου. Και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δεχθεί ότι η Μεσόγειος θα μετατραπεί σε πεδίο δοκιμών, αποστολών ή αστοχιών ουκρανικών θαλάσσιων drones.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Γιώργος Γεραπετρίτης έθεσε το ζήτημα με αυστηρό τόνο στον Ουκρανό υπουργό Εξωτερικών Αντρίι Σιμπίχα, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που δημιουργεί μια τέτοια πρακτική.
Αυτό είναι το ελάχιστο που όφειλε να κάνει η Αθήνα.
Το κρίσιμο, όμως, είναι εάν η ελληνική κυβέρνηση θα μείνει στα διαβήματα ή εάν θα χαράξει πραγματική κόκκινη γραμμή.
Διότι το μήνυμα προς το Κίεβο πρέπει να είναι καθαρό: κανένα ουκρανικό πολεμικό μέσο δεν έχει θέση στις ελληνικές θάλασσες. Καμία επιχείρηση, καμία “αστοχία”, καμία δικαιολογία δεν μπορεί να γίνει ανεκτή όταν απειλείται η ασφάλεια της Ελλάδας.
Η Ουκρανία μπορεί να επιδιώκει να μεταφέρει την πίεση του πολέμου σε νέα γεωγραφικά πεδία.

Από τη Μαύρη Θάλασσα στο Ιόνιο: Ουκρανικό drone με 60 κιλά εκρηκτικά και η Ελλάδα σε τροχιά εμπλοκής

Ο Zelensky μπορεί να θεωρεί ότι όσο περισσότερο διεθνοποιείται η σύγκρουση τόσο αυξάνονται τα περιθώρια στήριξης προς το Κίεβο. Όμως η Ελλάδα δεν έχει κανέναν λόγο να γίνει μέρος αυτής της επικίνδυνης εξίσωσης.
Το περιστατικό της Λευκάδας είναι προειδοποίηση. Και μάλιστα πολύ σοβαρή.
Αν σήμερα ένα ουκρανικό θαλάσσιο drone με εκρηκτικά ξεβράζεται στο Ιόνιο, αύριο τι μπορεί να συμβεί; Να εντοπιστεί αντίστοιχο μέσο κοντά σε εμπορικό πλοίο; Να υπάρξει έκρηξη σε θαλάσσια περιοχή ελληνικού ενδιαφέροντος; Να εμπλακεί η Ελλάδα σε αλυσίδα αντιποίνων ή κατηγοριών χωρίς καν να το έχει επιλέξει;
Αυτά δεν είναι θεωρητικά σενάρια.
Είναι οι πραγματικοί κίνδυνοι όταν μια χώρα αφήνει άλλους να τραβούν το σχοινί του πολέμου και η ίδια απλώς ακολουθεί.
Η Αθήνα οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από διπλωματικές διατυπώσεις. Το Κίεβο πρέπει να λάβει σαφές μήνυμα ότι η ελληνική επικράτεια, οι ελληνικές θάλασσες και η ελληνική ασφάλεια δεν προσφέρονται για πολεμικά πειράματα.
Η στήριξη στην Ουκρανία δεν μπορεί να σημαίνει σιωπή μπροστά σε επικίνδυνες ενέργειες. Δεν μπορεί να σημαίνει ανοχή σε όπλα που καταλήγουν στις ελληνικές ακτές. Και σίγουρα δεν μπορεί να σημαίνει ότι η Ελλάδα θα παίζει, χωρίς να το παραδέχεται, στο πιο επικίνδυνο παιχνίδι του Zelensky: τη διεύρυνση του πολέμου.
Το drone της Λευκάδας δεν είναι απλώς ένα εύρημα. Είναι καμπανάκι κινδύνου.
Και αυτή τη φορά, η Αθήνα δεν δικαιούται να κάνει πως δεν ακούει.

Το χρονικό

Αναστάτωση προκλήθηκε στη Λευκάδα όταν δύο ψαράδες εντόπισαν θαλάσσιο drone μήκους περίπου έξι μέτρων στην περιοχή του Κάβου της Κυράς, κοντά στον Φάρο Δουκάτο.
Το εύρημα σήμανε αμέσως συναγερμό στις αρχές, καθώς δεν επρόκειτο για ένα απλό αντικείμενο που είχε παρασυρθεί από τη θάλασσα, αλλά για στρατιωτικού τύπου θαλάσσιο drone, πάνω στο οποίο εντοπίστηκε φορτίο εκρηκτικών.
Στο σημείο κινητοποιήθηκαν οι αρμόδιες αρχές, ενώ το drone ρυμουλκήθηκε και εξετάστηκε από ειδικούς. Το φορτίο των εκρηκτικών εξουδετερώθηκε με ελεγχόμενη έκρηξη στη θαλάσσια περιοχή του Αστακού, ενώ το σκάφος μεταφέρθηκε σε ειδικές εγκαταστάσεις του Πολεμικού Ναυτικού, προκειμένου να διερευνηθούν τα τεχνικά χαρακτηριστικά του και να εξακριβωθεί η προέλευσή του.
Από την πρώτη στιγμή το βασικό ερώτημα ήταν πώς ένα τέτοιο πολεμικό μέσο βρέθηκε στο Ιόνιο. Η υπόθεση παρέμενε για ημέρες στη σκιά ερευνών και προσεκτικών διατυπώσεων, με τις ελληνικές αρχές να αποφεύγουν αρχικά την πλήρη δημόσια ταυτοποίηση της προέλευσής του, μέχρι να ολοκληρωθεί η πραγματογνωμοσύνη.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που προέκυψαν στη συνέχεια, το πόρισμα των πραγματογνωμόνων των Ενόπλων Δυνάμεων και των αρμόδιων υπηρεσιών Ασφαλείας κατέληξε ότι το θαλάσσιο drone ήταν ουκρανικής προέλευσης, κατασκευής και χρήσης. Το πόρισμα, το οποίο παραμένει απόρρητο, φέρεται να περιγράφει τα τεχνικά χαρακτηριστικά του μέσου, τον τρόπο λειτουργίας και χειρισμού του, χωρίς ωστόσο να αποσαφηνίζει με βεβαιότητα από ποιο σημείο ξεκίνησε τον πλου του στη Μεσόγειο.
Η υπόθεση πέρασε πλέον από το τεχνικό στο διπλωματικό επίπεδο.

Το πόρισμα διαβιβάστηκε στο υπουργείο Εξωτερικών και ο Γιώργος Γεραπετρίτης ενημέρωσε την Άτυπη Συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λεμεσό ότι θα ακολουθήσει διάβημα προς την Ουκρανία.
Στο περιθώριο της συνάντησης στη Λεμεσό, όπου είχε προσκληθεί και ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Αντρίι Σιμπίχα, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών έθεσε το ζήτημα τόσο στον Ουκρανό ομόλογό του όσο και στην Ύπατη Εκπρόσωπο της Ε.Ε., Kaja Kallas.
Το μήνυμα της Αθήνας, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ήταν ότι τέτοια περιστατικά δημιουργούν σοβαρούς κινδύνους για τη ναυσιπλοΐα, την ακτοπλοΐα, τα πλοία αναψυχής και τους πολίτες σε παραλιακές περιοχές.

Η ουκρανική πλευρά, κατά τις πληροφορίες, φέρεται να υποστήριξε ότι δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τη δική της έρευνα για το περιστατικό, αναγνωρίζοντας πάντως τη σοβαρότητα της “αστοχίας”