Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ. ΤΟ ΚΑΡΜΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ.
Προβολές:[tptn_views]
Η ιστορία εκδικείται. Και αυτή τη φορά, στο εδώλιο βρίσκεται η ίδια η γερμανική και γερμανογενής Ευρώπη.
Μπορείς να αγνοείς την πραγματικότητα. Δεν μπορείς όμως να αγνοείς τις συνέπειες του να την αγνοείς.
Η ιστορία δεν συγχωρεί την αλαζονεία. Και το κάρμα, αργά ή γρήγορα, επιστρέφει.
Ο λογαριασμός έφτασε.
Και αυτή τη φορά δεν θα τον πληρώσουν οι πολιτικοί που πήραν τις αποφάσεις.
Θα τον πληρώσουν οι κοινωνίες που τους εμπιστεύτηκαν.
Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΧΑΣΕ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΟΝ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΤΗΣ, ΑΠΌ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΗΣ ΤΑ ΕΡΠΕΤΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ…
Η Γερμανία, μπορεί να είναι μια χώρα που οι σπουδές στη Νομική να είναι ότι το καλλίτερο, αλλά μέχρι εκεί.
Ως έθνος και ως λαός, προερχόμενοι από τα βάθη της Ασίας, είναι ο λαός που ξεκοίλιαζε τις εγγυμονούσες ελληνίδες, έσφαζε και κατέστρεφε την Ελλάδα και τον Ελληνικό λαό, στην Κατοχή…
ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΟΥΙΝΣΤΟΝ ΤΣΩΡΤΣΙΛ…
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Δεν είναι τυχαία η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό κτηνοβασίας…
Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ. ΤΟ ΚΑΡΜΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ.
Η ιστορία εκδικείται. Και αυτή τη φορά, στο εδώλιο βρίσκεται η ίδια η γερμανική και γερμανογενής Ευρώπη.
Αυτό που βλέπετε στο πρόσωπο αυτής της κοπέλας είναι ίσως η πιο σκληρή πολιτική τιμωρία: η στιγμή που αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι ότι όσα θεωρούσες αυτονόητα επί δεκαετίες τελικά γυρίζουν εναντίον σου.
Όταν πίστευες ότι όλα είναι καλά, ότι η ευημερία είναι δεδομένη, ότι τα σύνορα δεν έχουν σημασία, ότι η βαριά βιομηχανία μπορεί να επιβιώσει χωρίς φθηνή και αξιόπιστη ενέργεια, μόνο με ανεμογεννήτριες και ιδεολογικά συνθήματα, και ότι κάθε κοινωνικό πείραμα είναι ακίνδυνο.
Και τώρα έρχεται ο λογαριασμός.
Η Ευρώπη —και κυρίως η γερμανική και γερμανογενής Ευρώπη (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Αυστρία, Σουηδία, Νορβηγία)— βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική παρακμή που θυμίζει επικίνδυνα τη μοίρα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Και δεν πρόκειται απλώς για ανικανότητα.
Η δική μου ανάγνωση είναι ότι τρεις μεγάλοι μηχανισμοί αποδυναμώνουν την Ευρώπη, ενώ συγκεκριμένες γεωπολιτικές δυνάμεις εκμεταλλεύονται αυτή την αποδυνάμωση για να αποκτήσουν οικονομική και πολιτική επιρροή.
1. Η ιδεολογική και κοινωνική αποδόμηση — Ο κινεζικός παράγοντας
Η λεγόμενη woke agenda, όταν μετατρέπεται από διεκδίκηση δικαιωμάτων σε υποχρεωτική ιδεολογική συμμόρφωση, υπονομεύει την ελευθερία της σκέψης, την αξιοκρατία και τον υγιή ανταγωνισμό.
Πανεπιστήμια που θα έπρεπε να επιβραβεύουν την αριστεία καταλήγουν να αντιμετωπίζουν την ιδεολογική ορθοδοξία ως σημαντικότερη από την επιστημονική αντιπαράθεση.
Την ώρα που η Αμερική και η Κίνα ανταγωνίζονται στην τεχνητή νοημοσύνη, στη ρομποτική, στην ενέργεια και στη βιομηχανία, η Ευρώπη μοιάζει περισσότερο απασχολημένη με το πώς θα ρυθμίσει το μέλλον παρά με το πώς θα το δημιουργήσει.
Ποιος ωφελείται; Η Κίνα.
Το Πεκίνο έχει κάθε συμφέρον να βλέπει τους μεγάλους ευρωπαϊκούς βιομηχανικούς ανταγωνιστές του —τη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Βρετανία— να χάνουν την τεχνολογική και οικονομική τους πρωτοκαθεδρία.
Η ιδεολογική πόλωση και η αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας εξυπηρετούν αντικειμενικά αυτόν τον ανταγωνισμό, ανεξάρτητα από το ποιος δημιούργησε τα συγκεκριμένα ιδεολογικά ρεύματα.
Και υπάρχει μια ιστορική ειρωνεία.
Η Κίνα δεν έχει ξεχάσει τον «Αιώνα της Ταπείνωσης», όταν οι δυτικές δυνάμεις, με πρωταγωνιστή τη Βρετανική Αυτοκρατορία, επέβαλαν ταπεινωτικές συνθήκες και οικονομική εξάρτηση.
Σήμερα η οικονομική ισχύς μετατοπίζεται προς την αντίθετη κατεύθυνση.
2. Το μεταναστευτικό, το Ισλάμ και η δημογραφική κρίση — Ο αραβικός και ισλαμιστικός παράγοντας
Η Ευρώπη γερνάει. Οι γεννήσεις μειώνονται. Η δημιουργία οικογένειας γίνεται ολοένα δυσκολότερη οικονομικά και κοινωνικά.
Και αντί οι κυβερνήσεις να αντιμετωπίσουν το δημογραφικό πρόβλημα με ουσιαστική οικογενειακή πολιτική, επέλεξαν να αντιμετωπίσουν τη μαζική μετανάστευση ως εύκολη λύση.
Χωρίς επαρκή έλεγχο των συνόρων. Χωρίς σοβαρό σχεδιασμό ένταξης. Χωρίς ξεκάθαρες απαιτήσεις σεβασμού των νόμων και των θεμελιωδών ευρωπαϊκών αξιών.
Και εδώ υπάρχει ένα ζήτημα που η πολιτική ορθότητα αποφεύγει συστηματικά:
Ναι, η θρησκεία μπορεί να είναι μέρος του προβλήματος. Και ειδικότερα, η πολιτική αντίληψη του Ισλάμ που απαιτεί την υπεροχή της Σαρίας έναντι του κοσμικού δικαίου.
Όταν μια θρησκευτική ιδεολογία διεκδικεί την υπεροχή της έναντι του συντάγματος, όταν απορρίπτει την ισότητα ανδρών και γυναικών, την ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα αποχώρησης από μια θρησκεία, τότε υπάρχει ευθεία σύγκρουση με τις αρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Η θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την κατάργηση της κοσμικής δημοκρατίας.
Και η ένταξη δεν μπορεί να σημαίνει ότι η κοινωνία υποδοχής οφείλει να εγκαταλείψει τις δικές της θεμελιώδεις αρχές.
Ποιος ωφελείται;
Τα δίκτυα πολιτικού Ισλάμ που επιδιώκουν μεγαλύτερη θρησκευτική και πολιτική επιρροή, καθώς και περιφερειακές δυνάμεις που αξιοποιούν οικονομικά και θρησκευτικά εργαλεία για να ενισχύσουν την παρουσία τους στην Ευρώπη.
Οι πλούσιες μοναρχίες του Κόλπου διαθέτουν τεράστια κεφάλαια από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε επενδύσεις, πολιτικές διασυνδέσεις και χρηματοδότηση θρησκευτικών δικτύων.
Η ιστορική διάσταση είναι επίσης σημαντική.
Η ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή, η διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η χάραξη συνόρων από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις αποτελούν μέχρι σήμερα στοιχεία της αντιδυτικής ρητορικής συγκεκριμένων κινημάτων.
Η Ευρώπη που κάποτε καθόριζε τις τύχες άλλων περιοχών του κόσμου δυσκολεύεται σήμερα να καθορίσει το δικό της δημογραφικό και πολιτισμικό μέλλον.
3. Η γεωπολιτική και ενεργειακή αυτοκαταστροφή — Ο αμερικανικός παράγοντας
Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό στρατηγικό λάθος.
Η Γερμανία οικοδόμησε μεγάλο μέρος της βιομηχανικής της ισχύος πάνω σε έναν συνδυασμό φθηνής ενέργειας, προηγμένης τεχνολογίας και πρόσβασης στις παγκόσμιες αγορές.
Σήμερα αυτό το μοντέλο βρίσκεται υπό τεράστια πίεση.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η ρήξη με τη Ρωσία, οι ενεργειακές αναταράξεις, οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και ο ανταγωνισμός με την Κίνα έχουν αποκαλύψει πόσο ευάλωτη ήταν η ευρωπαϊκή οικονομία.
Η θέση μου είναι ξεκάθαρη: η σύγκρουση στην Ουκρανία δεν μπορεί να απομονωθεί από τη μακροχρόνια αμερικανική στρατηγική στην Ευρώπη, την επέκταση του ΝΑΤΟ και την αντιπαράθεση της Δύσης με τη Ρωσία.
Αποδίδω στις αμερικανικές και ευρωπαϊκές στρατηγικές επιλογές καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία και στην κλιμάκωση αυτής της αντιπαράθεσης.
Η Ουάσιγκτον επιδίωξε μια γεωπολιτική αναδιάταξη που θα καθιστούσε αδύνατη τη στρατηγική προσέγγιση Γερμανίας και Ρωσίας.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι: ποιος κερδίζει από την οριστική οικονομική αποσύνδεση της Γερμανίας από τη Ρωσία;
Μια οικονομική συνεργασία γερμανικής τεχνολογίας, ευρωπαϊκής βιομηχανίας και ρωσικών πρώτων υλών θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν εξαιρετικά ισχυρό γεωοικονομικό πόλο.
Έναν πόλο ικανό να ανταγωνιστεί την αμερικανική οικονομική και τεχνολογική πρωτοκαθεδρία.
Και η αποτροπή μιας τέτοιας εξέλιξης εξυπηρετεί τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα.
Οι ΗΠΑ δεν αντιμετωπίζουν την Ευρώπη μόνο ως σύμμαχο. Την αντιμετωπίζουν και ως αγορά, ως πεδίο στρατηγικής επιρροής και ως οικονομικό ανταγωνιστή.
Οι ενεργειακές εξαγωγές, η μεταφορά επενδύσεων και βιομηχανικής δραστηριότητας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και η τεχνολογική εξάρτηση της Ευρώπης ενισχύουν την αμερικανική διαπραγματευτική ισχύ.
Οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή επιτείνουν την ενεργειακή και γεωπολιτική αβεβαιότητα.
Και η Ευρώπη καταλήγει να πληρώνει ένα δυσανάλογα μεγάλο οικονομικό τίμημα.
Η μεγάλη γεωπολιτική ειρωνεία είναι ότι η οικονομική εξασθένηση της Γερμανίας μπορεί να εξυπηρετεί συμφέροντα πέρα από εκείνα της Ρωσίας, την οποία η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη έχει μάθει να αντιμετωπίζει ως τον αποκλειστικό στρατηγικό αντίπαλο.
ΤΡΙΑ ΜΕΤΩΠΑ. ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ. ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ.
Η Κίνα διεκδικεί τη βιομηχανική και τεχνολογική υπεροχή.
Ισλαμιστικά δίκτυα και περιφερειακές δυνάμεις επιδιώκουν θρησκευτική, κοινωνική και πολιτική επιρροή.
Οι ΗΠΑ επιδιώκουν να διατηρήσουν την παγκόσμια στρατηγική και οικονομική τους πρωτοκαθεδρία.
Πίσω από αυτές τις εξελίξεις διακρίνω οργανωμένα κέντρα ισχύος, οικονομικά συμφέροντα και πολιτικούς μηχανισμούς που άλλοτε ανταγωνίζονται και άλλοτε ωφελούνται από τις ίδιες εξελίξεις.
Και το αποτέλεσμα;
Μια Ευρώπη δημογραφικά γερασμένη, κοινωνικά διχασμένη, ενεργειακά ευάλωτη, βιομηχανικά πιεσμένη και γεωπολιτικά εξαρτημένη.
Και κάπως έτσι επιστρέφουμε στη Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Η Ρώμη δεν κατέρρευσε από μία μόνο αιτία. Αποδυναμώθηκε από εσωτερικές συγκρούσεις, δημοσιονομικά προβλήματα, στρατιωτικές πιέσεις, πολιτική αστάθεια και σταδιακή απώλεια του ελέγχου της.
Οι γερμανικοί λαοί που συνέβαλαν στη διάλυση της δυτικής αυτοκρατορικής εξουσίας έγιναν αργότερα θεμελιώδες κομμάτι της ευρωπαϊκής ιστορίας.
Και εδώ υπάρχει μια ιστορική διαφορά τεράστιας σημασίας.
Οι γερμανικοί λαοί δεν παρέμειναν απλώς εξωτερικοί κατακτητές. Σταδιακά ενσωματώθηκαν στον ρωμαϊκό κόσμο, υιοθέτησαν θεσμούς και στοιχεία του πολιτισμού του και ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό.
Από τη συνάντηση της ρωμαϊκής κληρονομιάς, του Χριστιανισμού και των γερμανικών βασιλείων διαμορφώθηκε μεγάλο μέρος της μεσαιωνικής Δυτικής Ευρώπης.
Σήμερα, όμως, η πρόκληση είναι διαφορετική.
Η πολιτική ιδεολογία που απαιτεί την εφαρμογή της Σαρίας ως υπέρτατου νόμου δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τη συνταγματική δημοκρατία, την ισότητα των πολιτών και την κοσμική νομοθεσία.
Αυτή είναι η ουσιαστική σύγκρουση: όχι η καταγωγή των ανθρώπων, αλλά η διεκδίκηση μιας ανταγωνιστικής πηγής πολιτικής και νομικής εξουσίας.
Η ευρωπαϊκή κοινωνία μπορεί να ενσωματώνει ανθρώπους διαφορετικών θρησκειών. Δεν μπορεί όμως να διατηρήσει τις θεμελιώδεις ελευθερίες της εάν επιτρέψει σε οποιαδήποτε θρησκευτική εξουσία να υπερισχύσει του δημοκρατικού της δικαίου.
Η ιστορική ειρωνεία είναι συγκλονιστική.
Οι λαοί που κάποτε συμμετείχαν στην αποδόμηση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με μια δική τους ιστορική παρακμή.
Όχι με πανομοιότυπες συνθήκες. Αλλά με έναν συνδυασμό εσωτερικής αποδυνάμωσης, δημογραφικών μεταβολών, εξωτερικών ανταγωνισμών και πολιτικών ελίτ που στην καλύτερη δυσκολεύονται να αντιληφθούν το μέγεθος της κρίσης, στην χειρότερη έχουν γίνει με το αζημίωτο ο Δούρειος Ίππος των ξένων συμφερόντων μέσα απο ένα σύστημα κατά επίφαση δημοκρατίας.
Πιστεύω ότι η κατάρρευση της Ευρώπης, όπως την ξέραμε, είναι πλέον αναπόφευκτη.
Και το τραγικότερο;
Οι πολίτες που επί χρόνια εμπιστεύονταν αυτές τις πολιτικές είναι οι πρώτοι που πληρώνουν τις συνέπειες.
Με ακριβότερη ενέργεια, στεγαστική κρίση, πίεση στο εισόδημα, κοινωνική ανασφάλεια και ένα μέλλον λιγότερο προβλέψιμο από εκείνο των γονιών τους.
Αυτή η κοπέλα, ανεξάρτητα από το τι ακριβώς σκέφτεται ή έχει ψηφίσει, συμβολίζει για μένα τη στιγμή της οδυνηρής αφύπνισης μιας ολόκληρης γενιάς.
Μιας γενιάς που πίστεψε ότι η ιστορία τελείωσε, ότι η ευημερία είναι κεκτημένο και ότι οι επιλογές της δεν θα είχαν συνέπειες.
Και όπως έγραψε η Ayn Rand:
“You can ignore reality, but you cannot ignore the consequences of ignoring reality.”
Μπορείς να αγνοείς την πραγματικότητα. Δεν μπορείς όμως να αγνοείς τις συνέπειες του να την αγνοείς.
Η ιστορία δεν συγχωρεί την αλαζονεία. Και το κάρμα, αργά ή γρήγορα, επιστρέφει.
Ο λογαριασμός έφτασε.
Και αυτή τη φορά δεν θα τον πληρώσουν οι πολιτικοί που πήραν τις αποφάσεις.
Θα τον πληρώσουν οι κοινωνίες που τους εμπιστεύτηκαν.
Καληνύχτα σας.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
Η ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ, ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΠΛΕΟΝ, ΖΟΥΜΕ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΡΙΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΠΟΥ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΕ ΓΗΙΝΗ ΤΡΟΧΙΑ….(ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΩΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΥΤΙΚΟΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΨΥΧΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΟ 1988, ΚΑΙ ΕΣΠΑΣΕ ΣΕ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ, ΕΙΔΙΚΟΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΑΝΤΙ-ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΑ ΟΠΛΑ, ΤΕΤΟΙΑ ΥΠΕΡ-ΟΠΛΑ ΣΧΕΔΙΑΖΕ ΚΑΙ Ο ΕΦΕΥΡΕΤΗΣ ΓΚΙΟΛΒΑΣ (ΜΠΕΒΑΤΡΟΝ) ΚΑΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (!!!) ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΕΔΩ ΜΕΣΑ, ΤΟ ΠΙΘΑΝΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟ ΒΟΥΤΗΞΑΝ ΠΑΛΙ ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΥΠΕΡΔΥΝΑΜΕΙΣ……
ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΡΑΤΟΣ ΜΕ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΑ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΣΑΣ
Τη Δευτέρα, θέσαμε το ερώτημα: «Μπορείτε να δείτε διαστημικό πόλεμο μέσα από το προσοφθάλμιο του δικού σας τηλεσκοπίου;». Την Τρίτη μάθαμε την απάντηση: «Ναι». Χρησιμοποιώντας οπτικά συστήματα διαμέτρου 14 ιντσών, μια ελβετική εταιρεία με την ονομασία s2a systems κατάφερε να καταγράψει με επιτυχία μια στρατιωτική εμπλοκή σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη.
Το βίντεο της 18ης Οκτωβρίου δείχνει τον ρωσικό δορυφόρο Cosmos 2612, λίγο αφότου πέρασε σε εξαιρετικά κοντινή απόσταση από τον ICEYE-X36, έναν δορυφόρο επιτήρησης που παρέχει εικόνες στην Ουκρανία.
Ο ICEYE-X36 είναι η φωτεινότερη από τις δύο κουκκίδες. Ανήκει σε μια φινλανδοαμερικανική εταιρεία και χρησιμοποιεί ραντάρ συνθετικού διαφράγματος (SAR) για τη δημιουργία εικόνων της Γης με υψηλή αξία για τη συλλογή πληροφοριών και τη στρατιωτική επιτήρηση.
Ο Cosmos 2612 είναι το πιο αμυδρό αντικείμενο. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι πρόκειται για ρωσικό στρατιωτικό δορυφόρο. Η αποστολή του δεν έχει ανακοινωθεί ποτέ και οι τεχνικές προδιαγραφές του δεν έχουν δημοσιευτεί.
Στις 18 Οκτωβρίου, ο Cosmos 2612 πλησίασε τον ICEYE-X36 σε απόσταση μόλις μερικών εκατοντάδων μέτρων. Η s2a systems κατέγραψε τους δύο δορυφόρους μερικές ώρες αργότερα, όταν η μεταξύ τους απόσταση είχε αυξηθεί στα 4,9 χιλιόμετρα.
Ο αναλυτής δορυφόρων Jonathan McDowell, ο οποίος πρόσφατα συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, δήλωσε:
«Από όσο γνωρίζω, αυτή είναι η πρώτη συνάντηση προσέγγισης δύο ενεργών δορυφόρων σε χαμηλή γήινη τροχιά (LEO)».
Εικόνα των δύο δορυφόρων (μεγαλύτερη έκδοση)
Μόνο η Ρωσία γνωρίζει τι ακριβώς έκανε ο Cosmos 2612. Ενδέχεται να επρόκειτο για μια ακίνδυνη επιθεώρηση — ή για μια δοκιμαστική πρόβα ενόψει κάποιας άλλης ενέργειας.
Το 2020, ένας άλλος ρωσικός δορυφόρος, ο Cosmos 2543, απελευθέρωσε ένα αντικείμενο υψηλής ταχύτητας, το οποίο έμοιαζε πολύ με αντιδορυφορικό όπλο.
«Οι δύο δορυφόροι βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε απόσταση 480 χιλιομέτρων μεταξύ τους, αλλά ο Cosmos 2612 εξακολουθεί να πραγματοποιεί ελιγμούς», αναφέρει ο Marco Langbroek, λέκτορας Οπτικής Διαστημικής Επιτήρησης και Επίγνωσης της Διαστημικής Κατάστασης στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Ντελφτ.
«Αυτό ενδέχεται να υποδηλώνει ότι δεν έχει τελειώσει ακόμη με τον ICEYE-X36».
Οι ερασιτέχνες αστρονόμοι μπορούν να παρακολουθούν τις εξελίξεις. Ο ICEYE-X36 έχει τη φωτεινότητα ενός άστρου 7ου μεγέθους, ενώ ο Ρώσος «διώκτης» του είναι κατά 4 έως 5 αστρικά μεγέθη πιο αμυδρός.
Αυτή την περίοδο, οι δύο δορυφόροι πραγματοποιούν μια σειρά διελεύσεων πριν από την αυγή πάνω από τη Νότια Αμερική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
ΠΗΓΗ: SPACEWEATHER