~Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑΣ~
Προβολές:512
Οι μεγάλες αυτοκρατορίες σπάνια πέφτουν από ένα μόνο χτύπημα.
Kαταρρέουν αργά, αθόρυβα και επώδυνα, όταν χάνουν το μέτρο, τη δικαιοσύνη, την ενότητα και την ψυχή τους.
Στην ίδια κατάσταση, βρίσκεται σήμερα και η Ελλάδα…
ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ… ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ… ΧΩΡΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ…
ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΧΕΔΟΝ ΣΑΠΙΣΜΕΝΟΙ…
Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ… ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ…
Κι ίσως κάποτε, μετά από εκατοντάδες χρόνια, βρεθούν ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΙ, που θα πράξουν το αυτονόητο: ΔΕΝ Θ’ ΑΦΗΣΟΥΝ ΖΩΝΤΑΝΟ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΣΙΩΝΙΣΤΗ ΟΒΡΙΟ…
ΜΟΝΟΝ ΕΤΣΙ ΘΑ ΞΑΝΑΔΟΞΑΣΤΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ…
Καλλιόπη Σουφλή
~Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑΣ~
Η περίφημη Κερκόπορτα όσο βαθιά κι αν ρίζωσε στο λαϊκό θυμικό ανάγεται περισσότερο στη σφαίρα του θρύλου παρά σε ιστορικά αποδεδειγμένο γεγονός.
Δεν έπεσε η Πόλη από μια μικρή ξεχασμένη πύλη.
Δεν γκρεμίστηκε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία μέσα σε μια στιγμή αφηρημάδας.
Οι περισσότερες πρωτογενείς πηγές της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης δεν την αναφέρουν καν εάν εξαιρέσουμε τον Δούκα που στην ουσία δεν ήταν παρών και οι πηγές του προέρχονται από 3-4 μήνες μετά την άλωση.
Παρολαύτα ο μύθος επιβίωσε, γιατί οι άνθρωποι πάντοτε αναζητούν μια απλή εξήγηση για τις μεγάλες συμφορές.
Είναι πιο εύκολο να πιστέψεις πως μια αυτοκρατορία χάθηκε από μια ανοιχτή πόρτα, παρά να αποδεχθείς πως κατέρρευσε από τις πληγές που κουβαλούσε επί αιώνες μέσα της.
Γιατί η πραγματική Κερκόπορτα ίσως δεν ήταν ποτέ πέτρινη.
Ήταν πολιτική.
Ήταν οικονομική.
Ήταν ηθική.
Η Πόλη δεν ηττήθηκε πρώτα από τα κανόνια του Μωάμεθ Β΄.
Ηττήθηκε όταν η απληστία άρχισε να υπερισχύει της δικαιοσύνης.
Όταν η γη συγκεντρωνόταν στα χέρια λίγων ισχυρών και οι μικροκαλλιεργητές λύγιζαν κάτω από το βάρος των φόρων.
Όταν οι «προνοιάριοι» και οι οικονομικές ελίτ πλούτιζαν, ενώ το κράτος αποδυναμωνόταν.
Όταν οι άρχοντες και οι φατρίες φρόντιζαν περισσότερο τα θησαυροφυλάκιά τους παρά την άμυνα της αυτοκρατορίας.
Τα τείχη της Κωνσταντινούπολης έμοιαζαν ακόμη απόρθητα.Όμως πίσω από τα μάρμαρα και τις σημαίες, το σώμα της αυτοκρατορίας είχε κουραστεί.Η οικονομία είχε εξαντληθεί.
Ο στρατός είχε αποδεκατιστεί.
Η κοινωνική συνοχή είχε ραγίσει και η ενότητα είχε διαρραγεί μέσα σε εμφύλιες διαμάχες, δογματισμούς και συμφέροντα.
Η περίφημη βοήθεια από τη Δύση δεν ήρθε ποτέ όπως την περίμεναν,η Πόλη είχε ήδη μείνει μόνη πολύ πριν φανεί ο οθωμανικός στόλος στον ορίζοντα.
Ο μετέπειτα Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος περιέγραψε με πικρία αυτή τη βαθιά παρακμή τη φιλαργυρία, την αδικία, τη διαφθορά, την ηθική κατάπτωση μιας κοινωνίας που έχανε σταδιακά τον προσανατολισμό της και ίσως εκεί να βρίσκεται η ουσία της τραγωδίας όχι σε μια πόρτα που άνοιξε ξαφνικά, αλλά σε μια αυτοκρατορία που είχε αφήσει επί χρόνια ανοιχτές τις πύλες της εσωτερικής αποσύνθεσης.
Γι’ αυτό και ο μύθος της Κερκόπορτας άντεξε μέσα στους αιώνες.
Γιατί οι μύθοι παρηγορούν.
Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο βαριά.
Οι μεγάλες αυτοκρατορίες σπάνια πέφτουν από ένα μόνο χτύπημα,καταρρέουν αργά, αθόρυβα και επώδυνα, όταν χάνουν το μέτρο, τη δικαιοσύνη, την ενότητα και την ψυχή τους.
Ακριβώς γι’ αυτό έχω την αίσθηση ότι η Άλωση εξακολουθεί να συγκλονίζει μέχρι σήμερα.
Όχι μόνο ως ιστορικό γεγονός, αλλά ως διαχρονική υπενθύμιση πως κανένας λαός δεν κινδυνεύει μονάχα από τους εξωτερικούς εχθρούς.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος γεννιέται όταν η σήψη αρχίζει από μέσα αθόρυβα, ύπουλα, σχεδόν αόρατα μέχρι τη στιγμή που ακόμη και τα ισχυρότερα τείχη δεν αρκούν για να σώσουν μια ολόκληρη εποχή.
Στυλ. Καβάζης
Η πύλη Χαρισίου από όπου ξεκίνησε την θριαμβευτική του είσοδο ο Μωάμεθ ο Β’
Προβολές : 512
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
https://youtu.be/Me5FMckJnWg?si=iuMkicDNfoppnrFx
https://youtu.be/JvcwUrP1mf4?si=CXR_klt7I7hZHmxv
https://www.facebook.com/share/v/18j2QRtVeH/
Και δικαιολογούν κάπιοι λυκοποιμενες…
Λέγοντας…
Έπεσε κόσκινο…
Και εσύ τι έκανες ρε παπάρι…
Του κερατά…
Έσωσες κανέναν…;
Από Μπόλι…;
Μασκουλα;…
Από ταυτότητα…;
Από Κολυμπάρι…;
Έσκηψες κεφαλάκι…
Στον αντίχριστό…
Γιατί σαν σχιζοφρενής που είσαι….
Έτσι ήθελε ο Θεός…
Οι καρποί σας σατανικοί…!
Και πετάς την μπάλα στην εξέδρα…
Λυκοποιμενες του κέρατα…
Ευτυχώς..
Σας ξεβράκωσει ο Θεός…
Για να μην λέμε δεν ξέραμε…
Χαχαχα..
Εύγε…!
Και που να συγκριθούν οι τότε …
Με τις διευθαρμενες….
Διατροφικές ψυχές σήμερα …;
Ααα έχουν και τον μύθο με τα μισοτυγανισμενα ψάρια….
Όπως κόκκινη μοιλιά…
Μάρμαρο μένους αντίχριστους …
Και όλοι αυτοί κιχ στην πανδημία…
Με κλησημο εκκλησιών…
Και Μπόλη…
Για να συνεχίσουν την ζωούλα τους…
Και βλασφημία με μασκουλα όυλοι στις εκκλησίες…
Και λυβανια και παπάδες ..
Χαχαχαχα…….
Κολυμπαρια κ.λ.π…
Υπνοτησμενοο από ποίμνιο…
Και συστημα…
Υπότασομενοι στις βοληματιμες ζωουλες…
Δύθεν τώρα εναντίων…
Και κιχ πουθενά…
Όμως έρχετε η ώρα…
Η πείνα…
Και πολλά άλλα…
Και τζάμπα μάγκες…
Η με τον Θεό.
Η με το αντίχριστο σύστημα. .
Που γκαρίζει σε όλη την μεταπολίτευση….
Και φτάσαμε στις τεράστιες Καμπά Ες του σήμερα…
Και τα τοίχοι δεν υπήρξαν πουθενά…