Καλός άνθρωπος γεννιέσαι, δε γίνεσαι. Και κάτι τέτοιο δεν είναι κατάρα. Χάρισμα είναι

4 Αυγούστου, 2022 4 Από Καλλιόπη Σουφλή
Μοίρασέ το

 

 

Καλοσύνη, μόνο από τους δυνατούς ανθρώπους να περιμένεις…
Η καλοσύνη, δεν είναι μια πράξη… είναι τρόπος ζωής…
Καλλιόπη

Είναι αυτή η κατάσταση που εσύ δίνεις… και δεν παίρνεις!

Όλοι έχουμε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μας. Άτομα καλοπροαίρετα, φιλικά, συμπαθητικά.
Ανθρώπους που δίνουν και τους ευχαριστεί μόνο αυτό.

Δεν εθελοτυφλούν, δεν πιστεύουν ότι δίνουν όσα παίρνουν, γιατί στην τελική αυτό τους αφήνει αδιάφορους.

Δε δίνουν μόνο όταν έχουν συμφέρον, δεν σκέφτονται καν τις συνθήκες τόπου, χρόνου και κυρίως ατόμου, όταν είναι να προσφέρουν.

Για αυτούς ο καλός λόγος, η χαρά που θα μοιράσουν και η αγάπη που απλόχερα δωρίζουν έρχεται αυθόρμητα.
Δε θέλει σκέψη η καλοσύνη!

Είναι άτομα, που όπως λένε, και το τονίζω το όπως λένε, χαίρεσαι να συναντάς, να κάνεις παρέα μαζί τους, να τους έχεις στη ζωή σου στην τελική! Μιλάς για αυτούς και τα λόγια σου στάζουν μέλι, τους επιδοκιμάζεις και θεωρείς με το κουτό σου το μυαλό ότι έτσι ανταποδίδεις αυτό που… δεν σου ζητούν!

Αλλά τελικά όλα είναι μόνο… λόγια!

Είναι κοινότυπο, αλλά εδώ αρμόζει απόλυτα η φράση «να τα βράσω τα λόγια, η πράξη έχει σημασία»!

Αν χαιρόσουνα πραγματικά που στην ζωή σου είχες την τιμή να γνωρίσεις ένα τέτοιο άτομο, θα έδινες λίγη προσοχή στα σημάδια.

Οι άνθρωποι, γενικά προσφέρουν στους άλλους αυτά που επιθυμούν οι ίδιοι για τον εαυτό τους.

Αυτό είναι και το πολυπόθητο σημάδι! Ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου και τόσο καιρό ποδοπατάς, επειδή τον θεωρείς δεδομένο, θέλει απλά την προσοχή σου.

Δεν έχει ανάγκη από λεκτική αναγνώριση των όσων κάνει για σένα, αλλά από πρακτική.

Είναι άνθρωπος ευαίσθητος, που έχει καταλάβει το απόλυτο νόημα της ζωής, την ανιδιοτελή προσφορά!

Απλά και αυτοί… άνθρωποι είναι και όχι καλοφτιαγμένα ρομπότ.

Κάποιες στιγμές ξυπνάει μέσα τους η λογική, η κοινή λογική.

Βλέπουν πράγματα που βγάζουν μάτι, ότι πιάστηκαν κορόιδο.

Είναι κάποιες στιγμές, – στο κάποιες δώστε σημασία, γιατί είναι αυτές οι εξαιρέσεις – που τους παίρνει από κάτω, που ξυπνάνε λες και βγήκαν από λήθαργο και αντικρίζουν την ωμή και σκληρή πραγματικότητα.

Συνειδητοποιούν ότι αυτό για το οποίο τόσο καιρό πάσχιζαν δεν αξίζει, δεν αγγίζει καμία προσδοκία τους.

Και νιώθουν το απόλυτο κενό, την απογοήτευση, που χειρότερο συναίσθημα δεν υπάρχει.

Η λύπη, η στεναχώρια, ο θυμός είναι εφήμερα, ο χρόνος τα γιατρεύει.

Η απογοήτευση όμως, σε πληγώνει βαθιά, σου δημιουργεί τραύμα, ανεπανόρθωτο.

Σου διαλύει το μέσα σου σαν παλάτι στην άμμο. Αυτό κατεδαφίζεται και εσύ νιώθεις άδειος.

Κι όμως, ακόμη και τότε δεν κατηγορούν τους άλλους, θεωρούν ότι υπαίτιοι είναι αυτοί οι ίδιοι. Και ίσως να έχουν δίκιο! Γιατί δίνουν χωρίς να λογαριάζουν σε ποιον πάει, δεν κρίνουν τους ανθρώπους με τα συνήθη κριτήρια. Αν αγαπούν , αγαπούν αληθινά και δίνονται άνευ όρων. Αναγνωρίζουν τα λάθη τους, που τους οδήγησαν σε αδιέξοδα. Δεν κρατούν όμως κακία και αυτό είναι το ευαίσθητο σημείο τους, που τους καθιστά έρμαιο της τύχης τους!

Αυτά τα άτομα συνήθως, είναι και τα πιο πληγωμένα. Αγαπήστε τα, λίγο παραπάνω! Δίνουν στους άλλους με την ελπίδα ότι έτσι. θα γιατρευτεί η δική τους πληγή, θα καλυφθεί η δική τους ανάγκη για αγάπη. Και στην τελική, τι ζητάνε; Να τους σηκώσεις, όταν πέφτουν!

Ένα άγγιγμα από το πουθενά, εκεί που δεν το περιμένουν. Ένα τηλεφώνημα σε ανύποπτο χρόνο. Ένα φιλί για καληνύχτα ή ευχαριστώ. Μία βόλτα που θα τους ξεκουράσει και θα τους αλλάξει τη ρουτίνα.

Απλά πράγματα ζητούν αυτοί οι άνθρωποι. 

Ενδείξεις μικρές, αλλά θαυματουργές. Ικανές να τους βυθίσουν πάλι… στον κόσμο τους, που δεν είναι ονειρικά πλασμένος, ούτε έχει ροζ συννεφάκια. Απλά όταν ο ουρανός γεμίζει με γκρι σύννεφα βρέχονται, γιατί βάζουν κάτω από την ομπρέλα τους αυτούς που αγαπούν… και λένε ότι λατρεύουν να περπατάνε στη βροχή!

Και είναι μάταιο να προσπαθήσει να αλλάξει ένας τέτοιος άνθρωπος. Θα πέφτει πάντα σε τοίχο. Θα του συμπεριφέρονται άσχημα και όμως, στην πρώτη ευκαιρία θα συμπεριφερθεί σωστά.

Έτσι γεννιέσαι, δεν γίνεσαι.

Δεν θα πω ότι είναι κατάρα, το αντίθετο μάλιστα, είναι χάρισμα, που δυστυχώς δεν έχει αναγνωριστεί και δεν εκτιμάτε σχεδόν ποτέ.

Και επειδή σε αυτήν την ζωή, οι καλοί θα την πατάνε πάντα, και όσο αυτή θα τους πατάει αυτοί θα σέρνονται, μήπως πρέπει απλά να τους δωρίσουμε και άλλη μία ομπρέλα για τις βροχερές μέρες;

 

Της Κωνσταντίνας Ποζουκίδου.

 

Πηγή

Προβολές : 273


Μοίρασέ το:



Ετικέτες:

Αγαπητοί αναγνώστες των ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ,

Δώδεκα χρόνια, συνταξειδεύουμε μαζί στον χώρο της διαδικτυακής ενημέρωσης. Σ’ αυτά τα χρόνια, στάθηκα δίπλα σας , με μοναδικό στόχο την ενημέρωσή σας, όσο πιο αντικειμενικά μπορούσα αφιερώνοντας ατέλειωτες ώρες γι'αυτήν. Μετά την διαγραφή του πρώτου μου ιστολογίου, αναγκάστηκα να πάω σε άλλη πλατφόρμα και να πληρώνω ένα σημαντικό ποσόν κάθε μήνα, για την ασφάλεια του ιστολογίου μου.

Μπορείτε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια, με την μηνιαία συνδρομή σας, στην Paypal επιλέγοντας το μπανεράκι που βρίσκεται ακριβώς κατώ απο το κείμενο αυτό , και να προχωρήσετε στην διαδικασία δωρεάς όσο κοστίζει ένας καφές.

Η διαδικασία είναι πολύ απλή είτε έχετε λογαριασμό Paypal είτε όχι.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συμπληρώσετε το ποσο και να επιλέξετε το κουτάκι με την σήμανση 'Make this a monthly donation' και εν συνεχεία να πατήσετε το κουμπακι 'Donate with PayPal' αν έχετε λογαριασμό με Paypal , η 'Donate with a Debit or Credit Card', αν δεν έχετε λογαριασμό με Paypal και κάνετε την δωρεά με χρεωστική η πιστωτική κάρτα.

Αν έχετε πρόβλημα με την διαδικασία μπορείτε να επικοινωνήσετε στο email [email protected] η να στείλετε μήνυμα απο την φόρμα επικοινωνίας που βρίσκεται σταθερά στο κάτω μέρος της σελίδας.

Σας ευχαριστώ για την στήριξη σας.

Καλλιόπη Σουφλή


ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ


Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες, θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας, για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης, σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολογίου, μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που δημοσιεύονται εδώ, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ’ οιοδνήποτε τρόπο, το ιστολόγιο. Ο διαχειριστής του ιστολογίου, δεν ευθύνεται για τα σχόλια και τους δεσμούς που περιλαμβάνει. Τονίζουμε ότι υφίσταται μετριασμός των σχολίων και παρακαλούμε, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, να έχετε υπόψη σας τα ακόλουθα:
  • Κάθε γνώμη είναι σεβαστή, αρκεί να αποφεύγονται ύβρεις, ειρωνείες, ασυνάρτητος λόγος και προσβλητικοί χαρακτηρισμοί, πολύ περισσότερο σε προσωπικό επίπεδο, εναντίον των συνομιλητών ή και των συγγραφέων, με υποτιμητικές προσφωνήσεις, ύβρεις, υπονοούμενα, απειλές ή χυδαιολογίες.>
  • Μην δημοσιεύετε άσχετα με το θέμα σχόλια.
  • Ο κάθε σχολιαστής, οφείλει να διατηρεί ένα μόνον όνομα ή ψευδώνυμο, το οποίο αποτελεί και την ταυτότητά του σε κάθε συζήτηση.
  • Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση, διατηρεί το δικαίωμα μη δημοσίευσης σχολίων, χωρίς καμία άλλη προειδοποίηση.
  • Επιπλέον σας τονίζουμε, ότι το ιστολόγιο, λειτουργεί σε εθελοντική βάση και ως εκ τούτου, τα σχόλια θα αναρτώνται μόλις αυτό καταστεί δυνατόν.

Διαβάστε ακόμα