Η μοναξιά της Μαρίας Καρυστιανού.
Τη στιγμή που πας να νιώσεις συμπάθεια για αυτήν τη μοναχική γυναίκα, εκείνη κάνει ό,τι έκανε πάντα: Αρχίζει να κατηγορεί «το σύστημα» που δεν την άφησε να καταθέσει επίσημα στεφάνι.
Μετατρέπει, έτσι, ακόμη και την πιο ανθρώπινη κατάσταση, την ευαλωτότητα, σε πολιτική καταγγελία.
Ο ρόλος είναι καλοπροβαρισμένος.
Μόνο που πλέον δεν έχει ακροατήριο
Όλοι σχεδόν οι δημοσιογράφοι, κάνουν “το ίδιο λάθος”… ηθελημένα ή αθέλητα…
Ξεκινούν με τον χαρακτηρισμό της Καρυστιανού ως “μάνας των Τεμπών”.
ΠΟΙΑ ΜΑΝΑ, ΡΕ;;;
ΠΟΥ ΕΙΔΑΤΕ ΤΗ ΜΑΝΑ;;; ΠΡΙΝ ΘΑΨΕΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ, ΜΙΛΟΥΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΒΟΒΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ… ΑΡΘΡΘ 86… ΕΜΑΘΕ “ΤΟ ΤΣΟΚΑΡΟ” ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΞΕΙ “ΓΟΒΑ”, ΤΟ ΑΡΘΡΟ 86 ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΝΕΦΕΡΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ, ΠΡΙΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ.
Ένα βαρύγδουπο κατασκεύασμα του ίδιου του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, ο χαρακτηρισμός αυτός.
ΛΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΜΑΝΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΜΠΗ…
ΠΙΘΑΝΟΛΟΓΩ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ, ΕΝΑ ΣΤΗΜΜΕΝΟ ΣΚΗΝΙΚΟ, ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ…
Λίγες γνώσεις να έχει κάποιος από τον τρόπο που λειτουργούν τα ΜΜΕ και ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, έχει αντιληφθεί πως ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ, ΗΤΑΝ ΚΑΡΑΣΤΗΜΕΝΗ.
ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΑΛΛΗ ΜΑΝΑ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ 21 ΜΑΘΗΤΕΣ…
ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΜΑΤΙ…
ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ…
ΜΟΝΟ Η ΚΑΡΥ … ΑΥΤΗΝ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΠΕΒΑΛΕ ΣΤΗ ΜΑΦΙΑ ΤΩΝ ΜΜΕ…
ΠΟΣΟ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙΣ ΕΝΑ “ΤΙΠΟΤΑ” (ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΑ ΚΟΙΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΚΟΣΑΕΤΙΑ), ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΤΟ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ (ΔΕΛΗΒΑΝΗ, ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ), ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΕ “ΠΑΡΕΛΘΟΝ”, (ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ – ΠΑΤΣΙΚΑΣ – ΤΟΜΠΡΑΣ) ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ (ΚΑΣΣΕΛΑΚΗΣ – ΚΑΜΜΕΝΟΣ) ΛΕΣ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΣΤΟΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΓΟΥΜΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΗΞΕΡΕ ΚΑΝΕΙΣ…
Πόσο ηλίθιος μπορεί να είναι κάποιος, ώστε να μην βλέπει την ΑΛΗΘΕΙΑ;;;
ΠΩΣ Η ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΕ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;;;
Άλλωστε δεν πείραξε στο ελάχιστο ΟΤΙ ΠΡΕΣΒΕΥΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ… ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΩΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ…
ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΑΝ, ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΥΝ… ΑΝ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΒΑΛΟΥΝ ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟ Ή ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΜΜΕΝΟ…
ΝΑΙ ΒΡΕ… ΚΑΤΙ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΕΤΣΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕ ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΟΥ…
ΟΣΟ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ… ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΙΑ, ΤΑ ΠΕΤΑΕΙ ΣΑΝ ΣΤΗΜΕΝΕΣ ΛΕΜΟΝΟΚΟΥΠΕΣ… Ή ΤΑ ΚΟΛΛΑΕΙ ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΑΛΛΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΙΟΝΙΑ ΤΟΥ…
Καλλιόπη Σουφλή
Υ.Γ. Θυμάστε τον πρώτο καιρό πόσες εκατοντάδες χιλιάδες διαβαζαν το στημένο προφίλ της;
Τώρα η κατάσταση είναι ΑΞΙΟΛΥΠΗΤΗ…
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΛΥΠΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΞΑΝ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΗΛΙΘΙΟΥ (στην πλειοψηφία του) ΛΑΟΥ…
Μαρία Δεδούση
Τον Φεβρουάριο του 2025, η Μαρία Καρυστιανού μίλησε μπροστά σε ακροατήριο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, στο Σύνταγμα.
Ελάχιστοι το έχουν καταφέρει αυτό παγκοσμίως, πόσο μάλλον στην Ελλάδα.
Αρκετά εκατομμύρια ακόμη, την παρακολούθησαν τότε από τα σπίτια τους. Η εικόνα ήταν μεγαλειώδης και ταυτόχρονα συγκινητική. Οπως και το μήνυμα: δικαιοσύνη για τους νεκρούς των Τεμπών.
Ενάμιση χρόνο αργότερα, η μοναχική φιγούρα της Μαρίας Καρυστιανού να καταθέτει στεφάνι στο Πάρκο Αθλητικής Φιλίας στη Θεσσαλονίκη, δεν είχε τίποτε το μεγαλειώδες.
Με έναν μελαγχολικό τρόπο, όμως, ήταν και πάλι συγκινητική.
Παρότι η αποξένωση από την κοινωνία και η μοναξιά της είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό δικά της δημιουργήματα, δεν μπορείς να μη σταθείς στο κοντράστ των δύο στιγμών, στην άνοδο και την πτώση της «μητέρας των Τεμπών».
Καθώς στεκόταν μπροστά στην κάμερα κρατώντας το στεφάνι στα χέρια της, το άτσαλο –προφανώς impromptu– πλάνο, ο κάκιστος ήχος και το αμήχανο χαμόγελο την έκαναν να μοιάζει ευάλωτη.
Είναι μια πλευρά της που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.
Η Μαρία Καρυστιανού αρέσκεται να προβάλλει αυτοπεποίθηση και ισχύ.
Ακόμη και όταν μιλάει για το πιο ευαίσθητο θέμα, αυτό των θυμάτων της σύγκρουσης, ανάμεσα στα οποία ήταν η κόρη της.
Τη στιγμή, όμως, που πας να νιώσεις συμπάθεια για αυτήν τη μοναχική γυναίκα, εκείνη κάνει το ίδιο που κάνει πάντα: Ξεκινάει να μιλάει κατηγορώντας «το σύστημα» που δεν την άφησε να καταθέσει επίσημα στεφάνι.
Μετατρέπει, έτσι, ακόμη και την πιο ανθρώπινη κατάσταση, την ευαλωτότητα, σε πολιτική καταγγελία.
Ακόμη μια στιγμή η οποία θα μπορούσε δυνητικά να οδηγήσει σε ευρύ ενδιαφέρον και συγκίνηση, γίνεται σχεδόν καρικατούρα. Αν δεν γελάσεις, προσπερνάς.
Το έκανε συστηματικά αυτό, από την πρώτη στιγμή που κάποιος της έβαλε στο μυαλό την ιδέα να φτιάξει κόμμα.
Στο τέλος έχασε και τα δύο: Και την ανθρώπινη πλευρά της και το πολιτικό έρεισμα.
Και δεν φαίνεται να κατάλαβε ποτέ τον λόγο για τον οποίο συνέβη αυτό.
Δεν ήταν, τελικά, μόνο η ίδια η εμπλοκή της με την πολιτική. Ούτε μόνο οι θέσεις που ασπάστηκε.
Ηταν ο τρόπος που δημιούργησε την εικόνα της μέσα στην πολιτική: λαμπερή, αστραφτερή, με κουστωδίες άσχετων –ενίοτε και γραφικών– ανθρώπων να την ακολουθούν και πόρτες να ανοίγουν μπροστά στις μεγαλοστομίες της.
Μέσα σε αυτήν την ψευδαίσθηση μεγαλείου και τις ηγετικές εμφανίσεις, χάθηκε αυτό που την έκανε συμπαθή: η ευαισθησία. Ταυτόχρονα χάθηκε και εκείνο που την προστάτευε, ο σεβασμός απέναντι σε μια μητέρα που παλεύει για το δίκαιο του παιδιού της.
Αν ζούσε σε άλλους καιρούς, όταν τα πάντα δεν γίνονταν viral με ταχύτητα αστραπής, ίσως να είχε γλιτώσει από τις παγίδες που στήνει μόνη της στον εαυτό της.
Σε μια εποχή που δεν συγχωρεί τις αντιφάσεις, τις αδέξιες εμφανίσεις και τις υπερβολές, εκείνη τα επέδειξε όλα. Η έκθεση της έκανε κακό κι όμως συνεχίζει να την επιδιώκει. Σαν να ζει σε μια φούσκα, στην οποία δεν φτάνουν ούτε οι δημοσκοπήσεις, ούτε η αμφισβήτηση, ούτε οι ειρωνείες.
Πηγαίνοντας να καταθέσει το στεφάνι της, προσπάθησε για ακόμη μια φορά να παίξει το χαρτί του θύματος, που δέχεται πόλεμο από το κακό σύστημα.
Ο ρόλος είναι καλοπροβαρισμένος.
Μόνο που πλέον δεν έχει ακροατήριο.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
- Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
- Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
- Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
- Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
- Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.
