Τι ληγμένα πρέπει να έχει καταναλώσει κανείς για να υποδέχεται τη Μαρία Καρυστιανού φωνάζοντας ‘Ήρθε η πρωθυπουργός”;
Προβολές:565
Marianthi Korkodeilou : “Το “ήρθε η πρωθυπουργός” μπορεί να φωνάζεται από μια αίθουσα.
Αλλά για να το πιστέψει μια ολόκληρη χώρα, πρέπει πρώτα να το αποδείξεις.
Και αυτό δεν το αποδεικνύεις με φόρα.
Το αποδεικνύεις με πολιτική.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να της φωνάξει κανείς ποια είναι η πρωθυπουργός.
Η Ελλάδα θα το αποφασίσει μόνη της.”
ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ… Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ 2010 ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟΣΙΩΝΙΣΤΗ ΝΤΑΒΑΤΖΗ ΤΗΣ…
ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΟΘΕΥΜΕΝΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ.
Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ “μάνας” – πολιτικού”, ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΔΑ.
ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΓΙΔΕΨΕ ΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΛΑΟ, ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ ΤΗΣ “μάνας”…
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ.1. Θα μπορούσε να ήταν ένα εξαιρετικό άρθρο, αλλά σκόνταψε στην “μάνα”…
Πόσες “μάνες” γνωρίζεις που την πέμπτη μέρα της τραγωδίας και χωρις να έχουν θάψει το παιδί τους κάνουν επαφές με τον Βόβολη, εξαπατώντας τον πως έδωσαν και οι ίδιες αγώνα κατά του κόβιντ, τη στιγμή που και φωτογραφίζονταν με μάσκα μέσα στο ιατρείο τους, και ταξείδευαν στη Λατινική Αμερική, που για να ταξειδέψεις πρέπει να έχεις εμβολιαστεί και να διαθέτεις το σχετικό πιστοποιητικό;;;
Πόσες “μάνες” γνωρίζεις, που είναι στην τρίχα εμφανησιακά, κομμωτήριο, μακιγιάζ, μπότοξ λίγες μέρες μετά την τραγωδία; Γιατί αν δεις τις ΜΑΝΕΣ στην αεροπορική τραγωδία του HELIOS ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΤΙ, ΜΟΝΟ ΜΑΝΕΣ ΒΥΘΙΣΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΕΙΠΩΤΟ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ ΣΥΝΑΝΤΑΣ …
Υ.Γ.2. ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΝΑΓΚΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΦΥΣΣΑ, ΚΑΤΕΡΕΥΣΕ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ…
Υ.Γ.3. Η σύνθεση και το φωτογραφικό υλικό, είναι από το αρχείο των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ.
Τι ληγμένα πρέπει να έχει καταναλώσει κανείς για να υποδέχεται τη Μαρία Καρυστιανού φωνάζοντας ‘Ήρθε η πρωθυπουργός”;
Ας κάνουμε όμως μια διάκριση που κάποιοι κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.
Εμείς τη Μαρία Καρυστιανού τη γνωρίσαμε ως μάνα.
Ως μια μητέρα που έχασε το παιδί της στα Τέμπη. Μια γυναίκα που βρέθηκε αντιμέτωπη με μια ανείπωτη τραγωδία και αποφάσισε να σταθεί όρθια και να ζητήσει δικαιοσύνη.
Σε αυτή τη Μαρία σταθήκαμε δίπλα.
Τη συμπονέσαμε. Την αγκαλιάσαμε. Τη σεβαστήκαμε.
Και δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς πολιτικά μαζί της για να αναγνωρίζει το δικαίωμά της να πονάει και να αγωνίζεται για το παιδί της.
Εκείνη η Μαρία δεν μας ζητούσε ψήφο.
Δεν μας ζητούσε υπουργεία.
Δεν μας ζητούσε να την κάνουμε πρωθυπουργό.
Μας ζητούσε δικαιοσύνη.
Από τη στιγμή, όμως, που η Μαρία Καρυστιανού αποφάσισε να περάσει από τον ρόλο της μάνας στον ρόλο της πολιτικού, αλλάζει απολύτως το πλαίσιο.
Και αυτή η διάκριση δεν είναι προσβολή.
Είναι δημοκρατία.
Ως μάνα έχει όλο τον σεβασμό μας.
Ως πολιτικός, όμως, έχει απέναντί της όλους τους πολίτες.
Και ο πολιτικός κρίνεται.
Κρίνεται για το πρόγραμμά του, για τις θέσεις του, για τις γνώσεις του, για τους ανθρώπους που επιλέγει δίπλα του, για τις αντιφάσεις του, για τις οικονομικές και επιχειρηματικές υποθέσεις που τον αφορούν, για όσα λέει και, κυρίως, για όσα κάνει.
Δεν μπορείς να ζητάς λογοδοσία από ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και ταυτόχρονα να θεωρείς ότι, επειδή είσαι η μάνα ενός θύματος, αποκτάς πολιτικό ακαταδίωκτο.
Αυτό δεν είναι σεβασμός στη μάνα.
Είναι εργαλειοποίηση της μάνας.
Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο επικοινωνιακό πρόβλημα.
Γιατί τόσο καιρό κάποιοι μπορεί να πίστευαν ότι η Μαρία Καρυστιανού είχε αφήσει πίσω της την εικόνα της μάνας των Τεμπών για να σταθεί πλέον ως πολιτικός. Αυτό το πιστεύουμε όλοι απλώς όταν δεν της βγήκε έκανε στροφή στο δοκιμασμένο.
Και ξαφνικά, χθες, η εικόνα αυτή επέστρεψε.
Γιατί άραγε;
Μήπως επειδή οι επικοινωνιολόγοι κατάλαβαν ότι αυτό είναι το μοναδικό κεφάλαιο που δεν χρειάζεται να χτιστεί από την αρχή;
Η μάνα των Τεμπών έχει ήδη την αγάπη, τη συμπάθεια και τη συγκίνηση ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας.
Η πολιτικός Καρυστιανού, όμως, πρέπει να κερδίσει κάτι εντελώς διαφορετικό.
Την πολιτική εμπιστοσύνη.
Και αυτά τα δύο δεν είναι το ίδιο.
Το πένθος δεν είναι πολιτικό προσόν.
Η αγανάκτηση δεν είναι κυβερνητική εμπειρία.
Η καταγγελία δεν είναι διακυβέρνηση.
Και η δικαιολογημένη απαίτηση για δικαιοσύνη δεν αποτελεί από μόνη της εντολή να κυβερνήσεις τη χώρα.
Και κάπου εδώ μπαίνουν και τα funds, οι servicers, οι πλειστηριασμοί και τα ερωτήματα που έχουν τεθεί για το ακίνητο και την εταιρεία στην οποία συμμετείχε.
Η ίδια έχει δώσει τις εξηγήσεις της. Δικαίωμά της.
Αλλά πλέον δεν μιλάμε για μια ιδιώτη που απλώς διεκδικεί δικαιοσύνη για το παιδί της.
Μιλάμε για μια πολιτικό που ζητά την ψήφο μας και εμφανίζεται ως εν δυνάμει πρωθυπουργός.
Άρα θα ερωτάται.
Και θα απαντά.
Καθαρά. Πλήρως. Πειστικά.
Ακριβώς όπως απαιτεί από όλους τους άλλους.
Και μετά ήρθε η χθεσινή ΔΕΘ.
Πρόγραμμα. Κάθαρση. Λογοδοσία. I Want It All. Και κάποιοι από κάτω να φωνάζουν Ήρθε η πρωθυπουργός.
Εδώ κάπου το επικοινωνιακό κοντέρ άρχισε να γράφει υπερωρίες.
Γιατί άλλο είμαστε μαζί σου, Μαρία και άλλο ήρθε η πρωθυπουργός.
Το πρώτο το κέρδισε ως μάνα, μέσα από μια προσωπική τραγωδία που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα.
Το δεύτερο πρέπει να το κερδίσει ως πολιτικός.
Και αυτό δεν χαρίζεται.
Δεν κληρονομείται από τα Τέμπη.
Δεν κατασκευάζεται από επικοινωνιολόγους.
Δεν επιβάλλεται με συνθήματα.
Και δεν έρχεται επειδή μπήκες σε μια αίθουσα με το I Want It All.
Χρειάζεται να πείσεις.
Όχι απλώς να καταγγείλεις.
Να απαντήσεις στο πώς και όχι μόνο στο ποιος φταίει.
Να δείξεις ότι μπορείς να διοικήσεις μια χώρα και όχι μόνο να εκφράσεις την οργή της.
Γιατί, συγγνώμη, αλλά επιτέλους πόσο σανό πρέπει να φάει ο κόσμος για να χορτάσει;
Για ποια ελπίδα μιλάμε ακριβώς;
Για την ελπίδα που συνοδεύεται από μεγάλες δηλώσεις, αλλά δυσκολεύεται να σταθεί απέναντι στις δύσκολες ερωτήσεις;
Για την ελπίδα που θέλει να εμφανίζεται ως νέα πολιτική δύναμη, αλλά κουβαλά ήδη βροντερές αποχωρήσεις και καταγγελίες από ανθρώπους που βρέθηκαν μέσα στο εγχείρημα;
Και όταν κάποιος θέλει να κυβερνήσει μια χώρα, δεν αρκεί να λέει ότι όλοι οι άλλοι είναι διεφθαρμένοι, ανίκανοι ή μέρος του συστήματος.
Πρέπει να αποδεικνύει ότι ο ίδιος μπορεί να κάνει καλύτερα.
Εκεί είναι η ουσία.
Γιατί εύκολο είναι να καταγγέλλεις.
Εύκολο είναι να λες θα τα αλλάξω όλα.
Εύκολο είναι να δείχνεις με το δάχτυλο.
Το δύσκολο είναι να έχεις ανθρώπους, σχέδιο, γνώση, πολιτική επάρκεια και καθαρές απαντήσεις όταν το μικρόφωνο δεν είναι φιλικό.
Και κάπου εκεί, ομολογώ, μου ήρθε στο μυαλό το περίφημο “Αλέξη, έλα με φόρα”.
Μόνο που η φόρα δεν αρκεί.
Γιατί από τη μάνα στην πολιτικό υπάρχει ένα ολόκληρο στάδιο που δεν γίνεται να το προσπεράσεις.
Και από την πολιτικό στην πρωθυπουργό υπάρχει κάτι ακόμη.
Η κάλπη.
Οπότε ας κρατήσουμε τα πράγματα στη σωστή τους θέση.
Τη μάνα των Τεμπών τη σεβόμαστε. Δεν της χρωστάμε, όμως, πολιτική ασυλία.
Την πολιτικό Καρυστιανού την κρίνουμε, όπως κρίνουμε κάθε πολιτικό που ζητά την ψήφο μας.
Και την πρωθυπουργό Καρυστιανού, αν ποτέ υπάρξει, δεν θα την αποφασίσουν οι επικοινωνιολόγοι, τα συνθήματα, οι μουσικές εισόδου και οι χειροκροτητές.
Θα την αποφασίσει ο ελληνικός λαός.
Μέχρι τότε, ας μην προεξοφλούμε την ετυμηγορία του.
Γιατί η Ελλάδα έχει χορτάσει από σωτήρες που ήρθαν με φόρα, υποσχέθηκαν ότι θα τα αλλάξουν όλα και τελικά αποδείχθηκε ότι η πολιτική εικόνα ήταν πολύ μεγαλύτερη από την πολιτική ικανότητα.
Δεν χρειαζόμαστε άλλη μια παράσταση ελπίδας.
Χρειαζόμαστε ανθρώπους που να μπορούν να σηκώσουν το βάρος της διακυβέρνησης όταν τελειώσουν τα χειροκροτήματα και αρχίσουν οι ευθύνες.
Και εκεί δεν υπάρχει ούτε μάνα, ούτε σύμβολο, ούτε επικοινωνιακό αφήγημα που να σε προστατεύει.
Υπάρχει μόνο η πολιτική σου επάρκεια.
Και αυτή, Μαρία Καρυστιανού, δεν την κληρονομείς από τα Τέμπη.
Πρέπει να την αποδείξεις.
Κάθε μέρα.
Με πράξεις, με καθαρές απαντήσεις και με ανθρώπους που αντέχουν στον έλεγχο.
Γιατί το ήρθε η πρωθυπουργός είναι ένα σύνθημα.
Η πρωθυπουργία, όμως, είναι ευθύνη.
Και μέχρι να αποδείξεις ότι μπορείς να σηκώσεις αυτή την ευθύνη, ο ελληνικός λαός δικαιούται να σου λέει κάτι πολύ απλό.
Πρώτα πείσε μας.
Μετά ζήτησέ μας την ψήφο.
Και τελικά, Μαρία, ας μην μπερδεύουμε την οργή του κόσμου με προσωπική πολιτική εντολή.
Ο κόσμος οργίστηκε για τα Τέμπη. Συγκλονίστηκε. Στάθηκε δίπλα στις οικογένειες. Απαίτησε δικαιοσύνη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι υπέγραψε λευκή επιταγή σε κανέναν.
Ούτε ότι κάθε άνθρωπος που έγινε σύμβολο μιας τραγωδίας απέκτησε αυτομάτως το δικαίωμα να εμφανίζεται ως η επόμενη λύση για τη χώρα.
Και όσο περισσότερο προσπαθείτε να μας ξανασερβίρετε τη μάνα των Τεμπών για να μας πουλήσετε την πρωθυπουργό, τόσο περισσότερο φαίνεται η αγωνία της επικοινωνίας.
Γιατί αν υπάρχει πραγματικά πολιτική πρόταση, ας σταθεί μόνη της.
Χωρίς δάκρυα ως πολιτικό επιχείρημα.
Χωρίς σύμβολα ως υποκατάστατο πολιτικής.
Χωρίς χειροκροτήματα που προεξοφλούν την ψήφο μας.
Και κυρίως χωρίς να ζητάτε από τον πολίτη να ξεχάσει ότι άλλο σε αγκαλιάζει ως μάνα και άλλο σου εμπιστεύεται τη χώρα ως πολιτικό.
Τη μάνα τη σεβόμαστε.
Την πολιτικό την ελέγχουμε.
Και την πρωθυπουργό δεν την κατασκευάζουν οι επικοινωνιολόγοι.
Την αποφασίζει η κάλπη.
Μέχρι τότε, λοιπόν, λιγότερη σκηνοθεσία και περισσότερη ουσία.
Γιατί το “ήρθε η πρωθυπουργός” μπορεί να φωνάζεται από μια αίθουσα.
Αλλά για να το πιστέψει μια ολόκληρη χώρα, πρέπει πρώτα να το αποδείξεις.
Και αυτό δεν το αποδεικνύεις με φόρα.
Το αποδεικνύεις με πολιτική.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να της φωνάξει κανείς ποια είναι η πρωθυπουργός.
Η Ελλάδα θα το αποφασίσει μόνη της.
Προβολές : 565
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Τελικά λύθηκε το μυστήριο για την κόρη ;
Η Ευδοκία Τσαγκλη λέει ότι πριν την σύγκρουση στα Τέμπη , στην προηγούμενη στάση είχαν σταματήσει και κατέβηκαν για να ξεμουδιασουν.
Αυτό νομίζω δεν έχει ξανα ακουστεί.
Ακούστε μετά το 11ο λεπτό
https://m.youtube.com/watch?v=jlfwuplH6wo&t=704s
Ας εξηγήσει κάποιος με λογικά επιχειρήματα… Πώς γίνεται αυτή η τρισάθλια περίπτωση πολιτικής εκμετάλλευσης να λέει ..για αποδυνάμωση των πανελλαδικών εξετάσεων ακριβώς την ίδια εποχή που εισάγουν το ζήτημα οι κομματάνθρωποι του Κούλη, του ανδρουλακοΚινάλ και του καταληψία του τσίπρα;
Μα τόση … σύμπνοια ρε παιδί μου;
Και θεματική και χρονική;;
Ειρήσθω εν παρόδω…
Δεν απασχολεί τους πολιτικάντηδες που μας έχουν κάνει την καθημερινότητα αβίωτη, …το άγος του “εξεταστικοκεντρικού” συστήματος.
Αν ήθελαν διατηρούσαν τις εξετάσεις κόβοντας τον ομφάλιο λώρο με την παραπαιδεία, την άχρηστη υπερφόρτωση ύλης κοκ.
Τους απασχολεί ΣΑΦΩΣ πως θα διορίζουν οι τοπικοί κοτζαμπάσηδες τα μοσχάρια τους από τα παράθυρα γι’ αυτό και κατελήφθησαν από μαζικό αμόκ οι φορείς της κομματοκρατίας συγχρονισμένοι χρονικά και εναρμονισμένοι θεματικά λες κ κάποιος που κινεί τα νήματα τους κούρδισε από πάνω.
Δεν είναι τυχαίο που από τόσα δεινά που επέφερε η πολιτική τάξη της μεταπολιτευτικής περιόδου, τους …ενόχλησε ο μοναδικός αδιάβλητος θεσμός και πραγματικά κατάκτηση της μεταπολίτευσης.
Και το μαράκι στο ίδιο μοτίβο.
Τυχαία πάντα…
Εις υγείαν των κορόιδων που πάνε με τον Σταυρό στο χέρι…
Επεστρεψε τα ακινητα στους κατοχους τους ή … να¨ταν κι αλλα ?
Θα μας πει αν ειναι οβρια ?
Θα μας πει αν τελικα πέθανε η κορη της ?
Θα μας πει τι εκανε τα χρηματα της συναυλιας ?
Θα μας πει αν όντως τα πτυχία κι οι ειδικότητες είναι από Θεσσαλονίκη η από Χαβάη σαν της ολιστικής γιατρού θάνατος Μαζωνάκη;
Απελπισία τού κόσμου θέλει νά ξεφύγει αλλά δεν μπορεί κατά πού να κάνει για να μην ψηφίσει τά ίδια Κέρατα?
Η γυναίκα έδειξε τι θέλει. Όσοι την πήραν στα σοβαρά και την χρηματοδότησαν και έκαναν σοβαρές προτάσεις, τους έγραψε. Θέλει χωρίς πρόγραμμα μόνη της να κάνει κουμάντο. Όσοι την πλουτίζουν χωρίς να ανακατωνονται, αυτοί ας πληρώνουν. Σοβαρά τώρα, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν πως αυτή θα καλυτερέψει κάτι στην χώρα; Η γνώμη μου είναι πως είναι μία ακόμα απάτη όπως όλα τα κόμματα του τοκογλύφου.
Δεν υπάρχουν και όσοι κινούνται δίπλα της θέλω να βολεψουν τον κ σε καρέκλα, γραμμένη την έχουν, απλά την χρησιμοποιούν και μετά δρόμο
Το μποτοξ με ερωτηματικά
Πάλιωσε, σύγχρονες θεραπείες αντιγηρανσης με το αίμα όπως ο Μαζωνάκης