Ο Χριστός δεν μας κάλεσε να συνηθίσουμε τον θάνατο. Μας κάλεσε να πολεμήσουμε ό,τι γεννά τον θάνατο.
Προβολές:453
Η μεγαλύτερη τιμή στους νεκρούς δεν είναι τα στεφάνια.
Είναι μια κοινωνία που αρνείται να χρειάζεται συνεχώς καινούργιους ήρωες.
Στους πόσους ΗΡΩΕΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΕΙΡΗΝΗΣ, θα θρηνήσουμε ακόμα, ώσπου να κάνουμε την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΡΑΞΗ;;;
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΦΗΝΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΚΑΜΜΕΝΗ ΓΗ…
ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ, ΠΟΥ ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ, ΕΙΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΗΡΩΕΣ…
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ.1. Κάποιες ΜΑΝΕΣ θα μαυροφορεθούν για το υπόλοιπο της ζωής τους…
Κάποια παιδιά, δεν θα ξαναδουν τον ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥΣ…
Κάποιες σύζυγοι θα θρηνούν…
ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΜΩΡΕ ΠΩΣ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕ ΗΡΩΕΣ;;;
ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΗΘΕΛΑΝ… ΟΧΙ ΗΡΩΕΣ…
Υ.Γ.2. Εκεί που κάηκαν τα πάντα, μια εκκλησία έμεινε ολόρθη… ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΕΞΕΓΕΡΘΟΥΜΕ…
Με φοβίζει η λέξη «ήρωας».
Όταν την ακούω τρέμω γι΄αυτό που θα ακολουθήσει.
Γιατί κάθε φορά που μια κοινωνία επαναλαμβάνει συνεχώς τη λέξη «ήρωας», αναρωτιέμαι τι προσπαθεί να μη συζητήσει, τι θέλει να κρύψει, τι φοβάται να δει.
Οι ήρωες είναι ιεροί.
Αλλά όταν μια χώρα χρειάζεται κάθε καλοκαίρι νέους ήρωες για να επιβιώσει, τότε ο ηρωισμός παύει να είναι αρετή και γίνεται σύμπτωμα.
Δεν είναι φυσιολογικό να καίγεται η ίδια γη ξανά και ξανά.
Δεν είναι φυσιολογικό να θρηνούμε ξανά και ξανά ανθρώπους.
Δεν είναι φυσιολογικό να χειροκροτούμε τους νεκρούς και να συνηθίζουμε τις αιτίες που τους γεννούν.
Ο πιο επικίνδυνος μηχανισμός μιας κοινωνίας δεν είναι το ψέμα.
Είναι όταν μετατρέπει την τραγωδία σε κανονικότητα.
Όταν η φωτιά γίνεται «το καλοκαίρι μας».
Όταν ο θάνατος γίνεται «το τίμημα της δουλειάς».
Όταν η αποτυχία γίνεται «μοίρα».
Και τότε, σχεδόν αμέσως, η συζήτηση αλλάζει.
Από τους ανθρώπους περνάμε στις εκτάσεις.
Από το πένθος περνάμε στην «αξιοποίηση».
Σαν να έχει μεγαλύτερη σημασία τι θα γίνει με τη γη από το γιατί χάθηκαν οι άνθρωποι που προσπάθησαν να τη σώσουν.
Αυτό δεν είναι απλώς πολιτική αποτυχία.
Είναι πνευματική αποτυχία.
Γιατί έχουμε πάψει να σκανδαλιζόμαστε από αυτό που θα έπρεπε να μας είναι ανυπόφορο.
Ο Χριστός δεν μας κάλεσε να συνηθίσουμε τον θάνατο.
Μας κάλεσε να πολεμήσουμε ό,τι γεννά τον θάνατο.
Η μεγαλύτερη τιμή στους νεκρούς δεν είναι τα στεφάνια.
Είναι μια κοινωνία που αρνείται να χρειάζεται συνεχώς καινούργιους ήρωες.
**ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των Πυροσβεστών μας στο Φως της Αγάπης Του.
— π. Λίβυος —
ΣΧΟΛΙΑ
Σεβαστέ π. Λίβυε,
διάβασα με προσοχή το κείμενό σας και συμμερίζομαι την αγωνία να μη συνηθίσουμε την τραγωδία, να μη θεωρούμε τις πυρκαγιές αναπόφευκτο μέρος του καλοκαιριού μας και να μη μετατρέπουμε τον θάνατο ανθρώπων σε μια οδυνηρή κανονικότητα. Η πρόληψη, η οργάνωση, η λογοδοσία και η ουσιαστική προστασία της ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί παρά να αποτελούν διαρκές αίτημα μιας ώριμης κοινωνίας.
Εκεί όπου θα διαφοροποιηθώ είναι ως προς τη λέξη «ήρωας», την οποία δεν θεωρώ προβληματική. Η αναγνώριση του ηρωισμού των πυροσβεστών δεν αθωώνει την πολιτεία ούτε συγκαλύπτει τις ευθύνες της. Μπορούμε και οφείλουμε συγχρόνως να τιμούμε εκείνους που έθεσαν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να σώσουν ανθρώπους, περιουσίες και φυσικό πλούτο, και να απαιτούμε από τους αρμόδιους θεσμούς πρόληψη, ετοιμότητα και αποτελεσματική διαχείριση. Οι νεκροί δεν «χειροκροτούνται». Τιμώνται. Και η τιμή προς αυτούς δεν εμποδίζει την κριτική· αντίθετα, την καθιστά ακόμη πιο επιτακτική.
Υπάρχει όμως και μία ακόμη διάσταση που συχνά μένει εκτός της συζήτησης. Η πολιτεία δεν είναι μόνο ένας απρόσωπος κρατικός μηχανισμός. Πολιτεία είμαστε και εμείς οι πολίτες. Οι πυρκαγιές δεν ξεκινούν πάντοτε από κάποια αόριστη θεσμική αποτυχία. Πολλές φορές γεννιούνται από συγκεκριμένες πράξεις ανθρώπων: από εμπρησμούς, από αλόγιστες εργασίες μέσα στο θέρος, από καύση κλαδιών, από μηχανήματα που προκαλούν σπινθήρες, από ακαθάριστα οικόπεδα, από μια στιγμή αμέλειας ή αδιαφορίας.
Γι’ αυτό χρειάζεται να διακρίνουμε τις ευθύνες χωρίς να τις συγχέουμε. Άλλη είναι η ευθύνη για την πρόκληση μιας φωτιάς και άλλη η ευθύνη για την πρόληψη, την επιτήρηση, την έγκαιρη επέμβαση και την αντιμετώπισή της. Ο πολίτης που ενεργεί απερίσκεπτα ή εγκληματικά φέρει προσωπική ευθύνη. Το κράτος, από την άλλη, οφείλει να ενημερώνει, να ελέγχει, να επιβάλλει τον νόμο και να διαθέτει έναν επαρκή και αποτελεσματικό μηχανισμό προστασίας. Δεν είναι θέμα «ή του ενός ή του άλλου». Είναι ζήτημα συλλογικής και ατομικής ευθύνης μαζί.
Θα συμφωνήσω, λοιπόν, ότι μια κοινωνία δεν πρέπει να χρειάζεται διαρκώς νέους ήρωες για να επιβιώσει. Το πρόβλημα αρχίζει όταν πίσω από τη συγκίνηση παραμερίζονται οι ευθύνες, αλλά και όταν η γενική αναφορά στην «πολιτεία» αφήνει στο περιθώριο και τη δική μας ευθύνη ως πολιτών.
Η πιο ουσιαστική τιμή προς όσους χάθηκαν είναι ασφαλώς μια κοινωνία που προλαμβάνει, οργανώνεται και δεν επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Είναι όμως και μια κοινωνία που δεν φοβάται να ονομάσει ήρωες εκείνους που, την κρίσιμη στιγμή, στάθηκαν όρθιοι απέναντι στον κίνδυνο.
Δεν υπάρχουν λόγια…
Υπάρχει μόνο ένας πόνος που δεν χωράει μέσα σε καμία λέξη. Ένα κενό που δεν γεμίζει, μια σιωπή που ουρλιάζει.
Σήμερα θρηνώ για τους πυροσβέστε μας .
Πονάω για κάθε γιο , αδελφό , σύζυγό, πατέρα που έφυγε μέσα στις φλόγες, φορώντας τη στολή του μέχρι την τελευταία του ανάσα.
Θρηνώ καθε πυροσβεστη και τον δικό μου αδελφό, που έπεσε στο καθήκον, γιατί εκείνη η πληγή δεν έκλεισε ποτέ.
Οι άνθρωποι μας δεν ειναι αριθμοί. Δεν ειναι τίτλοι ειδήσεων.
Ήταν παιδιά, αδέλφια, σύζυγοι, γονείς.
Ήταν άνθρωποι που έφυγαν για να σώσουν ζωές και δεν γύρισαν ποτέ στις δικές τους οικογένειες.
Στις οικογένειες των ηρώων που χάθηκαν σήμερα, σκύβω το κεφάλι με σεβασμό.
Δεν υπάρχουν λόγια που να απαλύνουν αυτόν τον πόνο.
Μόνο μια αγκαλιά σιωπηλή, από μια αδελφή που ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει να χάνεις τον άνθρωπό σου μέσα στη φωτιά.
Αιωνία τους η μνήμη.
Και ας μη μείνουν ποτέ μόνο “ήρωες” στα λόγια.
Τους το χρωστάμε. Γιατί πίσω από κάθε στολή υπήρχε μια καρδιά που χτυπούσε για όλους μας… μέχρι που σταμάτησε.
Αθάνατοι!
Να μην ξεχνάμε πατέρα Λιβυε και εκείνους που δεν μπόρεσαν ποτέ να συνηθισουν όλα αυτά τα οποία αναφέρατε.
Προσαρμοσου, προσαρμογή, μην είσαι τόσο ευαίσθητος, αυτά πάντα συνέβαιναν, άστα αυτά και κοίτα λίγο τον εαυτό σου κλπ, κλπ.
Και μετά έρχονται εκείνα τα βράδια που δεν σε πιάνει ύπνος, εκείνες οι ημέρες που δεν θέλεις να δεις άνθρωπο, θέλεις μόνο να κλαίς, να κλαίς μήπως και βγάλεις από μέσα σου το θεριό.
Γέμισε ο τόπος ψυχασθένεια, άνθρωποι που περνούν φάρμακα για ν’αντεξουν το παράλογο, την καταστροφή, την αδιαφορία, την ασχήμια, τους πολέμους, τα νηστικά παιδιά…..
Κάποιοι ζούμε την Κόλαση τώρα.
Εύχομαι να υπάρχει Παράδεισος.
Προβολές : 453
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Μετά απ’ αυτό τι άλλο;
https://www.tiktok.com/@panagiotisefthymiou/video/7669376697233329430
https://www.youtube.com/watch?v=w54DgAwFyko
Σύλληψη δύο ατόμων πραγματοποίησαν οι Αρχές σε σχέση με τη φωτιά στη Βοιωτία και την Αττική. Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκεται και δήμαρχος περιοχής που βρισκόταν στο σημείο της πυρκαγιάς.
Όπως έγινε γνωστό, ο δήμαρχος συνελήφθη επειδή η κατασκευαστική εταιρεία του φέρεται να είχε αναλάβει την κατασκευή του εναέριου δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, από το οποίο οι Αρχές εκτιμούν ότι ξεκίνησε η φωτιά. Σημειώνεται ότι οι πρώτες αναφορές έκαναν λόγο για σπίθες σε ανεμογεννήτριες ως αιτία έναρξης της πυρκαγιάς.
Το συγκεκριμένο δίκτυο μετέφερε ηλεκτρική ενέργεια που παραγόταν από ανεμογεννήτριες. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ), που διερευνούν την υπόθεση, διαπιστώθηκαν αστοχίες στην κατασκευή του έργου. Οι Αρχές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η πυρκαγιά εκδηλώθηκε από σπινθηρισμούς μεταξύ δύο αγωγών του δικτύου.
Επιπλέον, στην ίδια γραμμή μεταφοράς είχε σημειωθεί και δεύτερο περιστατικό στις 27 Ιουνίου, όταν φωτιά εκδηλώθηκε περίπου 100 μέτρα από το σημείο της πρόσφατης πυρκαγιάς. Το συμβάν τότε τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο, καθώς δεν επικρατούσαν ισχυροί άνεμοι στην περιοχή.
Για την υπόθεση έχουν συλληφθεί ο δήμαρχος και ακόμη ένα άτομο, ενώ στη δικογραφία περιλαμβάνεται και ο ιδιοκτήτης των ανεμογεννητριών, ο οποίος αναζητήθηκε στο πλαίσιο του αυτοφώρου. Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος.
Που εισαι ρε…………….. Τιμο σε χασαμε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δεν με θιγει διολου να με λενε αρνητη της ταυτοτητας !
Αντιθετα με χαροποιει που με λεγαν αρνητη της φολας !
Γιφτια, πολλοί θεωρία, Η ζωή δεν σταματά:;!? ,η γιφτια έκλεψε τά αυτοκίνητά των πυροσβεστών Ι,Χ ατιμωρησία και πάλι,, παλιό γιφτια ουστ.
Οι Έλληνες και Ελληνίδες φορολογούμενοι πληρώνουμε και τα αυτοκίνητα τους και τους μισθούς τους
Αυτήν την φορά επείγει να το κατανοήσουν και να επιλέξουν πλευρα
Θρηνούν θυματα