Καλό μήνα! Από μια Νεα Μάκρη που δεν υπάρχει πια. Νοσταλγία; Μπορεί, αλλά πώς να μη φέρνουμε στο μυαλό μας μέρες των παιδικών χρόνων ξένιαστες, γεμάτες χαρά.
Προβολές:447
Κατεβαίναμε παρέες με γείτονες, αδέλφια, ξαδέλφια, φίλους, με τα καινούργια σωσίβια για τους μικρότερους που μύριζαν χαρακτηριστικά καινούργιο πλαστικό, με ψάθινα καπέλλα με δυο γυαλιστερά κατακόκκινα κερασάκια στο πλάι -τα κορίτσια γιατί τ’αγόρια δεν νιάζονταν για ήλιους και τέτοια- , με μπάλες, με ένα πρόχειρο σάντουιτς ή συνήθως τίποτε αλλά που όταν γυρίζαμε πέφταμε με τα μούτρα στις τηγανιτές πατάτες και τα κεφτεδάκια που ετοιμάζονταν στα μικρά κουζινάκια.
Οι ανάγκες λίγες αλλά η παιδική χαρά πολλή.
Μετά τη μπόχα τη δαιμονική, θέλει η ψυχή κάπου να απαγγιάσει… και στη ροή του φατσοβιβλίου, βρήκα ένα αφιέρωμα για την πόλη που ζω από το 1960…
Η Νέα Μάκρη με τα μάτια της νοσταλγίας… μιας νοσταλγίας που δεν έπαψε να με δυναμώνει κάθε φορά που γυρίζω πίσω, στα παιδικά μου χρόνια…
Θέλετε να σας πάρω σ’ αυτό το γλυκόπικρο ταξείδι μαζί μου;;;
Γλυκό, γιατί οι αναμνήσεις έχουν μια γλύκα, σαν το … υποβρύχιο που τρώγαμε… θυμάστε;
Πικρό, γιατί βλέπεις την κατάντια μιας πόλης που είχε όλα τα εχέγγυα να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, αλλά είχε την ατυχία να κυβερνιέται από κακά συμφέροντα… εκλεγμένα από αδιάφορους για τον τόπο ψηφοφόρους…
Καλλιόπη Σουφλή
Καλό μήνα! από μια Νεα Μάκρη που δεν υπάρχει πια.
Νοσταλγία;
Μπορεί, αλλά πώς να μη φέρνουμε στο μυαλό μας μέρες των παιδικών χρόνων ξένιαστες, γεμάτες χαρά.
Μπάνια στα (πρώτα ή τα δεύτερα) σκαλάκια που τα Σαββατοκύριακα δύσκολα έβρισκες χώρο να απλώσεις την οικογενειακή πετσέτα.
Ευτυχώς σαν παιδιά μέναμε ώρες στη θάλασσα κι έτσι δεν διεκδικούσαμε χώρο στην άμμο.
Κατεβαίναμε παρέες με γείτονες, αδέλφια, ξαδέλφια, φίλους, με τα καινούργια σωσίβια για τους μικρότερους που μύριζαν χαρακτηριστικά καινούργιο πλαστικό, με ψάθινα καπέλλα με δυο γυαλιστερά κατακόκκινα κερασάκια στο πλάι -τα κορίτσια γιατί τ’αγόρια δεν νιάζονταν για ήλιους και τέτοια- , με μπάλες, με ένα πρόχειρο σάντουιτς ή συνήθως τίποτε αλλά που όταν γυρίζαμε πέφταμε με τα μούτρα στις τηγανιτές πατάτες και τα κεφτεδάκια που ετοιμάζονταν στα μικρά κουζινάκια.
Οι ανάγκες λίγες αλλά η παιδική χαρά πολλή.
Βγαίναμε όταν πια τα δάχτυλά μας είχαν ζαρώσει από την αρμύρα και ανεβαίναμε προς το χωριό.
Και το μεσημέρι μετά το φαγητό, αντί να κοιμηθούμε λίγο, “να κλείσουμε τα μάτια μας” όπως έλεγαν οι μεγάλοι, εμείς με ανεξάντλητο κέφι για παιχνίδι, έξω στο δρόμο, ψάχναμε πάλι για παρέα να συνεχίσουμε κάτω από τις μουριές, τις ακακίες ή σε καμιά σκιερή αυλή.
Εμείς ήμασταν οι τυχεροί, που μέναμε δίπλα στη θάλασσα γιατί ήταν και ο κόσμος που ερχόταν με το λεωφορείο γεμάτο από τη Μαυροματαίων και που άρχισε να αδειάζει όταν άρχιζε στη διαδρομή να φαίνεται και η θάλασσα.
Ο κόσμος ερχόταν να δροσιστεί και να αλλάξει τον αέρα του για λίγο.
Στην επιστροφή η ίδια ταλαιπωρία μέχρι που έφευγε το τελευταίο λεωφορείο.
Λίγοι είχαν αυτοκίνητο.
Φαίνεται άξιζε όλη η ταλαιπωρία του κυριακάτικου μπάνιου για τις δυνάμεις που χάριζε για όλη την εβδομάδα στους εργαζόμενους.
Οι άνθρωποι τότε ήταν ολιγαρκείς.
Οι αλλαγές γίνονταν αργά και προλάβαιναν να τις ακολουθήσουν άλλοι πρώτοι κι άλλοι αργότερα, χωρίς πολλά παράπονα. Έτσι ήταν ο κόσμος.
ΣΧΟΛΙΑ
Καλο θα ηταν κάποιοι να προβλήματιζονται με το γεγονός οτι η Νεα Μακρη εδω 16 χρονια,απ’τον Καλλικράτη κ μετα ,δεν εχει υπόσταση.Βρεθηκε να ανήκει σε εναν τραβεστί δημο που δε θα έπρεπε. Μην αναλύω τωρα γιατι δε θα έπρεπε, όποιος έχει λιγο μυαλό κ στοιχειώδεις γνώσεις το καταλαβαινει.
Εγινε απο Δήμος “δημοτική ενότητα ” ,ενω αλλα μέρη πολυ μικρότερα οπως πχ το Πικέρμι, απέκτησαν κρατική υπόσταση κ έγιναν Δήμοι.
Κ ναι,η ονομασία μετράει.Δεν ειναι κατι αμελητέο. Πρόκειται για την ύπαρξη σου.
Ετσι αποκτήσαμε “Αστυνομικο τμήμα Μαραθώνα, ζωοφιλικη ένωση Μαραθώνα, σύλλογο καταστήματαρχων Μαραθώνα,τοπικές οργανώσεις κομμάτων Μαραθώνα κλπ..κ μαντέψτε!! Ολα τα προαναφερθεντα δε βρίσκονται στον Μαραθώνα, αλλα στη Νεα Μακρη. Αλιμονο.
Μου φαίνεται αδιανόητο οτι κανεις δεν ενδιαφέρετε για οσα προείπα.
Μαριος Ρεκας για να μην στεναχωριέσαι λοιπόν, σκέψου ότι όλα μπορεί να τα ονόμασαν έτσι αλλά τελικά ο Μαραθώνας έμεινε σαν φτωχός συγγενής να παρακολουθεί αμέτοχος. Οποιο έργο γίνεται, γίνεται στην Μάκρη. Στον Μαραθώνα δεν έχει πέσει ούτε σεντ. Τα χάλια μας εδώ δεν έχουν προηγούμενο.
Γιάννης Δαρδαμάνης Ναι ισχυει αυτο που λες περι εγκατάλειψης του Μαραθωνα. Ωστοσο φιλε εμενα με πειράζει πολυ αυτο που ανέλυσα στο προηγούμενο ποστ μου κ θα έπρεπε να ενοχλεί πρώτον κ κύριον κ οποιον αγαπάει τη Νεα Μακρη.
Εγω εχω πει κ λεω οτι εφόσον ολα εχουν επιγραφή “Μαραθώνα ” θα πρέπει να πανε κ στον Μαραθώνα, απο αστυνομικο τμήμα μεχρι γραφεία κομμάτων.
Μεχρι πρότινος τα γραφεία του Σύριζα στην πλατεία Της Νέας Μακρη ς ειχαν μια υπερμεγέθη επιγραφή “Σύριζα μαραθωνα” .
Η ιστορικότητα του Μαραθώνα ειναι δεδομένη, αλλα έως εκει.
Οταν καποτε ειπα σε υψηλά ισταμενο Μαραθωνιτη του δήμου οτι το λογικο θα ηταν ο δήμος να λέγεται “Μαραθώνα-Νέας Μάκρης ” γέλασε κοροϊδεύτηκα κ ειπε οτι δεν μπορεί να μπει το όνομα της Ν.Μακρης δίπλα στου Μαραθώνα..Ωστοσο οπως προείπαμε ολα βρίσκονται εδω..Κόψιμο κ ράψιμο οπως γουστάρουν..τα καλα της Μάκρης με αλλο όνομα.
Κυριος υπεύθυνος ο Λοΐζος κ οι σύν αυτω τοτε που δέχθηκαν αυτη την αστεία κατάσταση.
Μαριος Ρεκας Η ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ των προσφύγων, πρέπει να ξεχαστεί… για να ξεχαστεί και το ΛΙΒΥΣΙ, Η ΠΑΛΙΑ ΜΑΚΡΗ… Η ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ… ΟΛΑ ΣΤΗΜΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΕΛΘΕΙ Η ΛΗΘΗ… Αλλά πόσοι θα το αντιληφθούν;;; Εδώ ο Τσίρκας έχει υπογράψει για την πόλη των 15′, για τα 5g που θα πέφτουμε σαν τα κοτόπουλα, όταν μπουν σε ενέργεια… για τα φώτα leds, που είναι ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΑ… για τα “έξυπνα ρολόγια της ΔΕΗ” ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΑ… για τα έξυπνα ρολογια της ΕΥΔΑΠ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΑ, ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ, ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ… ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΑΡΑ ΤΟΥΣ…
Πρωτα και δευτερα σκαλακια…που τα θυμηθηκατε!
Τα σκαλάκια τι όμορφα που ήταν βρε παιδιά!!
Μα τι όμορφη φωτογραφία…πόσο συγκινήθηκα…σε αυτά τα σκαλακια είχαμε οικογενειακά μια καντίνα…τον μπαμπά μου τον φωναζανε ο Παραλιακιας,μαζι με τον δίδυμο αδερφό του,ο θειος ειχε το περίπτερο…νοικιαζαμε ποδήλατα θαλάσσης και κανό….τα πιο ευτυχισμένα χρόνια στην πιο όμορφη “τοτε” Νέα Μάκρη που όλοι μας ειμασταν μια παρέα….κι όλα τα παιδιά ειμασταν ίδια….παίζαμε ασταμάτητα και μετρουσαμε τα μπάνια μας και τα παγωτά μας,και το βράδυ στο λούνα παρκ εκεί στην τωρινή κάθοδο και κλείναμε με μπιφτέκι στο ψωμί στην πλατεία στην κυρα-Νιτσα ή στον κυρ-Φιλλιπο στο λιμάνι για καλαμπόκι 
αχ όμορφα χρόνια που όσοι τα ζήσαμε ήμασταν τυχεροί….τα παιδιά μας δυστυχώς δεν θα έχουν τέτοιες ξενοιαστες αναμνήσεις
αχ όμορφα χρόνια που όσοι τα ζήσαμε ήμασταν τυχεροί….τα παιδιά μας δυστυχώς δεν θα έχουν τέτοιες ξενοιαστες αναμνήσεις
..ΚΑΙ τωρα ειμαστε μια χαρα και δυο τρομαρες!!! Και τι τρομάρες!!!!
Κώστας Μπούτσικος Μήπως είναι καιρός να πάρουμε στα χέρια μας την Πόλη που γεννηθήκαμε ή αυτή στην οποία μεγαλώσαμε από παιδιά;;;
Basilis Chorianopoulos πόσοι και πως αντέδρασαν οι κάτοικοι με το έκτρωμα που έφτιαξε ο Τζιλάβης και κατάστρεψε την παραλία;;;
ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ, ΟΤΑΝ Ο ΛΟΥΙΖΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΙ ΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟΝΗΣΙ…
Ελεύθερη Ελληνίδα
ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΣΙΩΠΟΥΣΑΝ..
Κάπου εκεί είμαι και εγώ με τη κουλουρα μου. Περασμένα μεγαλεία η νέα μακρη μας, τώρα δεν έχει που να βάλεις τα πόδια σου, πόσο μάλλον να κολυμπήσεις κιόλας. Και άμα πεις στους υπεύθυνους κουβέντα για το σημερινό χάλι σου λένε τη γνωστή καραμέλα δεν μας αφήνει το λιμενικό. Όταν μπάζωσαν τη θάλασσα μια χαρά τους άφησαν.
Donna Boza τοπικός ΝΤΟΝ ΚΟΡΛΕΟΝΕ…
Τι ωραία χρόνια! Τι ωραίες αναμνήσεις!! Απλά και όμορφα!! Αυτή τη θάλασσα αν θέλουμε να “πουλήσουμε” θα έπρεπε να την προσέχουμε! Θα έπρεπε να ήταν το πρώτο μέλημα της πόλης μας! Παραλία και θάλασσα..ό,τι μας έδωσε η φύση !
Πόσο όμορφα χρόνια!!! Τα καλύτερα παιδικά χρόνια με αναμνήσεις και ανεμελιά! Η λαχτάρα από τα δεύτερα σκαλάκια να μεγαλώσουμε για να αναβαθμιστούμε στα τρίτα με τη νεολαία. Στα πρώτα μόνο με τους παππούδες… Αυτή είναι η Νέα Μάκρη που αγαπήσαμε και που δυστυχώς βλέπουμε να χάνεται κι εμείς όλοι να κοιτάμε με πικρία τον τόπο μας ενθυμούμενοι το τότε…το μέχρι πριν λίγα χρόνια.
Τι να λέμε τώρα…δεκαετία 70 80 90 άντε και λίγο από 00 βρισκόμαστε στον Παράδεισο …έναν Παράδεισο που τα κάθε είδους κομματόσκυλα τον καταντήσατε Κόλαση…Λυπάμαι γιατί όσοι τους ψήφισαν και συνεχίζουν να τους γλύφουν είναι συνένοχοι για ότι παραλάβει η επόμενη γενιά( εάν προλάβει…)Εμείς έχουμε τις μνήμες και οι επόμενες γενιές το χάος…
Lia Vardaki μήπως να αναλάβουμε κι εμείς τις δικές μας ευθύνες λόγω αδιαφορίας;;;
Αχ τι θυμήθηκα τώρα, ραντεβού στα πρώτα ή τα δεύτερα σκαλάκια για μπάνιο κ το βραδάκι στο λιμανάκι, ανέμελα γεμάτα αγάπη και καλοσύνη χρόνια
Οι παιδικές και εφηβικές μας αναμνήσεις
Και κάπου εδώ, αυτό το τραγούδι που σημάδεψε κάποιες γενιές…
Προβολές : 447
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Απρόσμενη έκπληξη μια όαση με φωτογραφίες και σκέψεις σε μια απέραντη σύγχρονη ερημιά κακογουστιάς. Ακόμα και το τραγούδι μοσχοβολάει γιασεμί και αγιόκλημα, μια ουράνια γλυκιά μελωδία, κάνοντας ευχάριστη συντροφιά σένα ζευγαράκι, που το χορεύει βαθειά ερωτευμένο. Υ.Γ. Ευχαριστούμε το Κανάλι για την υπέροχη έμπνευση !!
ωραίες καλοκαιρινές στιγμές από άλλες εποχές……
Και σαγιονάρες με μαργαρίτες
Σορτσάκια , ελβιελες τα απόλυτα μαστ
Κάτι αναμνήσεις που έχεις κι εσύ…
Εξαιρετικές
Δόξα τον Θεό
Τι ωραία χρόνια
Η μυρωδιά του πλαστικού από τα σωσίβια και του πλαστικού της κούκλας ελ Γκρέκο, νομίζω δεν θα φύγει ποτέ
Κι άμα πατούσαμε κανέναν αχινό η σπασμένο κοχύλι, μας έδινε η μάνα, θεία, το τσιμπιδακι για τα φρύδια και το ψαλιδακι και βγάζαμε τα αγκαθια, ιώδιο η οξυζενέ και ξανά προς την δόξα
Ωχ… και μόνο ποου τα έγραψες, πόνεσαν οι πατούσες μου…
Χαχα
Αν και τα κορίτσια ήταν στην παραλία κάτι σαν δούλες διότι έπρεπε να κρατούν μια τεράστια πετσέτα για να αλλάξουν μαγιο και να βάλουν δεύτερο για την ηλιοθεραπεία, οι μάνες, θείες, φίλες τους, κάναμε υπακοή