Ο θυμός προς την μάνα.
Προβολές:177
Η μάνα που μεγάλωσε “σκλάβα”, αυτή που “θυσιάστηκε” για την οικογένεια, που ξέχασε τον εαυτό της, που δεν τον βρήκε ποτέ, είναι αστείρευτη πηγή ενοχών και τύψεων.
Είναι η Πηγή της ντροπής και της αίσθησης του “δεν είμαι ποτέ αρκετός” για την μητέρα μου. Της ανεπάρκειας και της αναξιότητας δηλαδή.
Ο μεγαλύτερος θυμός πηγαίνει προς αυτούς τους “για εσάς τα κάνω όλα “.
Στην αυτο-εγκατάλειψη σε όλο της το μεγαλείο.
Πρώτα είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ και μετά ΓΥΝΑΙΚΑ … και μετά ΜΑΝΑ…
Και σαν ΑΝΘΡΩΠΟΣ και σαν ΓΥΝΑΙΚΑ, το πρώτο που πρέπει να κάνεις, είναι να αγαπήσεις και να σεβαστείς τον εαυτό σου… και μόνο τότε, μπορείς ν’ αγαπήσεις με την σωστή αγάπη, τα παιδιά σου…
Αν δεν είσαι εσύ ήρεμη κι ευτυχισμένη, πως θα μεταδώσεις ευτυχία στα παιδιά σου;;;
Γι αυτό ανάθρεψέ τα σαν ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΤΕΛΕΙΑ… ΕΙΣΑΙ ΟΜΩΣ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΚΑΙ ΩΡΙΜΗ ΜΕΣΑ ΣΟΥ…
Καλλιόπη
Ο θυμός προς την μάνα.
Τελευταία παρακολουθώ (μέσα στις συνεδρίες) με μεγάλο ενδιαφέρον την ευκολία που ο θυμός προς την μητέρα αναδύεται, ακόμα και μετά από χρόνια ψυχοθεραπείας.
Η μάνα που μεγάλωσε “σκλάβα”, αυτή που “θυσιάστηκε” για την οικογένεια, που ξέχασε τον εαυτό της, που δεν τον βρήκε ποτέ, είναι αστείρευτη πηγή ενοχών και τύψεων. Είναι η Πηγή της ντροπής και της αίσθησης του “δεν είμαι ποτέ αρκετός” για την μητέρα μου. Της ανεπάρκειας και της αναξιότητας δηλαδή.
Ο μεγαλύτερος θυμός πηγαίνει προς αυτούς τους “για εσάς τα κάνω όλα “.
Στην αυτο-εγκατάλειψη σε όλο της το μεγαλείο.
Σε αυτούς που βάλανε φωτιά τον εαυτό τους για να ζεστάνουν τους άλλους, και επειδή έζησαν “ηρωϊκά νεκροί” εξ αιτίας αυτών που ζέσταναν, μοίρασαν ντροπή, ενοχές και μικρότητα.
Αυτοί που έκαναν σημαία, στρατηγική χειρισμού και επιβίωσης την αυτο-εγκατάλειψη, δημιουργώντας ανάπηρους, στιγματισμένους θεατές στην θέα της αυτοπυρπόλησης τους.
Θεατές μιας αυτοκαταστρεφομενης ζωής (τάχα για χάρη των άλλων,) βγαίνουν στην ζωή από την αίθουσα του θεάτρου γεμάτοι θυμό, πνιγμένοι μέχρι τον λαιμό να μονολογούν,” όχι ρε γμτ, έπρεπε να ζήσει η πρωταγωνίστρια”.
Θυμωμένοι με αυτόν που έβαλε στον εαυτό του φωτιά, ενώ το μόνο που ζητούσαν ήταν να τον δούνε να ζει ευτυχισμένος μαζί τους. Να τους κάνει κομμάτι της ευτυχίας του. Να μοιραστεί τις ομορφιές της ζωής, ακόμα και της πιο φτωχής. Ένα happy ending.
Αρκεί να χαμογελούσε.
Αρκεί να μην τους έριχνε το φταίξιμο της δική του αδυναμίας, και να έπαιρνε την ζωή του στα χέρια του.
Ο μεγαλύτερος θυμός πάει πρώτα στην μάνα διότι “το σπίτι – οικογένεια” ζει και αναπνέει για την χαρά της.
Για τους οργασμούς ζωής και ικανοποίησης της. Παιδιά και άντρας θέλουν την μάνα Ιέρεια, να γονατίζουν στο μεγαλείο της θηλυκότητας της, να μάθουν την γέννηση, την φροντίδα και τον θάνατο μέσα από αυτήν.
Ένα πένθος που δεν τελειώνει ποτέ. Που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.
Ο μεγαλύτερος θυμός πάει στην μάνα, γιατί οι μπαμπάδες τις θέλανε (απο πάντα, ακόμα και οι πατεράδες τους) μόνο για αυτούς και έτσι έπρεπε να τις αναγκάσουν να κρύβονται. Να μην φαίνονται πολύ, να μην ανθίζουν και ζηλέψουν οι ξένοι τα λουλούδια τους. Να μη λαχταρίσουν την μυρωδιά τους.
Από Ιέρειες.. καημένες… Κατακαημένες καμμένες
Πάει σε αυτές που δεν προστατεύτηκαν και δεν έμαθαν τα παιδιά τους να προστατεύονται. Να βάζουν όρια και να γίνονται αποδεκτά.
Αυτοπυρπολουνται για να μην ανθίσουν
Και ο θυμός πάει προς τα σώματα που δεν έζησαν. Που δίδαξαν στα βλαστάρια τους να βάζουν φωτιά τα κλωνάρια τους, άσε που γλυτώνουν και την αμαρτία. Αυτό που το πας αυτό; Δεν είναι και λίγο.
Προβολές : 177
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
